I OZ 1899/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. akt: II SA/Sz 1058/16 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt: II SA/Sz 1058/16 oddalającego skargę E.Z. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [..] sierpnia 2016 r., nr [..] w przedmiocie stypendium postanawia: oddalić zażalenie. Przedmiotem kontroli w wyniku wniesionego w dniu 29 lipca 2017 r. zażalenia jest postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu wniosku z dnia 22 czerwca 2017 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 16 lutego 2017 r. Sąd I instancji odrzucając wniosek wskazał, że wynikający z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej p.p.s.a., wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w terminie siedmiodniowym od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu jest warunkiem rozpoznania wniosku, a niedochowanie powyższego siedmiodniowego terminu skutkuje odrzuceniem wniosku na posiedzeniu niejawnym, stosownie do treści art. 88 p.p.s.a. Sąd przyjął, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustała w dniu, w którym skarżący dowiedział się o okoliczności wydania wyroku w niniejszej sprawie, tj. w dniu 8 czerwca 2017 r., co wynika z oświadczenia skarżącego zawartego w piśmie złożonym do akt sprawy w dniu 8 czerwca 2017 r. W konsekwencji ostatnim dniem do skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu był dzień 16 czerwca 2017 r. (piątek). Skoro wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 16 lutego 2017 r., złożony został w biurze podawczym Sądu w dniu 22 czerwca 2017 r., to oznacza to, że wniosek ten został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 lipca 2017 r. skarżący podniósł, że o wydaniu wyroku nie dowiedział się w dniu 8 czerwca 2017 r., lecz w rozmowie telefonicznej z radcą prawnym reprezentującym go w innej sprawie. W tej zaś sprawie nie miał pełnomocnika, o którego wnioskował jeszcze w 2016 r., co Sąd zignorował, tak jak również trudną sytuację materialną i niepełnosprawność skarżącego. Zażalenie to zostało następnie poparte przez adwokata ustanowionego w sprawie na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 18 września 2017 r. Pełnomocnik podniosła, że Sąd bezpodstawnie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie uwzględniając okoliczności, że skarżący jest osobą chorą, niepełnosprawną i występował w sprawie bez fachowego pełnomocnika, a w swoim zażaleniu wyraźnie wskazuje, że ustalona przez Sąd data, w której dowiedział się o wydaniu wyroku w sprawie niniejszej jest nieprawidłowa. Pełnomocnik wniosła także o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego za udzieloną pomoc prawną z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Faktem jest, że skarżący w niniejszej sprawie ubiegał się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, jednakże wobec niezłożenia wniosku na urzędowym formularzu, który pomimo podwójnej awizacji nie został przez skarżącego podjęty, formularz pozostawiono w aktach ze skutkiem domniemania doręczenia w dniu 8 grudnia 2016 r. Odpis zarządzenia referendarza z dnia 12 grudnia 2016 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania doręczono skarżącemu w dniu 30 grudnia 2016 r. (k. 47 akt). Skarżący nie wniósł sprzeciwu od tego zarządzenia, ani ponownie nie żądał ustanowienia pełnomocnika. O terminie rozprawy skarżący został prawidłowo zawiadomiony w dniu 25 stycznia 2017 r., a zawiadomienie to zawierało pouczenie o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (pkt 2 pouczenia) oraz o terminie, w jakim można go skutecznie złożyć (pkt 3 pouczenia). W piśmie z dnia 8 czerwca 2017 r. E.Z. twierdzi, że "w związku z brakiem doręczenia mi jako skarżącemu w sprawie II SA/Sz 1058/16 do dnia 8 czerwca 2017 r. prawomocnego orzeczenia o decyzji Sądu, od której wyrażam wolę się odwołać, żądam dokonania takiej czynności". Treść ta wskazuje, że co najmniej w dniu 8 czerwca 2017 r. skarżący był świadomy, ze w sprawie o sygn. akt: II SA/Sz 1058/17 został wydany wyrok oddalający skargę, przy czym nie podnosi jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby świadczyć o tym, że zachodziły przeszkody, które uniemożliwiały mu wcześniejsze złożenie wniosku. Nie można przyznać racji argumentom zażalenia, że data ustalenia przez Sąd rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia została przez Sąd ustalona nieprawidłowo. Przeciwnie, Sąd nie wzywając skarżącego do wyjaśnień, od kiedy wiadomym mu jest, że wyrok w sprawie został wydany, oparł się na osobistym oświadczeniu strony i uwzględnił najbardziej korzystny termin, uznając, że nastąpiło to dopiero w dacie wniesienia pisma z dnia 8 czerwca 2017 r. do Sądu. Wbrew twierdzeniom zażalenia z akt sprawy nie wynika, aby skarżący pozostawał w niewiedzy o terminach i przysługujących mu uprawnieniach w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a ogólne twierdzenia o trudnej sytuacji zdrowotnej i życiowej nie stanowią prawidłowego uzasadnienia podnoszonych okoliczności. Należy zauważyć, że także wyznaczony w sprawie pełnomocnik nie podważył skutecznie stanowiska Sądu zawartego w postanowieniu z dnia 7 lipca 2017 r. W takiej sytuacji, postanowienie Sądu z dnia 7 lipca 2017 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest prawidłowe. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, której strona nie dokonała bez własnej winy zakończył swój bieg w dniu 16 czerwca 2017 r., jak słusznie zauważył Sąd I instancji. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zauważyć należy, że przepisy p.p.s.a. ustanawiają w tym przedmiocie właściwość wojewódzkiego sądu administracyjnego, w związku z czym ten Sąd będzie władny do rozpoznania przedmiotowego wniosku.