I SA/Łd 1062/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie dopuszczalności skargi w sprawie ze skargi M. D. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.– Ś. w przedmiocie zaniechania usunięcia naruszenia prawa odrzucić skargę. M. D. w złożonej w dniu 7 listopada 2016 r. skardze na naruszenie przepisów prawa powołał się na art. 3 § 2 pkt 4a, art. 13 § l i 2, art.52§ 1 i 2, art. 53 § 1 i art.54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zaskarżył w całości pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie w dniu [...] roku o sygnaturze [.... Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący wniósł o: – uchylenie czynności kontrolnych wykonywanych na podstawie upoważnienia do kontroli z dnia 28 września 2016 roku, – uchylenie postanowienia o dopuszczeniu dowodu z protokołu kontroli podatkowej wszczętej w dniu 18 października 2016 – uchylenie upoważnienia do kontroli z dnia 28 września 2016 roku. Czynnościom podjętym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. –Ś. M. D. zarzucił naruszenie art. 282b § 1 w związku z art. 282c Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie zawiadomienia podatnika o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej przed podjęciem czynności kontrolnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. W pierwszej kolejności, mając na uwadze treść skargi, trzeba podkreślić, że zdaniem Sądu, przedmiotem skargi nie jest indywidualna interpretacja z 20 sierpnia 2013 r. Po pierwsze - nie ma takiego rozstrzygnięcia w aktach sprawy. Po drugie - zarzut skargi i jej uzasadnienie koncentrują się wokół innej problematyki mianowicie dotyczącej określonych czynności podejmowanych przez organ podatkowy w trakcie kontroli podatkowej prowadzonej wobec skarżącego. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że przedmiotem skargi są wskazane w uzasadnieniu skargi postanowienia wydane w trakcie kontroli podatkowej. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne orzekają w sprawie skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Brzmienie tego przepisu wyklucza możliwość wnoszenia skarg na innego rodzaju postanowienia, niż enumeratywnie w nim wskazane. W związku z tym postanowienia wydane w toku kontroli podatkowej, jako niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji, ani nie merytoryczne czy też kończące postępowanie, nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Niezależnie jednak od powyższego zauważyć należy, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione w tym czasie do orzekania w sprawie skarg na inne niż określone w pkt 1-3 tej ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków, wynikających z przepisów prawa. Tak więc postanowienia dotyczące przedłużenia terminu do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wydane w toku kontroli podatkowej, postępowania podatkowego oraz postępowania kontrolnego, mieściły się w tej kategorii aktów administracyjnych, podlegających kognicji sądów. Jednakże 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658, dalej: ustawa nowelizująca), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W niniejszej sprawie, w stosunku do skarżącego prowadzona jest kontrola podatkowa, na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej (dział VI, art. 281–292 tej ustawy). W związku z tym kwestionowane postanowienia, wydane w toku tej kontroli, na podstawie Ordynacji podatkowej, nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Na zakończenie należy zaznaczyć, że art. 2 ustawy nowelizującej stanowi, że wskazane regulacje P.p.s.a., w tym art. 3 § 2 pkt 4, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, mają zastosowanie jedynie do postępowań wszczętych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej, to jest: po 15 sierpnia 2015 r. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte po 15 sierpnia 2015 r., tak więc zastosowanie do niego znajdzie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. w jego nowym brzmieniu. Z tych też względów, skargę wniesioną na ten, niepodlegający kontroli Sądu, akt, należy odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Ake.