II SA/Bk 650/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Postanowieniem z dnia 13 października 2016 r. wydanym w sprawie niniejszej tutejszy Sąd odrzucił skargę M. W. na decyzję SKO w B. z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty. Powyższe postanowienie zostało doręczone na adres Skarżącego w dniu 18 października 2016 r. (k. 26, odbiór korespondencji pokwitował dorosły domownik). W piśmie z dnia 20 października 2016 r. - zaadresowanym do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu tj. SKO w B. i złożonym do tegoż organu w dniu [...] października 2016 r. (k. 34) - Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśnił, że skargę na decyzję SKO podpisał własnoręcznie w dniu 2 września 2016 r. i poprosił żonę o wysłanie jej w dniu następnym, gdyż z uwagi na godziny pracy urzędu pocztowego nie był w stanie sam tego uczynić. Żona w dniu 3 września 2016 r. błędnie zaadresowała przesyłkę tj. bezpośrednio na adres Sądu zamiast za pośrednictwem organu. Wskazał, że jest to pomyłka, której konsekwencje są dla niego niekorzystne. W piśmie z dnia 23 listopada 2016 r. organ wniósł o odrzucenie wniosku z uwagi na stwierdzoną już prawomocność orzeczenia kończącego postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), powoływanej dalej jako p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności. Bezspornie wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie siedmiodniowym, bowiem postanowienie o odrzuceniu skargi doręczono Skarżącemu w dniu 18 października 2016 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu został nadany do Sądu za pośrednictwem organu w dniu 21 października 2016 r., a więc w terminie siedmiodniowym. Należy również uznać, że skoro skarga znajduje się w aktach sprawy, także warunek dokonania spóźnionej czynności jest spełniony. Jednakże wniosek nie uprawdopodabnia przyczyny spóźnienia w złożeniu skargi. Skarżący powołuje się na pomyłkę żony, która błędnie zaadresowała kopertę zawierającą skargę tj. zamiast skierować ją do SKO nadała ją bezpośrednio na adres Sądu. Tymczasem nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy uzasadniającego przywrócenie uchybionego terminu. Strona, która mimo prawidłowego pouczenia nie stosuje się do tego pouczenia, nie może skutecznie powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu, jeśli nie zaistniały przeszkody uniemożliwiające dokonanie czynności prawidłowo (por. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2016 r., I OZ 1211/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Pomyłka, nieuwaga czy zaniedbanie nie są okolicznościami wyjątkowymi, którym nie sposób zapobiec lub którym nie sposób przeciwdziałać, a tylko takie uzasadniają przywrócenie terminu. Nadto wskazać należy, że skarga w sprawie niniejszej została nadana w sobotę 3 września 2016 r., termin do jej wniesienia upływał w poniedziałek 5 września 2016 r., Sąd otrzymał ją we wtorek 6 września 2016 r. i przekazał na adres organu dnia następnego tj. 7 września 2016 r. Mimo zatem, że skargę de facto nadano przed upływem terminu, nie było możliwości jej przekazania przez Sąd organowi jeszcze przed terminem. W takiej sytuacji ryzyko przekroczenia terminu oraz skutki z tym związane (odrzucenie skargi) obciążają stronę postępowania. Wniosek o przywrócenie terminu należy zatem ocenić jako nieuprawdopodobniony w stopniu uzasadniającym przywrócenie terminu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.