I SA/Łd 1115/16

Dnia 6 lutego 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.T. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia I i II raty zaległego podatku od nieruchomości za 2016 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – J. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy umorzenia I i II raty zaległego podatku od nieruchomości za 2016 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 500 zł skarżący wystąpił ze złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z powyższym wnioskiem zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 13 stycznia 2017 roku skarżący został wezwany do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do jednoznacznego wyjaśnienia kwestii pozostawania ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym innych osób i wykazania ewentualnie posiadanego przez nich stanu majątkowego oraz miesięcznego dochodu netto, a także do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez niego rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 23 stycznia 2017 roku złożył dodatkowe oświadczenia dotyczące jego sytuacji majątkowej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej jako: "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Ma ukończone 76 lat, jest całkowicie niezdolny do pracy (I grupa inwalidzka). Cierpi na wiele schorzeń. Jego dochód z tytułu emerytury wynosi 1.130 zł. Znaczącą część tego dochodu wydatkuje na leki, miesięcznie przeznaczając na ten cel kwotę do 650 zł. Ponadto skarżący ponosi wydatki związane z opłatami eksploatacyjnymi, dojazdem na rehabilitację, zakupem żywności i odzieży. Wydatki te wraz z kosztami zakupu leków według oświadczenia skarżącego opiewają łącznie na kwotę rzędu 1.688 zł. W związku z tym skarżący korzysta ze świadczeń przyznawanych w ramach pomocy społecznej. W szczególności otrzymuje raz na 3 miesiące kwotę 120 zł, co, jak podaje, miesięcznie stanowi kwotę 40 zł, z przeznaczeniem 20 zł na zakup lekarstw i 20 zł na zakup węgla. Jednocześnie majątek skarżącego stanowi udział (1/2) we współwłasności domu (pow. ok. 44 m2) i "komórki" o pow. 10 m2 oraz plac, na którym znajduje się dom o pow. 456 m2. Skarżący nie posiada rachunków bankowych. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu skarżącego, kwotę ponoszonych wydatków, a także kwotę wpisu od skargi (500 zł), referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec przedstawionej sytuacji materialnej należało przyjąć, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Ake.