III SA/Wr 1245/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Ewa Kamieniecka, , Protokolant Katarzyna Kiermacka, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi Gminy P. na czynność Zarządu Województwa D. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowa przyznania pomocy oddala skargę w całości. | W dniu 18 marca 2016 r. skarżąca Gmina P. złożyła w Urzędzie Marszałkowskim Województwa D. wniosek o przyznanie pomocy dla operacji typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020. We wniosku jako tytuł operacji podano: "Poprawa infrastruktury drogowej w miejscowości S. polegająca na przebudowie dróg gminnych lokalnych na osiedlu N. S. celem zwiększenia dostępności do drogi wojewódzkiej nr [...] oraz obiektu użyteczności publicznej". W związku z wątpliwościami co do ilości dróg objętych planowaną operacją, organ wystosował do strony skarżącej wezwanie (z dnia 23 maja 2016 r.) zauważając, że z przedłożonej dokumentacji, w tym z tytułu operacji wpisanej we wniosku wynika, że poprawa infrastruktury drogowej polega na przebudowie dróg gminnych lokalnych, a wnioskodawca planuje przebudowę drogi zarówno wewnętrznej, jak i gminnej. Jak podano - z dokumentacji wynika, że wnioskodawca planuje przebudowę kilku dróg. Natomiast w części III pkt 6.7 wpisano, że operacją objęto 1 drogę. W związku z tym występuje rozbieżność pomiędzy tytułem a zakresem, w jakim będzie realizowana operacja. Organ zwrócił się do wnioskodawcy o wskazanie ilości planowanych do przebudowy dróg i wyjaśnił, że punkty za kryterium – droga łączy się z drogą o wyższej kategorii i obiekt użyteczności publicznej – przyznaje się, jeżeli kryteria wyboru są spełnione w odniesieniu do wszystkich dróg objętych operacją. Wnioskodawca przedłożył uchwałę nr [...] Rady Miasta i Gminy P. z dnia [...] 2003 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych oraz wyjaśnił, że planowana inwestycja obejmuje 1 drogę składającą się z kilku działek ewidencyjnych o różnych numerach w obrębie – S.. W dniu [...] 2016 r. na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020 (Dz. U. poz. 349) Samorząd Województwa D. odmówił przyznania wnioskodawcy pomocy na realizację wymienionej wyżej operacji. Organ poinformował, że we wniosku wpisano, że operacją objęta jest 1 droga. Z całości dokumentacji wynika, że planowana operacja odnosi się do przebudowy kilku dróg. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że wnioskodawca planuje przebudowę zarówno drogi wewnętrznej jak i gminnej. Dalej podano, że przedłożona przez Gminę uchwała zawiera jedynie informację na temat numerów działek oraz nazw ulic. Dokument ten jednak nie wskazuje jednoznacznie numeru i kategorii drogi. Ponadto uchwała nie zawiera w swoim zakresie działek nr[... , [...] , [...] , [...] , [...], [...] , [...] , [...] , które zostały wpisane we wniosku. Tym samym organ stwierdził, że wnioskodawca nie udokumentował w pełni, że planowana do przebudowy droga gminna będąca siatka ulic składająca się z kilku działek ewidencyjnych stanowi jedną drogę. Niewymienione w uchwale działki stanowią ulicę M., która stanowi jedyne połączenie siatki wszystkich ulic z drogą wyższej kategorii. Tworzy ona drogę wewnętrzną, która z pozostałymi drogami gminnymi nie może tworzyć całości. W związku z tym przyjęto, że nie został spełniony warunek "operacja dotyczy drogi łączącej się z drogą wyższej kategorii". Następnie przytoczono, że ze względu na rozbieżności co do ilości dróg objętych operacją (operacja obejmuje drogi wewnętrzne i gminne) warunek "droga objęta operacją prowadzi bezpośrednio do obiektu użyteczności publicznej" również nie został spełniony, gdyż obiekt użyteczności publicznej znajduje się jedynie przy ulicy B. na działce nr[...]. Dodatkowo podano, że ul. M[...] znajdująca się na działkach nr[...] , [...] oraz [...] , [...], nie została uwzględniona w dokumencie planistycznym Gminy. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego winien czytelnie wskazywać, że droga planowana do realizacji w ramach operacji jest zlokalizowana na obszarze, który w dokumencie planistycznym gminy został wyznaczony pod taka inwestycję. Organ wskazał, że po dokonaniu oceny punktowej operacji przyznano jej 8 punktów, w związku z tym pomocy nie przyznano albowiem po myśli § 11 pkt 9 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu budowa lub modernizacja dróg lokalnych, objętego PROW na lata 2014 – 2020 – pomoc może być przyznana na operacje, które uzyskały co najmniej 9 punktów. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wnioskodawca wyjaśnił, że planowana inwestycja przewiduje przebudowę 1 drogi na osiedlu N. S., składającej się z pięciu ulic: P., W., B., K., M., znajdującej się na kilku działkach ewidencyjnych w obrębie S.. Potwierdza to szereg dokumentów: załącznik nr 1 do strategii Rozwoju Miasta i Gminy P. na lata 2014 – 2025, informacja uproszczona z rejestru gruntów, mapa ewidencyjna, uchwała Rady Miasta i Gminy P. z dnia [...] 2003 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych, uchwała Zarządu Województwa D. nr [...] z dnia [...] 2016 r. w sprawie zmiany uchwały nr [...] z [...] 2003 r. nadania numerów dla dróg gminnych na obszarze województwa d.. W ramach inwestycji fragment drogi wewnętrznej gminnej po zakończeniu operacji zmieni kategorię na drogę gminną i będzie ciągiem drogi nr[...]. Wnioskodawca wniósł o ponowną ocenę wniosku o przyznanie pomocy i przyznanie dodatkowych punktów za kryteria: droga objęta operacją prowadzi bezpośrednio do obiektu użyteczności publicznej i operacja dotyczy drogi łączącej się z drogą o wyższej kategorii. Pismem z dnia [...] 2016 r. organ poinformował wnioskodawcę o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ponieważ wnioskodawca nie przedłożył wymaganych dokumentów potwierdzających istnienie jednej drogi, tym samym nie spełniając kryteriów: droga łączy się z droga o wyższej kategorii i droga prowadzi bezpośrednio do obiektu użyteczności publicznej, w odniesieniu do wszystkich dróg objętych operacją. Organ wyjaśnił, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie służy uzupełnianiu wniosku o przyznanie pomocy, dlatego też swoje stanowisko oparł na przedłożonej wraz z wyjaśnieniami dokumentacji, a nie na dokumentach złożonych wraz z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Organ przytoczył brzmienie § 10 ust. 2 cytowanego rozporządzenia, zgodnie z którym jeżeli wniosek o przyznanie pomocy zawiera braki, właściwy organ samorządu województwa wzywa podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, do usunięcia tych braków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Z powołanego przepisu jasno wynika, iż wnioskodawca ma 14 dni na przesłanie uzupełnień do wniosku o przyznanie pomocy. Po upływie tego terminu nie ma możliwości dokonywania jakichkolwiek zmian we wniosku o przyznanie pomocy, w tym przedkładania nowych dokumentów. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Gmina wniosła o uchylenie decyzji organu w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ponieważ wnioskodawca spełnia wszystkie kryteria zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 4 i pkt 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu budowa lub modernizacja dróg lokalnych, objętego PROW na lata 2014 – 2020 i powinien otrzymać minimum 13 pkt oraz znaleźć się na liście rankingowej dofinansowanych projektów. Strona skarżąca wyjaśniła, że planowana inwestycja przewiduje przebudowę 1 drogi na osiedlu N. S., składającej się z pięciu ulic (P., W., B., K., M.), znajdującej się na kilku działkach ewidencyjnych w obrębie S.. Wnioskodawca od początku planował przebudowę jednej drogi gminnej, składającej się z siatki działek. Potwierdza to szereg dokumentów. W ramach inwestycji fragment drogi wewnętrznej po zakończeniu operacji zmieni kategorię na drogę gminną i będzie miał ten sam numer drogi –[...]. Strona nie zgadza się ze stanowiskiem organu, gdyż uchwała ta nie jest nowym dokumentem, tylko jest kolejną rzeczą, potwierdzającą, to co wnioskodawca twierdził od początku. Operacja powinna więc uzyskać większą liczbę punktów, ponieważ spełnia także kryteria: droga objęta operacją prowadzi bezpośrednio do obiektu użyteczności publicznej i operacja dotyczy drogi łączącej się z drogą o wyższej kategorii. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie organ wskazał, że strona w dniu 9 września 2016 r. złożyła skargę bezpośrednio do WSA oraz skargę tej samej treści za pośrednictwem organu. Jednocześnie organ podtrzymał stanowisko wyrażone w postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego i trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Z kolei zgodnie z art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. poz. 718; dalej przywoływana w skrócie jako "p.p.s.a."), sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność z zakresu administracji publicznej uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności, w związku z wnioskiem organu o odrzucenie skargi, należy wyjaśnić, że Sąd postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r. sygn. akt III SA/Wr 1144/16 odrzucił skargę Gminy na czynność Zarządu Województwa. W skardze strona kwestionuje odmowę przyznania pomocy, zarzucając że, wbrew twierdzeniom organu, spełnione zostały kryteria wyboru określone w § 11 ust. 1 pkt 4 i pkt 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 (dz. U. z 2015 r. poz. 1414; zwane dalej "rozporządzeniem") i projekt powinien otrzymać minimum 13 punktów. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej czynności wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz. U. poz. 349), zwanej dalej ustawą oraz cytowane wyżej rozporządzenie wykonawcze do tego aktu z dnia 4 września 2015 r. Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy, w takim przypadku, podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a więc po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 w zw. z art. 53 § 2 p.p.s.a. Dokonując oceny legalności przeprowadzonego w sprawie postępowania oraz podjętej czynności, Sąd miał na uwadze szczególne uregulowania, przewidziane w art. 34 ust. 2 ustawy, z których wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach działania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z zastrzeżeniem dotyczącym odpowiedniego stosowania przepisów art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy, w postępowaniu o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie, stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Nie stosuje się także przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego, natomiast strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Stosownie do wskazanych przepisów, Sąd dostrzegł, że w zakresie prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie istnieją odmienności w stosunku do regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego. Przede wszystkim ustawodawca nie przewidział obowiązywania zasady prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 k.p.a., ustalając, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Nie nałożył natomiast na organy obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Jednocześnie przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Konsekwencją tego jest przeniesienie na wnioskodawcę inicjatywy dowodowej w zakresie wykazania spełnienia warunków przyznania wnioskowanej pomocy oraz brak po stronie organu obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na tę okoliczność i działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Ograniczone zostały również zasady czynnego udziału stron w postępowaniu i udzielania informacji, przez ustalenie, że organ zobowiązany jest ich przestrzegać tylko na żądanie strony (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Op 344/16). W § 10 ust. 2 rozporządzenia postanowiono, że jeżeli wniosek o przyznanie pomocy zawiera braki, właściwy organ samorządu województwa wzywa podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, do usunięcia tych braków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z § 10 ust. 3 rozporządzenia, jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 2, nie usunął w terminie braków, pomocy nie przyznaje się, o czym informuje się podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy. Zdaniem Sądu, organ rozpoznając wniosek skarżącej Gminy, po dokonaniu wstępnej weryfikacji wniosku, prawidłowo na podstawie § 10 ust. 2 rozporządzenia wezwał Gminę do uzupełnienia braków wniosku, przez złożenie stosownych wyjaśnień i przedłożenie dokumentów umożliwiających dokonanie prawidłowej oceny oraz do skorygowania wniosku w zakresie dostrzeżonych przez organ rozbieżności w terminie 14 dni. Pouczył przy tym stronę o konsekwencjach wynikających z § 10 ust. 3 rozporządzenia. Niewątpliwie zatem organ podjął w zakresie swych kompetencji niezbędne działania w celu przedstawienia przez stronę stanu faktycznego wymaganego do rozpoznania sprawy i usunięcia rozbieżności występujących we wniosku. Wezwanie konieczne było ze względu na brak wskazania jednoznacznie ilości planowanych do przebudowy dróg, z uwagi na występowanie rozbieżności pomiędzy podawanym przez wnioskodawcę tytułem operacji (część III pkt 1), celem operacji (cześć III pkt 2.2), liczbą dróg objętych operacją (część III pkt 6.7), zakresem realizowanej operacji (część III pkt 7.2, część IV pkt 1.2), a więc niewątpliwie okoliczności mających istotne znaczenie dla dokonania oceny wniosku. Organ wyjaśnił bowiem, że punkty za kryterium – "droga łączy się z drogą o wyższej kategorii i droga prowadzi bezpośrednio do obiektu użyteczności publicznej" – przyznaje się, jeżeli kryteria wyboru są spełnione w odniesieniu do wszystkich dróg objętych operacją. Z przedstawionych okoliczności bezspornie wynika, że strona skarżąca w ramach trybu określonego w § 10 rozporządzenia nie usunęła wszystkich rozbieżności występujących we wniosku o przyznanie pomocy i nie udokumentowała, że planowana do przebudowy siatka ulic, składająca się z kilku działek ewidencyjnych, stanowi jedną drogę określonej kategorii. W poprawionym wniosku, załączonym do pisma uzupełniającego z dnia 6 czerwca 2016 r. wnioskodawca wskazuje jako liczbę dróg objętych operacją – jedną drogę. Jednakże zarazem wskazał, że przebudowa drogi dotyczy drogi wewnętrznej i drogi gminnej. Mając na uwadze powyższe dane, organ słusznie uznał, że planowanej przebudowie nie będzie podlegać tylko jedna droga. Mianowicie uchwała nr [...]Zarządu Województwa D. w sprawie zmiany uchwały Zarządu Województwa D. nr [...]z dnia [...]2003 r. w sprawie nadania numerów dla dróg gminnych na obszarze Województwa D. podjęta została dopiero w dniu 5 lipca 2016 r., a więc nie tylko po upływie daty złożenia przez Gminę wniosku (18 marca 2016 r.), ale także po upływie daty uzupełnienia i skorygowania wniosku pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. W momencie złożenia wniosku o pomoc i jego uzupełnienia uchwała Zarządu Województwa, na którą obecnie powołuje się strona nie funkcjonowała w obrocie prawnym. A dopiero na mocy tej uchwały droga w miejscowości Skokowa, przebiegająca ulicami: P., W., B., K., M. - stała się jedną drogą gminna o numerze [...] (§ 1 pkt 4 uchwały zmieniającej). Przed wejściem w życie tej uchwały w dniu 5 lipca 2016 r. wymienione ulice nie stanowiły jednej drogi gminnej. Należy w tym miejscu zauważyć, że uchwała nr [...] Rady Miasta i Gminy P. z dnia [...] 2003 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych w poz. 61-65 wymienia jedynie nazwy ulic (P., W., K., B. i numery działek, na których są położone. Rację ma zatem organ, że przepisy rozporządzenia nie przewidują możliwości usunięcia braków i skorygowania wniosku o przyznanie pomocy w innym trybie niż wskazany w § 10 ust. 2 rozporządzenia. Podstawą oceny organu jest bowiem wniosek i stan faktyczny wskazany na dzień złożenia tego wniosku lub dzień skorygowania wniosku w trybie z § 10 ust. 2 rozporządzenia. Przy czym dostrzec trzeba, że postępowanie w niniejszej sprawie nie jest postępowaniem dwuinstancyjnym, w którym dochodzi do dwukrotnego merytorycznego rozpoznania sprawy. Wnioskodawca nie ma więc w rozpatrywanej sprawie możliwości powoływania się na zmianę kategorii planowanych do przebudowy dróg, dokonaną już po rozpatrzeniu wniosku i odmowie udzielenia przez organ pomocy. Pomimo umożliwienia skarżącej skorygowania wniosku, w uzupełnionym wniosku o przyznanie pomocy nadal występowały rozbieżności co do ilości planowanych do przebudowy dróg oraz niespójności ze złożoną dokumentacją. Jeśli zatem ustawodawca przewidział jednorazową możliwość uzupełnienia wniosku, to zdaniem Sądu, należy stwierdzić, że tryb usunięcia braków, o którym mowa w § 10 ust. 2 rozporządzenia, został prawidłowo zastosowany w niniejszej sprawie i zasadnie wywiedziono wobec strony skarżącej – negatywny dla niej - skutek prawny wynikający z reżimu określonego w ustępie 3 § 10 skoro nie dochowano terminu do usunięcia braków. Za prawidłową, według Sądu, należało także uznać dokonaną przez organ ocenę co do braku spełnienia przez skarżącą Gminę kryteriów wyboru z § 11 ust. 1 pkt 4 i pkt 5 rozporządzenia. W tej kwestii wskazać trzeba, że kryteria oceny wniosku zostały precyzyjnie i wyczerpująco ustalone w rozporządzeniu i są one dla organu wiążące. Jak zaznaczono już wcześniej, zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy, to na stronie spoczywa główny ciężar wykazania, że spełnia warunki przyznania pomocy. Z § 7 ust. 1 rozporządzenia wynika przy tym, że wniosek o przyznanie pomocy powinien zawierać dane niezbędne do jej przyznania, w tym - stosownie do pkt 7 tego przepisu - także informacje o dołączonych dokumentach potwierdzających spełnienie warunków przyznania pomocy. To oznacza, że strona składając wniosek powinna wskazać na spełnienie określonych warunków przyznania pomocy. Zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia, w trakcie rozpatrywania wniosków o przyznanie pomocy dokonuje się ich oceny, przyznając planowanej operacji punkty według następujących kryteriów wyboru: 1) podstawowy dochód podatkowy gminy, w której jest planowana realizacja operacji, w przeliczeniu na 1 mieszkańca, obliczany zgodnie z przepisami o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, opublikowany przez urząd obsługujący ministra właściwego do spraw finansów publicznych do stosowania w roku, w którym nastąpiło ogłoszenie o naborze, kształtuje się na poziomie: a) nie więcej niż 50% średniej krajowej – 5 punktów, b) powyżej 50% średniej krajowej i nie więcej niż 75% średniej krajowej – 3 punkty, c) powyżej 75% średniej krajowej i nie więcej niż 100% średniej krajowej – 1 punkt; 2) bezrobocie w powiecie, na obszarze którego jest położona gmina, w której jest planowana realizacja operacji, w okresie ostatnich 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o przyznanie pomocy było wyższe lub równe średniej krajowej – 2 punkty; 3) operacja jest powiązana z inwestycjami dotyczącymi tworzenia pasywnej infrastruktury szerokopasmowej lub na obszarze realizacji operacji istnieje funkcjonująca sieć szkieletowa – 1 punkt; 4) droga objęta operacją prowadzi bezpośrednio do obiektu użyteczności publicznej – 2 punkty; 5) operacja dotyczy drogi łączącej się z drogą o wyższej kategorii – 3 punkty; 6) operacja jest realizowana w porozumieniu pomiędzy gminami lub powiatami, lub gminą a powiatem – 1 punkt. Oprócz kryteriów określonych w ust. 1, dodatkowymi kryteriami, zgodnie z którymi dokonuje się oceny wniosków o przyznanie pomocy, stosownie do § 11 ust. 2 rozporządzenia, są kryteria dotyczące specyfiki regionu - w przypadku województwa dolnośląskiego: średnia liczba przedsiębiorców w miejscowościach objętych realizacją operacji w stosunku do średniej wojewódzkiej liczby przedsiębiorców na miejscowość, według aktualnych danych Głównego Urzędu Statystycznego, wynosi: a) nie więcej niż 100 % średniej wojewódzkiej – 4 punkty, b) powyżej 100 % i nie więcej niż 150 % średniej wojewódzkiej – 2 punkty. Zasadnie organ uznał, że wnioskodawca nie spełnił kryterium wyboru, określonego w § 11 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, tj. droga objęta operacją prowadzi bezpośrednio do obiektu użyteczności publicznej. Określenie "bezpośrednio" oznacza dostęp do obiektu użyteczności publicznej bez pośrednictwa innej drogi. Z wniosku złożonego przez skarżącą Gminę wynika niewątpliwie, że planowana operacja miałaby objąć drogę gminną i drogę wewnętrzną – siatkę ulic. Stosownie do § 11 ust. 4 rozporządzenia w przypadku gdy operacja będzie dotyczyła więcej niż jednej drogi, punkty przyznaje się, jeżeli kryteria wyboru są spełnione w odniesieniu do wszystkich dróg objętych operacją. To oznacza, że w niniejszej sprawie punkty za kryterium z § 11 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia mogłyby zostać przyznane skarżącej Gminie tylko wówczas, gdyby każda z dróg objętych realizacją operacji prowadziła bezpośrednio do obiektu użyteczności publicznej. W świetle § 11 ust. 4 rozporządzenia nie jest natomiast wystarczające, aby kryterium to zostało spełnione tylko dla jednej drogi. Dokonując oceny wniosku wraz z załączoną dokumentacją organ prawidłowo ustalił, że wskazane przez stronę obiekty użyteczności publicznej zlokalizowane są jedynie przy ul. B. (działka nr[...] ). To oznacza, że nie został spełniony wymóg z § 11 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, gdyż dostęp z innych dróg do obiektów użyteczności publicznej jest wyłącznie pośredni. Sąd podziela również stanowisko organu, co do braku spełnienia przez skarżącą Gminę kryterium wyboru określonego w § 11 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia - operacja dotyczy drogi łączącej się z drogą o wyższej kategorii. Jak słusznie przyjął organ, o spełnieniu wskazanego kryterium nie może decydować każda możliwość pośredniego dojazdu z drogi objętej operacją do drogi o wyższej kategorii. Prowadziłoby to do tego, że każdą drogę można by uznać za drogę, która pośrednio, bo przez inne drogi, powiązana jest z drogą o wyższej kategorii. To z kolei prowadziłoby do pozbawienia wskazanego kryterium wyboru jego funkcji, jaką jest premiowanie operacji o określonych cechach. Dlatego należy przyjąć, że dla ustalenia, że operacja będzie powiązana z drogą łączącą się z drogą o wyższej kategorii, konieczne jest istnienie bezpośredniego powiązania między drogą objętą operacją, a drogą wyższej kategorii. Zasadnie organ uznał, że tylko ul. M. łączy się z drogą o wyższej kategorii, tj. drogą powiatową lub wojewódzką. Skoro nie zostało spełnione kryterium wyboru z § 11 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia stosownie do § 11 ust. 4 rozporządzenia, prawidłowo organ przyznał 0 punktów w ramach oceny spełnienia tego kryterium wyboru. W konsekwencji, zasadnie organ odmówił skarżącej Gminie przyznania pomocy na realizację wnioskowanej operacji. W wyniku przeprowadzonej oceny planowana operacja uzyskała łączną liczbę 8 punktów, co musiało skutkować odmową przyznania skarżącej wnioskowanej pomocy finansowej, gdyż zgodnie z § 11 ust. 9 rozporządzenia pomoc może być przyznana na operacje, które uzyskały co najmniej 9 punktów, a ten warunek w niniejszej sprawie nie został spełniony. Jeszcze raz należy podkreślić, że ciężar dowodu co do spełnienia warunków przyznania pomocy spoczywał na wnioskodawcy. Gmina nie wykazała spełnienia warunków przyznania pomocy, podczas gdy powinna zachować należytą staranność, przygotowując wniosek i uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy. Należy podkreślić, że postępowanie w sprawie o przyznanie pomocy jest postępowaniem konkursowym. Wynika z tego, że aplikujące o pomoc finansową podmioty muszą spełnić wszelkie określone przepisami prawa wymagania, które obowiązują każdy z tych podmiotów. Niespełnienie przesłanek z § 11 rozporządzenia stanowiłoby w konsekwencji potraktowanie skarżącej Gminy w sposób wyjątkowy i szczególny, co naruszyłoby także podstawową zasadę prawa wspólnotowego, jaką jest w procedurach konkursowych zasada równego traktowania, niedyskryminacji oraz przejrzystości procedur (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 27 grudnia 2016 r. sygn. akt I SA/Bk 1053/16). Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.