I GSK 342/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach Sędzia NSA Hanna Kamińska (spr.) Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski Protokolant starszy asystent sędziego Monika Tutak-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2019 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, działającego z upoważnienia Ministra Rozwoju i Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 grudnia 2016 r. sygn. akt III SA/Gl 672/16 w sprawie ze skargi [...] na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, działającego z upoważnienia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 10 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. oddala skargę; 3. zasądza od [...] na rzecz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej 460 (słownie: czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Gl 672/16 po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 10 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w pkt 1 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. W pkt 2 zasądził od organu na rzecz strony kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy: W dniu 16 listopada 2015 r. wpłynął wniosek [...] – dalej: strona, podatnik, spółka lub wnioskodawca - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego. Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego podał, że jest producentem najwyższej czystości cynku rektyfikowanego i ołowiu rafinowanego oraz ich stopów. Oferta produktowa obejmuje: cynk rektyfikowany gat. Z1 (99,995% Zn), który znajduje zastosowanie we wszelkich typach cynkowania, do produkcji stopów, bieli cynkowej i w przemyśle chemicznym. Cynk Z5 (98,5% Zn), którego główne zastosowanie to produkcja mosiądzu i cynkowanie ogniowe, dodatkowo wytwarzane są stopy aluminiowe, a ich głównym zastosowaniem jest ocynkowanie ciągłe. Drugim głównym wyrobem podatnika jest ołów rafinowany, którego jakość jest zgodna z normami światowymi. Produkowane gatunki ołowiu stosowane są głównie w przemyśle akumulatorowym oraz do produkcji stopów, farb i pigmentów, blachy oraz produktów ciągnionych. Realizowany proces produkcyjny składa się z kilku nierozerwalnie związanych ze sobą etapów, podczas których właściwości chemiczne i fizyczne rud cynku i ołowiu są modyfikowane i przetwarzane w celu osiągnięcia ostatecznych produktów o wysokiej zawartości metalu: cynku lub ołowiu. Podczas procesu produkcyjnego (w procesie metalurgicznym) wnioskodawca wykorzystuje m.in. energię elektryczną w rozumieniu art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 2011 nr 108 poz. 626 dalej: upa). Proces oparty jest na technologii Imperial Smelting Process (ISP) polegającej na produkcji cynku i ołowiu w jednym urządzeniu, jakim jest piec szybowy (ISF). W skład linii produkcyjnej wchodzą: - Spiekalnia koncentratów cynkowo-ołowiowych w skład, której wchodzi zespół spiekalni i rozdrabialni; - Fabryka Kwasu Siarkowego przeznaczona do utylizacji siarki z gazów odprowadzających z maszyny spiekalniczej pracującej w oparciu o wsady siarczkowe; - Instalacja Odsiarczania Gazów Prażalniczych z maszyny spiekalniczej pracującej w oparciu o wsady tlenkowe; - Instalacja Odchlorowania Materiałów Wsadowych; - Piec Szybowy ISF do produkcji cynku i ołowiu z zespołem transportu koksu, namiarowni wsadu oraz piecem szybowym z układem separacyjno-kondensacyjnym; - Oddział Rafinacji Cynku; - Oddział Rafinacji Ołowiu; - Oddział przygotowania wody dla potrzeb technologii oraz neutralizacji i oczyszczalni ścieków przemysłowych. Linia produkcyjna obejmuje procesy technologiczne pozwalające na pozyskanie cynku i ołowiu z koncentratów siarczkowych cynku i ołowiu oraz innych materiałów zawierających te metale w dostatecznej ilości, w tym także z odpadów przemysłowych. W związku z powyższym spółka zadała pytanie: Czy opisany powyżej w zdarzeniu przyszłym Proces mieści się w pojęciu: "proces metalurgiczny" i w efekcie zużycie przez wnioskodawcę energii elektrycznej w tym Procesie będzie korzystało ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 upa, przy spełnieniu przez wnioskodawcę warunków wskazanych w art. 30 ust. 7b upa? Zdaniem wnioskodawcy opisany powyżej Proces mieści się w pojęciu: "proces metalurgiczny" i w efekcie zużycie energii elektrycznej w tym Procesie korzysta z w/w zwolnienia podatkowego. Uzasadniając swoje stanowisko wnioskodawca wskazał, że metalurgią nazywa się szereg powiązanych ze sobą procesów technologicznych mających na celu otrzymanie technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy wytapianych metali. Podatnik powołując art. 2 ust. 4 lit. b) tiret drugi dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U.UE.L.2003.283.51 dalej: Dyrektywa Energetyczna) wskazał, że prawodawca unijny zastrzegł, że postanowienia dyrektywy nie znajdują zastosowania do produktów energetycznych podwójnego zastosowania, tj. wykorzystywanych zarówno jako paliwo do ogrzewania, jak też w innych celach, tj. do redukcji chemicznej oraz w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych. Wyłączenie to zostało zrealizowane przez krajowego ustawodawcę poprzez zwolnienie w odniesieniu do energii elektrycznej zawarte w art. 30 ust. 7a upa. Zarówno Dyrektywa Energetyczna, jak i ustawa o podatku akcyzowym nie zawierają definicji "procesu metalurgicznego" co oznacza, że ustalając zakres znaczeniowy tego pojęcia należy mieć na względzie cele oraz rolę tej dyrektywy w systemie prawa unijnego. Biorąc to pod uwagę pojęcie "procesu metalurgicznego" powinno być rozumiane jako całość procesów zachodzących w przemyśle metalurgicznym ukierunkowanych na wytworzenie produktów tego przemysłu. Celem Dyrektywy Energetycznej jest w istocie wyłączenia spod opodatkowania akcyzą produktów energetycznych (w tym energii elektrycznej) zużywanych w procesach metalurgicznych, przy czym wprowadzenie wyłączenia akcyzowego w odniesieniu do "procesów metalurgicznych" rozumiane być musi jako uwzględnienie szczególnej roli przemysłu metalurgicznego z punktu widzenia interesów i polityki Unii Europejskiej. Podatnik stosując wykładnię prowspólnotową zgodną z celami Dyrektywy, interpretowanie pojęcia "procesu metalurgicznego" jako całości procesów zachodzących w przemyśle metalurgicznym ukierunkowanych na wytworzenie produktów tego przemysłu powinno – w przypadku wnioskodawcy – obejmować m.in. wytworzenie cynku i ołowiu, stopów cynku i ołowiu, kadmu metalicznego, kwasu siarkowego, gipsu syntetycznego, kamienia miedziowego, kamienia miedziowo - ołowiowego, żużla wielkopiecowego - na wszystkich etapach procesu produkcyjnego, aż do uzyskania produktów metalicznych odlanych w formach sztab i stopów nadających się do dystrybucji, a także gotowego gipsu syntetycznego i żużla w miejscach składowania oraz kwasu siarkowego w zbiornikach, włącznie z pracą urządzeń służących oczyszczaniu i utylizacji odpadów i ścieków poprodukcyjnych. Wnioskodawca przedstawił także specyfikę procesów zachodzących w Hucie wyjaśniając, że najpierw surowiec dostarczany jest transportem samochodowym i kolejowym do miejsc składowania. Następnie ma miejsce rozładunek, a dalej proces wymieszania i sezonowania, po czym surowiec podawany jest odpowiednim systemem do namiarowni spiekalni, skąd poprzez ciąg urządzeń dozowania, mieszania i transportu kierowany jest na ruszt maszyny spiekalniczej. Zadaniem maszyny spiekalniczej jest produkcja spieku cynkowo—ołowiowego stanowiącego wsad do pieca szybowego. Proces ten polega na utlenieniu i spieczeniu surowców cynkowo - ołowiowych. Poprzez system zapłonowy przy pomocy wentylatorów podawane jest powietrze technologiczne w wyniku, czego w warstwie wsadu zachodzą procesy fizykochemiczne i w efekcie produkowany jest spiek Zn-Pb, poddawany następnie procesowi kruszenia do odpowiednich rozmiarów ziarna oraz przesiewaniu (kruszarki walcowe, podawacze wibracyjne oraz sita wibracyjne). Powstające w wyniku tego procesu na maszynie spiekalniczej gazy prażalnicze przy pomocy dmuchawy kierowane są, poprzez układ oczyszczania suchego i mokrego elektrofiltra, do Fabryki Kwasu Siarkowego (FKS) lub Instalacji Odsiarczania Gazów Prażalniczych. FKS jest linią utylizacji powstającego S02 w gazach prażalniczych z maszyny spiekalniczej. W aparacie kontaktowym, gdzie katalizatorem jest pięciotlenek wanadu, następuje utlenianie S02 do S03, który następnie w wieży absorpcyjnej pochłaniany jest przez obiegowy kwas siarkowy. W sytuacji, kiedy wsad do spiekalni stanowią wyłącznie materiały tlenkowe, a gazy prażalnicze zawierają minimalne ilości S02 i nie nadają się do produkcji kwasu siarkowego, kieruje się je do Instalacji Odsiarczania Gazów Prażalniczych. Utylizację siarki przeprowadza się w wieżach skrubera i absorbera zasilanych mieszaniną wodną węglanu wapnia. Powstający w wyniku procesu chemicznego gips techniczny osuszany jest na prasie filtracyjnej. Obieg wodny realizowany jest poprzez układ pomp. Spiek kierowany jest do namiarowni pieca szybowego. Systemem transportowym wyposażonym w wywrotnicę wagonów oraz szereg przenośników taśmowych dostarcza się również do namiarowni koks, który następnie jest podgrzewany. Podgrzany koks (okresowo również złomy cynku) oraz spiek podawane są poprzez system automatycznego przesiewania i naważania do szybu pieca, w którym zachodzi proces redukcji tlenków cynku i ołowiu. Ołów wraz z żużlem spływa ku dołowi pieca, skąd wypuszcza go się okresowo do odstojnika, gdzie następuje segregacja żużla od ołowiu surowego. Ołów surowy kierowany jest do rafinerii ołowiu. Pary cynku wychodzą z pieca szybowego wraz z gazami do kondensatora, gdzie następuje kondensacja przy pomocy rozbryzgiwanego ołowiu. Ołów wraz z cynkiem przepompowywany jest do układu separacyjnego, gdzie oddzielany jest cynk, a ołów powraca do kondensatora. Cynk surowy uzyskany z pieca szybowego kierowany jest do Oddziału Rektyfikacji Cynku, gdzie na drodze destylacji w kolumnach destylacyjno-deflegmacyjnych, w procesie New Jersey, uzyskuje się cynk wysokiej czystości, odlewany w sztaby na maszynie odlewniczej. Niezbędne dla procesu destylacji ciepło uzyskuje się w wyniku spalania gazu ziemnego, a gorące spaliny odbierane są przez wentylatory spalin z układem kotła odzyskującego ciepło. Z kolei ołów surowy z pieca szybowego oraz ołów z innych procesów i złomy poddawane są procesowi rafinacji ogniowej w piecach topielno-rafinacyjnych zainstalowanych w Oddziale Rafinacji Ołowiu. Ołów po stopieniu poddaje się procesom: szlikrowaniu i odmiedziowaniu - w celu usunięcia miedzi. Następnie poddawany jest on rafinacji wstępnej, gdzie usuwane są domieszki arsenu, antymonu i cyny. W kolejnych procesach ołów podaje się odsrebrzaniu i odbizmutowaniu w wyniku czego powstaje ołów o wysokiej czystości, który jest odlewany w sztaby na maszynie odlewniczej. Następnie ma miejsce przetwarzanie piany srebronośnej (powstałej w procesie odsrebrzania) i otrzymywany jest stop metalu Dore’a (stop srebra z domieszkami miedzi, ołowiu i złota). Powstające w wyniku procesu rafinacji ołowiu odpady przerabiane są w płomiennym piecu obrotowym. Wszystkie stosowane w w/w procesach maszyny, w tym układy wentylacyjne i wodne napędzane są przy pomocy silników elektrycznych. Powstające w wyniku procesu technologicznego ścieki wodne poddaje się procesowi oczyszczania w układzie neutralizacji i oczyszczania chemicznego w neutralizatorach, akcelatorach, reaktorach i zbiornikach wielokomorowych. Do tego celu wykorzystywana jest energia elektryczna, podobnie jak do oświetlenia stanowisk pracy w obiektach technologicznych jak również ciągów transportowych. Zdaniem spółki wszystkie wyżej opisane procesy są składowymi "procesu metalurgicznego" w rozumieniu art. 30 ust. 7a pkt 3 upa, w wyniku którego powstaje cynk w gatunkach Z1 i Z5, ołów w gatunkach PB485R, PB970R, STP06002, stopy cynku: ZZA i ZnAl, a także produkty uboczne, w tym kadm metaliczny w gatunkach CD99,95 i CD99,99, kwas siarkowy w gatunkach KTII i KTIII, gips syntetyczny, kamień miedziowy, kamień miedziowo - ołowiowy, żużel wielkopiecowy. Produkty te Huta sprzedaje podmiotom trzecim. W rezultacie zużycie energii elektrycznej w procesach metalurgicznych przedstawionych wyżej powinno korzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 upa. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający z upoważnienia Ministra Finansów w indywidualnej interpretacji z dnia 10 lutego 2016 r., uznał za nieprawidłowe stanowisko w zakresie zwolnienia podatku akcyzowego energii elektrycznej wykorzystywanej w procesie metalurgicznym. W uzasadnieniu organ przywołał przepisy art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 9 ust. 1 i 2, art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1 oraz art. 30 ust. 7a pkt 3 upa i wskazał, że przepisy cyt. ustawy nie definiują pojęcia "procesy metalurgiczne", nie odwołują się także w powyższym zakresie wprost do innych aktów prawnych. Odwołując się do wyjaśnień zawartych w Polskiej Klasyfikacji Działalności (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. Nr 251, poz. 1885) - opracowane na podstawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev 2, wprowadzonej rozporządzeniem Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) Nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.Urz.UE L 393/1 z dnia 30 grudnia 2006 r.) – organ stwierdził, że zgodnie z wyjaśnieniami do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie PKD zawartymi w Dziale 24 Produkcja metali, dział ten obejmuje: wytapianie i/lub oczyszczanie metali żelaznych i nieżelaznych z rudy, surówki lub złomu przy zastosowaniu procesów elektrometalurgicznych i innych technik metalurgicznych, a także wytwarzanie stopów i nadstopów metali poprzez dodanie pierwiastków chemicznych do czystych metali. Organ wskazał, że procesy metalurgiczne są to procesy otrzymywania surówki w podwyższonych temperaturach, najczęściej w wyniku redukcji tlenków. Za procesy metalurgiczne uważa się procesy polegające na otrzymywaniu z rafinacji oraz przetwarzaniu metali i ich stopów m.in. przy użyciu prądu elektrycznego. "Metalurgią" nazywa się też szereg powiązanych ze sobą procesów technologicznych mających na celu otrzymanie technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy wytapianych metali. Z kolei w ujęciu encyklopedycznym, metalurgia to dziedzina nauki i techniki zajmująca się procesami otrzymywania metali i stopów z rud, ich rafinacją oraz obróbką (mającą na celu nadanie im odpowiedniego kształtu i właściwości). Obejmuje: wstępną obróbkę rudy - rozdrabnianie i wzbogacanie (m.in. grawitacyjne, ogniowe, magnetyczne lub przez flotację) oraz spiekanie miałkich rud (aglomeracja), właściwy proces prowadzący do otrzymania metalu zwany procesem hutniczym, oraz rafinację metalu; zależnie od stosowanych metod metalurgię dzieli się na pirometalurgię, obejmującą procesy redukcji tlenków metali w wysokich temperaturach i procesy utleniania zanieczyszczeń (świeżenie), hydrometalurgię oraz elektrometalurgię (otrzymywanie metali w piecach elektrycznych), a także metalurgię próżniową i metalurgię proszków. Według słownika języka polskiego metalurgia to: 1) nauka o otrzymywaniu metali i nadawaniu im pożądanych własności; 2) dział przemysłu zajmujący się produkcją metali i wyrobów metalowych; przemysł metalowy. Organ podkreślił, że dokonując wykładni językowej pojęć "proces metalurgiczny", "produkcja" oraz "proces" pojęcie procesu ma węższy zakres niż produkcja, która może składać się z samego procesu lecz może być też efektem kilku procesów lub kompilacją procesu oraz czynności nie stanowiących procesu; w ramach produkcji może nie zachodzić też żaden proces. W ocenie organu przyjmując, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) organ stwierdził, że zwolnienie o którym mowa w art. 30 ust. 7a upa jest zwolnieniem przedmiotowym, a nie podmiotowym. Tym samym fakt, że wnioskodawca jest producentem cynku rektyfikowanego i ołowiu rafinowanego oraz ich stopów, tj. uzyskuje gotowe produkty w wyniku procesu metalurgicznego, nie oznacza, że każdy etap ich produkcji winien być objęty zwolnieniem, nawet jeśli pośrednio jest związany z procesem metalurgicznym, lecz który obiektywnie rzecz ujmując nie może być uznany za proces metalurgiczny. W związku z tym organ stwierdził, że: 1. rozładunek surowca za pomocą układu transportowego, 2. działanie linii utylizacji w Fabryce Kwasu Siarkowego, 3. działanie Instalacji Odsiarczania Gazów Prażalniczych, 4. działanie napędu układów służących do oczyszczania ścieków, 5. oświetlenie stanowisk pracy w obiektach technologicznych, 6. oraz praca ciągów transportowych w powyższych instalacjach - nie stanowią procesu metalurgicznego ani w znaczeniu ścisłym ani szerokim. Są to czynności wpisujące się w produkcję wyrobów finalnych, jednak nie wiążą się z poddaniem zmianom fizykochemicznym surowca w wyniku którego powstaje cynk i ołów. Tym sam wykorzystanie energii elektrycznej na cele wymienione wyżej w punktach 1-6 nie korzysta ze zwolnienia od podatku akcyzowego. Natomiast pozostałe czynności można uznać ze procesy metalurgiczne, które z jednej strony przyczyniają się do zmian fizykochemicznych surowca w efekcie którego uzyskiwany jest ołów i cynk, a po drugie czynności te składają się na ciąg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym pozwalających uznać je za proces metalurgiczny. Zatem energia elektryczna, która jest wykorzystana w procesie metalurgicznym, z wyłączeniem rozładunku surowca za pomocą układu transportowego, działania linii utylizacji w Fabryce Kwasu Siarkowego i działania Instalacji Odsiarczania Gazów Prażalniczych, jak również działania napędu układów wyposażonych w pompy wodne oraz prasy filtracyjne, w których powstające w procesie technologicznym ścieki wodne poddaje się procesowi oczyszczania, oświetlenia stanowisk pracy w obiektach technologicznych oraz do pracy ciągów transportowych w powyższych instalacjach - może korzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego. Orzekając na skutek wezwania podatnika do usunięcia naruszenia prawa organ stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji. Uzasadniając uchylenie zaskarżonej interpretacji WSA w Gliwicach podkreślił, że narusza ona art. 30 ust. 7a pkt 3 upa albowiem błędne jest stanowisko organu, że działanie linii utylizacji w Fabryce Kwasu Siarkowego i Instalacji Odsiarczania Gazów Prażalniczych nie wchodzi w zakres procesu metalurgicznego i wobec tego energia wykorzystywana do tych celów nie powinna być objęta zwolnieniem z podatku akcyzowego na podstawie ww. przepisu. W zakres tego procesu wchodzą także – oświetlenie stanowisk pracy w obiektach obejmujących proces metalurgiczny oraz praca ciągów transportowych w takich instalacjach. Sąd I instancji podkreślił, że istota sporu dotyczy rozumienia i zakresu sformułowania "proces metalurgiczny" użytego w w/w przepisie, według którego zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach metalurgicznych. Warunki tego zwolnienia precyzują ust. 7b i 7c art. 30 upa, przy czym wykładnia tych przepisów nie była przedmiotem wniosku i nie jest sporna. Sąd zauważył, że pojęcie "procesu metalurgicznego" nie zostało wyjaśnione w przepisach ustawy o podatku akcyzowym ani dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U.UE.L.2003.283.51). Zasadne jest zatem odwołanie się do wykładni tego pojęcia w języku potocznym. Według Słownika Języka Polskiego "metalurgia" to: 1) nauka o sposobach wydobywania metali z rud i kruszców, sposobach ich oczyszczania i obrabiania oraz o właściwościach otrzymanych produktów; 2) dział przemysłu obejmujący produkcję metali (słownik pod red. E.Sobol, wyd. PWN). Podobnie Słownik Języka Polskiego pod red. M.Szymczaka - "metalurgia" to nauka o metodach wytwarzania metali z rud i kruszców, o sposobach ich oczyszczania i dalszej obróbki, mającej na celu nadanie im żądanych kształtów i właściwości; dział przemysłu zajmujący się produkcją metali". Z kolei termin "proces" oznacza przebieg następujących po sobie i powiązanych przyczynowo określonych zmian, faza rozwojowa, stadium. W literaturze fachowej (R. Chudzikiewicz, W. Briks, Podstawy metalurgii i odlewnictwa, wyd. PWN, Warszawa 1977) metalurgię definiuje się jako szereg powiązanych ze sobą procesów technologicznych mających na celu otrzymanie technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy wytapianych metali. W świetle powyższych definicji można przyjąć, że "procesem metalurgicznym" można nazwać całokształt czynności (działań) z zakresu przetwarzania, oczyszczania i obróbki rud metalu, w wyniku których wytwarzany jest metal. Powyższe definicje i wyjaśnienia nie kładą nacisku na określony rodzaj obróbki lecz na oddziaływanie umożlwiające uzyskanie z rud - metali bądź ich stopów. Biorąc pod uwagę w/w pojęcia metalurgii i procesu, na potrzeby języka prawniczego, pod pojęciem procesu metalurgicznego (ISP) należałoby rozumieć proces, który w swoim podstawowym zarysie rozpoczyna się wraz z przygotowaniem surowca (koncentratów oraz surowców wtórnych) do spiekania na maszynie spiekalniczej. To proces liczony od wymieszania i sezonowania surowca, który w dalszej kolejności podawany jest do namiarowni, a dalej na ruszt maszyny spiekalniczej. Proces można uznać za zakończony wraz z otrzymaniem metalu o stosownych właściwościach, z tym zastrzeżeniem, że pojęcie procesu metalurgicznego nie obejmuje produkcji jakichkolwiek wyrobów użytkowych z metalu. W ocenie WSA proces metalurgiczny określa produkcję metalu z rud i kruszców, a zatem nie powinno budzić wątpliwości, że pierwszym etapem jest przygotowanie materiału nadającego się do uformowania wsadu ostatecznie trafiającego do pieca (ISF). Bez dokonania tych czynności nie jest możliwe zainicjowanie procesu metalurgicznego, którego produktem finalnym jest metal. A zatem energia elektryczna zużywana w procesie metalurgicznym liczonym od tego momentu mieścić się będzie w zakresie zastosowania art. 30 ust. 7a pkt 3 upa. Sąd nie podzielił stanowiska organu, według którego działanie linii utylizacji w Fabryce Kwasu Siarkowego i Instalacji Odsiarczania Gazów Prażalniczych nie wchodzi w zakres procesu metalurgicznego. Fabryka Kwasu Siarkowego jest linią utylizacji powstającego S02 w gazach prażalniczych z maszyny spiekalniczej, przy czym jeżeli wsad do spiekalni stanowią wyłącznie materiały tlenkowe, a gazy prażalnicze zawierają minimalne ilości S02 i nie nadają się do produkcji kwasu siarkowego, kieruje się je do Instalacji Odsiarczania Gazów Prażalniczych. Analiza procesu metalurgicznego w spółce pozwala przyjąć m.in., że w procesie odpylania na filtrach w FKS osadzają się pewne ilości związku cynku, które wykorzystywane są na dalszych etapach produkcji tego metalu, a także to, że stosowany tam kwas siarkowy jest wykorzystywany w procesie ługowania blendy prażonej, a więc w procesie metalurgicznym. Z wyjaśnień głównego technologa wynika, że metoda ługowania nie jest stosowana w Hucie, natomiast wytwarzany jest kadm (produkt uboczny produkcji cynku i ołowiu). W piecach ISF kadm jest odzyskiwany dwiema oddzielnymi drogami. Część kadmu podąża za cynkiem i jest odzyskiwana jako skropliny z destylacji. Reszta kadmu jest odzyskiwana z pyłu piecowego, z sekcji oczyszczania gazu zainstalowanej przed instalacją kwasu siarkowego. W uproszczeniu rzecz ujmując, osady cementacyjne są rozpuszczane w kwasie siarkowym, roztwór jest oczyszczany a kadm pozyskiwany elektrolitycznie. Ww. instalacje wchodzą w zakres procesu metalurgicznego. Wchodzą w zakres tego procesu – wbrew stanowisku organu – także oświetlenie stanowisk pracy w obiektach obejmujących proces metalurgiczny oraz praca ciągów transportowych w takich instalacjach. W kwestii tej Minister Finansów wypowiedział w interpretacji z dnia 23 marca 2016 r. nr IBPP4/4513-233/15/MK (wydanej innemu podatnikowi w podobnym stanie faktycznym) wskazując, że w proces metalurgiczny "wpisuje się także transport pomiędzy poszczególnymi maszynami i urządzeniami, chłodzenie tych urządzeń i maszyn, dozowanie dodatków do tych procesów (z wyłączeniem ich przygotowania), odciągi gazów wytwarzanych w trakcie procesów (z wyłączeniem odzyskiwania i przetwarzania pyłów z tych gazów), wytwarzanie dmuchów i sprężonego powietrza, zasilanie serwerów (komputerów) kierujących pracą wydziałów produkcyjnych, oświetlenie hal produkcyjnych, mistrzówek oraz klimatyzacja wydziałów produkcyjnych, zasilanie urządzeń/maszyn w dyspozytorniach i mistrzówkach sterujących zdalnie pracą maszyn i urządzeń zaangażowanych w proces produkcji metali (komputery, aparatura elektroniczna, rozdzielnie, klimatyzacje, oświetlenie). Procesy te pomimo, że nie są stricte procesami metalurgicznymi, stanowią ich niezbędny element, bez których nie mogłyby właściwie przebiegać, jednak ich zakwalifikowanie do procesów metalurgicznych jest wyłącznie warunkowe, tj. w zakresie w jakim są wykorzystywane bezpośrednio do procesu metalurgicznego". Sąd w odniesieniu do rozpoznawanej sprawy, tj. oświetlenia stanowisk pracy w obiektach obejmujących proces metalurgiczny oraz pracy ciągów transportowych w takich instalacjach, zapatrywanie powyższe podziela. Oceniając charakter przedmiotowego zwolnienia WSA stwierdził, że wszelkiego rodzaju zwolnienia nie mogą być interpretowane rozszerzająco, to jednak interpretacja takich zwolnień powinna uwzględniać cel, jaki realizują, stąd musi być dokonywana w taki sposób, by nie uniemożliwić osiągnięcia celu tego zwolnienia (zob. wyrok TSUE z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Hader przeciwko Finanzamt Wilmersdorf C-445/05 pkt 18, wyrok z 25 lutego 1999r w sprawie Card Protection Plan Ltd. Przeciwko Commissioners of Custom and Excise C-349/96 pkt 22 i 23; wyrok z 19 listopada 2009r w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV przeciwko Staatssecretaris van Financien C- 461/08 pkt 25). Uwzględniając założenia i cele Dyrektywy Energetycznej, tj. wyłączenie z zakresu jej zastosowania (spod opodatkowania akcyzą) produktów energetycznych (w tym energii elektrycznej) zużywanych w procesach metalurgicznych, należy przyjąć, że prawodawca unijny w sposób szczególny traktuje specyficzne uwarunkowania przemysłu metalurgicznego, który z istoty swej działalności poddany jest szczególnej konkurencji w wymiarze globalnym, a jednocześnie jest kluczowy z punktu widzenia polityki bezpieczeństwa poszczególnych państw. Z tego względu ustawodawca krajowy wprowadził do ustawy o podatku akcyzowym pojęcie "proces metalurgiczny" bez jego ograniczania definicją, która mogłaby być wobec uwarunkowań technologicznych zbyt wąska, a przez to ograniczająca istotę zwolnienia z art. 30 ust. 7a pkt 3 upa. Takie stanowisko potwierdza uzasadnienie do projektu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 1479) – druk sejmowy 3255 - w którym wskazano (pkt 1 oceny skutków regulacji), że zwolnienie z opodatkowania energii wykorzystywanej w procesach metalurgicznych ma na celu zrównanie pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstw funkcjonujących w Polsce z przedsiębiorstwami w innych krajach UE, które nie ponoszą kosztów od energii elektrycznej. Zaznaczono, że wprowadzone zwolnienie jest adresowane do wszystkich podatników akcyzy od energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach metalurgicznych. Z kolei zwolnienie podatkowe w ujęciu UE ma poprawić konkurencyjność branży w konfrontacji z firmami azjatyckimi. Sąd podzielił natomiast stanowisko organu co do tego, że zwolnienie nie obejmuje wytwarzania innych produktów niż produkty procesu metalurgicznego (np. kwasu, gipsu syntetycznego, żużla itp.), a także rozładunku surowca w Hucie za pomocą układu transportowego, działania napędu układów wyposażonych w pompy wodne oraz prasy filtracyjne, w których powstające w procesie technologicznym ścieki wodne poddaje się procesowi oczyszczania oraz oświetlenia stanowisk pracy w obiektach niezwiązanych z procesem metalurgicznym oraz do pracy ciągów transportowych w instalacjach niezwiązanych procesem metalurgicznym. Minister Rozwoju i Finansów w skardze kasacyjnej zaskarżył powyższy wyrok w całości domagając się jego uchylenia, rozpoznanie skargi i jej oddalenia. Ewentualnie jeżeli NSA uzna, że istota sprawy nie jest dostatecznie wyjaśniona organ wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. W każdym z przypadków skarżący kasacyjnie organ wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono: I. Naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 14b § 2 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.; dalej: op) poprzez wskazywanie w treści uzasadnienia wyroku elementów zdarzenia przyszłego, które ze względu na granice wniosku Skarżącej nie mogły być uwzględnione przez organ dokonujący interpretacji, co skutkowało przekroczeniem przez Sąd I instancji granic sprawy. W ocenie organu Sąd niezasadne rozszerzył zakres przedstawionego zdarzenia przyszłego i oparł rozstrzygnięcie na okolicznościach nie wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, lecz na wyjaśnieniach zaprezentowanych przez Głównego Technologa Skarżącej czym naruszył przepisy postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. II. Naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: - art. 30 ust. 7a pkt 3 upa poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że w przedstawionym przez Skarżącą zdarzeniu przyszłym czynności takie jak: a) działanie linii utylizacji w Fabryce Kwasu Siarkowego, b) działanie Instalacji Odsiarczania Gazów Prażalniczych, c) oświetlenie stanowisk pracy w obiektach technologicznych, d) praca ciągów transportowych w powyższych instalacjach - są elementem procesu metalurgicznego, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że spółce przysługuje prawo do zwolnienia zużywanej na tych etapach energii elektrycznej z podatku akcyzowego; - art. 30 ust. 7a pkt 3 upa, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na bezzasadnym rozszerzeniu zakresu znaczeniowego pojęcia "proces metalurgiczny" skutkującego nieuprawnionym rozszerzeniu prawa do skorzystania ze zwolnienia z podatku akcyzowego. Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżący kasacyjnie organ przedstawił w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. [...] w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Strona wniosła o przeprowadzenie rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy dotyczące naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz prawa materialnego tj. błędnej wykładni art. 30 ust. 7a pkt 3 upa. Ustosunkowując się do ceny naruszenia przepisów postępowania Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko organu, że Sąd I instancji nie dokonał kompleksowej oceny zdarzenia przyszłego, które stosownie do treści art. 14b § 2 i 3 op. przedstawiła strona skarżąca. Jak wynika ze wskazanych przepisów interpretacja indywidualna wydawana jest na wniosek zainteresowanego, który zobowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Istotą wniosku o interpretację jest pytanie przyporządkowane do przedstawionego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. O ile przedstawione przez wnioskodawcę stanowisko co do oceny stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego podlega ocenie organu interpretującego, to organ ten z jednej strony nie może modyfikować stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, a z drugiej strony musi odnosić się do całokształtu problemu przedstawionego we wniosku o interpretację, w tym ze szczególnym uwzględnieniem treści zadanego pytania. Zakres badania prawidłowości interpretacji indywidualnej przez sąd administracyjny, a więc granice sprawy, o jakich mowa w art. 134 § 1 p.p.s.a. określa więc w sprawie dotyczącej interpretacji indywidualnej treść wniosku o interpretację, z uwzględnieniem przedstawionego pytania. Sąd rozpoznając skargę powinien badać, czy interpretacja indywidualna odnosi się do całości przedstawionego we wniosku zagadnienia i sam powinien przeprowadzić ocenę interpretacji co do wszystkich zagadnień przedstawionych we wniosku o jej wydanie. Na tle kwestii związanych z wymaganiami stawianymi wnioskowi o wydanie interpretacji indywidualnej, a w szczególności co do przedstawienia stanu faktycznego wykształciło się bogate orzecznictwo sądów administracyjnych, zgodnie z którym postępowanie interpretacyjne opiera się wyłącznie na stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę. W postępowaniu tym nie może zatem toczyć się spór o stan faktyczny, ani też nie może być prowadzone klasyczne postępowanie dowodowe, a następnie poddanie ich swobodnej ocenie, zgodnie z art. 191 op. Inaczej mówiąc organ dokonuje jedynie oceny prawnej przedstawionego przez podatnika stanu faktycznego, bez możliwości jego modyfikowania, czy też prowadzenia postępowania dowodowego w trybie przepisów działu IV o.p. Zatem kontrola sądu administracyjnego w swej istocie powinna polegać na ocenie, czy za podstawę udzielonej przez organ interpretacji podatkowej posłużył stan faktyczny przedstawiony przez skarżącego we wniosku o interpretację podatkową, a jeśli tak, to czy organ w sposób prawidłowy zinterpretował przepisy prawa (por. wyroki NSA: z 30 lipca 2009 r., I FSK 11158/08, z 19 lipca 2011 r. I FSK 1122/10, wyrok WSA w Kielcach z 23 grudnia 2009 r. I SA/Ke 472/09). W świetle regulacji zawartej w art. 14b § 2 i § 3 op. organ zobligowany jest rozpatrzyć sprawę tylko i wyłącznie na podstawie stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej, co oznacza, że nie może on "wychodzić" poza treść wniosku. Jak zasadnie zauważył organ w uzasadnieniu omawianego zarzutu, to związanie organów interpretacyjnych granicami wniosku przenosi się na etap postępowania sądowoadministracyjnego. Zadaniem sądu jest, bowiem kontrola prawidłowości wydanej interpretacji, a nie uzupełnianie jej zakresu poprzez wskazywanie elementów stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), które nie były zawarte we wniosku o jej udzielenie, i które to elementy względu na granice wniosku nie mogły być uwzględnione przez organ dokonujący interpretacji. Należy w tym miejscu jeszcze wyraźnie zaakcentować, że organ w postępowaniu zmierzającym do wydania interpretacji nie jest uprawniony do ingerowania (uzupełnienia) w stan faktyczny zawarty we wniosku o jej udzielenie. Stanowisko organu zaprezentowane w skardze kasacyjnej w tej kwestii koresponduje z postanowieniami art. 134 § 1 p.p.s.a., z zastrzeżeniami wynikającymi z art. 57a p.p.s.a. Zgodnie z art. 57a p.p.s.a.:, " Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie (...), może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny związany jest zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną." Zatem zgodnie z tym przepisem sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi i powołaną podstawą prawną, a nadto w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami danej sprawy, które wyznacza treść wniosku inicjującego postępowanie interpretacyjne. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji dokonał modyfikacji zawartego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) w oparciu o twierdzenia Głównego Technologa podniesione na rozprawie. Tym samym naruszył art. 134 § 1 p.p.s.a., rozszerzając zakres przedstawionego zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem interpretacji o elementy nie przedstawione we wniosku. Analizując proces metalurgiczny Sąd przyjął, że w procesie odpylania na filtrach w FKS osadzają się pewne ilości związku cynku, a także to, że stosowany tam kwas siarkowy jest wykorzystywany w procesie ługowania blendy prażonej, a więc w procesie metalurgicznym. Natomiast dalej podał, że z wyjaśnień głównego technologa wynika, że metoda ługowania nie jest stosowana w Hucie, natomiast wytwarzany jest tam kadm (produkt uboczny produkcji cynku i ołowiu). Część kadmu podąża za cynkiem i jest odzyskiwana jako skropliny z destylacji. Reszta kadmu jest pozyskiwana z pyłu piecowego, z sekcji oczyszczania gazu zainstalowanej przed instalacją kwasu siarkowego. Oznacza to, że osady cementacyjne są rozpuszczane w kwasie siarkowym, roztwór jest oczyszczany a kadm pozyskiwany elektrolitycznie. Te wyjaśnienia głównego technologa doprowadziły Sąd do wniosku, że instalacje w Fabryce Kwasu Siarkowego i Odsiarczania Gazów Prażalniczych wchodzą w zakres procesu metalurgicznego. W tym stanie rzeczy uzasadniony jest zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 134 § 1 p.p.s.a., gdyż Sąd I instancji nie dokonał pełnej analizy i oceny zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, ponieważ wyszedł poza treść wniosku inicjującego postępowanie interpretacyjne i w konsekwencji sformułował wnioski nie mające oparcia w przedstawionym zdarzeniu przeszłym. W tym miejscu należy zauważyć, że organ zasadnie podnosi w skardze kasacyjnej, iż z przedstawionego przez skarżącą opisu procesu produkcyjnego w Hucie, na podstawie którego udzielono interpretacji nie wynika, że w procesie odpylania na filtrach w FSK osadzają się pewne ilości związku cynku, które są wykorzystywane na dalszych etapach produkcji tego metalu. Natomiast co do wytwarzania kadmu, Sąd oparł swoje stanowisko na wyjaśnieniach głównego technologa złożonych na rozprawie, które to wyjaśnienia nie zostały przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, na podstawie którego wydano interpretację. Przechodząc do oceny naruszenia prawa materialnego, Naczelny Sąd Administracyjny - mając na uwadze definicje pojęcia " procesów metalurgicznych", cele regulacji określone w dyrektywie 2003/96/WE oraz zasadę ścisłej interpretacji przepisów wprowadzających przywileje podatkowe oraz przedmiotowy charakter zwolnienia, podzielili stanowisko zaprezentowane w skardze kasacyjnej. Zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 70 ust. 7a pkt 3 upa podlega energia eklektyczna, która jest zużywana w procesie metalurgicznym rozumianym jako ciąg następujących po sobie zmian fizykochemicznych powiązanych przyczynowo i stanowiących etapy produkcji dążące do wytworzenia określonego produktu – metalu w odpowiedniej formie, z wyłączeniem czynności przygotowawczych do wykonania procesu metalurgicznego, a także z wyłączeniem czynności następujących w trakcie produkcji i niezwiązanych bezpośrednio z procesem metalurgicznym oraz po samym wytworzeniu wyrobu metalowego będącego efektem tej produkcji. Istotą przepisu art. 30 ust. 7a pkt 3 upa jest zwolnienie z akcyzy dla energii eklektycznej efektywnie zużytej w trakcie procesu metalurgicznego w wyniku, którego powstaje metal lub w trakcie którego metal poddawany jest obróbce zmieniającej jego właściwości fizykochemiczne. Mowa jest zatem o pewnym "wycinku" procesu produkcji metali, a nie o całokształcie produkcji. Zwolnieniu z akcyzy na podstawie omawianego przepisu, podlega zatem wyłącznie ta część energii elektrycznej, która jest bezpośrednio wykorzystywana przy takiej obróbce metali, w trakcie której następują przemiany fizykochemiczne tych metali. Zaliczyć do tego można również inne czynności, ale pod warunkiem, że mają one bezpośredni wpływ na przebieg procesu metalurgicznego. Prawidłowe jest zatem stanowisko organu, że zwolnieniem od akcyzy w oparciu o przepis art. 30 ust. 7a pkt 3 upa, nie może być objęta energia eklektyczna zużywana do działania linii utylizacji w Fabryce Kwasu Siarkowego i działania Instalacji Odsiarczania Gazów Prażalniczych, jak również na oświetlenie stanowisk pracy w obiektach technologicznych oraz pracy ciągów transportowych w powyższych instalacjach ponieważ nie wiążą się z poddaniem zmianom fizykochemicznym surowca w wyniku którego powstaje cynk i ołów. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie organ wywodzi, że w procesie osadzania się związków cynku w FSK nie ma miejsca przemiana fizykochemiczna metalu, natomiast późniejsze wykorzystanie tak uzyskanych związków cynku w zasadniczym procesie produkcji należy uznać za etap pozyskiwania materiału stosowanego jako jeden ze składników wsadu. Czynności te nie są objęte procesem metalurgicznym. Także zasadnie organ wskazuje, że produkcja kwasu siarkowego w FSK, który następnie służy do rozpuszczania osadów cementacyjnych w celu uzyskania roztworu, z którego pozyskiwany jest kadm, nie wchodzi w zakres procesu metalurgicznego. Produkowany kwas siarkowy nie jest produktem procesu metalurgicznego. Jest on produkowany jako samodzielny wyrób poza procesem metalurgicznym, który dopiero w dalszych czynnościach wykorzystywany jest w procesie pozyskiwania kadmu. Tym samym produkowany kwas siarkowy jest wytworzony poza zasadniczym procesem metalurgicznym i jest jedynie produktem pobieranym do procesu pozyskiwania kadmu. Nadto może on do tej czynności również pozyskiwany z zewnątrz. Organ również podkreślił, że uzyskane podczas utylizacji gazów prażalniczych (odpadu produkcyjnego) związki cyku i kadmu są kierowane do wsadu wykorzystywanego do produkcji metali, co nie świadczy, że proces utylizacji jest procesem metalurgicznym. Celem utylizacji nie jest otrzymanie metalu, lecz utylizacja odpadu. Przyjęcie przez Sąd I instancji wymienionych wyżej czynności za procesy metalurgiczne skutkowało w konsekwencji nieuzasadnionym rozszerzeniem zwolnienia na czynności wchodzące w ich zakres tj. oświetlenie stanowisk pracy w obiektach obejmujących proces metalurgiczny oraz pracy ciągów transportowych w takich instalacjach. Mając powyższe na uwadze, należy uznać zarzut naruszenia prawa materialnego w sposób sformułowany w skardze kasacyjnej za usprawiedliwiony. Przede wszystkim jednak podkreślenia wymaga, że Sąd I instancji rozszerzył zakres przedstawionego zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej opierając się na wyjaśnieniach głównego technologa Huty. Proces odpylania na filtrach w FSK, podczas którego osadzają się pewne ilości związków cynku, jak również proces pozyskiwania elektrolitycznie kadmu – nie wynikał z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie. Nadto ocena podniesionych w niej zarzutów uprawnia do zastosowania w sprawie art. 188 p.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu stwierdzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, pozwala temu Sądowi na uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozpoznanie skargi. Zastosowanie art. 188 p.p.sa. jest bowiem uzależnione od spełnienia następujących przesłanek: po pierwsze, Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnia skargę kasacyjną; po drugie, uwzględnienie skargi kasacyjnej wiąże się z uchyleniem zaskarżonego orzeczenia, i po trzecie istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona. Te wszystkie wymienione przesłanki wystąpiły łącznie w rozpoznawanej sprawie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 oraz 151 p.p.s.a. w związku z art. 193 i art. 203 pkt 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r., w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015. poz. 1804 ze zm.) orzekł jak w sentencji.