I GZ 30/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Lidia Ciechomska – Florek po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1109/16 w zakresie odrzucenia zażalenia oraz zwrotu wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1109/16, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił zażalenie K. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 31 sierpnia 2016 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego i zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od zażalenia. Przedstawiając stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że stosownie do art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia, wniosek o jego zmianę lub uchylenie oraz zwięzłe uzasadnienie. Do zażalenia należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Uzasadniając odrzucenie skargi Sąd pierwszej instancji wskazał, że jeżeli pismo strony, w tym zażalenie, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia. Nieprzedstawienie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, stanowi brak formalny, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. W ocenie Sądu pierwszej instancji w rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia braku formalnego zażalenia z dnia 29 listopada 2016 r. w powyższym zakresie doręczone zostało dnia 7 grudnia 2016 r. Co prawda już dnia 8 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego przesłał w odpowiedzi na wezwanie pismo przewodnie wskazując na załączone pełnomocnictwo, jednak do pisma tego żadne pełnomocnictwo nie zostało faktycznie załączone. Oznaczało to, w ocenie Sądu pierwszej instancji, że brak formalny zażalenia nie został uzupełniony, co skutkowało koniecznością jego odrzucenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący domagając się jego uchylenia oraz merytorycznego rozpoznania. Zaskarżonemu zażaleniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.: a. art. 39 pkt 1 p.p.s.a w zw. z art. 195 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że złożone pełnomocnictwo z dnia 28 listopada 2016 r. nie pozwalało przyjąć, by umocowanie obejmowało podejmowanie czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podczas gdy sporządzenie i wniesienie zażalenia jest czynnością dokonywaną przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; b. art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. poprzez uznanie, ze do pisma przewodniego nie zostało załączone pełnomocnictwo, podczas, gdy jest mało prawdopodobne, że faktycznie nie zostało ono przesłane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono braków formalnych w terminie. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Oznacza to, że w aktach sprawy winien znaleźć się pisemny dokument potwierdzający istnienie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Braki w tym zakresie podlegają uzupełnieniu na wezwanie, w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis art. 49 p.p.s.a. odnoszący się do braków pisma stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia. Każde pismo strony w tym skarga do sądu pierwszej instancji, powinno zawierać niezależnie od elementów składowych tego pisma zawartych w art. 46 § 1 p.p.s.a., podpis strony albo jej pełnomocnika ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie w dniu 1 grudnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wydał zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi z pouczeniem, że nieuzupełnienie powyższego braku zażalenia w zakreślonym terminie spowoduje jego odrzucenie. Pismem z dnia 8 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego przesłał pismo przewodnie wskazując na załączone pełnomocnictwo. Z akt sprawy wynika jednak, że do pisma żadne pełnomocnictwo nie zostało załączone. W tej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że skoro braki formalne zażalenia nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie zażalenie podlegało ono odrzuceniu. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.