II GSK 507/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zabłocka (spr.) Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz Sędzia del. WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Protokolant Agnieszka Szczepek po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2017 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Zarządu Województwa Śląskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 grudnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 817/16 w sprawie ze skargi A. K., B. A. na informacje zawartą w piśmie Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/GI 817/16 po rozpoznaniu sprawy ze skargi A.K-L. i B.A> na pismo Zarządu Województwa [..] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [..] "w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Projektu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020"; stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa [...] oraz zasądził na rzecz strony skarżącej kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy: W dniu 1 lutego 2016 r. drogą elektroniczną A.B. i A.K.L. jako [..] Spółka cywilna (dalej: strona, skarżące) złożyły wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 - 2020 (Europejski Fundusz Społeczny) dla osi priorytetowej: XI wzmacnianie potencjału edukacyjnego dla działania: 11.1 Ograniczenie przedwczesnego kończenia nauki szkolnej oraz zapewnienie równego dostępu do dobrej jakości edukacji elementarnej, kształcenia podstawowego i średniego dla poddziału: 11.1.3. Wzrost upowszechnienia wysokiej jakości edukacji przedszkolnej - konkurs. W dniu 8 czerwca 2016 r. w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...] zostało sporządzone pismo zawierające informację, że powyższy wniosek został oceniony negatywnie i odrzucony na etapie oceny merytorycznej z powodu niespełnienia wszystkich ogólnych kryteriów horyzontalnych i/lub ogólnych kryteriów merytorycznych (zerojedynkowych). W dniu 23 czerwca 2016 r. strony złożyły do Zarządu Województwa [...] pełniącego funkcję Instytucji Zarządzającej protest dotyczący oceny merytorycznej wniosku w ramach konkursu [...]. Pismem z dnia 29 sierpnia 2016 r. Instytucji Zarządzająca poinformowała stronę o nieuwzględnieniu protestu. Skarżące pismem z dnia 12 września 2016 r. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 6 grudnia 2016 r. pełnomocnik Zarządu Województwa [... przekazał na wezwanie Sądu Regulamin przedmiotowego konkursu jak również informacje co do osoby, która podpisała pismo z dnia 8 czerwca 2016 r. oraz pełnomocnictwo udzielone osobie, która odpowiedziała na wniesiony protest. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 21 grudnia 2016 r. uwzględnił skargę. Sąd I instancji powołując się na przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.: dalej: ustawa wdrożeniowa, u.w.) mające zastosowanie w sprawie podkreślił, że kwestią wymagającą ustalenia jest charakter prawny czynności tj. "pisemnej informacji", a także "informacji skierowanej do wnioskodawcy o wyniku rozpatrzenia protestu" podejmowanych i wydanych przez organy administracji publicznej w ramach organizowanego konkursu. WSA wskazał, że pisemna informacja musi spełniać wszystkie przewidziane prawem wymogi, aby mogła w sposób skuteczny wywoływać przewidziane dla niej skutki prawne. Zestawienie elementów które musi spełniać są zbieżne z tymi, które ustawodawca przewidział dla decyzji administracyjnej, jednakże skoro nie nadał jej takiego charakteru to pisemna informacja jest to akt administracyjny indywidualny o budowie zbliżonej do decyzji administracyjnej, stąd ustawodawca nie nakazał w tym zakresie stosować przepisów Kodeku postępowania administracyjnego. Podobnie Sąd I instancji określił charakter prawny skierowanej do strony informacji o wyniku rozpatrzenia protestu. Stwierdził, że informacja ta sporządzana jest na piśmie przez właściwą instytucję, a zatem przez organ administracji publicznej lub podmiot umocowany normą prawną do dokonania tej czynności. Informacja skierowana jest do konkretnego adresata i zawiera konkretne rozstrzygnięcie sprowadzające się do uwzględnienia lub nieuwzględnienia protestu, zawiera uzasadnienie i pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku negatywnego rozstrzygnięcia. W konsekwencji WSA przyjął, że informacja zawiera wymogi zbieżne z przewidzianymi dla decyzji administracyjnej, jednakże skoro ustawodawca nie nadał jej takiego charakteru to należy przyjąć, że jest to akt administracyjny indywidualny o budowie zbliżonej do decyzji administracyjnej. Sąd I instancji wskazał, że "pisemna informacja" sporządzona została na druku urzędowym Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] i podpisana podpisem elektronicznym. W piśmie z dnia 6 grudnia 2016 r. pełnomocnik Zarządu Województwa [...] przekazał Sądowi informację, że przedmiotowa informacja została podpisana przez pracownika Urzędu Marszałkowskiego A.T. kierownika Referatu wyboru projektów, zgodnie z zakresem obowiązków. W trakcie rozprawy przed Sądem w dniu 21 grudnia 2016 r. pełnomocnik podał, że osoba ta nie dysponuje odrębnym upoważnieniem ze strony Zarządu Województwa [..]. Powyższe ustalenia pozwoliły stwierdzić, że "pisemna informacja" została sporządzona i doręczona wnioskodawcy przez pracownika aparatu pomocniczego Zarządu Województwa [..], a nie przez wskazany organ czy też z upoważnienia tego organu. Dodatkowo instytucja właściwa nie została w żaden sposób poinformowana o treści tej informacji jak również nie wyraziła w tym zakresie żadnego stanowiska. W konsekwencji "pisemna informacja" nie pochodzi od uprawnionego podmiotu przeprowadzającego konkurs, zatem jej zawartość merytoryczna wymyka się kontroli przeprowadzanej przez sąd administracyjny, gdyż stanowisko właściwego do wypowiedzenia się w sprawie organu nie jest znane. Dokumentowi przekazanemu wnioskodawcy w dniu 9 czerwca 2016 r. nie można przypisać charakteru "pisemnej informacji", lecz można ją ujmować wyłącznie w kategoriach propozycji stanowiska jakie winna zająć instytucja przeprowadzająca konkurs. Wobec powyższego "pisemna informacja" z dnia 9 czerwca 2016 r. sporządzona została w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa, jak również postanowieniami Regulaminu przedmiotowego Konkursu, a tym samym wyczerpana została przesłanka przewidziana treścią art. 61 ust. 8 lit. b ustawy wdrożeniowej z dnia 11 lipca 2014 r. w związku z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych uzasadniająca uwzględnienie wniesionej skargi. Następnie WSA oceniając prawidłowość skierowanej do wnioskodawcy informacji o wyniku rozpatrzenia protestu uznał, że nie została podpisana z upoważnienia Zarządu Województwa [...], ponieważ na piśmie brak jest takiej informacji. Na wezwanie Sądu pełnomocnik Zarządu Województwa [...] przedłożył wraz z pismem z dnia 6 grudnia 2016 r. pełnomocnictwo [..] z dnia 2 lutego 2016 r. Zarządu Województwa [..] udzielone M.S. przy czym pełnomocnictwo to odnosiło się do podejmowania czynności w zakresie realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [..] na lata 2007 - 2013 oraz Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 - 2020 z wyjątkiem czynności w nim wymienionych. Podkreślił też, że w podstawie prawnej przedmiotowego pełnomocnictwa przywołano między innymi art. 57 ust. 5 ustawy o samorządzie województwa. Ustalenie to wynika z analizy uchwały Zarządu Województwa [...] z dnia 2 lutego 2016 r. dostępnej na stronach internetowych Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...]. W świetle powyższego informacja ta podobnie jak "pisemna informacja" mają charakter publicznoprawny, a potwierdzeniem zaliczenia jej do tego typu aktów jest jej zawartość merytoryczna i formalna, która wyczerpuje wszystkie elementy aktu administracyjnego jak również w polu widzenia musi pozostawać możliwość wniesienia na tę informację skargi do sądu administracyjnego. Informacja skierowana do strony o wyniku rozpatrzenia protestu z dnia 29 sierpnia 2016 r. została podpisana przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] M.S., przy czym nie powołała się ona na żadne upoważnienie, a do akt dołączone zostało jedynie pełnomocnictwo wydane przez Zarząd Województwa [...] z dnia 2 lutego 2016 r. Wobec tego WSA stwierdził, że M.S. nie dysponuje upoważnieniem ze strony Zarządu Województwa [...] do podejmowania czynności z zakresu prawa publicznego, a tym samym aktów administracyjnych. Przywołane pełnomocnictwo zezwala jej wyłącznie na działanie w imieniu tego Zarządu i to w odniesieniu do czynności nie przekraczających zakresu zwykłego zarządu, gdyż dla dokonania takiej czynności niezbędne będzie legitymowanie się dodatkową uchwałą Zarządu. Wobec tego należało ustalić, czy pełnomocnictwo nie jest w sensie merytorycznym upoważnieniem, bowiem przywołano w nim art. 57 ust. 5 ustawy o samorządzie województwa, który to stanowi o udzieleniu przez zarząd województwa upoważnienia do składania oświadczeń woli w zakresie bieżącej działalności województwa. W ocenie WSA rozpoznanie protestu i sporządzenie przedmiotowej informacji nie mieści się w zakresie bieżącej działalności województwa, gdyż jest to czynność rozstrzygająca o sytuacji prawnej wnioskodawcy projektu, a zatem związana z wydaniem przewidzianego prawem aktu administracyjnego. Nazwa jaką ustawodawca nadał temu aktowi nie ma żadnego znaczenia, gdyż istotny jest jego charakter prawny. Wskazany charakter prawny tej informacji przesądza o tym, że czynność ta wymyka się z zakresu bieżącej działalności województwa samorządowego, a tym samym udzielone M.S. pełnomocnictwo z dnia 2 lutego 2016 r. nie może stanowić podstawy dla podejmowania tego typu aktów administracyjnych. Skoro przedmiotowa informacja została podpisana przez osobę, która nie reprezentowała Zarządu Województwa [...], to tym samym nie może ona być uznana za czynność prawną przewidzianą art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, lecz można ją ujmować wyłącznie w kategoriach propozycji stanowiska jakie winna zająć instytucja uprawniona do rozpoznania protestu, a zatem jako akt wewnętrzny przygotowany przez kompetentnych pracowników aparatu pomocniczego organu, przedkładany organowi do zatwierdzenia i przekazania wnioskodawcy. Zatem zdaniem WSA informacja dla wnioskodawcy o wyniku rozpatrzenia protestu z dnia 29 sierpnia 2016 r. sporządzona została w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa, a tym samym wyczerpana została przesłanka przewidziana treścią art. 61 ust. 8 lit. b ustawy wdrożeniowej w związku z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, uzasadniająca uwzględnienie wniesionej skargi. W konkluzji Sąd I instancji uznał, że stwierdzone uchybienia w działaniu Instytucji Organizującej Konkurs zwalniały go od merytorycznego rozpoznania skargi, ponieważ w sprawie tej nie wypowiedziały się uprawnione do tego podmioty, a zatem dopiero przedłożenie ich stanowiska będzie upoważniało Sąd do oceny merytorycznej zgłoszonych w skardze zarzutów. Przeprowadzone powyżej rozważania w sposób czytelny wskazują na dalszy tok działań jakie musi podjąć Zarząd Województwa [...] celem podjęcia prawidłowych czynności prawnych. Zarząd Województwa [...] - Instytucja Zarządzająca RPO WSL w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto organ wniósł o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Wyrokowi zarzucił: naruszenie prawa materialnego t.j: przepisu art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. przez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że działania organu administracji w ramach organizowanego konkursu mają w części charakter publicznoprawny, mimo że przepis ten nie stanowi normy kompetencyjnej dla władczego działania organu administracji, a wszystkie czynności właściwej instytucji, obejmujące organizację i przeprowadzenie konkursu, winny być kwalifikowane jako czynności cywilnoprawne, przepisu art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że pisemna informacja o zakończeniu oceny projektu ma charakter aktu administracyjnego indywidualnego o budowie zbliżonej do decyzji administracyjnej i powinna być podpisana w sposób właściwy dla czynności publicznoprawnych organów publicznych, tj. tylko na podstawie upoważnienia Zarządu Województwa do podejmowania czynności z zakresu prawa publicznego, w tym aktów administracyjnych, podczas gdy z prawidłowo przeprowadzonej wykładni, uwzględniającej system prowadzenia polityki rozwoju, wynika, iż wszelkie czynności podejmowane przez Instytucję Zarządzającą w związku z oceną projektu mają charakter cywilny, nadto należą do podstawowego katalogu zadań zarządu województwa, a zatem pracownicy urzędu marszałkowskiego z mocy ustawy o samorządzie województwa są umocowani do kierowania w tym zakresie oświadczeń wiedzy do osób trzecich, przepisu art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. przez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że pisemna informacja o wyniku rozpatrzenia protestu ma charakter aktu administracyjnego indywidualnego o budowie zbliżonej do decyzji administracyjnej i powinna być podpisana w sposób właściwy dla czynności publicznoprawnych organów publicznych, tj. tylko na podstawie upoważnienia Zarządu Województwa do podejmowania czynności z zakresu prawa publicznego, w tym aktów administracyjnych, podczas gdy z prawidłowo przeprowadzonej wykładni, uwzględniającej system prowadzenia polityki rozwoju, wynika, iż wszelkie czynności podejmowane przez Instytucję Zarządzającą w toku procedury odwoławczej mają charakter cywilny, nadto należą do podstawowego katalogu zadań zarządu województwa, a zatem pracownicy urzędu marszałkowskiego z mocy ustawy o samorządzie województwa są umocowani do kierowania w tym zakresie oświadczeń wiedzy do osób trzecich, przepisów art. 50 oraz art. 67 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. przez ich niezastosowanie i dokonanie wykładni przepisów art. 46 ust. 3 i 58 ust. 1 wskazanej ustawy bez uwzględnienia zasady, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy, a także do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów, która to norma prawna wskazuje na brak publicznoprawnego charakteru czynności Zarządu Województwa w toku oceny wniosków i rozpatrywania protestów, naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przepisu art. 64 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. poprzez jego niezastosowanie i pomięcie przy orzekaniu wynikającej z tej normy zasady, że czynności podejmowane przez instytucję zarządzającą nie kwalifikują się do katalogu wymienionego w art. 3 § 2 p.p.s.a, a w szczególności nie stanowią aktów lub czynności, o których mowa w 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a prawidłowa wykładania przepisów ustawy, m.in. zgodnie z wykładnią systemową, prowadzi do wniosku że czynności podejmowane przez właściwe instytucje nie mają charakteru publicznoprawnego i nie stanowią działalności administracji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, ponieważ zaskarżony wyrok pomimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jed. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Z akt sprawy nie wynika, by zaskarżone orzeczenie zostało wydane w warunkach nieważności, której przesłanki określa art. 183 § 2 ww. ustawy. Zarzuty naruszenia prawa materialnego zmierzają do wykazania, że WSA dokonał błędnej wykładni wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów przyjmując, że działania organu administracji w ramach organizowanego konkursu mają charakter publicznoprawny, a pisemne informacje o zakończeniu oceny projektu i rozpatrzeniu protestu mają charakter aktu administracyjnego i powinny być podpisane w sposób właściwy dla czynności publicznoprawnych, to jest na podstawie upoważnienia Zarządu Województwa do podejmowania czynności z zakresu prawa publicznego, podczas gdy w ocenie skarżącego kasacyjnie wszelkie czynności podejmowane przez Instytucję Zarządzającą w związku z oceną projektu lub w toku procedury odwoławczej mają charakter cywilny, należą do podstawowego katalogu zadań województwa, a zatem pracownicy urzędu marszałkowskiego są umocowani z mocy ustawy o samorządzie województwa do kierowania w tym zakresie oświadczeń woli do osób trzecich. NSA nie podziela stanowiska Sądu I instancji o publicznoprawnym charakterze pisemnej informacji o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku oraz informacji o wynikach rozpatrzenia protestu. NSA nie podziela również stanowiska skarżącego kasacyjnie, że wszelkie czynności podejmowane przez Instytucję Zarządzającą w związku z oceną projektu lub w toku procedury odwoławczej mają charakter cywilny, należą do podstawowego katalogu zadań województwa, a zatem pracownicy urzędu marszałkowskiego są umocowani z mocy ustawy o samorządzie województwa do kierowania w tym zakresie oświadczeń woli do osób trzecich. Należy przypomnieć, że zasady wyboru projektów do dofinansowania zostały określone w rozdziale 13 ustawy wdrożeniowej, w którym uregulowane zostały między innymi zasady przeprowadzania konkursów, oceny projektów w ramach konkursów. Odnosząc się do pierwszego z ocenianych przez WSA etapów postępowania, czyli oceny spełnienia kryteriów wyboru przez złożony w konkursie projekt, NSA wskazuje, że ustawodawca w art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej przewidział, że oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące w konkursie dokonuje komisja oceny projektów (KOP). Komisję tę powołuje oraz określa jej regulamin właściwa instytucja (w rozpoznanej sprawie IZ). W skład komisji oceny projektów wchodzą pracownicy właściwej instytucji lub eksperci, o których mowa w art. 49. (ust. 2). Po zakończeniu oceny wszystkich wniosków o dofinansowanie projektu komisja oceny projektów sporządza protokół zawierający informacje o przebiegu i wynikach oceny (ust. 3). Komisja oceny projektów przygotowuje listę ocenionych projektów zawierającą przyznane oceny, wskazując projekty, o których mowa w art. 39 ust. 2 (ust. 4). W art. 46 ust. 1 u.w. wskazano, że właściwa instytucja rozstrzyga konkurs, zatwierdzając listę, o której mowa w art. 44 ust. 4, w ust. 3 ustalono, że właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Zgodnie z ww. regulacjami rozstrzygnięcie konkursu, w rozpoznanej sprawie, musiało być dokonane przez Instytucję Zarządzającą. Zasady wyboru projektów do realizacji zostały uszczegółowione w regulaminie konkursu [...] w ramach regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014 – 2020 (dalej: Regulamin Konkursu). Ze znajdującego się w aktach sprawy wydruku pisma informującego stronę o negatywnej ocenie wniosku o dofinansowanie projektu i o jego odrzuceniu na etapie oceny merytorycznej z powodu niespełnienia wszystkich kryteriów horyzontalnych i/lub merytorycznych wynika, że ocena została przeprowadzona przez KOP, a więc organ właściwy zgodnie z ww. przepisem art. 41 ust. 1 u.w. Pismo informujące o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku stanowi, w ocenie NSA, oświadczenie wiedzy o wynikach oceny dokonanej przez KOP i może być podpisane przez osobę legitymującą się właściwym do przekazania takiej informacji pełnomocnictwem Natomiast za prawidłowe NSA uznał ustalenie Sądu I instancji, iż protest nie został rozpatrzony w sposób znajdujący uzasadnienie w przepisach i dlatego powinien zostać rozpatrzony ponownie. Zasady wnoszenia i rozpatrywania protestu zostały uregulowane w rozdziale 15 ustawy wdrożeniowej. W myśl art. 55 ustawy wdrożeniowej protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję, to jest instytucję zarządzającą albo pośredniczącą (..). Właściwa instytucja rozpatruje protest i informuje wnioskodawcę o wynikach jego rozpatrzenia (art. 57 i 58 ust. 1). W rozpoznanej sprawie instytucją właściwą był Zarząd Województwa [...]. Zasady rozpatrywania protestów zostały uszczegółowione w Regulaminie procedury odwoławczej dla IZ RPO WSL (dalej: Regulamin). W myśl § 4 ust. 3 Regulaminu instytucją rozpatrującą protest jest Zarząd Województwa [...], pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [..] 2014 – 2020 (IZ RPO WSL); stosownie do ust. 4 rozpatrywaniem protestów zajmuje się Wydział Rozwoju Regionalnego, Referat procedury odwoławczej (dalej: Wydział, WRR-RPR). Podzielić należy stanowisko skarżącego kasacyjnie, że postępowanie w sprawie otrzymania przez beneficjenta dofinansowana w związku z realizacją projektów w ramach regionalnego programu operacyjnego ma specyficzny charakter, bowiem zazębiają się tu elementy cywilnoprawne z elementami stosunku administracyjnego. Do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy oraz do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów k.p.a. z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów (art. 50 i 67 u.w.). Podobnie jak pismo informujące o wynikach oceny przeprowadzonej przez KOP, pismo informujące o sposobie rozpoznania protestu stanowi, w ocenie NSA oświadczenie wiedzy, w związku z tym może być podpisane przez osobę legitymującą się pełnomocnictwem Instytucji Zarządzającej w tym zakresie. Inny natomiast jest charakter, również zastrzeżonej dla Instytucji Zarządzającej czynności rozstrzygnięcia protestu, polegającej na jego uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu. Zawarte w Regulaminie sformułowanie, że rozpatrywaniem protestów w IZ RPO WSL zajmuje się Wydział Rozwoju Regionalnego, Referat procedury odwoławczej, a instytucją rozpatrującą protest jest Zarząd Województwa, wskazuje na to, że czynności takie jak np. sprawdzenie zgodności złożonego wniosku z kryterium lub kryteriami wskazanymi w proteście zostaną wykonane przez Wydział (czyli osoby zatrudnione w Wydziale lub przez Wydział przy ewentualnym udziale ekspertów), natomiast decyzję o sposobie rozstrzygnięcia protestu, to jest o jego uwzględnieniu lub nieuwzględnieniu podejmie, na podstawie oceny dokonanej przez Wydział, Zarząd Województwa. W rozpoznanej sprawie informacja o sposobie rozstrzygnięcia protestu stanowiła również jego rozpatrzenie. Z uzasadnienia pisma z dnia 29 sierpnia 2016 r. informującego wnioskodawcę o nieuwzględnieniu protestu, wynika, że protest został rozpatrzony przez M.S. Zastępcę Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego. Z Regulaminu, oraz pełnomocnictwa udzielonego M.S. zastępcy Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego Województwa [..] na lata 2007 – 2013 oraz Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 - 2020 stanowiącego załącznik do uchwały nr 186/90/V/2016 o udzieleniu pełnomocnictwa na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy o samorządzie województwa nie wynika, wbrew stanowisku Instytucji Zarządzającej, upoważnienie dla M.S. do rozpatrzenia protestu. Rozpatrzyć protest, to jest podjąć decyzję o jego uwzględnieniu lub nieuwzględnieniu (po zweryfikowaniu prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów) powinien stosownie do art. 57 ustawy wdrożeniowej i § 4 ust. 3 Regulaminu, Zarząd Województwa. Przyczyną oddalenia skargi kasacyjnej i uznania, że wyrok Sądu I instancji pomimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu była opisana wyżej okoliczność rozpatrzenia protestu przez podmiot nieuprawniony i konieczność ponownego jego rozpoznania. Z przedstawionych wyżej przyczyn za uzasadnione NSA uznał zarzuty skargi kasacyjnej zarzucające Sądowi I instancji dokonanie błędnej wykładni art. 46 ust. 3 i art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej polegającej na przyjęciu, iż pisemna informacja o rozstrzygnięciu konkursu i pisemna informacja o wyniku rozpatrzenia protestu ma charakter aktu administracyjnego. Nie jest uprawniony zarzut błędnej wykładni art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ponieważ WSA nie dokonał wykładni tego przepisu. Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.