II OZ 29/17

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 546/16 odrzucające wniosek W. K. o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Bk 37/15 w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Podlaskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Białymstoku z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Bk 37/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę W. K. na decyzję Podlaskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Białymstoku z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. W. K. pismem z dnia 17 sierpnia 2016 r. wniósł do WSA w Białymstoku skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Bk 37/15, jako podstawę żądania wskazując art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej również jako "p.p.s.a." Do akt sprawy wnioskodawca dołączył pismo Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Białymstoku - Zakład Laboratoryjnej Diagnostyki Klinicznej z dnia 18 maja 2015 r., które stanowi według niego dowód, iż w sprawie zaistniały nowe okoliczności faktyczne, mające wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie. Razem ze skargą o wznowienie postępowania skarżący złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Wnioskodawca wskazał, iż o wzmiankowanym piśmie USK w Białymstoku z dnia 18 maja 2015 r. dowiedział się niedawno (w ostatnich dniach), po odebraniu dokumentacji sprawy od pełnomocnika – radcy prawnego B. L., która reprezentowała go w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z informacji udzielonych przez pełnomocnika W. K. dowiedział się, iż do różnych instytucji skierowane zostały pisma z prośbą o udzielenie informacji na temat rozpoznania i badania choroby boreliozy. Celem tych pism było zebranie dodatkowego materiału dowodowego. Skarżący do momentu odebrania całości dokumentacji sprawy nie wiedział jednak, czy wysłane pisma odniosły skutek i która z instytucji udzieliła odpowiedzi. Dodatkowo dnia 11 sierpnia 2016 r. podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem Wydziału Informacji Sądowej WSA w Białymstoku wnioskodawca dowiedział się o możliwości złożenia skargi o wznowienie postępowania. Przewodniczący Wydziału II WSA w Białymstoku zarządzeniem z dnia 29 września 2016 r. wezwał W. K. do wykazania: czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku, a także do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca oświadczył, że dowodem, który nie został użyty w sprawie jest pismo Szpitala Zakaźnego w Białymstoku, które mówi, że nie można ustalić terminu, w którym doszło do ukąszenia przez kleszcza, natomiast Komisje Lekarskie Sanepid w Białymstoku w piśmie z dnia 19 listopada 2014 r. stwierdzają, że udowodniono, iż do ugryzienia nie mogło dojść w czasie pracy. Dodatkowo w przedmiotowej sprawie został przekroczony termin do wniesienia skargi kasacyjnej z winy prawnika. W. K. nie był informowany o czynnościach podejmowanych przez pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 29 listopada 2016 r., na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że dowodem stanowiącym według skarżącego o zaistnieniu nowych okoliczności jest pismo USK w Białymstoku z dnia 18 maja 2015 r. W. K. określił, iż podjął informację o w/w dokumencie "niedawno"; "w ostatnich dniach"; "kilka dni temu", po odebraniu dokumentacji sprawy od pełnomocnika, który reprezentował go w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W ocenie Sądu brak jest możliwości ustalenia dnia w którym skarżący podjął informację o wzmiankowanym piśmie USK z dnia 18 maja 2015 r. Dlatego też, skarżący został wezwany pod rygorem odrzucenia wniosku do wykazania, że złożył go w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca faktycznie nie wykazał, że wniosek został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a., wskazując jedynie na okoliczności mogące mieć wpływ na brak winy w uchybieniu terminu. Pismem z dnia 6 grudnia 2016 r. W. K. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 29 listopada 2016 r. zarzucając mu naruszenie art. 86 § 1 i art. 88 p.p.s.a. i w konsekwencji błędne ustalenie, że nie spełnił wszystkich wymaganych przepisami prawa przesłanek do przywrócenia terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie natomiast do art. 88 powołanej ustawy spóźniony lub na mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że Sąd oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu sprawdza w pierwszej kolejności, czy spełnia on wymogi formalne, m.in. to czy został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu podlegał odrzuceniu, gdyż brak jest możliwości ustalenia czy został wniesiony w ustawowym terminie do jego złożenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy podzielić stanowisko Sądu I instancji wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że brak jest możliwości ustalenia dnia od którego należy liczyć 7- dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący nie wskazuje kiedy konkretnie dowiedział się o nowych dowodach stanowiących przesłankę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, a na wezwanie Sądu w tym zakresie nie udzielił jednoznacznej odpowiedzi. Podkreślić należy, że w niniejszym postępowaniu Sąd I instancji nie badał kwestii związanych z brakiem winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania albowiem istota sprawy sprowadza się do oceny, czy skarżący zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.