I SA/Bd 685/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Najda – Ossowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirella Łent Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Krenz- Winiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2016r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania oddala skargę 1. We wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z [...] czerwca 2015 r., uchylającą w całości decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z [...] grudnia 2013 r. i ustalającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych w wysokości [...] zł, skarżąca wskazała na art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm. dalej O.p.), wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Jako nowy dowód wskazała okoliczności związane z otrzymanym w 2008 r. wynagrodzeniem od pracodawcy, firmy A., i dowody w postaci potwierdzeń wypłat, co według niej uzasadnia konieczność rozliczenia tego wynagrodzenia w okresie od stycznia 2008 r. do lipca 2008 r. 2. Ponadto skarżąca wskazała, że istotną okolicznością jest możliwość złożenia stosownych zeznań w zakresie dokonywania wpłat na rachunek firmy P. B. D. N. za zakupioną nieruchomość, bowiem w czasie prowadzonego postępowania podatkowego przez organ pierwszej i drugiej instancji, z uwagi na przebywanie poza granicami kraju, nie miała takiej możliwości. W oparciu o powyższe dowody wniosła o uchylenie wymienionej decyzji ostatecznej oraz umorzenie postępowania. 3. Po wznowieniu postępowania, Dyrektor Izby Skarbowej uznając, że nie zachodzą przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5 O.p., decyzją z [...] kwietnia 2016 r. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2015 r. 4. W odwołaniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 2 Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. nr 78, poz. 483 ze zm.); art. 245 § 1 pkt 2 O.p.; art. 210 § 1 pkt 6 O.p.; art. 187 § 1 w zw. z art. 122 O.p.; art. 210 § 1 pkt 6 oraz art. 210 § 4 O.p.; art. 120, art. 122, art. 180, art. 187, art. 191 O.p. Zdaniem skarżącej, organ bezpodstawnie odmówił uchylenia ostatecznej decyzji, ignorując kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności, o których nie miał wcześniej wiedzy, a które istniały w chwili wydawania decyzji ostatecznej. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, uchylenie ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2015 r. i umorzenie postępowania w sprawie. 5. Decyzją z [...] lipca 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu stwierdził, że przedłożone przez skarżącą dowody i wynikające z nich okoliczności nie spełniają przesłanek z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. W tym zakresie organ wskazał, że dokument z dnia [...] lipca 2008 r. R. L. S. C. i wynikające z niego okoliczności były znane stronom postępowania i były przedmiotem badania przez organy obu instancji, a także poddane ocenie w toku uprzednio prowadzonego postępowania. Tak więc, kwestia wysokości uzyskanego przez skarżącą wynagrodzenia za granicą była przedmiotem postępowania. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w toku postępowania zwykłego wystąpiono do irlandzkiej administracji podatkowej, uzyskując w dniu [...] lipca 2013 r. informację o wysokości wynagrodzenia skarżącej w 2008 r., które zostało uwzględnione jako źródło finansowania poniesionych w 2008 r. wydatków. Zatem ani wskazany dowód ani wynikające z niego okoliczności, nie mają charakteru nowych, w stosunku do tego co, zostało już ustalone przez organy podatkowe w toku zwykłego postępowania, nie można zatem przyjąć, że są to okoliczności istniejące w dacie wydania kwestionowanej decyzji, lecz nieznane organowi. 6. Odnosząc się natomiast do dołączonych do wniosku o wznowienie postępowania dowodów w postaci potwierdzeń wypłat wynagrodzeń, w których ujęto również odprawę skarżącej, organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji. Zauważył, że dowody te nie były w posiadaniu organów podatkowych w toku zwykłego postępowania, tak więc są to dowody nowe. Niemniej okoliczności z nich wynikające dotyczą otrzymanego przez stronę wynagrodzenia w 2008 r. i odprawy, które jako źródło finansowania poniesionych przez nią w 2008 r. wydatków były weryfikowane już w toku postępowania zwykłego. Wyliczenia i ujęcie ich w chronologicznym zestawieniu dochodów i wydatków, nie były przez skarżącą kwestionowane na żadnym etapie postępowania podatkowego ani w skardze do sądu administracyjnego. Oznacza to, że okoliczności uzyskanego za granicą wynagrodzenia, stanowiły przedmiot rozważań organów podatkowych, co nakazuje również poddać w wątpliwość możliwość uznania ich za okoliczności nowe, nieznane organowi w dniu wydania decyzji ostatecznej. Za pojawienie się w sprawie nowych okoliczności nie można uznać sytuacji, w której takie okoliczności są wyprowadzane z odmiennej oceny i interpretacji dowodów. Podnoszenie na etapie wznowienia postępowania okoliczności uzyskiwania wyższych kwot przychodów w pierwszej połowie 2008 r., w rzeczywistości zmierza do kwestionowania ustaleń dokonanych w postępowaniu zwykłym i ponownego rozpatrzenia sprawy. 7. W zakresie wniosku skarżącej o przesłuchanie jej w charakterze strony, na okoliczność nabycia przez nią oraz P. M. od firmy P. B. D. N. lokalu mieszkalnego, posiadania oszczędności finansowych oraz zasobów finansowych, pozwalających na nabycie nieruchomości, uzyskiwania przez skarżącą wynagrodzenia z tytułu pracy za granicą, a także dokonania zapłaty środków finansowych na poczet nabywanej nieruchomości Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że stanowisko organu I instancji w kwestii odmowy przeprowadzenia wnioskowanego dowodu z przesłuchania strony i stwierdzeniu braku przesłanek wznowienia jest prawidłowe, a zgłoszone w odwołaniu zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Podniósł w tym zakresie, że wnosząc o wznowienie postępowania, nie wskazano na dowody istniejące w dacie wydania decyzji, lecz nieznane organowi, ale wnioskowano o przeprowadzenie nowych, dalszych dowodów, domagając się tym samym kontynuowania postępowania podatkowego, mimo iż zostało ono zakończone ostateczną decyzją podatkową i poddane weryfikacji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Bd 489/15. Postępowanie nadzwyczajne nie stanowi "przedłużenia" postępowania zwykłego. Przesłuchanie skarżącej w charakterze strony byłoby właśnie kontynuacją postępowania instancyjnego. Prawidłowo zatem odmówiono przeprowadzenia wnioskowanego dowodu. 8. Za bezzasadne uznał organ odwoławczy uwagi, że za przeprowadzeniem dowodu z przesłuchania skarżącej w charakterze strony, przemawia pominięcie przez organy obu instancji w postępowaniu zwykłym regulacji zawartej w art. 138 § 1 O.p. Zdaniem strony w związku z jej pobytem za granicą, należało ustanowić kuratora. Organ zauważył, że brak jest okoliczności wskazujących, aby w toku postępowania zwykłego skarżąca posiadała status osoby nieobecnej. W związku z wyjazdem za granicę wyznaczyła też pełnomocnika, który podejmował kierowaną do niej korespondencję i aktywnie uczestniczył w jej imieniu w toku całego postępowania w organach podatkowych, a także przed sądem. 9. W skardze do sądu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, uchylenie decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2015 r. i umorzenie postępowania w sprawie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 2 Konstytucji RP, z której jest wywodzona jedna z podstawowych zasad służących ochronie praw podatników - zasada in dubio pro tributario; art. 245 § 1 pkt 2 O.p. przez odmowę uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r. w sytuacji, gdy okoliczności sprawy przemawiają za jej uchyleniem; art. 210 § 1 pkt. 6 O.p. poprzez nieprawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne przedmiotowej decyzji, w której organ wybiórczo uzasadnił swoje rozstrzygnięcie; art. 187 § 1 w zw. z art. 122 O.p. przez nieprzeprowadzenie wnioskowanych dowodów polegających na przesłuchaniu strony oraz H. S., mimo iż organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; art. 210 § 1 pkt 6 oraz art. 210 § 4 O.p. przez zaniechanie w treści skarżonej decyzji wskazania, które fakty organ uznał za udowodnione, a którym odmówił wiarygodności i dlaczego, w szczególności z uwagi na lakoniczne odniesienie się w treści skarżonej decyzji do braków i nieścisłości w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie wskazanych przez stronę w wypowiedzeniu się w sprawie zebranego materiału dowodowego; art. 120, art. 122, art. 180, art. 187, art. 191 O.p. przez nienależyte prowadzenie postępowania dowodowego przy jednoczesnym braku wymaganej od organu podatkowego inicjatywy w zakresie przeprowadzania dowodów w sposób umożliwiający stronie czynny udział w postępowaniu. 10. Skarżąca stwierdziła, że organ zignorował kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności, o których nie miał wiedzy, a które istniały w chwili wydawania decyzji ostatecznej. Zarzuciła, że w postępowaniu wznowieniowym organ bezpodstawnie odmówił przeprowadzenia dowodu z przesłuchania jej na okoliczność: nabycia przez nią oraz P. M. od firmy P. B. D. N. lokalu mieszkalnego, posiadania oszczędności finansowych oraz zasobów finansowych pozwalających na nabycie lokalu mieszkalnego, uzyskiwania wynagrodzenia z tytułu pracy za granicą, a także dokonania poszczególnych wpłat ze środków pieniężnych należących do skarżącej na rachunek bankowy firmy P. B. D. N. na poczet nabywanego lokalu. Intencją strony było udowodnienie, że przedstawione "nowe okoliczności faktyczne" istniały i nie były znane organowi podatkowemu w dacie wydawania decyzji ostatecznych. Skarżąca dokonując stosownych płatności za nabywaną nieruchomość w 2008 r., dysponowała wystarczającymi środkami finansowymi. Organ podatkowy pominął jednak wskazywane we wniosku o wznowienie postępowania okoliczności, z których wynikało, iż stosownych wpłat na nabywaną nieruchomość, w łącznej kwocie [...]zł, tytułem przysługującego jej udziału dokonała płatnościami z własnych środków w dniach: [...] maja 2008 r. w kwocie [...]zł oraz [...] sierpnia 2008 r. w kwocie [...]zł. Następnie w wyniku dokonanego rozliczenia pomiędzy skarżącą a P. M., z którym nabyła nieruchomość w równych udziałach (każde po 1/2), zrealizowała częściową zapłatę tytułem kosztów aktu notarialnego z dnia [...] listopada 2008 r. 11. Ponadto skarżąca podkreśliła, że przedłożony został dodatkowy dowód w sprawie nieznany wcześniej organom, bowiem zgodnie z zagranicznym dokumentem z [...] lipca 2008 r. w postaci potwierdzenia należnej wypłaty od pracodawcy, tj. przez firmę A. uzyskała odprawę w łącznej kwocie [...]EURO. Kwota ta -niebędąca przedmiotem opodatkowania zgodnie z regulacjami prawa zagranicznego - została, także wykazana na odcinku wypłaty (ang. payslip) nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. przekazanym Dyrektorowi Izby Skarbowej. Zdaniem strony, organ winien był zatem powiększyć należne wynagrodzenie wypłacone w okresie od stycznia do lipca 2008 r. Przekazany dowód - jeśli nawet byłby znany organom podatkowym – zdaniem skarżącej winien zostać zweryfikowany i wzięty pod uwagę w przedmiotowej sprawie. Wynika to m.in. z faktu, iż pozostałe dokumenty stanowiące podstawę wznowienia niniejszego postępowania w postaci odcinków wypłaty nie byty znane organom podatkowym, a na tych właśnie dowodach znajduje się również informacja na temat uzyskanej odprawy. Skarżąca podkreśliła, że jako istotne okoliczności we wniosku o wznowienie postępowania wskazała informacje w zakresie oszczędności, których posiadanie przed zakupem nieruchomości ma potwierdzać przedłożony dowód łącznie z jej zeznaniami. 12. Powielając zarzuty odwołania, ponownie wskazała, że za słusznością przeprowadzenia dowodu w postaci przesłuchania jej na okoliczności w zakresie m.in. posiadanych oszczędności finansowych oraz uzyskania wynagrodzenia za prace za granicą w 2008 r., przemawia fakt pominięcia przez organy obu instancji w postępowaniu zwykłym regulacji zawartej w art. 138 § 1 O.p. Zdaniem skarżącej nie ma również przeszkód, aby po upływie terminu, o którym mowa w art. 68 O.p., w postępowaniu wznowieniowym wydać decyzję obniżającą wysokość podatku ukształtowanego decyzją konstytutywną w postępowaniu zwyczajnym. 13. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, zważył co następuje: 14. Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Należy podkreślić, że podstawę prawną do wydawania rozstrzygnięć przez sąd administracyjny stanowi art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2016 r. poz. 718 dalej ustawa p.p.s.a.), który nakazuje sądowi uwzględnienie skargi na decyzję, jeśli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku stwierdzenia braku powyższych uchybień, sąd na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. oddala skargę. 15. Kontrolując zaskarżoną decyzję w oparciu o wyżej wskazane zasady, uzasadnione, zdaniem Sądu, jest podkreślenie szczególnego trybu, w jakim zapadła zaskarżona decyzja. Zasadą jest trwałość decyzji administracyjnej, wynikająca z art. 128 O.p. Przepis ten stanowi, że decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym są ostateczne. Ustawodawca uregulował możliwość zaistnienia sytuacji wyjątkowych, w których zajdzie jednak konieczność wyeliminowania wadliwych rozstrzygnięć ostatecznych z obrotu prawnego. Celowi temu służą nadzwyczajne postępowania, do których należy instytucja wznowienia postępowania podatkowego (art. 240-246 O.p.). 16. Wznowienie postępowania stanowi jeden z nadzwyczajnych trybów weryfikacji ostatecznej decyzji organu podatkowego kończącej postępowanie. W ramach tego postępowania wyróżnić można dwa etapy: w pierwszym rozstrzygana jest kwestia dopuszczalności wznowienia w ogóle, co wynika z art. 243 § 1 O.p. Etap ten kończy się wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 243 § 1 O.p.) lub wydaniem decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 243 § 3 O.p.). Wydanie pierwszego z postanowień jest równoznaczne z rozpoczęciem drugiego etapu postępowania, które toczy się w ramach wytyczonych przez wskazaną we wniosku podstawę wznowienia postępowania. Jego przedmiotem nie jest ponowne, całościowe rozpoznanie sprawy we wszystkich jej aspektach, które były uwzględnione w ramach postępowania zwyczajnego, lecz zbadanie, czy zaistniały wyjątkowe okoliczności wymienione w art. 240 § 1 O.p (por. Dowgier Rafał, Etel Leonard, Kosikowski Cezary, Pietrasz Piotr, Popławski Mariusz, Presnarowicz Sławomir, Komentarz LEX 2009, komentarz do art. 240 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 05.8.60), (w:) C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, M. Popławski, Ordynacja podatkowa Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). W art. 240 § 1 O.p. zawarty został zamknięty katalog przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania. 17. Skarżąca we wniosku o wznowienie postępowania powołała się na przesłankę przewidzianą w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie między innymi jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. O wystąpieniu tej podstawy wznowienia można mówić wówczas, gdy łącznie zostaną spełnione cztery przesłanki: 1) wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub dowody; 2) nowe okoliczności faktyczne lub dowody są istotne dla sprawy, tzn. mogą mieć wpływ na jej odmienne rozstrzygnięcie; 3) nowe okoliczności faktyczne lub dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję; 4) nowe okoliczności faktyczne lub dowody istniały w dniu wydania decyzji. 18. Rozważając przymiot nowości dowodów lub okoliczności w rozumieniu powołanego przepisu, należy wskazać, że pod tym pojęciem należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę, a zatem takie, które nie zostały uwzględnione przez organ podatkowy jako element rozstrzygnięcia (por. B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki "Ordynacja podatkowa, Komentarz 2015", UNIMEX Oficyna wydawnicza, Wrocław 2015, s. 1105). 19. Skarżąca we wniosku z dnia [...] listopada 2015 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych (k. 56-60 akt adm.) powołała się na art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Tę podstawę wznowienia wiązała z przedłożonymi dowodami, dotyczącymi pokwitowań wypłaty wynagrodzenia uzyskanego przez skarżącą w 2008 roku od pracodawcy, firmy A., które potwierdzają wynagrodzenie uzyskane w okresie od stycznia 2008 r. do lipca 2008 r. Skarżąca wskazała, że w w.w. decyzji organ w chronologicznym zestawieniu uzyskanych przychodów i poniesionych wydatków przyjął średni dochód w wysokości [...] zł z całego roku 2008 – od stycznia do grudnia. Skutkiem tego organ błędnie ustalił, że wydatki poniesione przez skarżącą we wskazanych dniach stycznia, marca, maja i sierpnia 2008 r. nie miały pokrycia w uzyskanych przychodach. Powołany dowód miał za zadanie wykazać, że skarżąca uzyskała w 2008 r. dochód w znacznie krótszym czasie (do lipca 2008r.), niż uwzględnił to organ (do grudnia 2008 r.). Nadto skarżąca powołała się na okoliczność, że wpłaty na rachunek firmy P. B. D. N. pochodziły ze wspólnych środków skarżącej i jej konkubenta, P. M.. Skarżąca zadeklarowała również, że w związku z tym, iż obecnie przebywa w kraju (a podczas postępowania wymiarowego przybywała za granicą), mogłaby szczegółowo odnieść się do kwestii przedmiotowych wpłat. W trakcie postępowania wznowieniowego pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przesłuchanie skarżącej w charakterze strony na okoliczność nabycia lokalu mieszkalnego, posiadania oszczędności finansowych przez skarżącą, uzyskiwania wynagrodzenia za pracę za granicą, dokonywania wpłat na nabycie przedmiotowego lokalu. W piśmie z [...] stycznia 2016 r. skarżąca wskazała, że przedkłada istotny dla sprawy, nieznany wcześniej organom podatkowym dowód z [...] lipca 2008 r. w postaci potwierdzenia wypłaty odprawy z 2008 r. dla skarżącej w łącznej kwocie [...]EUR, która uwzględniona została także na odcinku wypłaty, który został przez skarżącą załączony do wniosku. 20. Odnosząc wskazywane przez skarżącą okoliczności i dowody do opisanych wyżej zasad oceny, czy spełniają one warunki przewidziane w art. 240 § 1 pkt 5 O.p., Sąd uznał, że nie odpowiadają one tym kryterium. Za istotne dowody i okoliczności (takie, które wpływają na rozstrzygnięcie w zaskarżonej decyzji) potraktować należy dokumenty związane z wysokością przychodów skarżącej z tytułu pracy za granicą. Okoliczność ta, co oczywiste, była przedmiotem zainteresowania organów w postępowaniu dotyczącym wymiaru. 21. We wniosku o wznowienie a także kolejnych pismach skarżąca eksponowała krótszy okres otrzymywania wynagrodzenia, niż uwzględniono w kwestionowanej decyzji. Potwierdzają to dołączone do wniosku dokumenty, w szczególności "R. L. S. C." z [...] lipca 2008 r. Z dokumentu tego wynika, że skarżąca pozostawała w zatrudnieniu od [...] sierpnia 2007 r. do [...] lipca 2008 r. Powołany dokument nie ma jednak przymiotu nowego dowodu, a wynikające z niego okoliczności nie są nowe. Dokument ten bowiem w tożsamej formie i treści (ten sam dokument) znajduje się w aktach sprawy (k.78 akt) złożony przez pełnomocnika skarżącej w postępowaniu zwykłym, radcę pr. A. L., przy piśmie z [...] marca 2013 r. Przedmiotowy dokument został przeanalizowany przez organy, a zawarte w nim dane uwzględnione zostały w kwestionowanej decyzji. Nie można zatem ponownie dokonywać jego oceny. Jeśli zdaniem strony został on nieprawidłowo oceniony przez organy w kontekście analizy całokształtu danych dotyczących przychodów i rozchodów skarżącej, to właściwym etapem na polemikę było postępowanie przed organem pierwszej lub drugiej instancji w postępowaniu zwykłym. Kolejną możliwością było postępowanie przed sądem administracyjnym, który wyrokiem z dnia 3 listopada 2015 r. w sprawie I SA/Bd 803/15 oddalił skargę. 22. Z akt sprawy wynika, że powołany dowód i wynikające z niego okoliczności były przedmiotem badania przez organy obu instancji; szczegółowe wyliczenie uwzględniające wynagrodzenie skarżącej stanowi integralną część decyzji z [...] czerwca 2015 r. jakkolwiek z zestawienia tego wynika, że organ wynagrodzenie skarżącej w cyklu miesięcznym uwzględniał aż do grudnia 2008 r., zamiast do lipca tego roku, co zwiększyłoby przychody potrzebne do pokrycia wydatków poniesionych do sierpnia, to na obecnym etapie postępowania Sąd nie ma podstaw do zmiany oceny okoliczności, które były znane organom, skontrolowane (przy braku odpowiednich zarzutów ze strony skarżącej) przez Sąd. 23. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w toku postępowania zwykłego wystąpiono do irlandzkiej administracji podatkowej, otrzymując w dniu [...] lipca 2013 roku informację o wysokości uzyskanego przez skarżącą wynagrodzenia w 2008 roku w kwocie [...]EUR oraz zapłaconym podatkiem dochodowym w kwocie [...]EUR. Złożone obecnie dokumenty dotyczące opodatkowanego wynagrodzenia skarżącej, jakkolwiek są nowe i nie wynika, czy istniały w momencie wydawania zaskarżonej decyzji, to nawiązują do tej informacji uzyskanej od administracji irlandzkiej. Skarżąca nie wskazywała na kolizję informacji w nich zawartych. Jeśli z całokształtu uzyskanych informacji o dochodach skarżącej należało wywieść inne wnioski, skarżąca miała okazję uczynić to w postępowaniu zwykłym. Okoliczność, że obecnie przebywa w kraju i może osobiście przeanalizować postępowanie na okoliczność jej dochodów i wydatków, nie jest wystarczającą podstawą do weryfikacji spornej decyzji ostatecznej. 24. W świetle powyższego za zasadne uznać należy stanowisko organu podatkowego, zgodnie z którym ani wskazany dowód, ani wynikające z niego okoliczności, nie mają charakteru nowych w stosunku do tego co zostało już ustalone przez organy podatkowe w toku zwykłego postępowania, nie można zatem przyjąć, że są to okoliczności istniejące w dacie wydania kwestionowanej decyzji, lecz nieznane organowi. Pod pojęciem okoliczności faktycznych nieznanych organowi, który wydał decyzję należy bowiem rozumieć tylko takie okoliczności, które z badanego materiału nie wynikały, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Tym samym wskazywana przez skarżącą okoliczność nie spełnia przesłanek określonych w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Podnoszona w skardze argumentacja dotycząca wyliczenia przychodu za pracę za granicą w innej wysokości, niż to zostało uczynione przez organy podatkowe w postępowaniu zwykłym stanowi jedynie polemikę z ustaleniami organów w postępowaniu wymiarowym. Odmienna, a nawet błędna ocena dowodu (okoliczności), który istniał i był znany organowi wydającemu decyzję, nie uzasadnia żądania wznowienia postępowania. Błędna ocena okoliczności faktycznej nie jest bowiem tożsama z brakiem wiedzy o tej okoliczności. Na etapie postępowania wznowieniowego organ nie ma kompetencji do weryfikowania ustaleń faktycznych jeśli nie zaistnieją przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. 25. Kwestia wniosku o przesłuchanie skarżącej w charakterze strony na szereg okoliczności, które stanowiły istotę podstawy faktycznej rozstrzygnięcia organów, w ogóle nie spełnia przesłanek ani co do dowodów, ani okoliczności, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. W istocie zatem żądanie skarżącej sprowadza się do ustalenia od nowa faktów już ustalonych – wysokości uzyskanych przez podatniczkę przychodów, sposobu dokonywania wpłat na zakup lokalu mieszkalnego a więc czynienia wydatków. Jak wyjaśniono powyżej pod pojęciem okoliczności nieznanych organowi, który wydał decyzję ostateczną należy rozumieć tylko takie okoliczności, które z badanego materiału dowodowego nie wynikały. Z powyższych względów Sąd uznał za nieuzasadniony zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją art. 245 § 1 pkt. 2 O.p. w powiązaniu z art. 2 Konstytucji RP. Wbrew stanowisku skargi stałość decyzji ostatecznych jest jedną z podstawowych zasad funkcjonowania państwa prawa. 26. Mając na uwadze powyższą argumentację, odnoszącą się do istoty postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania, zdaniem Sądu niezasadne pozostają zarzuty skargi o naruszeniu przez organy art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p., art 187 § 1 w związku z art. 122, art. 120, art. 180, art. 191 O.p. ponieważ zmierzają do szerszego, niż jest to prawnie dopuszczalne w postępowaniu o wznowienie postępowania, weryfikowania decyzji ostatecznej. 27. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.