II SA/Sz 688/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 listopada 2016 r. sprawy ze skargi K. K. i D. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz art. 51 ust. 1 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 290), po rozpatrzeniu odwołania K. i D. K., reprezentowanych przez r. pr. M. O. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru "Budowlanego w P. zadnia [...] r. znak:[...] nakazującą K. i D.K. (...) w terminie do dnia 31 lipca 2016r. wykonanie niżej wymienionych robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem budynku mieszkalnego jednorodzinnego wykonanego w oparciu o projekt budowlany zatwierdzony decyzją Starosty P. nr [...] z dnia [...]. znak: [...], zmienionej decyzją nr [...] z dnia [...]znak: [...] w zakresie zagospodarowania działki oraz zmian w budynku oraz decyzją nr [...] z dnia [...]. znak: [...] w zakresie przyłącza gazu na nieruchomości przy ul. [...] gm. D., tj.: 1. w pomieszczeniu pokoju dziennego - demontaż trzyszybowego naświetla okiennego wykusza i wypełnienie otworu okiennego materiałem murowanym pełnym lub elementami murowymi przeziernymi, 2. w aneksie kuchennym przy pokoju dziennym — demontaż okna i wypełnienie otworu okiennego materiałem murowanym pełnym lub elementami murowymi przeziernymi, 3. w pomieszczeniu łazienki - demontaż okna i wypełnienie otworu okiennego materiałem murowym pełnym lub elementami murowymi przeziernymi, 4. w pomieszczeniu gospodarczym - demontaż okna i wypełnienie otworu okiennego materiałem murowym pełnym lub elementami murowymi przeziernymi, 5. w pomieszczeniu gospodarczym (pom. 1.09) wykonanie wentylacji wywiewnej grawitacyjnej lub mechanicznej, W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. (dalej: ZWINB) przedstawił ustalenia wynikające z przeprowadzonego w sprawie postępowania, wskazując, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. (dalej: PINB) na skutek wniosku S. S. o udzielenie informacji w sprawie dopuszczenia do użytkowania budynku jednorodzinnego usytuowanego na działce [...] przy ul. [...], przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego ustalono, że Starosta P. decyzją nr [...] z dnia [..]. znak: [...]zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił Państwu K. i D. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem wbudowanym i przyłączami: wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, gazu i energii elektrycznej na nieruchomości nr ewid. [...] w m. M., gm. D. Ponadto Starosta P. decyzją nr [....] z dnia [...]. znak: [...] zatwierdził projekt zamienny w zakresie zagospodarowania działki nr [...] oraz decyzją nr [...] z dnia [..]. znak: [...] zatwierdził projekt zamienny przyłącza gazu do ww. budynku mieszkalnego. Inwestorzy zakończyli budowę ww. inwestycji w dniu 20 października 2004r. bez zmian w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego,, zgodnie z oświadczeniem kierownika budowy, o czym zawiadomili Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w dniu [...] r. na podstawie przepisów art. 54 ust. 1 i 2 oraz art. 57 ust. 1-4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Organ powiatowy przyjął ww. zawiadomienie bez sprzeciwu, zgodnie z treścią zaświadczenia z dnia 8 listopada 2004 r. Wobec uznania, iż roboty budowlane związane z budową ww. budynku, wykonane zostały z naruszeniem przepisu .§ 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia-Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. oraz niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, mając na względzie konieczność przeprowadzenia postępowania naprawczego zgodnie z przepisami art. 50 i art. 51, w związku z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie przepisów art. 81 c ust. 2 ww. ustawy, zoobowiązał inwestorów do przedłożenia w wyznaczonym terminie, ekspertyzy technicznej (wraz z niezbędnymi rysunkami, opiniami, uzgodnieniami), dotyczącej zbliżenia ściany z otworami okiennymi przedmiotowego budynku do granicy z nieruchomością sąsiednią nr [...], wykonanej przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie i przynależne do właściwego samorządu zawodowego, określającej zakres robót budowlanych koniecznych do wykonania w celu doprowadzenia ww. inwestycji do stanu zgodnego z przepisami. Po przedłożeniu ekspertyzy technicznej sporządzonej przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych inż. poż. K. M., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. uznając, iż w wystarczającym zakresie spełnia ona wymóg nałożony postanowieniem z dnia [...] r., na podstawie przepisów art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane decyzją z dnia [...] r. orzekł o braku podstaw do nałożenia na K. i D. K. obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia zakończonej budowy wolnostojącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...], do stanu zgodnego z prawem. Po rozpatrzeniu odwołania A. S., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] r. znak: [...], uchylił ww. decyzję PINB w P. z dnia [...] r., jako wydaną przedwcześnie, wobec braku pełnego materiału dowodowego. Przedłożona przez zobowiązanych ekspertyza techniczna nie została sporządzona przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, zatem nie spełniła wymogu określonego postanowieniem z dnia [...]. Ponadto wnioski przedłożonej w postępowaniu odwoławczym, przez A. S., ekspertyzy technicznej sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. arch. Z. J. K., dotyczącej zbliżenia budynku mieszkalnego nr [...]przy ul. [...]do granicy działki, były sprzeczne z wnioskami wynikającymi z ekspertyzy rzeczoznawcy od spraw pożarnictwa, potwierdzały stan naruszenia obowiązujących przepisów, jednakże ekspertyza ta nie zawierała zakresu robót jakie należy wykonać w celu doprowadzenia zrealizowanej inwestycji do stanu zgodnego z prawem. W toku ponownie rozpatrywanej sprawy, w dniu 24.08.2012 r. został uzupełniony materiał dowodowy o ekspertyzę techniczną nr [...], na temat zbliżenia ściany budynku na działce nr [...] przy ul. [...] do granicy z działki nr [...], w związku z wymaganiami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z sierpnia 2012 r autorstwa rzeczoznawczy budowlanego mgr inż. arch. M. F. Wobec braku wskazania w ww. ekspertyzie zakresu - robót koniecznych do wykonania w celu doprowadzenia wybudowanego obiektu do stanu zgodnego z przepisami, PINB decyzją z dnia [...] r. ponownie orzekł na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, o braku podstaw do nałożenia na Państwo budowlanych w celu doprowadzenia przedmiotowej inwestycji (budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na nieruchomości przy ul. [...] do stanu zgodnego z przepisami. Na skutek rozpatrzenia odwołania A. S. na ww. decyzję ZWINB decyzją z dnia [...]. znak: [...], uchylił w całości decyzję tego organu z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wskazując, m.in. iż zakres robót, jaki należy wykonać w celu doprowadzenia zrealizowanej inwestycji do stanu zgodnego z prawem - w przedmiocie stwierdzonego naruszenia przepisów § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie został ustalony, do czego organ powiatowy został zobligowany decyzją ZWINB w S. z dnia [...]. Prawidłowość powyższego rozstrzygnięcia podlegała ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 27 listopada 2013r. sygn. akt II SA/Sz 766/13, oddalił skargę p. K. K. W toku ponownie rozpatrywanej sprawy inwestor - Państwo K. i D. K., zobowiązani postanowieniem PINB w P. z dnia [...]" przedłożyli w dniu 28 sierpnia 2014r. ekspertyzę techniczną nr [...] sporządzoną przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. arch. M. F. i rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych inż. poż. K. M. w sierpniu 2014r., zawierającą m.in. wykaz robót koniecznych do wykonania w celu doprowadzenia do formalnej zgodności z warunkami technicznymi. Dodatkowo organ powiatowy w P. uzupełnił materiał dowodowy o zaprotokołowane ustalenia stanu faktycznego z kontroli budynku przy ul. [...] na dz. nr [...], przeprowadzonej w dniu [...]. Uwzględniając uzupełniony materiał dowodowy, oraz stanowisko organu II instancji, PINB w P. decyzją z dnia [...]. wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, nakazał K. i D. K. wykonanie w wyznaczonym terminie wyżej wskazanych robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem budynku mieszkalnego jednorodzinnego na nieruchomości przy ul. [...]. Od decyzji organu pierwszej instancji odwołanie złożyli zobowiązani K. i D. K., będący współwłaścicielami dz. nr [...] przy ul. [...]- reprezentowani przez pełnomocnika r.pr. M. O. Skarżący zarzucają zaskarżonej decyzji naruszenie: 1. Art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz.1623) w zw. z § 9 ust. 1, 3 i 4 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz.690) w zw. z art. 7, 8, 9, 75 § 1, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 KPA, poprzez uznanie, że sporny budynek został wybudowany niezgodnie z obowiązującymi przepisami, ponieważ odcinek ściany podłużnej budynku z otworami okiennymi usytuowanej równolegle do granicy sąsiedniej działki znajduje się w odległości od 3,88 do 3,90 m od tej granicy, w sytuacji gdy przy dokonaniu pomiaru zgodnie z § 9 ust. 4 cytowanego rozporządzenia i uwzględnieniu warstwy izolacji termicznej (nie mniejszej niż 20- 21) istniejący obiekt winien zostać uznany za spełniający wymogi określone w § 12 ust. 1 piet 1 cytowanego rozporządzenia; 2. Art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623) w zw. z § 12 ust. 1 piet 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690), poprzez uznanie, że sporny budynek został wybudowany niezgodnie z obowiązującymi przepisami, ponieważ ściana podłużna w miejscu wykusza z otworem okiennym zlokalizowana została w odległości 3,23 m - 3,25 m od granicy sąsiedniej nieruchomości, w sytuacji gdy trzyszybowe naświetle okienne wykusza składa się z trzech różnych płaszczyzn, z których tylko jedna zwrócona jest w stronę granicy nieruchomości sąsiedniej, a dwie pozostałe są umieszczone w płaszczyznach, które nie są równoległe do granicy sąsiedniej nieruchomości, w związku z czym ich usytuowanie nie narusza § 12 ust. 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia; 3. Art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623) oraz § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690), poprzez nakazanie demontażu naświetla okiennego i okien oraz wypełnienie otworu okiennego materiałem murowym pełnym lub elementami murowymi przeziernymi, w sytuacji gdy: - sama niezgodność usytuowania budynku z zapisem § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690) nie uzasadnia uznania budynku za wybudowany w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w przepisach, w sytuacji gdy organ nie stwierdził naruszenia innych przepisów techniczno- budowlanych, - przepis § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wykracza ustawową delegację ograniczając przy tym konstytucyjne prawo własności, co powoduje konieczność odmowy jego zastosowania w sytuacji gdy sposób usytuowania nieruchomości na działce nie wiąże się z konkretnym niebezpieczeństwem dla dobra chronionego prawem, albowiem sposób usytuowania budynku ogranicza się wyłącznie do prawa sąsiedzkiego i ewentualnych oddziaływań realizowanej nieruchomości na prawa właściciela działki sąsiedniej, co z kolei jako domena prawa cywilnego może podlegać kontroli sądów powszechnych. 4. art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623) poprzez nakazanie demontażu naświetla okiennego i okien oraz wypełnienie otworu okiennego materiałem murowym pełnym lub elementami murowymi przeziernymi, w sytuacji gdy skutecznie dokonane przez skarżących zawiadomienie o zakończeniu budowy powoduje, że - wzniesione obiekty budowlane nie mogą podlegać ponownemu sprawdzaniu pod kątem legalności wybudowania) przez organ nadzoru budowlanego, ponieważ wobec zrealizowania prac budowlanych nie ma prawnych możliwości prowadzenia postępowania naprawczego, o jakim mowa w art. 50-51 Prawa budowlanego, albowiem brak sprzeciwu organu jest swoistym potwierdzeniem legalności obiektu budowlanego. Podnosząc powyższe zarzuty odwołujący się wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości ewentualnie o jej uchylenie i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu odwołania szeroko rozwinięto podniesione zarzuty. Odnosząc się do powyższych zarzutów i argumentacji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. stwierdził, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Bezspornym w sprawie jest fakt, iż zatwierdzony decyzją Starosty P. z dnia [...]. znak: [...] projekt budowlany zakładał usytuowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na dz. nr [...] w odległości 4 m liczonej od najdalej wysuniętej części budynku - wykusza (występu z lica elewacji budynku, prowadzonego od fundamentów po dach, składającego się z trzech ścian z otworami okiennymi, z których jedna jest równoległa do granicy działki nr [...]) do granicy działki nr [...]. Ściana podłużna budynku z otworami okiennymi kuchni, łazienki, pokoju ze stolarką okienną uchylno-otwieralną zgodnie z ww. projektem winna być usytuowana w odległości >4 m od granicy z dz. nr [...]. Z akt sprawy wynika, że wykusz z otworami okiennymi został zlokalizowany w odległości 3,23 - 3,25 m, zaś ściana podłużna budynku z otworami okiennymi usytuowana równolegle do granicy działki - w odległości 3,88-3,90 m, od granicy z działką nr [...]. Powyższe wynika ze szkicu polowego inwentaryzacji ww. budynku sporządzonego w październiku 2004r. przez geodetę G. G. (przed zawiadomieniem o zakończeniu budowy) Także ze szkicu wyników pomiaru odległości budynków w odniesieniu do granicy pomiędzy działkami nr [...] obręb M. 2 sporządzonego przez geodetę E. P. w dniu 30 listopada 2011 r., wynika że budynek usytuowano w odległości 3,79 - 3,82 m (3,85 - 3,88 m bez uwzględnienia warstw wykończeniowych) liczonej od lica ściany do granicy działki, gdzie odległość od lica wykusza do tej granicy wynosi 3,24 m. Zgodnie z ustalonym przez organ stanem faktycznym oraz załączoną do akt sprawy ekspertyzą techniczną nr [...] w ścianie od strony działki [...], na odcinku pomiędzy wykuszem, a narożnikiem północnowschodnim zamontowano trzy okna uchylno-otwieralne: okno aneksu kuchennego, okno łazienki oraz okno pokoju nr 1.09, natomiast wykusz jest trzyszybowym naświetlem stałym nieotwieralnym. Wprawdzie do protokołu z przesłuchania w dniu [...]. G. G. pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczył, że jest "przekonany co do prawidłowości wytyczenia obiektu zgodnie z projektem zagospodarowania terenu tj. 4 m od granicy działki lico ściany budynku a nie do ściany wykusza", a I. M. kierownik budowy ww. inwestycji w piśmie z dnia 30 października 2008 r stanowiącym odpowiedź na wezwanie PINB w P.z dnia [...]., wyjaśnił, że: 1. "Budynek na dz. nr [...] przy ul. [...] został wybudowany zgodnie z projektem i warunkami pozwolenia na budowę. 2. Budynek został wytyczony przez uprawnionego geodetę, który nie zgłaszał żadnych odstępstw w wytyczeniu od warunków określonych w projekcie 3. Ani inwestor ani wykonawca nie wprowadzali samodzielnie zmian w położeniu budynku 4. Prawidłowość usytuowania na działce geodeta (ten sam) potwierdził w inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej. " Jednakże – zdaniem ZWINB - należy stwierdzić, iż ww. budynek został zlokalizowany na m. nieruchomości niezgodnie z przepisami art. 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75 poz. 690 ze zm.), który tanowi, że jeżeli z przepisów §13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż: 1. 4m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 2. 3m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy, oraz niezgodnie z projektem zagospodarowania terenu stanowiącym załącznik do decyzji z dnia [...]., który zakładał usytuowanie budynku w odległości 4,00 m od granicy z działką nr [...] liczonej od lica ściany wykusza usytuowanej równolegle do granicy jako najdalej wysuniętej części budynku. W świetle powyższego, z uwagi na naruszenie obowiązujących przepisów w zakresie usytuowania obiektu, którego budowa została zakończona, zastosowanie w przedmiotowej sprawie mają przepisy postępowania naprawczego - art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, które stanowią, że jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art.49b, zostały wykonane w sposób o którym mowa w art. 50 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 tej ustawy. Zatem PINB w P. prawidłowo, wbrew argumentom skarżących, przeprowadził postępowanie naprawcze w stosunku do budynku zrealizowanego na podstawie pozwolenia na budowę i przyjętego do użytkowania. Ekspertyza techniczna nr [...] sporządzona przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. arch. M. F. i rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych inż. poż. K. M. w sierpniu 2014r., zawiera m.in. wykaz robót koniecznych do wykonania w celu dorowadzenia tej inwestycji do stanu zgodnego z prawem, tj.: "w przypadku okien trzech pomieszczeń w ścianie od strony granicy z działką nr [...]: aneksu kuchennego, łazienki i pokoju nr 1.09., w celu zapewnienia zgodnej z wymaganiami WT(2014) odległości, możliwe jest wypełnienie otworów pustakami szklanymi, panelami szklanymi (np. Unit) lub zastosowanie ścian szklanych. W wszystkich trzech okien wypełnienia powinny być nieotwieralne, co w istotny sposób pogorszy warunki użytkowania. " Dlatego w ocenie ZWINB nałożony zaskarżoną decyzją obowiązek w pkt 2,3 i 4, w celu doprowadzenia ww. obiektu do stanu zgodnego z przepisami jest zasadny. Należy zdemontować okna i wypełnić otwory okienne materiałem murowanym pełnym lub elementami murowymi przeziernymi w aneksie kuchennym przy pokoju dziennym, w pomieszczeniu łazienki oraz w pomieszczeniu gospodarczym nr 1.09. Wobec braku wentylacji tylko w pomieszczeniu gospodarczym nr 1.09, zgodnie z protokołem z kontroli z dnia [...]., koniecznym jest również wykonanie wentylacji wywiewnej grawitacyjnej lub mechanicznej w tym pomieszczeniu - zgodnie z § 147 ust. 2 ww. rozporządzenia. Wobec stanowiska organu odwoławczego wyrażonego już w decyzji z dnia [...]przepisy § 12 ww. rozporządzenia stanowią o sytuowaniu ścian budynków m.in. z otworami okiennymi i drzwiowymi, nie dotyczą natomiast rodzaju zainstalowanej w tych otworach, stolarki okiennej czy drzwiowej, nie sposób się zgodzić z wywodem zawartym w ww. ekspertyzie, że szklane ściany wykusza budynku nr 18 wykonane są z materiału "przeziernego" zgodnie z wymaganiami § 213 ust. 1a warunków technicznych i nie stanowią otworów okiennych lub drzwiowych oraz, że odległość wykusza odpowiada przepisom § 12 ust. 1 pkt 2 warunków technicznych z 2014r., dlatego nie jest konieczne wykonywanie jakichkolwiek robót budowlanych. Sporny wykusz przeszklony stolarką okienną, nie elementami przeziernymi, wbrew twierdzeniom w ww. ekspertyzie, usytuowany w odległości mniejszej niż 4.0 m, tj. 3,23 - 1 3,25 m od granicy z sąsiednią działką nr [...], nie spełnia warunków technicznych w ' zakresie usytuowania od tej granicy. Powyższa niezgodność dotyczy wszystkich trzech 5 płaszczyzn tego elementu architektonicznego, jednej równoległej jak i dwóch pozostałych zwróconych w stronę granicy działki sąsiedniej nr [...] jak i w stronę działki nr [...]. Celem doprowadzenia ww. wykusza do stanu zgodnego z ww. rozporządzeniem, koniecznym jest wykonanie robót budowlanych polegających na demontażu trzyszybowego naświetla okiennego wykusza oraz wypełnienie otworu okiennego elementami murowymi przeziernymi bądź materiałem murowym pełnym, w taki sposób, aby doprowadzić do zgodności z ww. przepisem. Wobec powyższego, organ odwoławczy, uznając zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji za zasadne, nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości ewentualnie jej uchylenia i umorzenia postępowania. Powyższą decyzję pełnomocnik K. i D. K. r. pr. M. O. zaskarżył skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie: 1. art. 7, 8, 9, 75 § 1, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 Lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623) w zw. z § 9 ust. 1, 3 i 4 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz.690), poprzez nieustalenie faktycznej odległości lica ściany spornego budynku, względnie ściany bez izolacji termicznej, tynków oraz okładzin zewnętrznych, od granicy nieruchomości, także przy uwzględnieniu dopuszczalnych błędów geodezyjnych, co uniemożliwiało prawidłowe zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane; 2. art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623) oraz § 12 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 232 ust. 6 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz.690), poprzez uznanie, że ściana, w której znajduje się tzw. wykusz jest ścianą z otworami okiennymi, a zatem wymagała zachowania odległości 4 m do granicy działki, w sytuacji gdy ściana, w której znajduje się otwór wypełniony nieotwieralnym przeszkleniem powinna być traktowana jako ściana pełna; 3. art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623) oraz § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz.690), poprzez uznanie, że ściana podłużna w miejscu wykusza z otworem okiennym zlokalizowana została w odległości 3,23 m - 3,25 m od granicy sąsiedniej nieruchomości, w sytuacji gdy trzyszybowe naświetle okienne wykusza składa się z trzech różnych płaszczyzn, z których tylko jedna zwrócona, jest w stronę granicy nieruchomości sąsiedniej, a dwie pozostałe są umieszczone w płaszczyznach, które nie są równoległe do granicy sąsiedniej nieruchomości, w związku z czym ich usytuowanie nie narusza § 12 ust. 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia; 4. art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez nierozpatrzenie i nie odniesienie się w treści zaskarżonej decyzji do podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia: - art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r" Nr 243, poz. 1623) oraz § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz.690), poprzez nakazanie demontażu naświetla okiennego i okien oraz wypełnienie otworu okiennego materiałem murowym pełnym lub elementami murowymi przeziernymi, w sytuacji gay sama niezgodność usytuowania budynku ze wskazanymi powyżej przepisami technicznymi nie uzasadnia uznania budynku za wybudowany w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w przepisach, w sytuacji gdy organ nie stwierdził naruszenia innych przepisów techniczno-budowlanych, a przepis § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wykracza poza delegację ustawową ograniczając przy tym konstytucyjne prawo własności, co powoduje konieczność odmowy jego zastosowania w sytuacji gdy sposób usytuowania nieruchomości na działce nie wiąże się z konkretnym niebezpieczeństwem dla dobra chronionego prawem, albowiem sposób usytuowania budynku ogranicza się wyłącznie do prawa sąsiedzkiego i ewentualnych oddziaływań realizowanej nieruchomości na prawa właściciela działki sąsiedniej, co z kolei jako domena prawa cywilnego może podlegać kontroli sądów powszechnych; - art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1523), poprzez nakazanie demontażu naświetla okiennego i okien oraz wypełnienie otworu okiennego materiałem murowym pełnym lub elementami murowymi przeziernymi, w sytuacji gdy skutecznie dokonane przez skarżących zawiadomienie o zakończeniu budowy powoduje, że wzniesione obiekty budowlane nie mogą podlegać ponownemu sprawdzaniu (pod kątem Legalności wybudowania) przez organ nadzoru budowlanego, ponieważ wobec zrealizowania prac budowlanych nie ma prawnych możliwości prowadzenia postępowania naprawczego, o jakim mowa w art. 50-51 Prawa budowlanego, albowiem brak sprzeciwu organu jest swoistym potwierdzeniem legalności obiektu budowlanego. W oparciu o tak sformułowane zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej w sprawie decyzji w całości, ewentualnie jej uchylenie i umorzenie niniejszego postępowania, w obu zaś przypadkach zasądzenie na rzecz skarżących kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący obszernie rozwinął powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: P.p.s.a.), sądowoadministracyjna kontrola zaskarżonych aktów podlega na badaniu zgodności z prawem (legalności) zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do badania czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy administracyjnej (czyli na treść decyzji) i procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na jej wynik, ewentualnie czy decyzja nie jest dotknięta wadami powodującymi jej nieważność z przyczyn wskazanych w art. 156 K.p.a. lub postępowanie administracyjne prowadzone zostało z naruszeniem prawa dającym podstawę do jego wznowienia (art.145 § 1 P.p.s.a.). Dokonywana przez sąd administracyjny ocena legalności działań administracji publicznej następuje według stanu faktycznego i prawnego sprawy z dnia wydania kontrolowanego aktu i w oparciu o akta administracyjne z tego stanu sprawy (art. 133 § 1 P.p.s.a). Zakres kontroli sądowej wyznacza przepis art. 134 § 1 P.p.s.a. W konsekwencji sąd kontroluje całokształt sprawy administracyjnej, gdyż nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną skargi. Biorąc pod uwagę przytoczone wyżej kryteria oceny legalności zaskarżonego aktu administracyjnego Sąd stwierdził, iż w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw do uwzględnienia skargi i wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawego. Należy przede wszystkim zaznaczyć, iż sposób rozstrzygnięcia tej sprawy wyznaczały przepisy prawa materialnego, tj. art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, ale również jego wykładnia wynikająca z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 766/13, w którym oddalono skargę K. K. na decyzję ZWINB z dnia [...] r. uchylającą w całości decyzję PINB z dnia [...] r. umarzającą postępowanie w sprawie i wskazanej organowi I instancji konieczność ustalenia przez ten organ zakresu robót jakie należy wykonać w celu doprowadzenia zrealizowanej inwestycji do stanu zgodnego z prawem w związku ze stwierdzonym naruszeniem przepisu §12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakom powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, (dalej: rozporządzenie) a także i usytuowaniem przez skarżących przedmiotowego budynku niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, który przewidywał jego usytuowanie zgodnie z wymogami ww. rozporządzenia. Postępowanie i przeprowadzenie w jego trakcie czynności dowodowe jednoznacznie wskazały zrealizowanie przez skarżących inwestycji z naruszeniem wymogów ww. § 12 ust. 1 rozporządzenia. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 51 ust. 1 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego regulujący tzw. postępowanie naprawcze, którego celem jest doprowadzenie zrealizowanej inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Nałożone na skarżących obowiązki w zakresie wykonania opisanych w decyzji PINB robót budowlanych niewątpliwie prowadzą do osiągnięcia celu, jakiemu służy art. 51 Prawa budowlanego ale także stanowią realizację dyspozycji art. 153 P.p.s.a. który stanowi, iż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażane w orzeczeniu sądu (w sprawie II SA/Sz 766/13) wiążą w sprawie organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba , że przepisy prawa uległy zmianie. Zatem w rozpatrywanej sprawie mogło zapaść tylko rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji. Podniesione w skardze zarzuty i argumenty, kwestionujące naruszenie § 12 rozporządzenia nie zasługują na uwzględnienie. Sprzeczne są one bowiem z zebranymi i prawidłowo ocenionym przez organy obu instancji materiałem dowodowym, a w szczególności zgodnymi z tym zakresie opiniami geodetów, stwierdzających jednoznacznie usytuowanie ściany, w której znajdują się otwory okienne, o których mowa w § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w odległości mniejszej ni wskazane w tym przepisie 4 m od granicy z działką sąsiednią nr [...]. W ocenie Sądu organ I instancji przeprowadził w tym zakresie wnikliwie postępowanie i należycie ustalił istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okoliczności faktyczne oraz dokonał subsumpcji właściwego przepisu Prawa budowlanego. W tym stanie rzeczy zarzuty skargi uznać należało za niezasadne, wobec czego podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.