I OZ 1314/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą J. oraz A. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 769/16 odrzucającego zażalenie "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą J. z dnia 25 kwietnia 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 769/16 w sprawie ze skargi A. N., "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji postanawia: odrzucić zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 769/16, odrzucił zażalenie "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 769/16 w sprawie ze skargi A. N., "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że – pomimo stosownego wezwania – skarżący nie podpisał własnoręcznie złożonego zażalenia, opatrzył je jedynie podpisem elektronicznym. Powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., I OPS 10/13 Sąd wskazał, że wniesienie pisma procesowego do sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznych i opatrzonego podpisem elektronicznym, nie spełnia formalnego warunku procesowego z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej "p.p.s.a."). Sąd zaznaczył, że w powołanej ustawie nie ma przepisów przewidujących dopuszczalność podpisu elektronicznego. Na powyższe postanowienie odrębne zażalenia złożyli: spółka "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą J. oraz A. N., nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem oraz wskazując, że uchwały nie są ważne, bowiem nie są ustawami, ani rozporządzeniami. Zażalenia podpisano podpisem elektronicznym, nie złożono własnoręcznych podpisów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 ustawy, które w tej sprawie nie występują. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, Sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie. Aby można było posługiwać się w postępowaniu sądowoadministracyjnym podpisem elektronicznym, musiałby istnieć stosowny ku temu przepis we wskazanym akcie prawnym. W przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pojęcie podpisu elektronicznego w ogóle nie występuje. Tym samym, dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Takie stanowisko utrwalone jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wskazać w tym miejscu należy na uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13, w której stwierdzono, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Ogólna moc wiążąca uchwały powoduje, że wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany przepis. W niniejszej sprawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie "[...]" Sp. z o. o. z siedzibą w J. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 20 kwietnia 2017 r. z powodu nieopatrzenia go własnoręcznym podpisem i podpisania jedynie w formie elektronicznej – pomimo wcześniejszego wezwania do uzupełnienia braków formalnych w tym zakresie poprzez własnoręczne podpisanie zażalenia. Pomimo tego jednak niniejsze zażalenia na w/w postanowienie Sądu I instancji z dnia 6 lipca 2017 r. ponownie zostały złożone dokładnie w tej samej formie, tj. zastosowano podpis elektroniczny, nie złożono własnoręcznych podpisów. Dodatkowo zauważyć należy, że z akt sprawy wynika, iż strony są świadome braków formalnych składanych środków zaskarżenia, gdyż w tej samej formie składane były kolejne środki zaskarżenia. Jednak strony cały czas kwestionują wskazywaną przez Sąd wadliwość i polemizują ze stanowiskiem Sądu w tym zakresie. Uznać zatem należy, że zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2017 r. jako niedopuszczalne podlegają odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.