II SA/Gd 409/16

WyrokWSA w Gdańsku2016-11-16

Skład orzekający: Dorota Jadwiszczok, Mariola Jaroszewska, Dariusz Kurkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej może wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia robót budowlanych, jeśli zgłoszenie zostało uzupełnione po upływie 30-dniowego terminu liczonego od dnia pierwotnego zgłoszenia, ale przed upływem terminu liczonego od dnia uzupełnienia?
Ratio decidendi
Organ administracji architektoniczno-budowlanej może wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia robót budowlanych, jeśli zgłoszenie zostało uzupełnione po upływie 30-dniowego terminu liczonego od dnia pierwotnego zgłoszenia, ale przed upływem terminu liczonego od dnia uzupełnienia. Nałożenie obowiązku uzupełnienia zgłoszenia przerywa bieg 30-dniowego terminu do wydania decyzji o sprzeciwie, a termin ten liczy się od nowa od dnia uzupełnienia braków przez inwestora.
Stan faktyczny
Skarżący zgłosili zamiar budowy budynku gospodarczego. Starosta wezwał ich do uzupełnienia zgłoszenia, a następnie wniósł sprzeciw, uznając projekt za niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda utrzymał decyzję w mocy. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów dotyczących terminu do wniesienia sprzeciwu oraz wymogu składania dwóch oświadczeń o prawie do dysponowania nieruchomością. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2016 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi B. T. i J. T. na decyzję Wojewody z dnia 16 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych oddala skargę. B. T. i J. T. wnieśli skargę na decyzję Wojewody z dnia 16 czerwca 2016 r., nr [..]. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Starosty z dnia 19 kwietnia 2016 r. nr [..] wnoszącą sprzeciw w sprawie zgłoszenia B. i J. T. o zamiarze prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie budynku gospodarczego na działkach nr [..] i [..] obręb D. gmina K. Decyzja Wojewody podjęta została na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23), zwanej dalej k.p.a. oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290), zwaną dalej Pr. bud., po dokonaniu następujących ustaleń. B. i J. T. zgłosili w dniu 9 marca 2016 r. Staroście zamiar budowy parterowego blaszanego budynku gospodarczego o wymiarach 7 m x 3,5 m oraz dwuspadowym dachu o kącie nachylenia połaci 15 st., na działkach nr [..] i [..] obręb D. gmina K. Jako termin rozpoczęcia robót budowlanych podano datę 10 kwietnia 2016 r. Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2016 r. Starosta nałożył na inwestorów obowiązek uzupełnienia zgłoszenia, do dnia 30 czerwca 2016 r., poprzez złożenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane sporządzone na odrębnych drukach. Brak został uzupełniony w dniu 12 kwietnia 2016 r. Decyzja z dnia 19 kwietnia 2016 r. Starosta wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia. Ustalił organ niezgodność z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z uwagi na parametr zabudowy w postaci kąta nachylenia dachu – w planie określono jako dopuszczone projektowanie dachów dwuspadowych o kącie nachylenia połaci dachowej 40 - 45 st. bez ścianki kolankowej, natomiast projektowany budynek posiada dach dwuspadowy o kącie nachylenia połaci 15 st., bez ścianki kolankowej. Ponadto usytuowanie projektowanego budynku gospodarczego w odległości 3 m od granicy z działką nr [..] powoduje na podstawie § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie objęcie tej działki obszarem oddziaływania, o którym mowa w art. 3 pkt 20 Pr. bud. Dodatkowo działka nr [..] oznaczona jest dr. i stanowi drogę dojazdową do sąsiednich nieruchomości, wobec czego jej zabudowa może utrudnić mieszkańcom dojazd. W odwołaniu od decyzji starosty skarżący wskazali, że decyzja o sprzeciwie została im doręczona 42 dni od daty zgłoszenia robót budowlanych. Ich zdanie termin ustawowy 30 dni upłynął z dniem 9 kwietnia 2016 r., wobec czego w związku z niedoręczeniem im decyzji o sprzeciwie do dnia 18 kwietnia 2016 r. zrealizowali zgłoszony budynek. Rozpatrując odwołanie wojewoda przywołał treść art. 29 ust. 1 pkt 1 lit a Pr. bud., zgodnie z którym budowa parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m nie wymaga pozwolenia na budowę, lecz zgłoszenia na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. W zgłoszeniu podaje się rodzaj, zakres, sposób wykonania i termin rozpoczęcia robót budowlanych, a dołącza się oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o prawie posiadania nieruchomości na cele budowlane oraz w zależności od potrzeb szkice i rysunki oraz pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. Organ odwoławczy przywołał następnie treść art. 30 ust. 5 i ust. 5c Pr. bud., wskazując też, że nałożenie obowiązku uzupełnienia zgłoszenia przerywa bieg 30 – dniowego terminu do wydania decyzji o sprzeciwie. Wówczas termin ten liczy się od nowa, od dnia uzupełnienia przez inwestora braków zgłoszenia wskazanych w postanowieniu starosty. Na poparcie tego stanowiska wojewoda przywołał szereg orzeczeń sądów administracyjnych. Odnosząc się do ustalonych okoliczności sprawy wyjaśnił organ odwoławczy, że postanowienie zobowiązujące do uzupełnienia braków zgłoszenia wydano i wysłano do inwestorów dnia 7 kwietnia 2016 r., a zatem przed upływem terminu 30 dni i przerywając jego bieg. Inwestorzy uzupełnili brak zgłoszenia w dniu 12 kwietnia 2016 r. i od tego dnia liczy się ponownie termin 30 dni do wniesienia sprzeciwu. Zaskarżona decyzja została wydana w dniu 19 kwietnia 2016 r., wobec czego termin został zachowany. Odnosząc się merytorycznie do zasadności sprzeciwu wojewoda ustalił, że działki objęte zgłoszeniem znajdują się na terenie objętym postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obrębu geodezyjnego D. uchwalonego uchwałą rady Gminy z dnia 31 lipca 2007 r., nr VIII/57/07, w strefie oznaczonej symbolem 16 MN. Wojewoda powtórzył za organem pierwszej instancji ustalenia dotyczące parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy w tej strefie w zakresie dachów projektowanych budynków stwierdzając, że rozwiązanie projektowe zgłoszonej inwestycji jest sprzeczne z treścią planu, a zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 2 Pr. bud. właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych narusza m.in. ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Co do działki nr [..] przyjął również wojewoda, że chociaż zgodnie z planem w części objętej niniejszą inwestycją jest ona przeznaczona pod zabudowę, to jednak jej północna część znajduje się w obszarze objętym innym planem, uchwałą nr V/187/97 Rady Gminy z dnia 14 sierpnia 1997 r., oznaczonym jako droga osiedlowa o szerokości 6 i 8 m. Na granicy dwóch planów szerokość drogi ustalono na 8 m. Realizacja planowanej inwestycji powoduje zwężenie drogi w części objętej ustaleniami planu z 2007 r., a to utrudni w jej korzystaniu. Wojewoda nie zgodził się natomiast z oceną organu pierwszej instancji co do naruszenia § 12 ust. 4 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...), gdyż projektowany budynek w odległości 3 m od granicy ścianą bez okien odpowiada treści art. 12 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia, a zatem sąsiednia działka budowlana nie jest objęta obszarem oddziaływania, o którym mowa w art. 3 pkt 20 Pr. bud. W skardze na decyzję wojewody skarżący domagają się jej uchylenia. Zarzucają organowi naruszenie: art. 30 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 4 pkt 2 Pr. bud. poprzez przyjęcie, że do zgłoszenia robót budowlanych wymagane są dwa oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością w przypadku, gdy nieruchomość stanowi współwłasność małżonków, podczas gdy takiego wymogu przepis ten nie przewiduje; art. 30 ust. 5 Pr. bud. poprzez wydanie przez starostę dnia 19 kwietnia 2016 r. decyzji wnoszącej sprzeciw w sprawie dokonanego w dniu 9 marca 2016 r. zgłoszenia zamiaru robót budowlanych, podczas gdy termin ten wynosi 30 dni od dnia zgłoszenia. Jak wynika z uzasadnienia skargi skarżący upatrują w wezwaniu do uzupełnienia braków zgłoszenia próby zachowania terminu do zgłoszenia sprzeciwu i oceniają takie działanie jako niewłaściwe. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentacje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje. Skargę należało oddalić jako niezasadną, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem skargi i sądowej kontroli legalności jest decyzja Wojewody z dnia 16 czerwca 2016 r., nr [..] utrzymująca w mocy sprzeciw w sprawie w sprawie zgłoszenia przez skarżących zamiaru wykonywania robót budowlanych polegających na budowie opisanego budynku gospodarczego na wskazanych działkach. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty z dnia 19 kwietnia 2016 r., materialnoprawną podstawę sprzeciwu stanowił przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 Pr. bud. Stosownie do jego treści właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy. Ustalone przez wojewodę okoliczności sprawy są w istocie bezsporne, co do treści zgłoszenia i jego daty, postanowienia starosty z dnia 7 kwietnia 2016 r. nakładającego na inwestorów obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o odrębne oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, daty wniesienia sprzeciwu przez organ pierwszej instancji i niezgodności zamierzenia z obowiązującym planem miejscowym z 2007 r. co do parametru kształtowania cech zabudowy w postaci kąta nachylenia dachu. Nie jest akceptowane przez skarżących ustalenie niezgodności usytuowania budynku gospodarczego na części działki nr [..] w taki sposób, że ustalenia planu z 1997 r. co do szerokości działki oznaczonej jako drogowa na podstawie ewidencji (według planu z 1997 r. stanowiącej drogę osiedlową) na granicy dwóch planów wywołują skutki opisane w zaskarżonej decyzji. Spór dotyczy również zachowania terminu do wniesienia sprzeciwu określonego w art. 30 ust. 5, przy zastosowaniu konieczności uzupełnienia zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 5 c i jego skutków wynikających z art. 30 ust. 5 d Pr. bud. w sytuacji, gdy strona skarżąca kwestionuje podstawę uzupełnienia zgłoszenia. Rozważając zatem niniejszą sprawę wskazać należy, że zgłoszone przez skarżących pismem wniesionym do organu w dniu 9 marca 2016 r. zamierzenie budowy parterowego blaszanego budynku gospodarczego o wymiarach 7 m x 3,5 m trafnie zostało zakwalifikowane przez oba organy jako budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a Pr. bud., niewymagająca pozwolenia na budowę lecz dokonania zgłoszenia, na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. Na podstawie art. 30 ust. 2 Pr. bud. w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. Stosownie do treści art. 30 ust. 5 lit. c Pr. bud. w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia w terminie wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Zgodnie z art. 30 ust. 5 lit. d Pr. bud. nałożenie obowiązku, o którym mowa w ust. 5 c, przerywa bieg terminu, o którym mowa w ust. 5. Jak wynika z akt sprawy właścicielami działek, na których zgłoszono budowę przedmiotowego budynku gospodarczego są oboje skarżący, na zasadzie małżeńskiej wspólności ustawowej. Nie zmienia to jednak faktu, że oboje są współwłaścicielami przedmiotowych działek, stosownie do zasad określonych w Kodeksie cywilnym, przy czym jedynie ich udziały nie są oznaczone ułamkowo. Zatem skarżący – oboje wskazani w zgłoszeniu jako inwestorzy oraz współwłaściciele działek, składają odrębnie oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 Pr. bud., o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie takie składa się osobno na druku formularzu, co zresztą wprost wynikało z informacji zawartych w formularzu oświadczenia dołączonego do zgłoszenia (pkt 2 Objaśnienie strona 1), natomiast wzór oświadczenia określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 24 lipca 2015 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia budowy i przebudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego (Dz. U. z 2015 r., poz. 1146). Należy zaznaczyć, że w pierwszej kolejności, po wpływie zgłoszenia organ architektoniczno - budowlany sprawdza przede wszystkim zachowanie warunków określonych w art. 30 ust. 2 Pr. bud. (dodatkowo w ust. 3, ust. 4, ust. 4 lit. b i ust. 4 lit. c - lecz w odniesieniu do innej budowy niż zgłoszona w niniejszej sprawie). W razie potrzeby uzupełnienia zgłoszenia o wskazane elementy wydaje postanowienie, o którym mowa w art. 30 ust. 5 lit. c, jak miało to miejsce w kontrolowanej sprawie. Postanowienie Starosty z dnia 7 kwietnia 2016 r., jak wynika z akt administracyjnych, wysłane zostało odrębnie do każdego ze skarżących tego samego dnia i odebrane w dniu 11 kwietnia 2016 r. Dokumentację uzupełniono dnia 12 kwietnia 2016 r. Decyzję zawierającą sprzeciw wydano i wysłano w dniu 19 kwietnia 2016 r. Wojewoda dokonał prawidłowych ustaleń przedstawionych dat, prawidłowo też oceniając, że skoro przedmiotowe postanowienie wydano z zachowaniem 30 - dniowego terminu do zgłoszenia sprzeciwu (liczonego od dnia doręczenia zgłoszenia, art. 30 ust. 5), nastąpił skutek określony w art. 30 ust. 5 lit. d Pr. bud., polegający na przerwaniu biegu tego terminu. Następnie wydana i wysłana decyzja o sprzeciwie zachowuje zatem warunek określony w art. 30 ust. 5 w związku z art. 30 ust. 6 lit. a Pr. bud., według którego za dzień wniesienia sprzeciwu uznaje się dzień nadania decyzji w placówce operatora wyznaczonego w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529 oraz z 2015 r. poz. 1830). Operatorem wyznaczonym jest Poczta Polska, za pośrednictwem którego organy administracji w niniejszej sprawie dokonują doręczeń. W kontekście przedstawionych rozważań zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisu art. 30 ust. 5 Pr. bud. nie zasługują na uwzględnienie. Sąd ocenił także jako merytorycznie prawidłową decyzję o sprzeciwie podjętą na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 Pr. bud., z uwagi na niezachowanie w zgłoszeniu parametru w postaci kąta nachylenia dachu wymaganego zgodnie z treścią uchwały Nr VIII/57/07 Rady Gminy z dnia 31 lipca 2007 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obrębu geodezyjnego D. na terenie gminy K. Jak wynika z części tekstowej i fragmentu rysunku planu obejmującego działki nr [..] i nr [..] znajdują się one na obszarze objętym karta terenu nr 7, nr strefy 16 M.N tereny zabudowy mieszkaniowej i jednorodzinnej. W punkcie 8 karty terenu nr 7 (ustalającym parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy), ppkt 8.3 lit. a i b ustalono dachy dwuspadowe, z kątem nachylenia połaci dachowej 40 - 45 st. bez ścianki kolankowej, 20 – 25 st. przy ściance kolankowej o wysokości od 0,9 m do 1,8 m. Jak prawidłowo ustaliły organy na podstawie dołączonych do zgłoszenia rysunków, przedmiotowy budynek gospodarczy z dachem dwuspadowym posiada kąt nachylenia dachu ok. 15 st. bez ścianki kolankowej, a więc jest oczywiście niezgodny z przedstawionymi w planie wskaźnikami odnoszącymi się do dachów. Zdaniem sądu natomiast zbyt pochopna i niedostatecznie uzasadniona jest ocena organu odwoławczego odnośnie skutków usytuowania projektowanego budynku gospodarczego na działce drogowej (nr [..]). Istotnie, przeznaczenie drogowe tej działki wynika według prawidłowych ustaleń wojewody z treści wpisu z ewidencji gruntów, oraz z treści księgi wieczystej nr [..] (w aktach administracyjnych, stan księgi na dzień 10.06.2016 r.). Działka nr [..] będąca drogą stanowi własność skarżących B. T. i J. T. na zasadach małżeńskiej wspólności ustawowej z ustanowieniem służebności przejazdu i przechodu na rzecz właścicieli działki nr [..]. W planie z 2007 r. obejmującym część tej działki znajduje się ona w strefie 16.MN, jednak nie została zaliczona i oznaczona w sposób właściwy dla komunikacji, np. jako droga dojazdowa wewnętrzna zważywszy na prywatny charakter tej działki. Istotnie, na obszarze poza tym planem, objętym z kolei uchwałą Rady Gminy z dnia 14 sierpnia 1997 r. Nr V/187/97, przedmiotowa działka w części północnej znajduje się na terenie oznaczonym KL i stanowi drogę osiedlową o ustalonej szerokości na granicy planów 8 m. Jednak badając zgodność z planem miejscowym z 2007 r. obejmującym w całości teren przeznaczony pod projektowaną zabudowę, który to plan żadnych ograniczeń, w szczególności poprzez przeznaczenie działki nr [..] na drogę określonej kategorii nie wprowadził, nie można wywieść sprzeczności z planem co do sposobu usytuowania przedmiotowego budynku. Innej zaś podstawy dla wniesienia sprzeciwu niż ta, wynikająca z art. 30 ust. 6 pkt 2 Pr. bud., w zakresie odnoszącym się do naruszenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wojewoda nie wywiódł. Nie powołał się ani nie wykazał również organ odwoławczy, że usytuowanie projektowanego budynku częściowo na działce nr [..], tak jak to wynika z rysunków, naruszy inne przepisy. Mimo jednak częściowo błędnego uzasadnienia, co narusza art. 107 § 3 k.p.a., lecz w sposób, który nie miał istotnego wpływu na wynik sprawy, decyzja wojewody odpowiada prawu a sprzeciw wniesiony przez starostę był zasadny. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku skargę jako niezasadną oddalił, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło