II SA/Wr 765/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-12-14

Skład orzekający: Mieczysław Górkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, uzasadniony ogólnym stwierdzeniem o możliwości powstania znacznej szkody finansowej i braku przychodów z nieruchomości, spełnia wymogi formalne i merytoryczne do uwzględnienia przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odmawia wstrzymania wykonania decyzji, gdy wniosek skarżącego nie zawiera konkretnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólnikowe stwierdzenia o potencjalnej szkodzie finansowej, bez wskazania jej charakteru i podstaw, nie są wystarczające do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Spółka S. sp. z o.o. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., nakazującej przeprowadzenie kontroli budynku i sporządzenie ekspertyzy technicznej. Uzasadnienie wniosku opierało się na otrzymanym upomnieniu o możliwości wszczęcia postępowania egzekucyjnego, potencjalnym powstaniu znacznej szkody finansowej oraz fakcie nieużytkowania nieruchomości i braku przychodów z niej. Strona wskazała również na wykonanie wcześniejszego nakazu zabezpieczenia obiektu.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. sp. z o.o. w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. w P. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli budynku i sporządzenia ekspertyzy technicznej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się zatem do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.. Sąd administracyjny bowiem jest obowiązany przed wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dokonać analizy przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a.. Analiza ta jest zatem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia pozytywną dla strony ocenę takiego wniosku. W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona skarżąca uzasadniła faktem otrzymania upomnienia, w którym uprzedzono o możliwości wszczęcia postępowania egzekucyjnego, oraz okolicznością, że ewentualne egzekucyjne wymuszenie wykonania działań wskazanych w podjętych decyzjach, w tym nałożenie grzywny w celu przymuszenia, może skutkować powstaniem po stronie Spółki powstaniem znacznej szkody. Jednocześnie strona przypomniała, że od dłuższego czasu Spółka nie użytkuje przedmiotowej nieruchomości, nie osiągając z tego powodu żadnych przychodów. Nadto, organ administracyjny potwierdził, że strona skarżąca wykonała nakaz zabezpieczenia obiektu. Zablokowano również dostęp osób trzecich do budynku. Uchylono tym samym niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia ludzi. W ocenie Sądu tak sformułowany wniosek w zasadzie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Strona skarżąca poza stwierdzeniem, że wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować po stronie Spółki powstaniem znacznej szkody, nie wskazała na żadne konkretne okoliczności uzasadniających to stwierdzenie. W istocie nie wiadomo, czy stronie chodzi o szkodę wyrządzoną wykonaniem zaskarżonej decyzji, czy też o możliwość wyrządzenia szkody finansowej, spowodowanej (ewentualnym) nałożeniem grzywny w celu przymuszenia do wykonania nałożonych tą decyzją obowiązków. Spółka wskazała bowiem we wniosku, że od dłuższego czasu nie użytkuje przedmiotowej nieruchomości, nie osiągając z tego powodu żadnych przychodów. Bez znaczenia natomiast na rozpoznanie wniosku ma fakt, że strona skarżąca wykonała nakaz zabezpieczenia obiektu oraz zablokowała dostęp osób trzecich do budynku, czym uchylono niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia ludzi. Obowiązek ten został nałożony – jak wynika z prawomocnego wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 4 grudnia 2013 r. (sygn. akt II SA/Wr 524/13), którym oddalono skargę S. sp. z o.o. - decyzją D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu zabezpieczenia przyległego ciągu pieszego oraz usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym elewacji budynku. Obecnie zaś mamy do czynienia z nakazem przeprowadzenia kontroli tego samego budynku i sporządzenia ekspertyzy technicznej W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego też wniosek w tym przedmiocie nie został uwzględniony. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło