II FZ 887/16
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2016-12-16
Skład orzekający: Stanisław Bogucki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej rozłożenia na raty zapłaty podatku właściwym wpisem sądowym jest wpis stały w wysokości 500 zł, czy wpis stosunkowy w wysokości 200 zł?Ratio decidendi
Wpis sądowy w sprawie dotyczącej rozłożenia na raty zapłaty podatku jest wpisem stałym w wysokości 500 zł. Przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne, a jedynie kwestia uznaniowa organu podatkowego dotycząca odroczenia terminu płatności lub rozłożenia zapłaty na raty, co nie nakłada na stronę zobowiązań mających wartość pieniężną.Stan faktyczny
Skarżący K. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 31 sierpnia 2016 r. w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowych. Przewodniczący Wydziału I WSA w Łodzi zarządzeniem z dnia 31 października 2016 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, wskazując na wpis stały. Skarżący wniósł zażalenie, twierdząc, że właściwy jest wpis stosunkowy w kwocie 200 zł.Rozstrzygnięcie
Oddalić zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 16 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wzywające do uiszczenia wpisu od skargi z dnia 31 października 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 953/16 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 31 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie.
1. Zarządzeniem z dnia 31 października 2016 r. o sygn. I SA/Łd 953/16 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie RM) wezwał K. S. (dalej: skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 31 sierpnia 2016 r. o nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zapłaty podatku. Zarządzenie zawierało pouczenie o sposobie uiszczenia ww. kwoty, a także wskazywało, że musi to nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
2. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy WSA w Łodzi do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił naruszenie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM poprzez jego zastosowanie. W ocenie skarżącego prawidłowa wysokość wpisu, stosownie do § 2 ust 1 pkt 2 rozporządzenia RM powinna wynieść 200 zł.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
3.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Z kolei wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa rozporządzenie RM. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych 500 zł.
3.2. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kwota wpisu sądowego w rozpatrywanej sprawie została określona w sposób prawidłowy. Z uwagi na to, że przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne (zaskarżona do WSA w Łodzi decyzja dotyczyła rozłożenia na raty zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r.), wpisem właściwym jest wpis stały. Należy podkreślić, że wskazywana przez skarżącego jako podstawa obliczenia należnej opłaty sądowej § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM nie znajduje zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Przepis ten dotyczy wpisu od skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 67a § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.; dalej: o.p.) organ podatkowy, na wniosek podatnika w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty. Decyzja ta ma charakter uznaniowy a organ właściwy może lecz nie musi rozłożyć zapłaty podatku na raty. Sedno tego rodzaju spraw nie sprowadza się zatem do zakwestionowania konkretnej należności pieniężnej, gdyż decyzja wydana w tym trybie nie nakłada na stronę żadnych zobowiązań mających wartość pieniężną. Odnosi się jedynie do badania istnienia przesłanek warunkujących rozłożenie zapłaty podatku na raty oraz ewentualnego przekroczenia przez organ podatkowy uznania administracyjnego.
3.3. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło