VII SA/Wa 2304/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze z dnia 2 września 2016 r. skarżąca A. S.A. z siedzibą w W. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], nakazującą A. S.A. z siedzibą w W. całkowitą rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego, w postaci podświetlonej tablicy reklamowej o wymiarach ok. [...]m (obecny nr identyfikacyjny [...]), mocowanej do słupa stalowego, utwierdzonego w bloku fundamentowym zagłębionym w gruncie, wybudowanego na działce ew. nr [...]w obrębie [...]przy ul. [...] (pomiędzy ul. [...] a ul. [...]) w W.. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w niniejszej sprawie niewątpliwie całkowita rozbiórka nośnika reklamowego spowodowałaby trudne do odwrócenia skutki, a wręcz skutki o charakterze zupełnie nieodwracalnym. Wykonanie zaskarżonej decyzji zniweczyłoby bowiem zdaniem skarżącej podstawowy cel postepowania administracyjnego prowadzonego w niniejszej sprawie, mianowicie legalizację nośnika reklamowego. W ocenie strony, oczywistym jest fakt, że demontaż urządzenia reklamowego powoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Ponowna instalacja nośnika wymagać będzie zgłoszenia lub uzyskania pozwolenia na budowę. Spółka powołała się m.in. na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 29 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 923/09, LEX nr 563563. W opinii skarżącej rozbiórka nośnika reklamowego przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez Sad sprawi, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona skarżącej ochrona sądowa okaże się iluzoryczna, ponieważ skarżąca zostanie trwale pozbawiona możliwości legalizacji przedmiotowego nośnika reklamowego. Przy piśmie z dnia 18 października 2016 r. Spółka poinformowała Sąd, o złożeniu do organu nadzoru budowlanego 4 egz. projektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a." sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/2004 niepubl.). W świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku skarżącej, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...]. Wskazać bowiem należy, iż nie każdy nakaz rozbiórki wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, lub trudnych do odwrócenia skutków. Inna jest bowiem sytuacja, gdy nakazowi rozbiórki podlega np. dom mieszkalny, a inna gdy, tak jak w niniejszej sprawie, nakazem objęta jest rozbiórka przedmiotowego obiektu (nośnika reklamowego), która generuje niewątpliwie o wiele mniejsze koszty i stanowi proces logistycznie i technicznie mniej skomplikowany. Nośnik reklamowy objęty nakazem rozbiórki składa się z niewielu elementów, które w wyniku poprawnie przeprowadzonego demontażu, nie powinny ulec uszkodzeniu, będzie możliwe ponowne ich wykorzystanie. W odniesieniu do powyższego, należy podkreślić, iż Spółka nie przedstawiła kosztorysu wykonania rozbiórki, ani nie przedstawiła swojej sytuacji majątkowej, które to informacje pozwoliłyby ocenić, czy istotnie rozbiórka wiązać się będzie z wyrządzeniem znacznej szkody w majątku strony. Również fakt złożenia dokumentów do organu nadzoru budowlanego, celem legalizacji przedmiotowego nośnika reklamowego, pozostaje bez znaczenia, dla oceny wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Legalizacja przedmiotowego obiektu nie jest bowiem możliwa przed wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Złożenie przez Spółkę dokumentów wymaganych do legalizacji, na obecnym etapie postępowania administracyjnego, jest więc niejako na wyrost. Jeszcze raz należy zaznaczyć, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd bada przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. czy wykonanie decyzji wiązać się będzie po stronie skarżącej z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Takich zaś, w ocenie Sądu, skarżąca Spółka nie wykazała. Za wstrzymaniem wykonania decyzji nie przemawia hipotetyczna możliwość legalizacji nośnika, jak również możliwość ewentualnego uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.