I OZ 249/15
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2015-03-24
Skład orzekający: Ewa Dzbeńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o zwrocie kosztów postępowania, uwzględniając jedynie opłatę sądową i pomijając koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sąd pierwszej instancji błędnie ograniczył zwrot kosztów postępowania do opłaty sądowej, pomijając koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania zalicza się wynagrodzenie pełnomocnika (radcy prawnego), a stawki minimalne za czynności radców prawnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi są określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości. W związku z tym, sąd pierwszej instancji powinien był uwzględnić te koszty przy ponownym rozpoznaniu sprawy.Stan faktyczny
Stowarzyszenie wniosło skargę na bezczynność Sądu Dyscyplinarnego Izby Notarialnej w Rzeszowie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zobowiązał organ do rozpoznania wniosku, stwierdził brak rażącego naruszenia prawa i zasądził od organu na rzecz skarżącego 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Stowarzyszenie wniosło zażalenie na postanowienie o kosztach, zarzucając nieuwzględnienie kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego (240 zł) i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).Rozstrzygnięcie
Uchylono pkt III zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie i w tym zakresie przekazano sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] "P." na postanowienie zawarte w pkt III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Rz 99/14 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] "P." na bezczynność Sądu Dyscyplinarnego Izby Notarialnej w Rzeszowie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: uchylić pkt III zaskarżonego wyroku i w tym zakresie przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania.
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Rz 99/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu skargi Stowarzyszenia [...] "P.", w pkt I zobowiązał Sąd Dyscyplinarny Izby Notarialnej w Rzeszowie do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 8 września 2014 r., stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II) oraz postanowieniem zawartym w pkt III orzeczenia zasądził od Sądu Dyscyplinarnego Izby Notarialnej w Rzeszowie na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Stowarzyszenie [...] "P." zarzuciło naruszenie przepisów postępowania, które polegało na niewłaściwym zastosowaniu w sprawie art. 200 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", polegające na nieuwzględnieniu części kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia przez Stowarzyszenie jego praw.
W uzasadnieniu wskazano, że skarżący wnioskował o zwrot kosztów postępowania i był zastępowany przez radcę prawnego. Tymczasem Sąd ograniczył się do zasądzenia zwrotu opłaty sądowej pomijając zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (240 zł) i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wniosek o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ustawy P.p.s.a.
W myśl art. 205 § 2 powołanej ustawy, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Stosownie natomiast do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą 240 zł.
Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż Sąd I instancji pominął fakt, iż skarżące Stowarzyszenie było reprezentowane przez radcę prawnego, który składając skargę wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Tym samym w sprawie orzekając o kosztach postępowania Sąd I instancji nie uwzględnił treści powołanego art. 205 § 2 P.p.s.a.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, stosownie do art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit c. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, rozstrzygnie o zwrocie kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, tj. zarówno o zwrocie kosztów sądowych, jaki i kosztów zastępstwa procesowego.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło