I OZ 887/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 430/16 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 25 marca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 430/16 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: P.p.s.a, oraz § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), dalej: rozporządzenie, wezwał pełnomocnika skarżącego A. Z. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2017 r. w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący, zaskarżając ww. zarządzenie w całości, wniósł o jego uchylenie. Podał, że skarga dotyczy rozstrzygnięcia dostępu do informacji publicznej, a zgodnie z zasadą wyrażona w ustawie o dostępie do informacji publicznej jako zasadę przyjęto bezpłatność udostępnienia informacji publicznej i takie działanie winno się również przenieść na bezpłatność postępowania sądowoadministracyjnego w sprawach z dostępu do informacji publicznej. Ponadto wniósł o zwrócenie się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, czy art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zgodny z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). A zatem przepis art. 230 § 1 P.p.s.a. ustanawia ogólną zasadę, że skarga podlega opłacie. O rodzaju wpisu decyduje charakter sprawy, w której skargę wniesiono, a dokładnie to, czy przedmiot skargi wiąże się bezpośrednio z określonym świadczeniem pieniężnym. Warunkiem koniecznym do ustalenia wpisu stosunkowego jest więc istnienie bezpośredniego związku między aktem lub czynnością będącą przedmiotem skargi, a należnością pieniężną, co ma miejsce wtedy, kiedy z zaskarżonego aktu lub czynności da się wprost wyprowadzić obowiązek uiszczenia określonej kwoty pieniężnej. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zastosował powyższy przepis prawidłowo, wzywając A. Z. do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie zaskarżono bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, która stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. podlegała opłacie w wysokości 100 zł. Taka też opłata została ustalona prawomocnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 11 lipca 2016 r. (k. 7). Zgodnie zaś z § 3 rozporządzenia, wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Prawidłowo zatem zaskarżonym zarządzeniem wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Należy zwrócić uwagę, że obowiązku uiszczenia wpisu sądowego nie mają tylko podmioty ustawowo zwolnione od kosztów sądowych wymienione w art. 239 P.p.s.a. lub te, które uzyskały prawo pomocy obejmujące takie zwolnienie (art. 241 - 245 P.p.s.a.). Wnoszący skargę kasacyjną nie zalicza się do żadnej z powyższych grup, bowiem sprawa nie należy do kategorii spraw zwolnionych ustawowo. Obowiązek uiszczenia niniejszego wpisu został uregulowany w art. 233 P.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu, "Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu. W rozporządzeniu należy uwzględnić, że wpis nie może być niższy niż sto złotych, wpis stosunkowy nie może być wyższy niż 4% wartości przedmiotu zaskarżenia i nie może przekraczać stu tysięcy złotych, a wpis stały wyższy niż dziesięć tysięcy złotych, oraz że wpis stały powinien być zróżnicowany w zależności od rodzaju i charakteru sprawy". Zatem wysokość wpisu w przedmiotowej sprawie została określona na podstawie upoważnienia ustawowego i w jego granicach. Odnosząc się do wniosku skarżącego o wystąpienie przez Naczelny Sąd Administracyjny z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że nie znalazł podstaw prawnych do wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o treści podanej w zażaleniu. Zgodnie z art. 193 Konstytucji RP, każdy sąd może przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jeżeli od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem. Warunkiem wystąpienia z takim pytaniem jest jednak powzięcie przez sąd, a nie przez skarżącego, uzasadnionych wątpliwości co do konstytucyjności przepisów regulujących daną materię. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie wniesione w niniejszej sprawie, nie miał wątpliwości co do zgodności z Konstytucją RP przepisów regulujących kwestię wysokości wpisu w niniejszej sprawie, w związku z czym nie uwzględnił wniosku skarżącego zgłoszonego w powyższym przedmiocie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.