III SA/Po 838/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu [...] grudnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi B. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i określenia jego wysokości za miesiąc marzec 2011 roku, postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2014 r. została doręczona stronie skarżącej w trybie zastępczym, po dwukrotnym awizowaniu, dnia [...] kwietnia 2014 r. Pismem z [...] lipca 2016 r. strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Strona podniosła, że decyzja drugoinstancyjna została jej doręczona poprzez pozostawienie pisma w placówce pocztowej, ale skarżąca ze względu na stan zdrowia nie mogła odebrać poczty i właściwie zareagować. W 2009 roku u skarżącej wykryto chorobę nowotworową, a w 2010 roku przebywała z tego powodu w szpitalu. Po wyjściu ze szpitala strona przechodziła kilkukrotnie chemioterapię. Skarżąca nie była w stanie zajmować się sprawami swojej firmy. O wydaniu decyzji Dyrektora Izby Celnej dowiedziała się [...] lipca 2016 r. Zarządzeniem z [...] października 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uprawdopodobnienia wniosku o przywrócenie terminu, poprzez wskazanie, czy w okresie marca-kwietnia 2014 roku była poddana zabiegom leczniczym, hospitalizowana itp., wraz z przedłożeniem stosownej dokumentacji, w terminie 7 dni pod rygorem rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu w oparciu o dotychczas przedstawioną argumentację. W odpowiedzi na wezwanie, przy piśmie z [...] listopada 2016 r., skarżąca przedłożyła zaświadczenie z [...] lipca 2016 r., zgodnie z którym pozostaje pod stałą kontrolą [...] w P. po przebytym leczeniu operacyjnym z powodu raka piersi. Aktualnie kontynuuje leczenie farmakologiczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zaznaczyć trzeba, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97). W omawianej sprawie skarżąca uzasadnia uchybienie terminowi tym, że decyzja organu II instancji była awizowana, ale nie mogła jej odebrać na poczcie ze względu na stan zdrowia. W 2009 roku wykryto u skarżącej nowotwór, w 2010 roku leczyła się z tego powodu w szpitalu. Po wyjściu ze szpitala strona przechodziła kilkukrotnie chemioterapię. Nie była w stanie zajmować się sprawami swojej firmy. W dniu [...] lipca 2016 r. skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji drugoinstancyjnej. Skarżąca, pomimo wezwania tut. Sądu, nie uprawdopodobniła jednakże okoliczności, zgodnie z którą ze względu na stan zdrowia nie mogła odebrać korespondencji zawierającej skarżoną decyzję, która była jej awizowana dnia [...] marca oraz [...] kwietnia 2014 r., na którą to okoliczność skarżąca się powołuje. Podane przez skarżącą informacje, uprawdopodobnione następnie zaświadczeniem z dnia [...] lipca 2016 r., wskazują na okoliczności dotyczące lat poprzednich, to jest roku 2009 oraz 2010, kiedy to u skarżącej stwierdzono chorobę nowotworową, z powodu której przeszła ona zabieg operacyjny. Choć tut. Sąd, opierając się na doświadczeniu życiowym i zasadach logicznego rozumowania, nie kwestionuje znaczenia wykrytej u skarżącej jednostki chorobowej i uciążliwości związanych z jej leczeniem, w tym zabiegiem operacyjnym oraz przebytą następnie chemioterapią, w oparciu tylko o te informacje nie sposób stwierdzić brak winy skarżącej w uchybieniu terminowi do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej. Skarżąca nie sprecyzowała nawet w jakim okresie przechodziła chemioterapię. W oparciu o powyższe nie sposób zatem uznać, aby uprawdopodobnione przez nią zostało, że w okresie, w którym przesyłka zawierająca skarżoną decyzję była awizowana, stan zdrowia skarżącej uniemożliwiał jej odebranie i złożenie skargi do tut. Sądu z zachowaniem terminu. Skarżąca nie uprawdopodobniła twierdzeń o stanie zdrowia uniemożliwiającym podjęcie wskazanych działań nie tylko osobiście, ale i z pomocą osób trzecich. Ponownego podkreślenia wymaga to, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy, co oznacza, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jedynie w wyjątkowych wypadkach jest przez sądy uwzględniany. Tak więc rzeczą strony było uprawdopodobnić twierdzenia zawarte we wniosku. Sąd żądał przy tym uprawdopodobnienia wystąpienia okoliczności, na które strona powoływała się wnosząc o przywrócenie terminu. Skarżąca miała więc uprawdopodobnić twierdzenia, że po przebytej w 2010 roku operacji usunięcia nowotworu, jej sytuacja zdrowotna nadal uniemożliwiała podejmowanie działań związanych z prowadzoną działalnością, w tym uniemożliwiała zadbanie o swoje interesy związane z tą działalnością poprzez podjęcie w marcu–kwietniu 2014 roku. rzeczonej przesyłki pocztowej – czego skarżąca nie uczyniła. Analizując przedmiotową sprawę w zakresie powyższych przesłanek ustawowych Sąd stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.