II OZ 91/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2274/16 odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu J. J. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, nawiązując do art. 247 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a."), w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, bowiem podlega ona odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środka zaskarżenia. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 247 P.p.s.a. orzekł o odmowie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z treścią art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przepis ten wprowadza samodzielną, negatywną przesłankę przyznania stronie prawa pomocy, która to pomoc nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi, co oznacza, że ocena w tym przedmiocie dokonywana jest w oderwaniu od sytuacji materialnej strony. Wobec ustalenia, że skarżący złożył skargę na postanowienie organu I instancji, bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia – w niniejszej sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, iż na obecnym etapie postępowania sądowego skarżącemu nie przysługiwało prawo do wniesienia skargi, a przez to niewątpliwie wystąpiły przesłanki do oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na podstawie art. 247 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.