II SAB/Po 105/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2017 r. w sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania skargi; postanawia odrzucić skargę. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak Pismem z 14 listopada 2016 r. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o ukaranie Wojewody za bezczynność w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 21 grudnia 2015 r. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie wyjaśniając, iż analiza skargi prowadzi do wniosku, ze W. K. zarzuca temu organowi bezczynność względem wnoszonych przez niego pism odnoszących się do działalności Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P., tj. organu rządowej administracji zespolonej w województwie, którego zwierzchnikiem jest Wojewoda. Zarzut ten sprowadzić więc można do nienależytego, naruszającego interes skarżącego, wykonywania zadań przez Wojewodę. Wspomniana kwestia, zgodnie z treścią art. 227 Kodeksu Postępowania Administracyjnego, może stanowić przedmiot skargi powszechnej, uregulowanej przepisami działu VIII k.p.a. W związku z tym, skargę W. K. potraktować można właśnie jako ww. skargę powszechną, której rozpatrzenie, mając na względzie brzmienie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie należy do kognicji sądów administracyjnych i która w konsekwencji powinna zostać przez Sąd odrzucona. Dodatkowo Wojewoda wyjaśnił, iż wobec niezrozumiałej treści pisma skarżącego podejmował działania zmierzające do wyjaśniania ich treści, niemniej ze składanych przez stronę wyjaśnień nie można ustalić jakie zarzuty i komu je stawia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - dalej P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 3 § 1 - 3 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Dalej zauważyć należy, iż zgodnie z art. 149 § 1. P.p.s.a Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Ponadto, zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. W świetle powyższych regulacji pismo W. K. z dnia 14 listopada 2016 r. zostało uznane jako skarga na bezczynność Wojewody wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 P.p.s.a. Analizując wskazane w skardze żądanie skarżącego z 21 grudnia 2015 r. skierowane do Wojewody oraz treść pozostałej korespondencji prowadzonej w tej sprawie między Wojewodą a W. K. Sąd stwierdził, iż zarzucana jakoby bezczynność Wojewody dotyczy żądania podjęcia działań w związku z "przestępczymi działaniami" Dyrektora [...] oraz Zarząd [...]. W dalszych pismach kierowanych do Wojewody strona rozszerzyła swoje zarzuty także na pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P.. Odnosząc się do zagadnień związanych z zaskarżoną bezczynnością Wojewody zauważyć należy, iż jak wynika z przywołanych powyżej przepisów, właściwością sądu administracyjnego objęte jest orzekanie w przedmiocie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a P.p.s.a., co oznacza, iż bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania podlega kontroli sądu administracyjnego jedynie w takim przypadku, gdy organ nie podejmuje czynności, czy też nie wydaje orzeczenia, które mogłyby być zaskarżone do sądu administracyjnego, a także nie wydaje innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Innymi słowy, nie każda bezczynność organu może być przedmiotem skargi, przy czym jeżeli określona aktywność organu nie podlegała kognicji sądu administracyjnego, to i kontroli sądowoadministracyjnej nie będzie podlegać bezczynność organu w tym zakresie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2014 r., sygn. II OSK 1084/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu sprawa, której dotyczyło pismo skarżącego z 21 grudnia 2015 r., nie należy do tych kategorii spraw. Wniosek ten potraktować należy jako wniosek, o którym mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski" – art. 221 i nast., i który winien być załatwiony zgodnie z regulacjami zawartym w tym Dziale. Stanowi on bowiem skargę na zaniedbanie i nienależyte wykonywanie zadań przez pracowników organów (art. 227 K.p.a.). Podkreślić należy, iż w orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednolicie, że postępowanie w sprawach skarg i wniosków objętych działem VIII K.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Postępowanie w zakresie skarg i wniosków, choć unormowane w przepisach procedury administracyjnej, nie stanowi postępowania, które zmierza do wydania decyzji administracyjnej lub innego aktu o charakterze władczym. Nawet w razie pozostawania organu rozpatrującego skargę lub wniosek w bezczynności w tym zakresie, sąd administracyjny nie może rozpatrywać skarg na taką bezczynność - nie jest to bowiem "bezczynność" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak