II SA/Sz 1255/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi T. J. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. T. J., reprezentowany przez adwokata M. J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nakładające na T. J. grzywnę w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] r. W treści skargi zgłoszono na podstawie art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] r. organ II instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania Sądu stał się wniosek T. J. o wstrzymanie wykonania postanowienia wydanego w przedmiocie nałożenia na skarżącego grzywny w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku z zakresu prawa budowlanego. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 ww. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, dlatego też zarzuty skargi podniesione względem kontrolowanego aktu nie mogą stanowić argumentacji na poparcie wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone w miarę potrzeby dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (postanowienia) uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13). Podkreślenia wymaga, że taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Pełnomocnik skarżącego występując w skardze o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie uzasadnił tego wniosku, nie przytoczył żadnych okoliczności odnoszących się do przesłanek warunkujących udzielenie tymczasowej ochrony w postepowaniu sądowym, na podstawie których Sąd mógłby ocenić, czy istnieje prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków materialnych wskutek wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny. W szczególności, ze względu na przedmiot postępowania, pełnomocnik winien był przedstawić aktualną sytuacją finansową i bytową skarżącego, tak aby Sąd mógł zweryfikować jakie są możliwości finansowe strony i czy zapłata przez skarżącego kwoty [...] zł w danym momencie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności i powinno być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej. Sąd nie może w tym przypadku wyręczać pełnomocnika strony i samodzielnie poszukiwać dowodów przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Tym samym Sąd nie dysponując żadnymi danymi dotyczącymi sytuacji finansowej, rodzinnej, bytowej skarżącego nie mógł orzec zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku. Złożenie przez profesjonalnego pełnomocnika wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu bez jakiegokolwiek uzasadnienia tego żądania nie pozwoliło Sądowi, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla skarżącego negatywne konsekwencje, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.