I SAB/Wa 1572/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie WSA Iwona Kosińska WSA Bożena Marciniak (spr.) Protokolant starszy referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi J. L. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość warszawską 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2015 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. nr [...] - w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz J. L. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 14 lipca 2015 r. J. L. (dalej jako: skarżąca), reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu jej wniosku z dnia [...] marca 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] hip. nr [...], dz. nr [...], część z obrębu [...] o pow. 558 m2 zarzucając organowi naruszenie art. 36 § 1 kpa w związku z art. 35 § 1 i 3 kpa w związku z art. 12 kpa polegające na niepodejmowaniu jakichkolwiek działań bezpośrednio zmierzających do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Powołana skarga na bezczynność została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym; Wnioskiem z dnia [...] marca 2015 r. (data wpływu 4 marca 2015 r.) skarżąca wystąpiła do Prezydenta [...] o przyznanie, na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...]. Pismem z dnia 7 maja 2015 r. wnioskodawczyni wystąpiła do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność organu w rozpoznaniu ww. wniosku. Następnie powołanym na wstępie pismem z dnia 14 lipca 2015 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu jej wniosku z dnia [...] marca 2015 r. W uzasadnieniu skargi wskazano, że wobec niepodejmowania przez organ jakichkolwiek czynności mających na celu zakończenie postępowania skarżąca złożyła do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Pomimo tego organ nadal nie podjął żadnych czynności mających na celu rozpoznanie wniosku o przyznanie odszkodowania. Do dnia złożenia skargi pozostaje również nierozpoznane zażalenie na bezczynność Prezydenta [...]. Powołując się na powyższe skarżąca wniosła o wyznaczenie Prezydentowi [...] niezwłocznego terminu do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek o przyznanie odszkodowania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r., Nr [...], Wojewoda [...] uznał zażalenie skarżącej za uzasadnione i wyznaczył organowi dodatkowy termin załatwienia sprawy wynoszący trzy miesiące od dnia otrzymania postanowienia. Pismem z 27 października 2016 r. Prezydent [...] wystąpił do Archiwum Państwowego w W. o nadesłanie inwentaryzacji zniszczeń B.O.S., kopii Ogólnego Planu Zabudowania [...] zatwierdzonego w dniu [...] sierpnia 1931 r., oraz decyzji o lokalizacji pod budowę. Ponadto, pismem z 27 października 2016 r. organ zwrócił się do Wydziału Architektury i Budownictwa dla [...] o nadesłanie wszelkich dokumentów dotyczących odbudowy, budowy oraz pozwoleń celem ustalenia daty faktycznego zajęcia nieruchomości przez pierwszego inwestora po 1945 r. Z kolei pismem z 27 października 2016 r. organ poinformował skarżącą, że z uwagi na konieczność ustalenia daty pozbawienia poprzedniego właściciela faktycznej możliwości władania przedmiotową nieruchomością nie było możliwe wydanie decyzji w terminie wyznaczonym przez Wojewodę [...] w postanowieniu z [...] lipca 2015 r. oraz wskazał, na podstawie art. 36 § 1 kpa, iż wniosek zostanie rozpatrzony w przewidywanym terminie do dnia 28 lutego 2017 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że w postępowaniu o odszkodowanie konieczne jest ustalenie czy nieruchomość spełnia przesłanki wynikające z przepisu art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r. Ponadto wskazał, iż pełnomocnik strony został poinformowany o tym, że z uwagi na konieczność ustalenia daty pozbawienia poprzedniego właściciela faktycznej możliwości władania przedmiotową nieruchomością nie było możliwe wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 35 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl zaś art. 36 § 1 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent [...] od 4 marca 2015 r., kiedy to do organu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] hip. nr [...], do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Prezydent [...] nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki. Zatem konieczne stało się wydanie wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku skarżącej z 3 marca 2015 r. Wyznaczając, stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", termin w jakim organ zobowiązany będzie do załatwienia sprawy, Sąd miał na względzie możliwość zakończenia w tym okresie postępowania. Zdaniem Sądu, rozsądnym i realnym terminem, w jakim możliwe jest zakończenia postępowania bez uszczerbku dla gwarancji procesowych strony, a więc takim, przy ustalaniu którego uwzględniona jest złożoność materii w jakiej organ będzie orzekał, jest termin trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie, biorąc pod uwagę datę złożenia wniosku inicjującego przedmiotowe postępowanie (marzec 2015 r.), skomplikowany i historyczny charakter niniejszej sprawy oraz znaną Sądowi z urzędu ilość spraw z zakresu odszkodowań za nieruchomości objęte działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze [...], Sąd doszedł do przekonania, że zaistniała w sprawie bezczynność organu obecnie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając stopień naruszenia prawa Sąd uwzględnił ponadto okoliczność, iż organ podejmował czynności w sprawie (pisma Prezydenta [...] z 27 października 2016 r. do Archiwum Państwowego w W. oraz Wydziału Architektury i Budownictwa dla [...]) oraz poinformował stronę, w trybie art. 36 § 1 K.p.a., o przekroczeniu terminu załatwienia sprawy i przyczynach zwłoki, choć nie można nie dostrzec, że czynności te zostały podjęte przez organ dopiero w wyniku złożenia skargi na bezczynność. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 i § 1a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.