II SAB/Ol 78/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2016 r. sprawy ze skargi M.O. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkolno–Przedszkolnego w udostępnieniu informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia 6 kwietnia 2016 r. "[...]", (dalej: Skarżący), zwrócił się do "[...]" (dalej: Dyrektor Zespołu, Dyrektor) z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej: jak i kiedy został przeprowadzony wybór rady rodziców na rok szkolny 2015/2016, kto został wybrany i jakie funkcje pełni oraz ile osób było obecnych na zebraniu. Skarżący zażądał dołączenia pełnej kserokopii dokumentacji z wyborów i listy obecności. Pismem z dnia 21 kwietnia 2016 r., Dyrektor Zespołu poinformowała Skarżącego, że przedstawicieli do rady rodziców w roku szkolnym 2015/2016 wybrano podczas pierwszego zebrania klasowych rad rodziców 10 września 2015 r. Wybory do rad klasowych przeprowadza się w sposób jawny. Poinformowano ponadto Skarżącego, że dyrektor szkoły nie prowadzi dokumentacji rady rodziców oraz nie posiada list obecności ani protokołów. Dyrektor jest gościem na posiedzeniach rady rodziców. W skardze, złożonej do tut. Sądu, "[...]" zarzucił, że Jego wniosek nie został w pełni rozpoznany, gdyż wnioskodawca nie otrzymał odpowiedzi na wyrażone we wniosku żądanie. Stwierdził, że nie został zawiadomiony, iż nie ma podstawy prawnej do udzielenia informacji publicznej, gdyż żądana informacja taką nie jest i nie otrzymał decyzji odmownej dotyczącej odmowy udostępnienia informacji publicznej. Ponadto nie otrzymał informacji, że żądana informacja musi być przetworzona. Stwierdził, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2015 r. poz. 2058 z późn. zm.), dalej jako: u.d.i.p. Uwzględniając powyższe, Skarżący wniósł o stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i wymierzenie organowi obowiązanemu grzywny w umiarkowanej wysokości, zobowiązanie organu do niezwłocznego całościowego rozpatrzenia wniosku; zasądzenie kosztów postępowania i zastępstwa procesowego na rzecz Skarżącego wg norm przepisanych. Dodatkowo, w przypadku niezłożenia odpowiedzi na skargę w terminie lub nieprzekazania akt sprawy do sądu w ustawowym terminie, Skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Zespołu stwierdziła, że Skarżący otrzymał wszystkie informacje dotyczące przeprowadzenia wyborów do rady rodziców w roku szkolnym 2015/2016, które organ posiadał. Z uwagi na to, iż organ nie posiadał list obecności, ani dokumentacji z wyborów do rady nie udostępnił ich Skarżącemu. W świetle informacji publicznej organ przesłał wszystkie dokumenty i informacje, które posiadał. W piśmie procesowym z dnia 14 listopada 2016 r., Skarżący podał, że zgodnie z § 12 ust. 4 Statutu "[...]", Dyrektor zapewnia Radzie Rodziców organizacyjne warunki działania oraz stale współpracuje z Radą Rodziców. Wywiódł z przepisów ustawy o systemie oświaty, że wybór Rady Rodziców powinien być dokonany przed 30 września, a Rada Rodziców powinna działać w sposób planowy albo ze względu na doraźne potrzeby. Z zebrań tego organu powinna więc powstać dokumentacja taka, jak: protokół z zebrania, informacja o podjętych uchwałach, czy też decyzjach. Dokumentacja Rady Rodziców powinna być przechowywana w miejscu ustalonym przez Radę Rodziców i powinna być zabezpieczona przed dostępem osób do tego nieupoważnionych. W celu uzyskania informacji dotyczących przebiegu procesu wyboru Rady Rodziców i jego wyniku zasadne było zatem na podstawie zwrócenie się przez Skarżącego do organu o udostępnienie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Kontrola ta obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (§ 2 pkt 9). W piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 66/09). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd uznał, że wniesiona skarga jest niezasadna. Złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nakłada na podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej określone obowiązki. Winien on albo udzielić takiej informacji w terminie określonym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2015 r. poz. 2058, z późn. zm.), dalej jako: u.d.i.p., albo odmówić jej udostępnienia trybie decyzji administracyjnej, o czym stanowi art. 16 ust. 1 u.d.i.p., lub też umorzyć postępowanie (w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Tylko w sytuacji, gdy żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, brak jest podstaw do wydawania decyzji i należy jedynie wnioskodawcę poinformować pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej (zob. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2003 r., sygn. II SA/Gd 1153/03, LEX nr 299295). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). W przypadku, gdy informacja nie może być udostępniona ze względu na przepisy o tajemnicy ustawowo chronionej lub prawo do prywatności (art. 5 u.d..i.p.), podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej powinien wydać decyzję, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Podnieść też należy, że nie stanowi odmowy udzielenia informacji publicznej wskazanie, że się ich nie posiada. O tym fakcie organ jednak winien powiadomić wnioskodawcę pisemnie, wskazując, jeśli posiada taką wiedzę, gdzie zainteresowany może uzyskać żądane informacje. Organ nie ma natomiast obowiązku wydawania w takiej sytuacji decyzji administracyjnej (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB 289/02). W sytuacji zaś, gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą (por. wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Lu 507/02). W przedmiotowej sprawie, ocenie podlegało, czy organ był zobowiązany, na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, do rozpatrzenia wniosku Skarżącego w przewidzianej prawem formie. Jak już wyżej zaznaczono, w odniesieniu do wniosku dotyczącego informacji publicznej ustawodawca przewidział, że w sytuacji gdy organ nie posiada żądanej informacji – jego obowiązki ograniczają się wyłącznie do poinformowania wnioskodawcy o powyższym. Jak wynika z art. 53 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r., poz. 2156, z późn. zm.), w szkołach i placówkach, z zastrzeżeniem ust. 6, działają rady rodziców, które reprezentują ogół rodziców uczniów. W skład rad rodziców wchodzą przedstawiciele rad oddziałowych, wybrani w tajnych wyborach przez zebranie rodziców uczniów danego oddziału. Rada rodziców uchwala regulamin swojej działalności, w którym określa w szczególności wewnętrzną strukturę i tryb pracy rady oraz szczegółowy tryb przeprowadzania wyborów do rad, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3, oraz przedstawicieli rad oddziałowych, o których mowa w ust. 2 pkt 1, do rady rodziców odpowiednio szkoły lub placówki. Zgodnie zaś z art. 54 ust. 1 tej ustawy, rada rodziców może występować do dyrektora i innych organów szkoły lub placówki, organu prowadzącego szkołę lub placówkę oraz organu sprawującego nadzór pedagogiczny z wnioskami i opiniami we wszystkich sprawach szkoły lub placówki. Z treści cytowanych przepisów nie wynika, że dyrektor szkoły posiada prawo do dysponowania jakimikolwiek dokumentami wytworzonymi przez radę rodziców i dotyczących tych reprezentantów ogółu rodziców uczniów W niniejszej sprawie bezspornie, Dyrektor "[...]" oświadczyła w piśmie z dnia 21 kwietnia 2016 r., że nie była w posiadaniu żądanych informacji, wobec czego prawidłowo poinformowała o tym Skarżącego. Bez znaczenia w sprawie pozostają więc wywody Skarżącego, że dyrektor szkoły powinien mieć żądane dokumenty, gdyż w jego ocenie, powinien zabezpieczać przed dostępem osób postronnych dokumenty wytworzone przez radę rodziców. Skoro bowiem Dyrektor "[...]" poinformowała Skarżącego pisemnie, że żądanych dokumentów nie posiada, nie ma znaczenia, że zdaniem Skarżącego, organ winien nimi dysponować. Z uwagi na powyższy stan faktyczny, Sąd odstąpił od badania, czy żądana przez Skarżącego informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu powołanej ustawy. Brak informacji w dyspozycji organu czyni bowiem wywody takie bezprzedmiotowymi. W okolicznościach faktycznych i prawnych nie można więc skutecznie zarzucać organowi, że pozostawał w bezczynności. Z przytoczonych wyżej przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.