II SA/Ke 758/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Joanna Nowak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi G. K. i M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 11 lipca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Decyzją z dnia 11 lipca 2016 r. znak: [...],Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (WINGiK), po rozpatrzeniu odwołania G. i M. małżonków K., utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 1 kwietnia 2016 r. znak: [...] o odmowie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów obrębu L., gm. B., w odniesieniu do usytuowania budynku o identyfikatorze [...] poprzez przeniesienie go z działki nr 191 na działkę nr 192/2. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że wnioskiem z dnia 27 kwietnia 2015 r. M. K., współwłaściciel działki nr 192/2, zwrócił się do Starosty o sprostowanie błędu na mapie ewidencji gruntów, polegającego na mylnym przypisaniu jego budynku mieszkalnego do działki sąsiedniej nr 191. Organ I instancji, stwierdzając brak podstaw do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 1 kwietnia 2016 r. W odwołaniu małżonkowie K. zarzucili organowi naruszenie prawa materialnego, tj. art. 22 ust. 2a pkt 1d ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ("uPgik"), § 45 § 1 pkt 3, § 44, § 46 i § 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, a nadto naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa. Zdaniem autorów odwołania pomiary wykonane w roku 2010 w trakcie modernizacji ewidencji gruntów i budynków były nieprawidłowe. Organ odwoławczy ustalił, że ewidencja gruntów i budynków obrębu L. została założona w roku 1966 i nie obejmowała danych dotyczących budynków. W dniu 22 czerwca 1983 r. pod nr ewid. [...] do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przyjęty został operat pomiarowy dotyczący podziału działki nr 192 o pow. 1,31 ha. W wyniku poddziału tej działki wydzielono działki nr 192/1 o pow. 0,22 ha, nr 192/2 o pow. 0,17 ha oraz nr 192/3 o pow. 0,92 ha. W operacie pomiarowym znajduje się protokół graniczny dotyczący przebiegu granic działki nr 192. Materiałem źródłowym do opracowania projektu podziału był pierworys mapy ewidencyjnej wsi L. i rejestr gruntów. Po skartowaniu na pierworysie projektu podziału obliczono powierzchnię zaprojektowanych działek oraz powierzchnię użytków i klas. Projekt podziału wyniesiono na grunt zgodnie z opracowanym szkicem wyznaczenia projektowanych działek, a granice działek zastabilizowano palikami drewnianymi. Granice wydzielonych działek zostały ujawnione w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z opisanym wyżej operatem pomiarowym. Działka 192/2 była użytkowana przez J. K.. W dniu 22 kwietnia 1988 r. Sąd Rejonowy w B. w sprawie o sygn. [...] wydał wyrok, w którym zobowiązał B. D. (właścicielkę gospodarstwa rolnego składającego się m.inn. z działki 192/2, dla której prowadzona była księga wieczysta KW Nr [...], następnie przeniesiona do księgi wieczystej KW Nr [...]) do zawarcia z J. K. umowy dotyczącej przeniesienia na rzecz J. K. własności nieruchomości położonej we wsi L. oznaczonej na mapie sporządzonej przez geodetę B. J. z 1983 nr 192/2 o pow. 0,17 ha. W związku z uprawomocnieniem się tego wyroku, w dniu 11 sierpnia 1988 r. sporządzony został akt notarialny Rep. A nr [...] zawierający oświadczenie o przeniesieniu na rzecz J. K. prawa własności działki nr 192/2 o pow. 0,17 ha, na której J. K. z własnych nakładów wybudował dom letniskowy. Umową z dnia 6 maja 1998 r. (Rep. A nr [...]) spadkobiercy J. K. sprzedali działkę nr 192/2 A. i G. małżonkom P.. Z kolei małżonkowie P., umową z dnia 30 maja 2005 r. (Rep. A nr [...]) sprzedali ww. działkę, zabudową w części murowanym budynkiem mieszkalnym, a w części zalesioną małżonkom K. W latach 2009-10 podjęte zostały prace związane z modernizacją operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie pozyskania danych dotyczących budynków i lokali dla gminy B., m.in. dla obrębu L.. Pomierzono wówczas budynki i w oparciu o dane pozyskane w trakcie pomiaru, wykazano je w ewidencji gruntów i budynków. W wyniku modernizacji powstał operat pomiarowy przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 15 czerwca 2010 r. pod nr ewid. [...]. Z tym dniem dane objęte modernizacją zawarte w opisanym operacie stały się danymi ewidencji gruntów i budynków i zostały ujawnione w bazie danych ewidencji gruntów. Informacja w tym zakresie została ogłoszona w Dz.Urz. Województwa. Organ ustalił, że w aktualnej ewidencji gruntów i budynków nie wykazano budynku na działce nr 192/2, pomimo że, jak wynika z aktu notarialnego z dnia 30 maja 2005 r., działka ta była zabudowana murowanym budynkiem mieszkalnym. Natomiast na działce nr 191 figuruje w ewidencji gruntów i budynków budynek o identyfikatorze 191;1 o pow. 29 m², ujawniony na podstawie operatu przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 15 czerwca 2010 r. Z porównania mapy dotyczącej podziału działki nr 192 z aktualną mapą ewidencji gruntów i budynków, wynika, że przebieg granic działki nr 192/2 na aktualnej mapie ewidencyjnej jest zgodny z mapą sporządzoną w trakcie podziału działki nr 192. Odnosząc się do zarzutów kwestionujących procedurę przeprowadzenia modernizacji gruntów i budynków, organ wskazał, że procedurę te reguluje art. 24a uPgik. Pismem z dnia 22 czerwca 2009 r. Starosta poinformował o rozpoczęciu prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów. W dniach od 21 maja do 11 czerwca 2010 r. projekt operatu opisowo-kartograficznego został wyłożony do wglądu zainteresowanych w siedzibie Starostwa Powiatowego, o czym Starosta zawiadomił pismem z dnia 30 kwietnia 2010 r., wywieszonym na tablicy ogłoszeń w siedzibie Starostwa oraz przez zamieszczenie ogłoszenia w prasie o zasięgu krajowym (dzienniku "Rzeczpospolita"). W okresie wyłożenia do wglądu ww. projektu nikt nie zgłosił uwag, zastrzeżeń i wniosków w stosunku do działek nr 191 i 192/2. W terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa informacji o włączeniu danych objętych modernizacją do ewidencji gruntów, właściciele działek nr 192/2 i 191 nie zgłosili zarzutów do tych danych. Starosta nie miał przy tym obowiązku zawiadamiania indywidualnie wszystkich osób zainteresowanych rozpoczęciem prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji. W tym kontekście organ przywołał art. 24a ust. 2 uPgik, stosownie do którego starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informace o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem organu, w świetle art. 24a ust. 12 uPgik, zarzuty zgłoszone przez M. K. w piśmie z dnia 27 kwietnia 2015 r. należy traktować jako nowy wniosek o zmianę danych w operacie ewidencji gruntów i budynków. Przywołując zaś § 36 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. wskazano, że granice działki nr 192/2 zostały wykazane w ewidencji gruntów i budynków na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 22 czerwca 1983 r.. Dokumentacja ta była podstawą do wydania przez Sąd Rejonowy wyroku z dnia 22 kwietnia 1988 r. i zawarcia umów dotyczących zbycia działki nr 192/2 przez kolejnych jej właścicieli. Budynek o identyfikatorze 191;1 został natomiast wykazany na podstawie operatu przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 15 czerwca 2010 r. Dane wykazane w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do granic działki nr 192/2 są zatem zgodne z jej stanem prawnym, natomiast dane dotyczące położenia ww. budynku odzwierciedlają stan faktyczny. Organ wyjaśnił, że żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków może dotyczyć tylko zmian w operacie ewidencji, a nie zmian na gruncie, które musza być następstwem decyzji i orzeczeń wydanych w postępowaniu innym niż ewidencyjne. Starosta nie mógł zatem ewidencyjnie przenieść przedmiotowego budynku z działki nr 191 na działkę nr 192/2. Przywołując przepisy art. 24 ust. 2a i ust. 2b pkt 1 i 2 uPgik, oraz § 44 pkt 2 i § 45 ust. 1 cyt. wyżej rozporządzenia, wnioskodawca, żądając od Starosty wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, powinien udowodnić, że zapisy w ewidencji są niezgodne ze stanem faktycznym. Dowodem takim powinna być dokumentacja techniczna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z której wynikałoby, że budynek o identyfikatorze 191;1 został błędnie wykazany w ewidencji na działce nr 191, zamiast na działce nr 192/2. Jednocześnie, zdaniem organu brak jest jakichkolwiek innych dowodów na to, że pomiar spornego budynku w trakcie modernizacji ewidencji został wykonany nieprawidłowo. Podsumowując, organ stwierdził, że stan wykazany w ewidencji w odniesieniu do granic działki nr 192/2 oraz budynku o identyfikatorze 191;1 jest zgodny ze stanem prawnym wykazanym w księdze wieczystej oraz materiałami źródłowymi, tj. operatami pomiarowymi z roku 1983 i roku 2010. Organ ewidencyjny nie może zaś rozstrzygać kwestii związanych z prawem własności do nieruchomości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach G. i M. małżonkowie K. zarzucili zaskarżonej decyzji rażące naruszenie przepisów postępowanie, tj.: – art. 7, 77, 80 i 84 Kpa poprzez nieprawidłowe ustalenie, że przedmiotowy budynek mieszkalny znajduje się na działce nr 191, w sytuacji gdy jej właściciel K. D. zeznał na Policji w sprawie Ds. [...], że na jego działce nigdy nie było żadnego budynku mieszkalnego; – art. 8, 9 i 11 Kpa poprzez wewnętrznie sprzeczne i niepełne uzasadnienie zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji niewyjaśnienie okoliczności sprawy, nieustosunkowanie się, w następstwie oddalenia wniosków dowodowych, do żądań i twierdzeń skarżących, nieuwzględnienie zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli oraz oparcie decyzji wyłącznie na podstawie nieprawidłowo sporządzonych pomiarów na szkicu polowym z dnia 1 grudnia 2009 r., nie korespondujących z mapą sporządzoną w dniu 22 czerwca 1983 r.; – art. 86 i 89 Kpa poprzez ich niezastosowanie, w sytuacji gdy przesłuchanie strony lub przeprowadzenie rozprawy administracyjnej pozwoliłoby na precyzyjne określenie żądań skarżących i podanie podstawy prawnej; – art. 107 § 3 Kpa poprzez niewyjaśnienie przez organy obu instancji, dlaczego uznano za wystarczające pomiary zawarte w szkicu polowym z dnia 1 grudnia 2009 r., nie korespondujące z pomiarami wykonanymi w dniu 22 czerwca 1983 r.; – § 38 pkt 1-4 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. poprzez jego niezastosowanie w postępowaniu modernizacyjnym, polegające na niezawiadomieniu skarżących jako stron tego postępowania. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie decyzji organów obu instancji, dopuszczenie dowodu z akt sprawy Ds. [...] Prokuratury Rejonowej na okoliczność prac geodezyjnych w ramach zamówienia publicznego, w szczególności zeznań autora szkicu polowego z dnia 1 grudnia 2009 r. P. G., oraz dowodu z akt sprawy [...] Sądu Rejonowego w B. na okoliczność przeniesienia własności nieruchomości wraz z przynależnościami na rzecz J. K. przeprowadzonego podziału działki nr 192, a nadto zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że nie kwestionują przebiegu granic z roku 1983. Wskazali, że na organie prowadzącym ewidencję gruntów i budynków spoczywa obowiązek utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, co oznacza również eliminowanie danych błędnych, oczywistych w świetle istniejących dokumentów. W tym kontekście wskazali przepis art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d uPgik. Zdaniem skarżących w trakcie modernizacji przeprowadzonej w latach 2009-10 do operatu ewidencji gruntów i budynków wprowadzono błędną informację o przedmiotowym budynku. Zadaniem organu ewidencyjnego było więc dokonanie aktualizacji operatu z urzędu, celem doprowadzenia jego zapisów do zgodności z dostępnymi dokumentami i materiałami źródłowymi. Zmiana dotycząca wzajemnej konfiguracji i powierzchni działek nie przesądza jeszcze o zasięgu prawa własności. Skarżący podali, że przedmiotem ich wniosku nie była próba scedowania na organy administracji przeprowadzenia rozgraniczenia, lecz wyjaśnienie, z jakiego powodu ich budynek mieszkalny został podczas prac modernizacyjnych przeniesiony na działkę sąsiada. W tym kontekście skarżący wskazali na niewyjaśnienie kwestii zameldowania na pobyt czasowy G. K. w budynku usytuowanym na działce nr 192/2 w latach 2008-10. Zdaniem skarżących przedłożone przez nich dokumenty umożliwiały aktualizację ewidencji gruntów i budynków, zostały jednak zignorowane przez organy. Przywołując orzecznictwo NSA (wyroki w sprawach: I OSK 719/07, I OSK 331/11), skarżący podnieśli, że w pojęciu "aktualizacji" ewidencji mieści się usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów mających w świetle złożonych dokumentów charakter oczywistych pomyłek. Skarżący wskazali dodatkowo na decyzję z dnia 19 kwietnia 2016 r., w której Burmistrz Miasta i Gminy wyraził zgodę na przystąpienie do wymiany pokrycia dachowego na budynku skarżących znajdującym się na działce nr 192/2, adresując przesyłkę na adres: L. 6. Podnieśli ponadto, że nie udostępniono im protokołu ustalenia przebiegu granic działek sporządzonego podczas modernizacji z lat 2009-10. Okazano im jedynie szkic polowy z dnia 1 grudnia 2009 r., do którego z uwagi na brak zawiadomienia o modernizacji nie mogli się ustosunkować. Skarżący stwierdzili, że błędne wrysowanie ich budynku w działkę sąsiada nie jest jedynym, który znalazł się w dokumentacji. Przykładowo na szkicu polowym z dnia 1 grudnia 2009 r. znajduje się "blaszak" wrysowany na trzech działkach, który faktycznie znajduje się w całości na ogrodzonej działce skarżących. Przesłuchany w sprawie Ds. [...] autor tego szkicu P. G. zeznał, że nie był fizycznie obecny na nieruchomości skarżących, lecz dostrzegł, że działka porośnięta jest krzakami i inną roślinnością, co nie koresponduje z datą pozyskania danych, tj. 1 grudnia 2009 r., a więc w środku zimy. W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 7 grudnia pełnomocnik skarżącego poparł skargę z wyjątkiem zarzutu naruszenia § 38 pkt 1-4 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 Ppsa). Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji organ odwoławczy stanął na stanowisku, że stan wykazany w aktualnej ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do granic działki nr 192/2 oraz budynku o identyfikatorze 191;1, jest zgodny ze stanem prawnym wykazanym w księdze wieczystej [...] oraz materiałami źródłowymi tj. operatem pomiarowym nr [...] dotyczącym podziału działki nr 192/2 oraz operatem pomiarowym nr [...] dotyczącym modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni ten pogląd podziela. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji na wstępie należy podkreślić, że prowadzona przez starostę ewidencja gruntów i budynków ma wyłącznie rejestrowy i deklaratoryjny charakter. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że ewidencja gruntów i budynków jest tylko specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach, który pełniąc funkcje informacyjno-techniczne, nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością. Uznaje się, że przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie dają podstaw do kształtowania stosunków własnościowych i związanych z tymi stosunkami uprawnień i obowiązków. Rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości, zawiera jedynie dane wynikające z tytułu własności, ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej. Z ustaleń organów obu instancji, poczynionych na podstawie obszernego materiału dowodowego wynikają następujące okoliczności: 1. Działka nr 192/2 została wyodrębniona z dokonanego w 1983 r. podziału działki 192 na działki kolejno: nr 192/1 o pow. 0,22 ha, nr 192/2 o pow. 0,17 ha i nr 192/3 o pow. 0,92 ha. Granice działek są ujawnione zgodnie z operatem pomiarowym przyjętym do zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 22 czerwca 1983 r. pod nr [...]. Przebieg granic działki 192/2 wykazany na aktualnej mapie ewidencyjnej jest zgodny z mapą sporządzoną w trakcie podziału działki nr 192. 2. Działka nr 192/2 stanowiła własność kolejno: J. K. (akt notarialny Rep A nr [...] z dnia 11.08.1988 r.); małżonków A. i G. P. (akt notarialny Rep. A Nr [...] z dnia 6.05.1998 r.); małżonków K. (akt notarialny Rep. A Nr [...] z dnia 30.05.2005 r.). 3. Dane dotyczące budynków zostały wykazane w ewidencji gruntów i budynków w oparciu o operat pomiarowy dla obrębu L., przyjęty do zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez Starostę w dniu 15 czerwca 2010 r. pod nr [...]. Pomiary budynków i aktualizacja użytków gruntowych w obrębie terenów zabudowanych nastąpiły w wyniku prac związanych z modernizacją operatu w trybie określonym w art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Ewidencja gruntów założona dla wsi L. w 1966 r. danych dotyczących budynków nie obejmowała. 4. Dane dotyczące położenia budynku o identyfikatorze 191;1 na działce nr 191 odzwierciedlają stan faktyczny, który został wykazany na podstawie operatu nr [...]. Przepisy art. 24a uPgik określające zasady przeprowadzenia modernizacji gruntów i budynków w ust. 8 stanowiły, że po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa. Nie budzi wątpliwości, że dane objęte modernizacją w zakresie założenia ewidencji budynków i lokali dla gminy B., w tym dla obrębu L. stały się danymi ewidencji gruntów i budynków i zostały ujawnione w bazie danych ewidencji gruntów, o czym świadczy stosowna informacja ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa . Procedura przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków przewiduje, że każdy czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych (ust. 9 art. 24a ustawy). Ust. 8 dotyczy danych zawartych w projekcie operatu opisowo-kartograficznego. Dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10 nie są wiążące. Stosownie do treści ust. 12 art. 24a ustawy, zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Należy podkreślić, że przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów i budynków nie czyni danych tej ewidencji danymi niewzruszalnymi. Podmioty ewidencyjne mogą zawsze skutecznie domagać się zmiany danych ewidencyjnych, jeżeli przedstawią dowody wskazujące, że dane te są nieprawidłowe. Zgodnie z § 12 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, prawa osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie: 1) wpisów dokonanych w księgach wieczystych; 2) prawomocnych orzeczeń sądowych; 3) umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali; 4) ostatecznych decyzji administracyjnych; 5) dyspozycji zawartych w aktach normatywnych; 6) umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2. Poza twierdzeniami skarżących, że sporny budynek znajduje się na działce nr 192/2 stanowiącej ich własność, brak jest dokumentów mogących stanowić podstawę wpisu danych w ewidencji gruntów i budynków w tym zakresie. Zauważyć bowiem należy, że: 1) Mapa podziałowa z 22 marca 1983r. nie wskazywała usytuowania budynku na działce nr 192/2. Z rejestru pomiarowego wynika, że określono m.in. rodzaj użytków i klasy (dla działki 192/2 wyszczególniono: B/R – IV, B/R –V, B/R – VI) oraz powierzchnie użytków i działki. 2) Sąd Rejonowy w B. w wyroku z dnia 22 kwietnia 1988 r. w sprawie sygn. akt [...] zobowiązując B. D. do zawarcia umowy przenoszącej na J. K. własność nieruchomości położonej we wsi L., gm. B., dla jej oznaczenia powołał się na mapę sporządzoną przez geodetę B. J. z dnia 22 marca 1983 r. 3) Z treści aktów notarialnych (Rep A nr [...] z dnia 11.08.1988 r., Rep. A Nr [...] z dnia 6.05.1998 r., Rep. A Nr [...] z dnia 30.05.2005 r.). wynika, że zapisy dotyczące zabudowania działki nr 192/2 domem typu letniskowego a następnie budynkiem jednorodzinnym dwuizbowym nastąpiły w oparciu o oświadczenia stron. 4) W księdze wieczystej KW [...] działka ewidencyjna 192/2 położona w L. gmina B. jest nieruchomością rolną, bez zaznaczenia, że jest zabudowana. Materiał dowodowy i jego ocena nie uprawniały organów do uznania, że w trakcie modernizacji przeprowadzonej w latach 2009 – 2010 do operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu L., gm. B. wprowadzono błędną informację o spornym budynku. Brak jest dowodów świadczących o tym, iż pomiar budynku o identyfikatorze 191;1, dokonany w czasie modernizacji ewidencji, został wykonany nieprawidłowo. Tej okoliczności Skarżący powołując się na materiał dowodowy zgromadzony w sprawie Ds.[...] nie wykazali. Bez znaczenia dla oceny prawidłowości danych dotyczących spornego budynku w ewidencji gruntów i budynków pozostają kwestie związane z zameldowaniem osób w tym budynku czy też wymiany pokrycia dachowego. W tej sytuacji nie zachodzą podstawy o których mowa w § 45 ust. 1 cyt. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków obligujące organ ewidencyjny do aktualizacji operatu poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi; 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych; 3) wyeliminowania danych błędnych. Skoro istniejący materiał dowodowy nie podważa zasadności wpisów w ewidencji gruntów i budynków obrębu L., gm. B. w odniesieniu do działki 192/2, a skarżący nie przedstawili dokumentów mogących stanowić podstawę do ich zmiany, to organ ewidencyjny zasadnie odmówił wprowadzenia żądanych przez Skarżących zmian w tym zakresie. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku na podstawie art. 151 Ppsa.