II SA/Gd 540/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. N. na uchwałę Rady Powiatu z dnia 28 kwietnia 2016 r., nr [...] w sprawie wprowadzenia zakazu używania jednostek pływających na wodach jeziora postanawia: odrzucić skargę. H. N. skargą wniesioną w dniu 1 sierpnia 2016 r. zaskarżył uchwałę Rady Powiatu z dnia 28 kwietnia 2016 r. nr XV/112/2016 w sprawie wprowadzenia zakazu używania jednostek pływających na wodach jeziora G. zlokalizowanego w Ś., gmina M. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku poprzedzona została wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa – pismem z dnia 24 maja 2016 r., które wpłynęło do organu w dniu 25 maja 2016 r. W odpowiedzi na wezwanie Przewodniczący Rady Powiatu poinformował pełnomocnika skarżącego, że rada powiatu usunęła naruszenia, o których mowa w wezwaniu, podejmując w dniu 30 maja 2016 r. uchwałę nr XVI/117/2016. Pismo doręczono pełnomocnikowi w dniu 7 czerwca 2016 r. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł w pierwszej kolejności o jej odrzucenie, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Według treści § 4 w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do treści art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jest w niniejszej sprawie bezsporne, że skarżący wnosząc skargę na wskazaną uchwałę powołuje się na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do organu w dniu 25 maja 2016 r. i na które udzielono odpowiedzi pismem otrzymanym w dniu 7 czerwca 2016 r. Tym samym skargę można było wnieść w terminie 30 dni, liczonych od daty otrzymania pisma organu zawierającego odpowiedź na wezwanie. Termin ten upłynął w dniu 7 lipca 2016 r. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że gdyby nawet pisma z dnia 2 czerwca 2016 r., podpisanego przez Przewodniczącego Rady Powiatu, nie uznać za odpowiedź na wezwanie, to upłynąłby (w dniu 25 lipca 2016 r.) również termin 60 dni liczonych od daty 25 maja 2016 r. Niniejszą skargę nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 1 sierpnia 2016 r. wniesiono zatem po terminie. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.