II OZ 137/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń P. S., Z. B., K. R., J. M., K. G.-S., J. S., F. S., M. L., P. P. P., K. W.J., R. Z. T., M. T. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Gd 444/16 o odrzuceniu skargi K. W. J., F. S., R. Z. T., P. P. P., A. K., K. G., R. W., K. J.P., K. M., Z. B., K.R., D. B., H. M. B., P. S., J. M., J. S. oraz A. B. w sprawie ze skargi O. O., M. L., K. W. J., F. S., R. Z. T., M. T. R., P. P. P., A.K., K. G., R. W., K. G. - S., K. J. P., K. M., Z. B., K. R., D. B., H. M. B., P. S., A. B., M. B., J. M. i J. S. na uchwałę Rady Gminy T. z dnia [...] czerwca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. odrzucić zażalenia K. G.-S., M. L., M. T. R., 2. oddalić zażalenia P. S., Z. B., K. R., J. M., J. S., F. S., P. P. P., K. W.J., R. Z.T. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Gd 444/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargi K. W. J., F.S., R. Z. T., P.P. P., A. K., K. G., R. W., K. J. P., K. M., Z. B., K. R., D. B., H. M. B., P. S., J. M., J. S. oraz A. B. na uchwałę Rady Gminy T. z dnia [...] czerwca 2012 r., Nr [...], w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd wskazał, że zarządzeniami z dnia 12 sierpnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie - zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2016 r. - Przewodniczący Wydziału II wezwał każdego ze skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie ww. skargi znajdującej się w aktach sprawy bądź przez nadesłanie odpisu skargi zawierającego własnoręczny, oryginalny podpis, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki zawierające wezwania o wpis sądowy i o uzupełnienie braków skargi skierowane zostały do każdego ze skarżących odrębnie na adresy ujawnione w aktach sprawy. Ze znajdujących się w aktach sądowych zwrotnych poświadczeń odbioru wynika, że przesyłki zawierające wezwanie o wpis sądowy doręczono skutecznie skarżącym w dniach: O. O., M. L., K. W. J., F. S., R. Z. T., M.T. R., P. P. P., K. G., R. W., K. G.-S., K. M., Z. B., K. R., P. S., A. B., M. B., J. M. i J.S. – 19.08.2016 r., A. K. - 31.08.2016 r., K. J.P., D. B., H. M. B. – 2.09.2016 r. (uznane za skutecznie doręczone). W tej sytuacji upływ terminów do uiszczenia wpisu sądowego nastąpił w następujących datach: dla doręczenia w dniu 19.08.2016 r. – w dniu 26.08.2016 r., dla doręczenia w dniu 31.08.2016 r. – w dniu 7.09.2016 r., dla doręczenia w dniu 2.09.2016 r. – w dniu 9.09. 2016 r. Natomiast przesyłki zawierające wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skarżącym w dniach: O. O., P. P. P., P. S. – w dniu 2.09.2016 r., M. L., R. Z. T., K. G., A. K., R.W., K. G.-S., K. M., Z. B., K. R., M.B., J. M., J.S. – w dniu 31.08.2016 r., K. W. J., F. S. – w dniu 1.09.2016 r., M.T. R. – w dniu 15.09.2016 r., K. J. P., D. B., H. M. B., A. B. – w dniu 14.09.2016 r. (uznane za skutecznie doręczone). W tej sytuacji upływ terminów do uzupełnienia braków skargi nastąpił w następujących datach: dla doręczenia w dniu 31.08.2016 r. – w dniu 7.09.2016 r., dla doręczenia w dniu 1.09.2016 r. – w dniu 8.09.2016 r., dla doręczenia w dniu 2.09.2016 r. – w dniu 9.09. 2016 r. , dla doręczenia w dniu 14.09.2016 r. – w dniu 21.09.2016 r. oraz dla doręczenia w dniu 15.09.2016 r. – w dniu 22.09.2016 r. Braki formalne skargi usunęły oraz uiściły wpis od skargi w terminie następujące strony: M. T. R., O. O., M. L. oraz K. G. – S. Pozostałe strony pomimo upływu wyznaczonego terminu nie uzupełniły braków skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie, ani nie uiścili wpisu sądowego. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718) zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo sądowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi oraz nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie przez skarżących: K. W. J., F. S., R. Z.T., P. P.P., A. K., K. G., R.W., K. J. P., K. M., Z. B., K. R., D. B., H. M. B., P. S., A. B., M. B., J. M. i J. S. zaszły przesłanki do odrzucenia ich skarg. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargi. Zażalenia na to postanowienie wnieśli P. S., Z. B., K. R., J. M., K. G.-S., J.S., F. S., M. L., P. P. P., K. W. J., R. Z. T., M. T. R.. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazali, iż złożyli wspólną skargę i dokonanie wpłaty przez jednego ze skarżących powinno skutkować uznaniem przez Sąd, że skarga została opłacona przez wszystkich skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 180 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny odrzuca zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargi K. W. J., F. S., R.Z.T., P. P. P., A. K., K. G., R. W., K. J. P., K. M., Z. B., K. R., D. B., H. M. B., P. S., J. M., J. S. oraz A. B., albowiem skarżący ci - w wyznaczonym terminie - nie uiścili wpisu od skargi oraz nie uzupełnili braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Zażalenia na to postanowienie wnieśli również K. G.-S., M. L. i M. T. R., a więc skarżący, których skargi nie zostały odrzucone, gdyż zastosowali się oni do wezwania Sądu, opłacili skargę i ją podpisali. Zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skarg nie dotyczy wskazanych trzech skarżących, zatem nie mają oni interesu prawnego w jego zaskarżeniu. Wniesione przez tych skarżących zażalenia są więc niedopuszczalne i podlegają odrzuceniu na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Natomiast zażalenia P. S., Z. B., K. R., J. M., J. S., F. S., P. P. P., K. W.J., R.Z. T. podlegają oddaleniu jako oczywiście nieuzasadnione. W wydanym w tej sprawie wyroku z dnia 28 kwietnia 2016 r., II OSK 2324/14 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż skoro skargę wniesiono na podstawie art. 101 ust. 2a ustawy o samorządzie gminnym, to stronami skarżącymi winno się uczynić wszystkich wyrażających na to zgodę mieszkańców, jako osób fizycznych, które z mocy art. 25 § 1 p.p.s.a. posiadają zdolność sądową. Nadto (...) nie można wywodzić, że w sprawie badaniu musiał podlegać interes "Grupy mieszkańców" jako całości, tj. wszystkich osób tworzących tę grupę. Za skarżących należało potraktować wszystkie osoby fizyczne, które zostały wskazane w skardze, jako udzielające zgody na wniesienie skargi w ich imieniu. W ww. przypadkach relacje zachodzące pomiędzy podmiotami składającymi wspólną skargę bądź skargi indywidualne połączone do wspólnego rozpoznania przez sąd przesądzać będą z reguły o powstaniu w tym procesie współuczestnictwa formalnego, gdyż naruszenia interesu prawnego, stanowiące podstawę legitymacji skargowej, odnosić się będą indywidualnie do sfery prawnej każdego z tych podmiotów. Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku polecił również Sądowi I instancji ponownie rozpoznać sprawę (...), w szczególności prawidłowo oznaczyć skarżących i w przypadku popierania złożonej skargi wezwać ich do uzupełnienia braków formalnych odnośnie podpisania skargi i wniesienia od niej należnych wpisów. Sąd I instancji, był związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 190 p.p.s.a. i wypełnił wskazane zalecenia, wzywając skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 sierpnia 2016 r.) oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie ww. skargi znajdującej się w aktach sprawy bądź przez nadesłanie odpisu skargi zawierającego własnoręczny, oryginalny podpis w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 sierpnia 2016 r.). Wprawdzie kolejność tych wezwań powinna być odwrotna, lecz to uchybienie Sądu w tym przypadku nie miało wpływu na wynik sprawy. W tej sprawie bezspornym jest, że wymienieni w sentencji zaskarżonego postanowienia skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi oraz nie uiścili wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Sąd I instancji prawidłowo, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił więc ich skargi. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenia P. S., Z. B., K. R., J. M., J. S., F. S., P. P. P., K. W. J., R. Z. T. są oczywiście nieuzasadnione, w szczególności wobec treści uzasadnienia wydanego w tej sprawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2016 r., II OSK 2324/14 i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił te zażalenia.