I SA/Gd 944/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do sierpnia 2010 r. postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 14 września 2016 r., A. C. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z oświadczenia wnioskodawczyni o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz nadesłanych przez nią na wezwanie referendarza sądowego dokumentów (oświadczenia skarżącej z dnia 27 października 2016 r., którego braki uzupełniła w dniu 16 listopada 2016 r., odpisu zeznań podatkowych za 2015 r., oświadczeń z dnia 21 października 2016 r., zaświadczenia o zarobkach z dnia 21 października 2016 r., odpisu umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia 2 maja 2016 r. wraz z pokwitowaniem odbioru kwoty czynszu z dnia 2 maja 2016 r., wydruków harmonogramów spłat dwóch kredytów mieszkaniowych z dnia 20 i 25 października 2016 r., odpisów zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia z dnia 19 lipca 2016 r. wraz z odpisami 12 tytułów wykonawczych z dnia 12 lipca 2016 r., odpisu zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej z dnia 19 września 2016 r.) wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z małżonkiem, na ich utrzymaniu pozostają dwie małoletnie córki. W małżeństwie wnioskodawczyni istnieje ustrój rozdzielności majątkowej. Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności, wierzytelności, papierów wartościowych ani innych praw majątkowych, jak również przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, jej jedyny majątek stanowi udział w lokalu mieszkalnym o powierzchni 42 m2. Względem jej majątku prowadzona jest egzekucja zaległości podatkowych, określonych zawiadomieniami z dnia 19 lipca i 19 października 2016 r. na łączną kwotę 1.332.012,91 zł (wraz z odsetkami), w ramach której zajęto jej wynagrodzenie oraz wierzytelności pieniężne. Małżonek wnioskodawczyni także nie posiada żadnych zasobów finansowych, a jego majątek stanowią mieszkanie o powierzchni 68 m2 oraz udział w lokalu mieszkalnym o powierzchni 42 m2 (współwłasność z wnioskodawczynią) – co wynika z jego oświadczenia z dnia 19 września 2016 r. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, w związku z ubieganiem się o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 957/16. Wnioskodawczyni uzyskuje wynagrodzenie ze stosunku pracy w średniej miesięcznej wysokości (z okresu od 1 czerwca do 30 września 2016 r.) 393,58 zł netto, pobiera świadczenie wychowawcze na dziecko w kwocie 500 zł oraz uzyskuje dochód z najmu w wysokości 850 zł miesięcznie, zaś jej małżonek uzyskuje dochód w wysokości 2.200 zł brutto z umowy najmu. Jak wskazała wnioskodawczyni w uzasadnieniu wniosku, mieszkania małżonków zostały wynajęte celem możliwości spłaty ciążących na nich kredytów walutowych (których raty wynoszą łącznie około 4.000 zł miesięcznie), natomiast małżonkowie mieszkają w lokalu użyczonym im przez matkę małżonka wnioskodawczyni, nie ponosząc kosztów zamieszkania. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za taką oceną przemawia brak jakichkolwiek zasobów finansowych, rozmiar egzekwowanych zaległości podatkowych oraz wysokość uzyskiwanych dochodów w stosunku do wysokości kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w szczególności należnego wpisu od skargi w kwocie 2.709 zł. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.