I SA/Wa 1613/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie WSA Anna Wesołowska WSA Magdalena Durzyńska Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., decyzją z dnia [...] września 2016 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], o umieszczeniu J. M. w Domu Pomocy Społecznej [...] dla osób przewlekle psychicznie chorych, na pobyt stały. W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w O. III Wydziału Rodzinny i Nieletnich z dnia [...] lipca 2015 r., sygn. akt [...] oraz na treść art. 365 § 1 k.p.c. i stwierdził, że zaskarżona decyzja jest skutkiem wykonania prawomocnego orzeczenia Sądu i ma charakter obligatoryjny, zaś organ w tej sprawie nie działa w ramach uznania administracyjnego. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. J. M. napisał, że nie wyraża zgody na pobyt w placówce, że jest świadomy i poczytalny, a pobyt w placówce tylko pogorszyłby stan jego zdrowia, jest rencistą, woli żyć sam niż w grupie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Sąd Rejonowy w O., III Wydział Rodzinny i Nieletnich, prawomocnym postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r., sygn.. akt [...], orzekł o umieszczeniu J. M. w domu pomocy społecznej bez jego zgody. Tak więc o umieszczeniu skarżącego w placówce opiekuńczej zdecydował sąd opiekuńczy, a nie organ administracji publicznej. Słusznie wskazuje organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, że prawomocne orzeczenie sądu powszechnego z mocy art. 365 § 1 k.p.c. wiąże stronny, sąd, który je wydał oraz inne organy państwowe, także organy administracji publicznej. Oznacza to, że obowiązkiem organu pomocowego jest wykonanie powołanego postanowienia, gdyż organ ten jest – podobnie jak i skarżący, związany tym postanowieniem. Rola organu w tej sprawie sprowadza się tylko do wydania decyzji wskazującej konkretny dom pomocy społecznej, w którym ma być umieszczona osoba objęta postanowieniem sądu powszechnego. Taki właśnie charakter ma decyzja wydana przez organ I instancji, co jest zgodne z art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2015 r., poz. 163 ze zm.). Z treści skargi J. M., że nie zgadza się w ogóle na umieszczenie w domu pomocy społecznej, jednakże ta kwestia w ogóle nie podlega ocenie przez organ w przedmiotowej sprawie z uwagi na wskazane wyżej związanie organu prawomocnym postanowieniem sądu. Sąd administracyjny natomiast kompetentny jest tylko ocenić czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i również nie jest władny ocenić czy zasadne jest umieszczenie skarżącego w domu pomocy społecznej bez jego zgody, gdyż także związany jest prawomocnym postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.