VII SAB/Wa 91/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-12-05

Skład orzekający: Mariola Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia petycji podlega kognicji sądów administracyjnych na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzuca skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia petycji, ponieważ czynności podejmowane przez organy w trybie ustawy o petycjach, a także bezczynność lub przewlekłość w tych sprawach, nie zostały poddane kontroli sądów administracyjnych na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani też nie istnieją przepisy szczególne przewidujące taką kontrolę.
Stan faktyczny
Skarżąca S. "P." złożyła skargę na bezczynność Rady Miasta W. w przedmiocie rozpatrzenia petycji z dnia 11 lutego 2016 r. dotyczącej poprawy przepisów i uchwały Rady Miasta W. w sprawie parkowania pojazdów przez osoby niepełnosprawne. Skarżąca wskazała, że od dnia złożenia petycji tylko jedna radna zapoznała się z jej treścią. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Sygnatura akt VII SAB/Wa 91/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. "P." na bezczynność Rady W. postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 [a więc, gdy wydawane są lub podejmowane: decyzje; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (...); inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...)] lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (dotyczącym pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach, opinii zabezpieczających i odmowy wydania opinii zabezpieczających). Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje także, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 ustawy, orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W świetle art. 3 § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Pismem z 3 marca 2016 r. S. "P." złożyło do Sądu skargę na "lekceważące postępowanie Rady Miasta W.", wskazując, że od dnia 11 lutego 2016 r. tylko jedna radna zapoznała się z treścią złożonej w tym dniu przez S. petycji. Pismem z dnia 11 lutego 2016 r. S. złożyło do organu petycję "w sprawie poprawy przepisów i uchwały Rady Miasta W. dotyczących parkowania pojazdów przez osoby posiadające uprawnienia na ulicach W.", wskazując w jej treści, że "chodzi o osoby niepełnosprawne, których miejsca oznaczone "kopertami" są zajmowane przez inne osoby nie mające uprawnień. Na terenie W. osoby niepełnosprawne zmuszane są do dodatkowych opłat za parkowanie oraz są na nich nakładane kary bez możliwości odwołania (...)". Treść skierowanego do Sądu pisma z dnia 3 marca 2016 r. wskazuje, że należy je potraktować jako skargę na bezczynność Rady W. w sprawie petycji złożonej w dniu 11 lutego 2016 r. Zauważyć wobec tego trzeba, że zasady składania i rozpatrywania petycji oraz sposób postępowania organów w sprawach dotyczących petycji określa ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach (Dz.U. z 2014 r. poz. 1195 ze zm.). Zgodnie z jej art. 13 ust. 1 podmiot rozpatrujący petycję zawiadamia podmiot wnoszący petycję o sposobie jej załatwienia wraz z uzasadnieniem w formie pisemnej albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Sposób załatwienia petycji nie może być przedmiotem skargi (art. 13 ust. 2). W myśl art. 15 ustawy, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do petycji stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W świetle powołanych regulacji stwierdzić trzeba, że zaskarżona przez S. "P." bezczynność Rady W. nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Czynności podejmowane przez organy w trybie ustawy o petycjach, a także bezczynność albo przewlekłość w tych sprawach, nie zostały poddane kontroli sądów administracyjnych na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, brak jest również przepisów szczególnych przewidujących kontrolę sądów administracyjnych w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze należało uznać skargę za niedopuszczalną i orzec jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło