II OZ 1033/16

Dnia 13 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 13 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 592/16 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego poprzez odtworzenie istniejącego ciągu wodnego postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego poprzez odtworzenie istniejącego ciągu wodnego, zarządzeniem z 11 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 592/16, wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący na to zarządzenie wniósł zażalenie podnosząc, że "takie sprawy powinny być rozpoznawane bez żadnych wpisów, opłat i zwolnione z wszelkich kosztów sądowych". Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zarządzenie mimo powołania w nim błędnej podstawy prawnej jest prawidłowe. Przedmiotem skargi jest decyzja wydana na podstawie ustawy z 13 lipca 2001 r. Prawo wodne, która nie dotyczy należności pieniężnej. W związku z tym podstawą ustalenia wpisu powinien być § 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193), dotyczący spraw z zakresu gospodarki wodnej, a nie § 2 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia. Wskazana pomyłka, mająca charakter oczywistej, nie ma jednak wpływu na wysokość wpisu, ponieważ oba przepisy przewidują taką samą kwotę opłaty sądowej, mianowicie 300 zł. Odnosząc się do zarzutów zażalenia stwierdzić należy, że są one nieskuteczne, gdyż zgodnie z obowiązującym prawem postępowanie przed sądem administracyjnym wiąże się z obowiązkiem poniesienia kosztów sądowych. Wysokość tych kosztów oraz przypadki zwolnień z uwagi na przedmiot sprawy określa ustawodawca w przepisach prawa. Sąd nie jest uprawniony do zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych z uwagi na przedmiot sprawy. Prawo przewiduje natomiast możliwość zwolnienia od tego obowiązku wówczas, gdy osoba zobowiązana do ponoszenia kosztów sądowych nie jest w stanie ich ponieść. W celu uzyskania takiego zwolnienia należy wystąpić o przyznanie prawa pomocy, składając stosowny wniosek na urzędowym formularzu do Sądu pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze NSA, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zażalenie oddalił.