II OZ 1306/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 1486/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję nr [...] Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] września 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych postanawia: umorzyć postępowanie wywołane wniesionym zażaleniem. Postanowieniem z dnia 7 lutego 2017 r. w sprawie II SA/Kr 1486/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję nr [...] Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych celem doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, domagając się jego uchylenia. Następnie wyrokiem z dnia 9 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Od powyższego wyroku M. S. wniósł skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie, przed rozpoznaniem zażalenia na zaskarżone postanowienie z dnia 7 lutego 2017 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał w dniu 9 maja 2017 r. wyrok. Orzeczeniem tym Sąd ten uwzględnił skargę i uchylił zarówno zaskarżoną decyzję, jak i decyzję ją poprzedzającą oraz orzekł o kosztach postępowania. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego do czasu zakończenia jego kontroli pod względem zgodności z prawem, dokonywanej przez sąd administracyjny. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed Sądem pierwszej instancji wydaniem wyroku z dnia 18 sierpnia 2017 r. spowodowało, że sąd ten nie ma uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej. Skoro zaś po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, to konsekwentnie bezprzedmiotowe jest również rozpoznawanie w tych okolicznościach zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z 22.06.2017 r. II OZ 658/17, LEX nr 2311912). Nadto wskazać także należy na przepis art. 152 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym "w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej". Przepisu § 1 nie stosuje się do aktów prawa miejscowego (§ 2 ww. art.). Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.