I SA/Kr 1408/16

|Sygn. akt I SA/Kr 1408/16 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 lutego 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędziowie: WSA Maja Chodacka (spr.), WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Katarzyna Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2017 r., sprawy ze skarg Grupy A. S.A. w T. na interpretacje indywidualne Ministra Finansów z dnia 31 sierpnia 2016 r. nr [...],[...],[...] w przedmiocie podatku akcyzowego I. uchyla zaskarżone interpretacje indywidualne, II. zasądza od Ministra Rozwoju i Finansów na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 600 zł (sześćset złotych). Zaskarżonymi interpretacjami z dnia 31 sierpnia 2016r., nr [...],[...] i [...] Dyrektor Izby Skarbowej, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko Grupy A. S.A. w T. (dalej "skarżąca) przedstawione we wniosku z 9 czerwca 2016r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej jest: - nieprawidłowe - w zakresie zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej zużywanej przez urządzenia, które nie są ściśle i bezpośrednio wykorzystywane do celów redukcji chemicznej w ramach produkcji kwasu azotowego technicznego, cykloheksanonu oraz kwasu siarkowego i oleum ; - prawidłowe - w pozostałym zakresie. Zaskarżone interpretacje zapadły w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. W dniu 13 czerwca 2016r. do organu wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe. Skarżąca posiada m.in. koncesje na wytwarzanie i obrót energią elektryczną w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012r. poz. 1059 ze zm.; dalej: "Prawo energetyczne"). Prowadzona przez spółkę działalność obejmuje przede wszystkim produkcję specjalistycznych substancji i preparatów chemicznych o różnorodnym spektrum zastosowania. Do wytwarzanych przez Spółkę produktów należą m.in. różnego rodzaju nawozy - w tym nawozy azotowe, nawozy wieloskładnikowe oraz nawozy azotowe z siarką. Przeprowadzane procesy produkcyjne składają się z szeregu powiązanych ze sobą czynności i procesów technologicznych, w wyniku których powstają różnego rodzaju substancje i preparaty wchodzące w skład oferty handlowej spółki. Proces produkcji poszczególnych produktów składa się z wielu następujących po sobie etapów, w ramach których dochodzi do szeregu reakcji chemicznych. W trakcie reakcji chemicznych zachodzących w ramach przeprowadzanych procesów produkcyjnych dochodzi m.in. do przekazania jednego lub większej ilości elektronów na inną cząsteczkę, co łączy się ze zmianą stopnia utlenienia reagentów uczestniczących w danej reakcji. Do wspomnianych reakcji dochodzi m.in.: - w ramach procesu produkcji kwasu azotowego technicznego, do którego służy specjalnie do tego przeznaczona instalacja, składająca się z szeregu połączonych ze sobą urządzeń i zespołów urządzeń; - w ramach procesów produkcji cykloheksanonu oraz - w ramach przeprowadzanych przez spółkę procesów produkcji kwasu siarkowego i oleum metodą kontaktową (katalityczną); do przeprowadzenia tych procesów produkcyjnych służy specjalnie do tego przeznaczona instalacja, składająca się z szeregu połączonych ze sobą urządzeń i zespołów urządzeń. I. Przedstawiając proces produkcji kwasu azotowego technicznego spółka podała, że proces ten rozpoczyna się od pobrania ze zbiorników magazynowych amoniaku wytworzonego na terenie należącego do Spółki zakładu produkcyjnego. Pobrany ze zbiorników magazynowych amoniak w pierwszej kolejności ulega przemianie w tlenek azotu. Do tego procesu dochodzi w reaktorach stanowiących elementy instalacji do produkcji kwasu azotowego technicznego. Oprócz amoniaku dodatkowo do reaktorów doprowadzane jest również odpowiednio sprężone powietrze atmosferyczne jako reagent oraz woda zdemineraiizowana do układu kotłowego celem schłodzenia gazów poreakcyjnych. Do sprężenia powietrza atmosferycznego przed podaniem go do reaktora na terenie należącego do Spółki zakładu produkcyjnego służy przede wszystkim turbosprężarka napędzana turbiną parową. W ramach reakcji zachodzących na tym etapie produkcji kwasu azotowego technicznego dochodzi do: (i) oddania elektronów przez azot z cząsteczki amoniaku, co łączy się ze zmianą stopnia jego utlenienia z poziomu -III do poziomu +II oraz (ii) przyjęcia elektronów przez cząsteczkę tlenu, co łączy się ze zmianą stopnia jej utlenienia z poziomu 0 do poziomu -II. W powyższy sposób powstaje tlenek azotu wykorzystywany na dalszym etapie produkcji kwasu azotowego technicznego. Prócz tlenku azotu w wyniku przeprowadzenia tej reakcji powstaje również ciepło, które odbierane jest przez wodę układu kotłowego, w wyniku czego powstaje para wodna, która w pierwszej kolejności jest kierowana do turbiny parowej, a następnie odprowadzana do kondensatora zasilanego wodą chłodniczą. Woda chłodnicza do kondensatora dostarczana jest przez pompy wody zasilane energią elektryczną. Wytworzony w opisany powyżej sposób tlenek azotu stanowi substrat do przeprowadzenia kolejnych reakcji chemicznych skutkujących przekształceniem tego związku w dwutlenek azotu. Do przeprowadzenia tych reakcji niezbędne jest dostarczenie m.in. odpowiednio sprężonego powietrza atmosferycznego, do czego spółka wykorzystuje sprężarkę powietrza. Przemiany, w wyniku których z tlenku azotu powstaje dwutlenek azotu obejmują m.in. (i) oddanie elektronów przez azot wchodzący w skład cząsteczki tlenku azotu (II), co łączy się ze zmianą stopnia jego utlenienia z poziomu +II do poziomu +IV oraz (ii) przyjęcie elektronów przez tlen, co łączy się ze zmianą stopnia jego utlenienia z poziomu 0 do poziomu -II. Podczas tego procesu wydziela się znaczna ilość ciepła, która jest odbierana przez wodę chłodniczą w specjalnych urządzeniach (wymiennikach). Woda chłodnicza dostarczana jest przez pompy wody zasilane energią elektryczną. Uzyskany dwutlenek azotu jest w pierwszej kolejności kierowany do sprężarki gazów nitrozowych a następnie do procesu tzw. chemisorpcji, w ramach której wytwarza się trwałe połączenie pomiędzy cząsteczkami dwutlenku azotu a atomami wodoru pochodzącymi z cząsteczek wody. W ten sposób z dwutlenku azotu w pierwszej kolejności powstaje nietrwały kwas azotawy (HNO2), który następnie ulega przekształceniu w kwas azotowy (HNO3) oraz . tlenek azotu. Powyższym reakcjom towarzyszy m.in. (i) oddanie elektronów przez azot z cząsteczki tlenku azotu (IV), co łączy się ze zmianą stopnia jego utlenienia z poziomu +IV do poziomu +V oraz (ii) przyjęcie elektronów przez azot wchodzący w skład cząsteczki tlenku azotu (IV), co łączy się ze zmianą stopnia jego utlenienia z poziomu +IV do poziomu +II. W celu przeprowadzenia tej reakcji niezbędne jest dostarczenie m.in. wody o odpowiedniej temperaturze, do czego na terenie należącego do spółki zakładu produkcyjnego służy przede wszystkim szereg pomp. Wytworzony w opisany sposób kwas azotowy stanowi wyrób gotowy kierowany do odpowiednich zbiorników magazynowych. Natomiast wydzielony tlenek azotu wraz z innymi gazami resztkowymi przy użyciu m.in. turbin ekspansyjnych jest kierowany do komina i emitowany do atmosfery. II. Przedstawiając proces produkcji cykloheksanonu spółka wskazała, że proces ten rozpoczyna się od wytworzenia wodoru, który następnie jest kierowany do wytwórni cykloheksanonu z fenolu. Do przeprowadzenia tych procesów służy specjalnie do tego przeznaczona instalacja, składająca się z wielu połączonych ze sobą urządzeń i zespołów urządzeń. Prawidłowa praca całej instalacji do produkcji cykloheksanonu wymaga również zapewnienia odpowiedniego chłodzenia, do czego Spółka wykorzystuje m.in. wodę chłodniczą doprowadzaną do poszczególnych elementów instalacji przy użyciu różnego rodzaju pomp. Skarżąca przedstawia szczegółowy opis przeprowadzanych na jej terenie procesów produkcji cykloheksanonu. 1. Produkcja wodoru Proces produkcji cykloheksanonu rozpoczyna się od wytworzenia wodoru. Głównym surowcem wykorzystywanym przez Spółkę do produkcji wodoru jest gaz ziemny, nabywany przez Spółkę od zewnętrznych podmiotów. Z gazu ziemnego zawierającego w swym składzie przede wszystkim metan (CH4) wytwarzany jest wodór niezbędny do przeprowadzenia dalszych procesów produkcyjnych w wytwórni cykloheksanonu z fenolu. W ramach procesu produkcji wodoru można wyodrębnić m.in. następujące etapy: (i) reforming parowy I°, (ii) niskotemperaturowa konwersja tlenku węgla, (iii) oczyszczanie wodoru w procesie adsorpcji zmiennociśnieniowej (tzw. PSA). Każdy z nich wymaga pracy różnego rodzaju urządzeń i ich zespołów, w tym przede wszystkim: dmuchaw, kompresorów i pomp dostarczających niezbędne substancje do poszczególnych elementów instalacji, sprężarek zapewniających odpowiednie ciśnienie wewnątrz danego odcinka instalacji oraz wentylatorów odprowadzających ewentualne odpady lub produkty uboczne przeprowadzanych reakcji. W ramach produkcji wodoru mają miejsce reakcje, w których dochodzi do przekazania jednego lub kilku elektronów na inną cząsteczkę, co łączy się ze zmianą stopnia utlenienia poszczególnych reagentów. Dotyczy to m.in. reakcji zachodzących w ramach: (i) reformingu parowego I° oraz (ii) niskotemperaturowej konwersji tlenku węgla. Skarżąca przedstawiła szczegółowy opis poszczególnych reakcji, w ramach których dochodzi do przekazania elektronów pomiędzy reagentami uczestniczącymi w danej reakcji oraz towarzyszących im czynności i procesów realizowanych na terenie należącego do spółki zakładu produkcyjnego. 1. Reforming parowy I° Proces wytwarzania wodoru rozpoczyna się od pobrania i odsiarczenia gazu ziemnego, który po odpowiednim sprężeniu za pomocą kompresora kierowany jest do wytwórni wodoru. W instalacji wytwórni wodoru sprężony gaz ziemny w pierwszej kolejności poddawany jest reformingowi parowemu I°. Do przeprowadzenia reformingu parowego I° oprócz gazu ziemnego niezbędna jest również para wodna, którą Spółka wytwarza z wody zdemineralizowanej. Woda zdemineralizowana służąca do produkcji pary wodnej w pierwszej kolejności za pomocą specjalnych pomp kierowana jest do odgazownika, a następnie przy pomocy pomp wody kotłowej dostarczana jest do kotłów pary wodnej. W kotłach pary wodnej powstaje para wodna wykorzystywana przez Spółkę przede wszystkim do tzw. reformingu parowego I°. Przeprowadzenie tzw. reformingu parowego I° oprócz dostarczenia substratów wymaga m.in. zapewnienia odpowiedniej temperatury, do czego na terenie należącego do Spółki zakładu produkcyjnego wykorzystywany jest piec rozkładczy opalany gazem opałowym, w skład którego wchodzą przede wszystkim: (i) gazy pozyskiwane w procesie absorpcji zmiennociśnieniowej oraz (ii) gaz ziemny nabywany przez Spółkę od podmiotów zewnętrznych. W celu spalenia gazu opałowego niezbędne jest dostarczenie do pieca rozkładczego odpowiedniej ilości powietrza przy użyciu specjalnie do tego przeznaczonych dmuchaw. W wyniku spalenia gazu opałowego powstają spaliny, które w celu zapewnienia bezpieczeństwa instalacji muszą zostać odprowadzone za pomocą specjalnego wentylatora. W wyniku reakcji zachodzących w ramach reformingu parowego I° z cząsteczek metanu i wody powstaje tzw. gaz poreakcyjny zawierający przede wszystkim: wodór oraz tlenek i dwutlenek węgla. W ramach tych reakcji dochodzi również do: (i) przyjęcia elektronów przez atomy wodoru stanowiące element cząsteczki metanu, co skutkuje zmianą stopnia ich utlenienia z poziomu +1 do 0, (ii) przyjęcia elektronów przez atomy wodoru stanowiące element cząsteczki pary wodnej, co skutkuje zmianą stopnia ich utlenienia z poziomu +1 do 0, (iii) oddania elektronów przez atomy węgla zawarte w cząsteczce metanu, co skutkuje zmianą stopnia ich utlenienia z poziomu -4 do poziomu +2, (iv) oddania elektronów przez atomy węgla zawarte w cząsteczce metanu, co skutkuje zmianą stopnia ich utlenienia z poziomu -4 do poziomu +4. 1.2. Niskotemperaturowa konwersja tlenku węgla oraz oczyszczanie wodoru w procesie adsorpcji zmiennociśnieniowej (tzw. PSA). Gaz poreakcyjny z instalacji reformingu parowego I° jest poddawany niskotemperaturowej konwersji z parą wodną, w wyniku czego możliwe jest: (i) pozyskanie dodatkowej ilości wodoru z pary wodnej oraz (ii) oczyszczenie otrzymanej mieszaniny z tlenku węgla. W ramach tego etapu tlenek węgla zawarty w gazie poreakcyjnym w obecności odpowiednich katalizatorów reaguje z cząsteczkami gorącej pary wodnej, w wyniku czego powstaje dwutlenek węgla i wodór. Powyższej reakcji towarzyszy również: (i) przyjęcie elektronów przez atomy wodoru zawarte w cząsteczce wody w postaci pary wodnej, w wyniku czego dochodzi do zmiany stopnia ich utlenienia z poziomu +1 do poziomu 0, (ii) oddanie elektronów przez atomy węgla wchodzące w skład tlenku węgla, w wyniku czego dochodzi do zmiany stopnia ich utlenienia z poziomu +2 do poziomu +4. Uzyskana w powyższy sposób mieszanina jest następnie kierowana do procesów oczyszczania w procesie adsorpcji zmiennociśnieniowej (tzw. PSA) w celu umożliwienia jej gospodarczego zastosowania w dalszych procesach produkcyjnych prowadzonych na terenie należącego do Spółki zakładu produkcyjnego. Po oczyszczeniu Spółka dysponuje czystym wodorem (98%), który jest następnie odpowiednio sprężany i kierowany do procesów produkcji cykloheksanonu z fenolu. 2. Produkcja cykloheksanonu z fenolu Wodór pozyskany w instalacji wytwórni wodoru jest kierowany do należącej do Spółki wytwórni cykloheksanonu z fenolu. W ramach procesów i czynności przeprowadzanych w wytwórni cykloheksanonu z fenolu ma miejsce szereg następujących po sobie przemian fizykochemicznych, w tym również reakcji, w wyniku których dochodzi do przeniesienia elektronów pomiędzy cząsteczkami poszczególnych reagentów uczestniczących w danej reakcji. Do przeniesienia co najmniej jednego elektronu na inną cząsteczkę dochodzi przede wszystkim w ramach reakcji uwodornienia fenolu, co łączy się również ze zmianą stopnia utlenienia reagentów uczestniczących w tej reakcji. Wodór skierowany z wytwórni wodoru do wytwórni cykloheksanonu z fenolu w pierwszej kolejności jest podgrzewany do temperatury około 130°C. Odpowiednio podgrzany wodór następnie trafia do kolumny, do której wprowadzany jest również fenol. W kolumnie dochodzi do wstępnego nasycenia wodoru fenolem. Powstała w kolumnie mieszanina jest odparowywana i podgrzewana aż do momentu jej przegrzania. Z kolumny mieszanina wodoru i fenolu kierowana jest do reaktora uwodornienia, w którym w obecności odpowiedniego katalizatora dochodzi do uwodornienia fenolu (C6H60) do cykloheksanonu (C6H10O). Do przeprowadzenia reakcji uwodornienia niezbędne jest w szczególności: (i) dostarczenie do reaktora uwodornienia substratów oraz (ii) zapewnienie odpowiedniego ciśnienia i temperatury wewnątrz reaktora oraz pozostałych odcinków instalacji wytwórni cykloheksanonu z fenolu. Do przeprowadzenia tych czynności na terenie należącego do Spółki zakładu produkcyjnego wykorzystywane są przede wszystkim pompy, sprężarki i kompresory. Reakcji uwodornienia fenolu towarzyszy przekazanie elektronów przez reagenty uczestniczące w tej reakcji, w wyniku czego: (i) pięć atomów węgla wchodzących w skład cząsteczki fenolu przyjmuje elektrony, co skutkuje zmniejszeniem stopnia ich utlenienia z poziomu -1 do poziomu -2, (ii) jeden atom węgla wchodzący w skład cząsteczki fenolu oddaje elektrony, co skutkuje zwiększeniem jego stopnia utlenienia z poziomu +1 do poziomu +2, (iii) atomy wodoru oddają elektrony, co skutkuje zwiększeniem stopnia ich utlenienia z poziomu 0 do poziomu +1. W skład mieszaniny poreakcyjnej wychodzącej z reaktora uwodornienia oprócz surowego cykloheksanonu wchodzi również nieprzereagowany fenol oraz wodór. W celu pozyskania z tej mieszaniny cykloheksanonu niezbędne jest przeprowadzenie dalszych procesów produkcyjnych. W tym celu wychodząca z reaktora uwodornienia gorąca mieszanina poreakcyjna kierowana jest do kolumny odzysku fenolu. W kolumnie tej dochodzi do wstępnego schłodzenia mieszaniny poreakcyjnej, co pozwala na odseparowanie z tej mieszaniny nieprzereagowanego fenolu. Odzyskany w ten sposób fenol jest zawracany do ponownego przeprowadzenia reakcji uwodornienia. Natomiast pozostała część mieszaniny (zawierająca w swym składzie przede wszystkim surowy cykloheksanon oraz nieprzereagowany wodór) jest kierowana do dalszego chłodzenia, w wyniku czego dochodzi do wykroplenia z niej surowego cykloheksanonu oraz odseparowania nieprzereagowanego wodoru. Proces chłodzenia tej mieszaniny przebiega w dwóch etapach: (i) chłodzenie przy wykorzystaniu wody obiegowej dostarczanej do instalacji za pomocą rożnego rodzaju pomp oraz (ii) chłodzenie za pomocą chłodnicy amoniakalnej. Wykroplony cykloheksanon jest kierowany do kolumn destylacyjnych, w których dochodzi do jego dalszego oczyszczenia i rektyfikacji. Powstały w kolumnach rektyfikacyjnych cykloheksanon trafia do zbiorników magazynowych, a następnie jest wykorzystywany do dalszych procesów produkcyjnych (np. do produkcji kaprolaktamu) lub dostarczany do kontrahentów Spółki jako wyrób wchodzący w skład jej oferty handlowej. III. Przedstawiając proces produkcji kwasu siarkowego i oleum skarżąca wskazała, że rozpoczyna się od wytworzenia dwutlenku siarki (S02). Substratami do tej reakcji jest przede wszystkim płynna siarka o wysokim stopniu czystości oraz tlen pochodzący z powietrza atmosferycznego. Przed podaniem tlenu do instalacji służącej do produkcji dwutlenku siarki niezbędne jest odpowiednie osuszenie powietrza atmosferycznego. W ramach procesu osuszania w wieży suszącej dochodzi do absorpcji pary wodnej zawartej w powietrzu atmosferycznym przez stężony kwas siarkowy, który jest doprowadzany do wieży suszącej m.in. za pomocą specjalnych pomp. Osuszone powietrze przy użyciu specjalnych dmuchaw trafia do pieca siarkowego, do którego za pomocą pomp kierowana jest również płynna siarka o wysokim stopniu czystości (S2). W wyniku kontaktu płynnej siarki z tlenem dochodzi do powstania gazowego dwutlenku siarki (S02). Reakcji tej towarzyszy również: (i) przyjęcie elektronów przez atomy tlenu zawarte w powietrzu atmosferycznym, co skutkuje zmianą stopnia ich utlenienia z poziomu 0 do - 2, (ii) oddania elektronów przez atomy siarki, co skutkuje zmianą stopnia ich utlenienia z poziomu 0 do +4. Produktem opisanej powyżej reakcji jest mieszanina gazowa zawierająca w swym składzie m.in. dwutlenek siarki, różnego rodzaju tlenki azotu oraz tlenek i dwutlenek węgla. Wspomniana reakcja jest silnie egzotermiczna, co oznacza, iż towarzyszy jej wydzielenie znacznej ilości ciepła. Dlatego też przed skierowaniem wytworzonej mieszaniny do dalszych procesów produkcyjnych niezbędne jest jej odpowiednie schłodzenie. W tym celu Spółka wykorzystuje szereg wymienników ciepła zasilanych wodą dostarczaną i odprowadzaną z tych wymienników przede wszystkim za pomocą różnego rodzaju pomp. Odzyskane w ten sposób ciepło jest wykorzystywane do produkcji pary wodnej służącej do przeprowadzenia różnego rodzaju procesów technologicznych realizowanych na terenie należącego do spółki zakładu. Schłodzona mieszanina gazowa kierowana jest do tzw. aparatu kontaktowego, w którym dochodzi do konwersji zawartego w niej dwutlenku siarki (S02) do trójtlenku siarki (S03). Dla przeprowadzenia wspomnianej konwersji w aparacie kontaktowym znajduje się stałe złoże katalizatora wanadowego. Proces konwersji zachodzący w aparacie kontaktowym jest dwustopniowy. W trakcie I stopnia konwersji część dwutlenku siarki zawartego w mieszaninie skierowanej do aparatu kontaktowego ulega przereagowaniu do trójtlenku siarki. Oprócz trójtlenku siarki gazy poreakcyjne wychodzące z aparatu kontaktowego po I stopniu konwersji zawierają w swoim składzie m.in. dwutlenek siarki, tlen oraz azot. W celu odseparowania z tej mieszaniny trójtlenku siarki mieszanina ta jest kierowana do wieży absorpcyjnej, gdzie dochodzi do absorpcji trójtlenku siarki w stężonym kwasie siarkowym. Do wieży absorpcyjnej w sposób ciągły dodawana jest również woda. W ten sposób dochodzi do powstania kwasu siarkowego (H2S04), który jest następnie odpowiednio rozcieńczany i schładzany. W ramach prowadzonej działalności zdarzają się również przypadki, w których wychodząca z aparatu kontaktowego mieszanina poreakcyjna przed skierowaniem do wieży absorpcyjnej trafia do absorberów pionowych, w których dochodzi do absorpcji części trójtlenku siarki przez kwas siarkowy. W wyniku absorpcji trójtlenku siarki w płuczce dochodzi do wytworzenia się oleum, czyli ok. 25% roztworu trójtlenku siarki w kwasie siarkowym, które jest następnie wykorzystywane m.in. do produkcji kaprolaktamu. Pozostała mieszanina gazowa jest natomiast kierowana do wieży absorpcyjnej w celu dalszej absorpcji trójtlenku siarki w kwasie siarkowym. Wychodząca z wieży absorpcyjnej mieszanina gazowa pozostała po odseparowaniu trójtlenku siarki jest zawracana do aparatu kontaktowego w celu dalszej konwersji nieprzereagowanego dwutlenku siarki w trójtlenek siarki (tzw. II stopień konwersji). Przed podaniem mieszaniny do aparatu kontaktowego niezbędne jest jej podgrzanie, do czego służą przede wszystkim wymienniki ciepła. W ramach konwersji II stopnia pozostała część dwutlenku siarki zawartego w mieszaninie gazowej w obecności katalizatora wanadowego ulega konwersji do trójtlenku siarki. Reakcjom konwersji dwutlenku siarki do trójtlenku siarki zachodzącym w aparacie kontaktowym w ramach konwersji I i II stopnia towarzyszy przekazanie elektronów przez poszczególne reagenty uczestniczące w danej reakcji. W ramach tych reakcji dochodzi w szczególności do: (i) przyjęcia elektronów przez atomy tlenu, co skutkuje zmianą stopnia ich utlenienia z poziomu 0 do -2, (ii) oddania elektronów przez atomy siarki stanowiące element cząsteczki dwutlenku siarki, co skutkuje zmianą stopnia ich utlenienia z poziomu +4 do +6. Przeprowadzenie reakcji konwersji I i II stopnia wymaga przede wszystkim dostarczenia do poszczególnych elementów instalacji odpowiednich substratów, do czego na terenie należącego do Spółki zakładu produkcyjnego służą przede wszystkim pompy. Oprócz tego praca poszczególnych urządzeń wymaga także prawidłowego chłodzenia, do czego służy przede wszystkim woda dostarczana przy użyciu pomp. Uzyskana w wyniku konwersji II stopnia mieszanina gazowa jest kierowana do drugiej wieży absorpcyjnej, w której dochodzi do absorpcji trójtlenku siarki w kwasie siarkowym. Powstały w ten sposób kwas siarkowy jest rozcieńczany i schładzany, po czym trafia do instalacji obiegu kwasu siarkowego. W celu przeprowadzenia absorpcji trójtlenku siarki w sposób bezpieczny dla środowiska niezbędne jest m.in. doprowadzenie do obiegu kwasu siarkowego odpowiedniej ilości wody technologicznej, do czego na terenie należącego do Spółki zakładu produkcyjnego służą przede wszystkim różnego rodzaju pompy. Mieszanina gazowa pozostała po absorpcji trójtlenku siarki jest emitowana do atmosfery za pomocą specjalnie do tego przeznaczonej instalacji. W związku z koniecznością spełnienia przez Spółkę m.in. odpowiednich norm dotyczących ochrony środowiska instalacja do produkcji kwasu siarkowego i oleum jest wyposażona m.in. w tzw. odemglacz świecowy, którego zadaniem jest oczyszczenie emitowanych gazów z pozostałości kwasu siarkowego. Przeprowadzenie powyższych czynności i procesów wymaga zapewnienia odpowiedniej temperatury oraz ciśnienia wewnątrz poszczególnych urządzeń wchodzących w skład instalacji do produkcji kwasu siarkowego i oleum. Ponadto prawidłowa praca całej instalacji do produkcji kwasu siarkowego i oleum wymaga również zapewnienia odpowiedniej ilości wody wykorzystywanej m.in. do absorpcji kwasu siarkowego oraz chłodzenia produktów i półproduktów wytwarzanych na poszczególnych etapach produkcji. Do tego celu Spółka wykorzystuje m.in. wodę chłodniczą doprowadzaną do poszczególnych elementów instalacji np. chłodnic kolumn absorpcyjnych przy użyciu różnego rodzaju pomp. Skarżąca podała, że w instalacji do produkcji kwasu siarkowego i oleum znajdującej się na terenie należącego do spółki zakładu produkcyjnego dochodzi do ciągłego wewnętrznego obiegu m.in. kwasu siarkowego pomiędzy poszczególnymi odcinkami tej instalacji. Należy bowiem zauważyć, iż wytwarzany kwas siarkowy jest wykorzystywany m.in. na potrzeby przeprowadzanego procesu produkcji tego wyrobu – w szczególności w wieży suszącej czy wieży absorpcji trójtlenku siarki. W celu zapewnienia ciągłego obiegu kwasu siarkowego niezbędna jest praca szeregu urządzeń, w tym przede wszystkim różnego rodzaju pomp. W związku z powyższym opisami zadano następujące pytania: - czy zachodzące w ramach procesu produkcji kwasu azotowego technicznego, cykloheksanonu, kwasu siarkowego i oleum reakcje, w wyniku których dochodzi do przekazania jednego lub większej ilości elektronów na inną cząsteczkę stanowią reakcje redukcji chemicznej, o których mowa w art. 30 ust. 7a pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014r. poz. 752 ze zm.; dalej: "ustawa" lub "ustawa o podatku akcyzowym")? - czy energia elektryczna zużywana w urządzeniach wykorzystywanych do przeprowadzenia czynności i procesów realizowanych w ramach produkcji kwasu azotowego technicznego, cykloheksanonu, kwasu siarkowego i oleum może zostać objęta zwolnieniem od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 1 ustawy? Przedstawiając swoje stanowisko w sprawie skarżąca wskazała pozytywną odpowiedź na wszystkie pytania. Uzasadniając stwierdziła, że za redukcję chemiczną w rozumieniu art. 30 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym należy uznać każdą reakcję, w ramach której dochodzi do przekazania co najmniej jednego elektronu na inną cząsteczkę. Jak wynika z opisu zdarzeń będących przedmiotem zapytania, w ramach wytwarzania kwasu azotowego technicznego, cykloheksanonu, kwasu siarkowego i oleum ma miejsce szereg reakcji, w wyniku których dochodzi m.in. do przekazania jednego lub większej ilości elektronów na inną cząsteczkę, co wiąże się również ze zmianą stopnia utlenienia reagentów uczestniczących w tych reakcjach. Podkreślono też, że każdy z procesów i czynności przedstawionych w opisie zdarzeń będących przedmiotem niniejszego wniosku wpływa na pracę całej instalacji, w tym również na możliwość przeprowadzenia na jej poszczególnych odcinkach reakcji redukcji chemicznej. Tym samym energia elektryczna zużywana w urządzeniach służących do realizacji poszczególnych czynności i procesów wskazanych w opisie zdarzenia będącego przedmiotem niniejszego wniosku służy przeprowadzanym reakcjom redukcji chemiczne. W ocenie spółki nie ulega zatem wątpliwości, iż każda reakcja wskazana w opisie zdarzenia będącego przedmiotem niniejszego wniosku, w ramach której dochodzi do przekazania jednej lub większej ilości elektronów na inną cząsteczkę stanowi reakcję redukcji chemicznej w rozumieniu art. 30 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym. Tym samym energia elektryczna wykorzystywana do celów tych reakcji może zostać objęta zwolnieniem od akcyzy na podstawie wspomnianego przepisu (po spełnieniu warunków formalnych określonych w ustawie). Zaskarżonymi interpretacjami z dnia 31 sierpnia 2016r., Dyrektor Izby Skarbowej, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że: - nieprawidłowe jest stanowisko spółki wyrażone we wniosku - w zakresie zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej zużywanej przez urządzenia, które nie są ściśle i bezpośrednio wykorzystywane do celów redukcji chemicznej w ramach produkcji kwasu azotowego technicznego, cykloheksanonu, kwasu siarkowego i oleum; - prawidłowe - w pozostałym zakresie. W uzasadnieniach interpretacji przywołano treść przepisów art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 9 ust. 1 i ust. 2, art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 30 ust. 7a pkt 1, ust. 7b i ust. 7 c ustawy o podatku akcyzowym i ustalono definicję pojęcia redukcji chemicznej, przez co zdaniem organu należy rozumieć reakcje, w której dochodzi do przeniesienia jednego lub więcej elektronów od atomu, jonu lub cząsteczki reduktora do akceptora (utleniacza). Powołując się na wykładnię celowościową oraz zasadę że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) nie może być oderwane od zasad wykładni gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej stwierdzono, że rację ma skarżąca, że zachodzące w ramach produkcji kwasu azotowego technicznego, cykloheksanonu, kwasu siarkowego i oleum, reakcje chemiczne, w których dochodzi do przekazania jednej lub większej ilości elektronów na inną cząsteczkę (co wynika z opisu sprawy) stanowią reakcje redukcji chemicznej, o których mowa w art. 30 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku akcyzowego. W kwestii natomiast zwolnienia z akcyzy dla energii elektrycznej zużywanej w urządzeniach wykorzystywanych do przeprowadzenia czynności procesów wskazanych we wniosku stwierdzono, że skarżąca w nieuprawniony sposób rozszerza zakres zwolnienia o elementy, które nie mają bezpośredniego wpływu na przebieg redukcji chemicznej. Ustawodawca pomimo braku definicji redukcji chemicznej ograniczył możliwość zastosowania zwolnienia od akcyzy w stosunku do energii elektrycznej wykorzystywanej wyłącznie do celów redukcji chemicznej. Zatem energia elektryczna, która podlegać może zwolnieniu to wyłącznie energia która zostaje zużyta ściśle i bezpośrednio do celów redukcji chemicznej. Tym samym pod pojęciem wykorzystania energii elektrycznej do celów redukcji chemicznej o którym mowa w ustawie, należy zdaniem organu rozumieć wyłącznie takie wykorzystanie energii elektrycznej, którego celem jest bezpośrednio wywołanie redukcji chemicznej, w trakcie której dochodzi do przeniesienia jednego lub więcej elektronów od atomu, jonu lub cząsteczki reduktora do akceptora (utleniacza). Zatem nie obejmuje czynności i procesów poprzedzających, zachodzących w trakcie (ale bezpośrednio nie uczestniczących w redukcji chemicznej) jak i czynności i procesów mających miejsce po dokonaniu się już reakcji redukcji chemicznej, a także czynności i procesów pomocniczych realizowanych w ramach produkcji kwasu azotowego technicznego, cykloheksanonu, kwasu siarkowego i oleum. Zużywana przez spółkę energia elektryczna może zostać objęta zwolnieniem od akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 1 ustawy wyłącznie w ścisłe określonym zakresie – wyłącznie do celów redukcji chemicznej, tj. procesie technologicznym, stanowiącym jeden z etapów procesów produkcyjnych azotowego technicznego, cykloheksanonu, kwasu siarkowego i oleum, w trakcie którego dochodzi do przeniesienia jednego lub więcej elektronów od atomu, jonu lub cząsteczki reduktora do akceptora (utleniacza). Po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, skarżąca zaskarżyła ww. interpretacje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. We wszystkich skargach zarzuciła: 1/ dopuszczenie się błędu wykładni przepisów prawa materialnego, a w szczególności: - art. 30 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na niewłaściwej interpretacji pojęcia "do celów redukcji chemicznej", którym posługuje się wspomniany przepis, w wyniku czego uznano, że zwolnieniem z akcyzy może zostać objęta wyłącznie energia elektryczna zużywana przez urządzenia, które są ściśle i bezpośrednio wykorzystywane do celów redukcji chemicznej; podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu powinna była doprowadzić do uznania, iż zwolnieniem od akcyzy może zostać objęta całość energii elektrycznej wykorzystywanej przez Spółkę do celów redukcji chemicznej; - art. 30 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym w zw. z dyrektywą Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE. L nr 283, str. 51; dalej: "dyrektywa" lub "dyrektywa energetyczna"), a w szczególności art. 2 ust. 4 lit. b) w zw. z motywem 22 Preambuły tej dyrektywy poprzez błędną wykładnię ww. przepisów polegającą na przyjęciu, że zwolnieniu od akcyzy może podlegać wyłącznie energia elektryczna wykorzystywana ściśle i bezpośrednio do celów redukcji chemicznej, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego zawężenia zakresu, w jakim Spółka może stosować zwolnienie od akcyzy na podstawie niniejszego przepisu; podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu, dokonana m.in. w myśl przyjętych przez ustawodawcę założeń i celów, powinna była doprowadzić do uznania, iż zwolnieniem od akcyzy może zostać objęta całość energii wykorzystywanej przez spółkę do celów redukcji chemicznej. 2/ przepisów postępowania, a w szczególności: - art. 14c § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa"), poprzez naruszenie obowiązku wskazania prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym, w wyniku czego zaskarżona interpretacja nie może zostać prawidłowo zastosowana przez spółkę. W odpowiedziach na skargi organ wniósł organ wniósł o ich oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie w dniu 1 lutego 2017r. Sąd, działając na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej: "ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi") połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt od I SA/Kr 1408/16 do I SA/Kr 1410/16 i postanowił prowadzić je dalej pod sygn. akt I SA/Kr 1408/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016r., poz. 1066 ze. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez m. in. kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem wydawanych przez nią decyzji, postanowień bądź innych aktów. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sąd uwzględniając skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego uchyla taką interpretację (art. 146 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W przeciwnym wypadku oddala skargę (art. 150 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.) Dokonując kontroli zaskarżonych interpretacji indywidualnych w oparciu o przedstawione wyżej zasady orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że akty te naruszają prawo w zakresie powodującym konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego. W wobec faktu, że organ interpretacyjny w zaskarżonych interpretacjach indywidualnych uznał prawidłowość stanowiska skarżącej, że zachodzące w ramach procesu produkcyjnego kwasu azotowego technicznego, cykloheksanonu, kwasu siarkowego i oleum reakcje, stanowią reakcje redukcji chemicznej, istota sprawy sprowadzała się do rozstrzygnięcia, czy energia elektryczna zużywana przez skarżącą spółkę w tych procesach powinna być zwolniona z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym. Przy czym argumentacja prawna organu przedstawiona we wszystkich interpretacjach była identyczna, różnica w sprawach polegała jedynie na odrębności stanów faktycznych, które także odrębnie przedstawiono w części historycznej niniejszego uzasadnienia. Zgodnie z powołanym przepisem obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016r. zwalnia się od akcyzy energię elektryczną, wykorzystywaną do celów redukcji chemicznej. Ustawa o podatku akcyzowym nie zawiera definicji legalnej "redukcji chemicznej", na co zwróciły uwagę obie strony. Każda z nich powołała się na definicje redukcji chemicznej zarówno ze źródeł naukowych, jak i na powszechne rozumienie znaczenia tego terminu. Ostatecznie strony przyjęły tożsame znaczenie redukcji chemicznej i określiły je jako reakcję, w której dochodzi do przeniesienia jednego lub więcej elektronów od atomu, jonu lub cząsteczki reduktora do akceptora. Konsekwencją powyższego w odniesieniu do stanów faktycznych przedstawionych we wniosku, było uznanie za prawidłowe stanowisko skarżącej, że zachodzące w ramach procesu produkcji kwasu azotowego technicznego, cykloheksanonu, kwasu siarkowego i oleum reakcje, w wyniku których dochodzi do przekazania jednego lub większej ilości elektronów na inną cząsteczkę stanowią reakcje redukcji chemicznej, o których mowa w art. 30 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym. Przechodząc do istoty sprawy stwierdzić należy, że zwolnieniem od akcyzy na podstawie cytowanego wyżej przepisu objęto energię elektryczną, wykorzystywaną do celów redukcji chemicznej. Także pojęcie "celu" nie zostało zdefiniowane w ustawie zatem, jako "cel" należy rozumieć "to, co ma czemuś służyć" (http://sjp.pwn.pl/sjp/cel;2447324.html). Powyższe wskazuje zatem, że przedmiotowym zwolnieniem objęta jest energia elektryczna, która służy do przeprowadzana procesów redukcji chemicznej. Z opisu zdarzeń będących przedmiotem wniosku wynika, że w ramach produkcji kwasu azotowego technicznego, cykloheksanonu, kwasu siarkowego i oleum ma miejsce szereg reakcji, w wyniku których dochodzi do m.in. do przekazania jednego lub większej ilości elektronów na inną cząsteczkę, co wiąże się również ze zmianą stopnia utlenienia reagentów uczestniczących w tych reakcjach. Jak wynika z przedstawionego opisu reakcje te występują po sobie w określonym ciągu i pozostają we wzajemnym związku przyczynowym. Ponadto przeprowadzenie reakcji redukcji chemicznej, zachodzących w ramach procesu produkcji ww. substancji, w sposób niezagrażający środowisku oraz życiu i zdrowiu ludzi wymaga pracy szeregu urządzeń, zasilanych energię elektryczną. Czynności i procesy wskazane w opisie zdarzenia będącego przedmiotem wniosku przeprowadzane są w instalacji, która stanowi pewną całość. Każdy z ww. procesów i czynności wpływa na pracę całej instalacji, w tym również na możliwość przeprowadzenia na jej poszczególnych odcinkach reakcji redukcji chemicznej. Dlatego też uzasadnione jest stanowisko, że energia elektryczna zużywana w urządzeniach służących do realizacji poszczególnych czynności wskazanych w opisie zdarzenia służy i przyczynia się do przeprowadzania reakcji redukcji chemicznej. Jak wynika bowiem z opisu zdarzeń przedstawionych we wniosku, przeprowadzenie poszczególnych reakcji bez pracy wspomnianych urządzeń nie byłoby w ogóle możliwe lub mogłoby skutkować uszkodzeniem instalacji bądź naruszeniem przez spółkę m.in. wymagań z zakresu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa czy ochrony środowiska, czego nie wolno bagatelizować. Z zaprezentowanego opisu jednoznacznie wynika, że czynności służące przeprowadzeniu reakcji redukcji chemicznej są konieczne dla ich przeprowadzenia, a zatem zużywana w tym celu energia elektryczna, podlega zwolnieniu od akcyzy jako wykorzystywana do celów redukcji chemicznej. Odnosząc się do argumentacji organu zawartej w zaskarżonych interpretacjach, Sąd w pełni podziela pogląd, zgodnie z którym wszelkiego rodzaju przywileje podatkowe są w swojej istocie odstępstwem zasady sprawiedliwości podatkowej, zatem nie mogą być interpretowane według wykładni rozszerzającej. Organ uznał za właściwą (za wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997r., sygn. akt III RN 22/97 - OSNAPU 1998 nr 5 poz. 142), ścisłą interpretację przepisów wprowadzających przywileje podatkowe. Tymczasem w ocenie Sądu zaprezentowana przez organ wykładnia art. 30 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym ma charakter zawężający, która pozbawiona jest podstaw prawnych i w tym zakresie Sąd uznaje za zasadne zarzuty strony skarżącej związane z dokonaniem przez organ błędnej wykładni przywołanego przepisu. Przepis wskazuje, że jest to energia wykorzystywana do celów redukcji chemicznej (ma służyć przeprowadzeniu redukcji chemicznej). Natomiast z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że by przeprowadzenie redukcji chemicznej było możliwe potrzebna jest praca wielu urządzeń, instalacji i podzespołów zasilanych energią elektryczną, bez których przeprowadzenie redukcji chemicznej nie byłoby możliwe. Organ przyjmuje bowiem, że zwolnieniem z akcyzy może być objęta wyłącznie energia, która jest zużyta podczas czynności bezpośrednio i ściśle związanych z reakcją redukcji chemicznej. Nie wskazał przy tym precyzyjnie – w odniesieniu do przedstawionych stanów faktycznych – jakie to są czynności. W treści wniosku strona skarżąca wskazała na ciąg zdarzeń, których przeprowadzenie jest koniczne do celów redukcji chemicznej. Organ rozróżnił zużycie energii elektrycznej do celów redukcji chemicznej i zużycie energii elektrycznej przez urządzenia, których zadaniem jest wypełnianie wymagań z zakresu ochrony życia, zdrowia i bezpieczeństwa czy ochrony środowiska. Organ nie wskazał natomiast, które są to urządzenia przez co skarżąca nie otrzymała odpowiedzi w jakim konkretnie zakresie zużywana przez skarżącą energia elektryczna w procesach wytwarzania kwasu azotowego technicznego, cykloheksanonu, kwasu siarkowego i oleum może zostać objęta zwolnieniem od akcyzy. W związku z tym Sąd podzielił zarzut skarżącej spółki w zakresie naruszenia art. 14 c § 2 Ordynacji podatkowej, poprzez brak wskazania prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Nadto, Sąd podzielił zaprezentowane przez organ stanowisko o potrzebie posługiwania się wykładnią językową przy interpretacji przepisów podatkowych oraz konieczności odwołania się do intencji prawodawcy jaka towarzyszyła mu przy użyciu danych słów. Jak wynika z treści uzasadnienia do poprawki do projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw ( druk nr 3522) z dnia 20 lipca 2015r. wprowadzenie omawianego zwolnienia miało na celu wyrównywanie szans oraz zwiększenie konkurencyjności min. podmiotów przeprowadzających reakcje redukcji chemicznej. Słusznie zatem wywiodła w skargach skarżąca spółka, że wprowadzona preferencja nie skutkuje rzeczywistym uprzywilejowaniem podmiotów przeprowadzających te reakcje, ale stanowi narzędzie do zmniejszenia już istniejących nierówności, wynikających min. ze specyfiki procesów produkcyjnych, w których przeprowadza się reakcje redukcji chemicznej. Skoro zatem prawodawca świadomie i celowo wprowadza ww. ulgę nie może być uznana za trafną argumentacja organu, że ww. ulga (w rozumieniu przedstawionym przez skarżącą spółkę we wniosku) mogłaby doprowadzić do dyskryminacji innych podmiotów powszechnie opodatkowanych od zużycia energii elektrycznej. Organ ponownie rozpoznając sprawę dokona ścisłej (a nie zawężającej) wykładni przepisu art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym i odniesie ten przepis do stanów faktycznych przedstawionych przez spółkę i jej stanowisk. Reasumując Sąd stwierdza, że w zaskarżonej interpretacji organ dopuścił się naruszenia przepisów prawa procesowego w zakresie art. 14 c § 2 Ordynacji podatkowej oraz przepisów prawa materialnego w zakresie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym. Dlatego też Sąd uchylił zaskarżony akt na podstawie art. 146 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z 205 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.