I SAB/Wa 1634/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wygaszenie orzeczenia oddala skargę. UZASDNIENIE P. S. pismem z 27 kwietnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z 26 marca 2015 r. o wygaszenie decyzji tego organu z [...] maja 2014 r. nr [...]. Jak wynika z akt sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] maja 2014 r. nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta [...] z [...] marca 2014 r. nr [...] przyznającą skarżącemu specjalny zasiłek celowy na zakup biletu w marcu 2014 r. w wysokości 50 zł i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skarżący wnioskiem z 26 marca 2015 r. wystąpił o wygaszenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2014 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pismem z 7 kwietnia 2015 r. nr [...] przekazało wniosek skarżącego do rozpoznania zgodnie z właściwością organowi pierwszej instancji. Pismo to odebrane zostało przez skarżącego w dniu 17 kwietnia 2015 r., o czym świadczy znajdujące się w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru). Skarżący pismem z 25 kwietnia 2015 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, natomiast w dniu 27 kwietnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie rozpoznania wniosku z 26 marca 2015 r. Skarżący podniósł, że organ, mimo upływu terminów wskazanych w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", nie rozpoznał wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadniona zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r.) uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Sąd stwierdza jednocześnie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przytoczony przepis określa wyczerpująco treść orzeczenia uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W konsekwencji w sytuacji wniesienia skargi już po wydaniu przez organ aktu administracyjnego kończącego merytorycznie sprawę, w której miał on, w ocenie strony skarżącej, pozostawać w zwłoce, nie jest możliwe jej uwzględnienie, bowiem Sąd nie może zobowiązać organu do wydania decyzji, czy postanowienia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący zarzuca Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] bezczynność w sprawie rozpatrzenia jego wniosku z 26 marca 2015 r. o wygaszenie decyzji tego organu z [...] maja 2014 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Organ ten jednak zarówno w dacie wystosowania przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jak również w dniu wniesienia do Sądu skargi na bezczynność, nie był w stanie zwłoki, bowiem w dniu 7 kwietnia 2015 r., przekazał wniosek skarżącego do rozpoznania organowi pierwszej instancji, jako organowi właściwemu w sprawie. O powyższym skarżący został zawiadomiony w dniu 17 kwietnia 2015 r., o czym świadczy znajdujące się w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru ww. pisma z 7 kwietnia 2015 r. Z chwilą podjęcia tego rozstrzygnięcia przestała istnieć prawna możliwość zobowiązania organu do wydania aktu, a w konsekwencji skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniesiona po tym dniu, nie mogła być uwzględniona. Niezależnie do powyższego, skarga P. S. nie mogła być uwzględniona także z przyczyn merytorycznych. Z zestawienia daty wpływu wniosku skarżącego do Kolegium (27 marca 2015 r.) i daty jego rozpoznania przez Kolegium ([...] kwietnia 2015 r.) wynika, że postępowanie prowadzone było w zgodzie z treścią art. 35 § 3 K.p.a., który nakłada na organ obowiązek załatwienia sprawy nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, nie można zarzucić organowi bezczynności, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 P.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.