I SA/Lu 913/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. i J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. i określenia wysokości zobowiązania w tym podatku w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargę. I SA/Lu 913/16 Uzasadnienie Zaskarżona decyzja została doręczona małżonkom K. w dniu 23 sierpnia 2016 r. Natomiast skarga dotycząca tej decyzji została nadana w krajowym urzędzie pocztowym w dniu 23 września 2016 r. W sprawie sygn. II FSK 1418/11 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że wspólnie opodatkowani małżonkowie są jedną stroną postępowania i każdy z nich jest uprawniony do działania w imieniu obojga. W toku postępowania podatkowego małżonkowie są zatem traktowani jak jeden podmiot (jedna strona postępowania). Skutkuje to w szczególności wydaniem jednej decyzji podatkowej (i innych rozstrzygnięć w sprawie) na imię obojga małżonków oraz kierowaniem adresowanej do nich wspólnie korespondencji, bez konieczności odrębnego doręczania tej samej przesyłki każdemu z małżonków. W takim przypadku wystarczające jest bowiem, aby pismo doręczono tylko jednemu z małżonków (por. elektroniczny zbiór orzecznictwa LEX nr 1340055). Stosownie do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm. - p.p.s.a.) skarżący byli uprawnieni skutecznie złożyć skargę w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Trzeba przy tym zaznaczyć, że powyższy termin jest liczony w dniach, nie zaś w miesiącach, a sierpień obejmuje 31 dni. W okolicznościach tej sprawy skarga jest spóźniona, bowiem ustawowy termin trzydziestu dni na jej złożenie upłynął z dniem 22 września 2016 r., który nie był ustawowo wolny od pracy. Wobec powyższego spóźniona skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i przy zastosowaniu art. 58 § 3 p.p.s.a. Z tych względów należało postanowić jak w sentencji.