VII SA/Wa 2546/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji w postępowaniu nieważnościowym postanawia: przywrócić J. S. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2016 r. skarżący J. S. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 5 odpisów skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Na wykonanie wezwania zakreślono skarżącemu termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały odebrane przez skarżącego w dniu 25 listopada 2016 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał wraz z dniem 2 grudnia 2016 r. W dniu 5 grudnia 2016 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Do wniosku skarżący załączył brakuje odpisy skargi oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych i niezawinionych. Skarżący podniósł, że 1 grudnia 2016 r. nie mógł samodzielnie uzupełnić braków, gdyż złe samopoczucie, wysoka gorączka, bóle głowy i mięśni spowodowały zaburzenia równowagi, koncentracji i skupienia. Powyższe spowodowało, że skarżący nie mógł w sposób prawidłowy funkcjonować i reprezentować swoich interesów. Ponadto skarżący wskazał, że nie miał możliwości poproszenia o pomoc innych osób, gdyż jest osobą samotną – jest rozwiedziony a jego córka mieszka w innym mieście. Zdaniem skarżącego choroba uniemożliwiła mu zorganizowanie i przeprowadzenie wszystkich wymaganych czynności, a zobowiązanie Sądu wykonał niezwłocznie w pierwszym możliwym dniu. Na potwierdzenie powyższego skarżący załączył zaświadczenie lekarskie specjalisty chorób wewnętrznych z Poradni Lekarzy [...], z którego wynika, że skarżący "zgłosił się do Przychodni [...], lekarza rodzinnego w dniu 1 grudnia 2016 r. w ciężkim stanie przeziębienia. Stwierdzono stan zapalny zatok czołowych, gardła i tchawicy. Pacjent zgłaszał bóle głowy, bóle mięśniowe i wysoki stan gorączkowy. (...) wydano zalecenie, że pacjent ma leżeć. Pacjent nie był zdolny do pracy przez okres co najmniej 7 dni (...)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Z przywołanej regulacji prawnej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, jeżeli łącznie występują następujące przesłanki: został złożony wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi został złożony w terminie siedmiodniowym od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, albowiem skarżący zwrócił się z wnioskiem już w dniu 5 grudnia 2016 r. Ponadto do wniosku skarżący załączył brakujące odpisy skargi oraz dowód uiszczenia wpisu sądowego. W ocenie Sądu, skarżący uprawdopodobnił, że niemożność terminowego uzupełnia braków formalnych skargi zaistniała na skutek okoliczności niezawinionych przez niego. Wskazać należy, że ustawodawca nie zdefiniował bliżej pojęcia braku winy. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że o braku winy można mówić wówczas, gdy pomimo podjęcia działań ze starannością, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o własne interesy, strona nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Przeszkodą w zachowaniu terminu może być zdarzenie nagłe, nieprzewidywalne przez stronę. Brak winy należy rozpatrywać jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie NSA z 4 października 2000 r. sygn. akt I SA/Gd 560/00, Lex nr 46437). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zaliczyć zatem należy m.in. nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Jako okoliczność usprawiedliwiającą brak winy w uchybieniu terminu skarżący wskazał swoją chorobę trwającą od 1 grudnia 2016 r. Na poparcie powyższej okoliczności skarżący złożył zaświadczenie lekarskie, w którym stwierdzono ciężki stan przeziębienia i zalecono, że pacjent ma leżeć oraz jest niezdolny do pracy przez okres co najmniej 7 dni. W rozpoznawanej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że okoliczności warunkujące przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały spełnione. W ocenie Sądu wskazane we wniosku okoliczności wraz z zaświadczeniem lekarskim uprawdopodobniają, że skarżący z powodu swojego stanu zdrowia nie mógł uiścić wpisu sądowego i złożyć odpisów skargi w terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 2 grudnia 2016 r. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.