II FZ 195/18

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2018-04-12

Skład orzekający: Beata Cieloch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, mimo wezwania i odmowy przyznania prawa pomocy, jest zgodne z prawem i nie narusza konstytucyjnego prawa do sądu?
Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego jest zgodne z prawem. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a., gdyż skarżący mimo wezwania nie uiścił wymaganego wpisu, a odmowa przyznania prawa pomocy była prawomocna. Konstytucyjne prawo do sądu nie jest absolutne i jego realizacja jest uzależniona od spełnienia wymogów procesowych, takich jak uiszczanie opłat sądowych.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę T. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu, a jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został prawomocnie oddalony. Skarżący złożył zażalenie, uznając postanowienie za bezprawne i powołując się na art. 77 Konstytucji RP.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Beata Cieloch (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 911/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 16 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia oddalić zażalenie. 1. Zaskarżonym postanowieniem z 28 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 911/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę T. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 16 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. 2. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia, powodem odrzucenia skargi był brak uiszczenia wpisu od skargi. Podstawą odrzucenia skargi był zaś art. 220 § 3 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.). Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, ale Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z 15 lutego 2017 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Skarżący mimo ponownego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, nie uiścił wymaganego wpisu sądowego w kwocie 100 zł. 3. W zażaleniu na to postanowienie Skarżący powołując się na art. 77 Konstytucji RP, uznał je za bezprawne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skoro mimo wezwania Skarżący nie uiścił wpisu, a jednocześnie nie był zwolniony z kosztów sądowych, to nie ma żadnych podstaw, aby zakwestionować prawidłowość zastosowania przez WSA w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi jako nieopłaconej mimo wezwania Sądu. W zażaleniu Skarżący nie podał żadnej argumentacji, która podważyłaby opisane ustalenia i prawidłowość zastosowania wskazanego przepisu p.p.s.a. Powoływany przez Stronę art. 77 Konstytucji RP stanowi, że każdy ma prawo do wynagrodzenia szkody, jaka została mu wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej (ust. 1). Ustawa nie może nikomu zamykać drogi sądowej dochodzenia naruszonych wolności lub praw (ust. 2). Niewątpliwie art. 77 ust. 2 Konstytucji RP zawiera zakaz ustawowego zamknięcia drogi sądowej dochodzenia naruszonych wolności lub praw, trudno zatem uznać, aby Sąd pierwszej instancji miał możliwość naruszenia dyspozycji tego przepisu. Stanowi on bowiem ogólną dyrektywę prawodawczą, wskazującą, że w przypadku naruszenia (np. przez organ podatkowy) praw podmiotu, musi mieć on zagwarantowaną możliwość sądowego dochodzenia tych praw. Wskazać jednak należy, że zasada prawa do sądu z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, o którą zapewne chodziło Skarżącemu, nie ma charakteru absolutnego, bowiem jej realizacja uzależniona jest od spełnienia szeregu wymogów - jak np. terminowość składania pism procesowych, uiszczanie opłat sądowych, czy sporządzenie pisma przez adwokata lub radcę prawnego. Wymogi te służą zaś pełnej realizacji wskazanej gwarancji konstytucyjnej. Bierność Strony postępowania w tym zakresie – np. brak uiszczenia wpisu - nie oznacza, że to Sąd naruszył tę gwarancję. 5. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło