II OZ 657/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 marca 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 877/16 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 20 marca 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 877/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie zawarto w nim jednak żadnego uzasadnienia tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), ustanawiającego instytucję ochrony tymczasowej, uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej. To wnioskujący ma więc obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie, strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji. Wskazując na powyższe, Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. W., domagając się jego uchylenia, wydania postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Odpowiedź na zażalenie wnieśli R. D., R. D. oraz S. D., domagając się jego oddalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przesłankami zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji ochrony tymczasowej, uregulowanej w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest związane z wykonaniem zaskarżonego aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z brzmieniem powyższego przepisu, sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu na wniosek skarżącego. Z komentowanego przepisu należy wyprowadzić zatem podstawową przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jaką jest wykazanie istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu, w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno ponadto wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków Przyczyną odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji był zatem brak jakiejkolwiek argumentacji skarżącego na poparcie wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Podstawą działania sądu administracyjnego w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, uczynić należy niewątpliwie materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, jednakże ocena spełnienia przesłanek zastosowania instytucji ochrony tymczasowej nie może abstrahować od argumentacji skarżącego, która obrazowałaby zasadność zastosowania art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w konkretnej sprawie. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie pozwala sądowi administracyjnemu podjąć samodzielnych ustaleń na podstawie akt sprawy w kierunku zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać jakie dowody chciałby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie jest rolą Sądu domniemywanie, gdzie strona skarżąca upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Brak jakiejkolwiek argumentacji skarżącego na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwił Sądowi odniesienie się do przesłanek zastosowania art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co wykluczyło udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej w przedmiotowym postępowaniu. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.