II SA/Po 566/16

Dnia 9 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant st. sekr. sąd. Natalia Sikorska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2017 roku sprawy ze skargi K. Ł.-S. na decyzje Rektora Uniwersytetu z dnia [...] maja 2016 roku, [...], nr [...], nr decyzji [...] w przedmiocie stypendium dla najlepszych studentów oddala skargę II SA/Po 566/16 Uzasadnienie Decyzją z [...] marca 2016 r. Rektor ds. studenckich Uniwersytetu [...] na podstawie art. 173 ust. 1 pkt 3, art. 174 ust. 1, 2 i 4, art. 175 ust. 2-3 i art. 181 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 207 ust. 1 i 2 ustawy i. dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2012 r. 572, z późn. zm.), zwanej dalej Ustawą, oraz § 3-4, § 8-10 Regulaminu stypendium rektora dla najlepszych studentów Uniwersytetu im. A. M. w P. (załącznik do Zarządzenia Rektora UAM nr 332/2013/2014 z dnia 23 września 2014 r.), zwanego dalej Regulaminom, § 60 ust. 1-3 Statutu UAM (załącznik do Uchwały Senatu UAM nr 59/2006 z dnia 19 czerwca 2006 r., z późn. zm.), § 1 Zarządzenia Rektora UAM nr 1/2012/2013 z dnia 3 września 2012 r. w sprawie zakresu obowiązków prorektorów w kadencji 2012-2016 oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), na podstawie złożonego wniosku, w oparciu o przeprowadzone postępowanie kwalifikacyjne odmówił przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2015/2016 studentowi K. Ł. S. . W uzasadnieniu podano, że zgodnie z art. 181 ust. 1 Ustawy oraz § 4 ust. 1 Regulaminu, stypendium to może otrzymać student studiów stacjonarnych lub niestacjonarnych, który w trakcie poprzedniego roku studiów w granicach właściwego roku akademickiego uzyskał wysoką średnią ocen nie niższą niż 4,00. W toku postępowania kwalifikacyjnego ustalono, że w związku z uzyskaniem średniej ocen 3,92 nie spełnia Pan warunku podstawowego wymienionego w § 4 ust. 1 Regulaminu. Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożył student podając, że od stypendium dzieliło go tylko 0,08 pkt. Wniosek składa ponownie ze względu na szczególne osiągnięcia naukowe i wysoką ilość punktów. Rektor Uniwersytetu im [...] w P. decyzją z dnia [...] maja 2016 r. powołując się na przepisy u art. 173 ust. 1 pkt 3, art. 174 ust. 1, 2 i 4, art. 175 ust. 2-3 i art. 181 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 207 ust. 1 i 2 ustawy i. dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2012 r. 572, z późn. zm.), trzymał w mocy decyzję odmowną. Skargę do sądu złożył K. Ł. S. . Z treści skargi wynika, że nie zgadza się z decyzją i uważa ,że powinien mieć przyznane stypendium i zarzucając naruszenie §9 ust.2 Regulaminu i podając, że osiągnął wybitne osiągnięcia naukowe opiewające na 275 punktów. Z taką liczbą punktów na studiach magisterskich studenci ubiegają się o stypendium i je otrzymują . Ustanowiony dla skarżącego profesjonalny pełnomocnik z urzędu na rozprawie sądowoadministracyjnej popierał skargę wskazując w szczególności na naruszenie § 9 Regulaminu oraz , że brak publikacji na co zwraca się uwagę w odpowiedzi na skargę pozostawał w całości poza możliwościami wpływu przez skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i przedstawił obszerne wyjaśnienie sprawy. Na wstępie argumentowano, że zgodnie z art. 181 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U z 2012, poz. 572 ze zm. - dalej p.s.w.) stypendium Rektora dla najlepszych studentów może otrzymywać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Stosownie do art. 174 ust. 4 p.s.w. środki z dotacji przeznaczone na stypendia Rektora dla najlepszych studentów przyznawane w liczbie nie większej niż 10% liczby studentów każdego kierunku studiów prowadzonego w uczelni stanowią nie więcej niż 40% środków przeznaczonych łącznie na stypendia Rektora dla najlepszych studentów, stypendia socjalne oraz zapomogi. Jak wskazuje się w piśmiennictwie wskazany przepis ustala limit liczby stypendiów Rektora dla najlepszych studentów - mogą być one przyznane w liczbie nie większej niż 10% liczby studentów każdego kierunku studiów prowadzonego na uczelni (M. Kubiak, Komentarz do art. 174 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, Teza 7, LEX). Na podstawie art. 186 ust. 1 p.s.w. szczegółowy regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, w tym szczegółowe kryteria i tryb udzielania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, sposób wyłaniania studentów mogących otrzymać stypendium Rektora dla najlepszych studentów, wzory wniosków o przyznanie świadczeń, wzór oświadczenia o niepobieraniu świadczeń na innym kierunku studiów oraz sposób udokumentowania sytuacji materialnej studenta ustala Rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego. Rektor UAM, zgodnie ze wskazanym powyżej przepisem wydał Regulamin stypendium Rektora dla najlepszych studentów Uniwersytetu im. A. M. w P. (załącznik do zarządzenia Rektora UAM nr 332/2013/2014 z dnia 23 września 2014 r. w sprawie ustalenia Regulaminu stypendium Rektora dla najlepszych studentów w Uniwersytecie im. A. M. w P., z późn. zm.1 - dalej regulamin stypendium). Zgodnie z §4 ust. 1 regulaminu stypendium, może otrzymać student studiów stacjonarnych lub niestacjonarnych, który w trakcie poprzedniego roku studiów w granicach właściwego roku akademickiego uzyskał wysoką średnią ocen, nie niższą niż 4,00. Natomiast na podstawie §4 ust. 2 regulaminu stypendium, stypendium może również otrzymać student studiów stacjonarnych lub niestacjonarnych, który w trakcie poprzedniego roku studiów w granicach właściwego roku akademickiego uzyskał wysoką średnią ocen nie niższą niż 4,00 oraz osiągnięcia naukowe lub osiągnięcia sportowe lub osiągnięcia artystyczne wymienione w załączniku do regulaminu. Zgodnie z §4 ust. 3 regulaminu stypendium, stypendium może otrzymać do 10% studentów danego kierunku studiów, spełniających warunki do jego otrzymania określone w §4 ust. 1 i 2 regulaminu stypendium. Natomiast stosownie do §9 ust. 2 regulaminu stypendium w przypadku ubiegania się o stypendium przez studenta, którego średnia ocen jest niższa niż 4,00, ale posiadającego znaczne osiągnięcia naukowe lub osiągnięcia sportowe lub osiągnięcia artystyczne wymienione w załączniku do regulaminu, Rektor może wydać decyzję o przyznaniu stypendium na podstawie rozpatrzenia wniosku w oparciu o indywidualną sytuację wnioskodawcy. Jak wskazuje się w orzecznictwie organ przyznając stypendium dysponuje ograniczonymi środkami finansowymi, a bezsprzecznym jest, że przyznana konkretna pomoc musi mieć pokrycie w środkach finansowych, gdyż w przeciwnym wypadku stypendium nie mogłoby zostać faktycznie zrealizowane. Jeśli zatem przyznane środki na stypendia dla najlepszych studentów są zbyt małe, aby takie stypendia otrzymał każdy student spełniający kryteria przyznania pomocy, organ uczelni jest zmuszony dokonać wyboru spośród tychże studentów i gradacji osiągnięć, ponieważ może przyznać stypendia jedynie tyle na ile pozwalają mu fundusze (Wyrok WSA w Łodzi z dnia 05 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 488/14, LEX nr 1502821). Podkreśla się również, że wydawana na podstawie art. 181 ust. 2 p.sz.w., decyzja w sprawie stypendium za osiągnięcia w nauce jest decyzją uznaniową. Oznacza to, że organ może odmówić przyznania stypendium także studentowi, który spełnił kryteria wskazane w powyższym przepisie, jeżeli przekracza to możliwości organu wynikające z przyznanych mu uprawnień i środków (Wyrok NSA z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 292/12, LEX nr 1226470). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że wobec uznaniowego charakteru decyzji w przedmiocie stypendium Rektora dla najlepszych studentów (w tym również decyzji wydawanej w trybie indywidualnym, określonym w §9 ust. 2 regulaminu stypendium) oraz ograniczonej puli środków przeznaczonych na stypendia Rektora dla najlepszych studentów, nawet spełnienie kryteriów uprawniających do przyznania świadczenia nie skutkuje automatycznym jego przyznaniem. W analizowanej sprawie Organ, dokonując oceny osiągnięć naukowych oraz uzyskanej średniej ocen Skarżącego w odniesieniu do pozostałych osób ubiegających się o przyznanie stypendium w trybie indywidualnym oraz mając na względzie, że Stypendium może otrzymać do 10% studentów danego kierunku studiów, działając w granicach uznania, stwierdził, że osiągnięcia Skarżącego nie uzasadniają przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów. Organ skorzystał z uprawnienia wyłącznie w stosunku do osób legitymujących się średnią ocen powyżej 4,00, co nie stoi w sprzeczności z treścią §9 ust. 2 regulaminu stypendium. W zakresie decyzji uznaniowej konieczne jest bowiem odniesienie indywidualnej sytuacji wnioskodawcy do sytuacji pozostałych osób ubiegających się o przyznanie świadczenia. W związku z tym, wobec faktu, że o rozpatrzenie wniosku w trybie indywidualnym ubiegały się osoby, które posiadały średnią powyżej 4,00 oraz znaczne osiągnięcia naukowe i wobec ograniczonej puli środków przeznaczonych na stypendia, Organ zdecydował o przyznaniu świadczenia osobom posiadającym znaczne osiągnięcia naukowe oraz średnią powyżej 4,00. W zakresie osiągnięć naukowych zważyć również należy, że mimo uzyskania przez Skarżącego 200 pkt z tego tytułu brak było osiągnięć najwyżej punktowanych (m.in. udziału w olimpiadach i konkursach naukowych, czy publikacji w języku polskim i języku kongresowym), co w ocenie Organu uzasadnia twierdzenie, że wykazywane osiągnięcia nie są znacznymi osiągnięciami w rozumieniu §9 ust. 2 regulaminu stypendium. Nadto podkreślenia wymaga, że w trybie indywidualnym stypendium nie otrzymał żaden student studiów pierwszego stopnia na kierunku archeologia. Wobec powyższego Organ utrzymał w mocy decyzję własną i odmówił Skarżącemu przyznania stypendium Rektora w trybie indywidualnym. Z przedstawionych względów, w szczególności uznaniowego charakteru decyzji w przedmiocie stypendium Rektora dla najlepszych studentów, ograniczonej puli środków przeznaczonych na stypendia Rektora, ograniczonej liczby studentów w ramach danego kierunku, którym może zostać przyznane stypendium Rektora (co wiąże się z koniecznością gradacji osiągnięć poszczególnych studentów) oraz braku wysokiej średniej ocen i znacznych osiągnięć naukowych, jak też wobec nieprzyznania stypendium w trybie indywidualnym żadnemu studentowi kierunku archeologia (studia pierwszego stopnia) nie było podstaw do przyznania Skarżącemu wnioskowanego świadczenia, a co za tym idzie zarzuty podnoszone w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Z ostrożności procesowej, w dalszej kolejności organ podał, że zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (dalej p.s.w) do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego tylko odpowiednio. Przywołany przepis znajduje zastosowanie w przedmiotowej sprawie, nie ulega bowiem wątpliwości, iż decyzja w sprawie stypendium Rektora dla najlepszych studentów jest decyzją podejmowaną w indywidualnej sprawie studenta. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego ma zapewnić tylko minimum procedury, niezbędne dla załatwienia spraw i zachowania uprawnień strony, przy uwzględnieniu specyfiki szkoły wyższej i przyjętych w niej zasad komunikowania o rozstrzygnięciach organów uczelni (Wyrok NSA z dnia 25 czerwca 2002 r., I S.A. 106/02, LEX nr 137851). Wobec czego decyzja Rektora nie musi spełniać tak surowych kryteriów jak decyzja wydana przez Organ administracji publicznej. Zdaniem Organu biorąc pod uwagę autonomię Uczelni wyższej oraz specyfikę postępowania w sprawie przyznawania stypendium Rektora dla najlepszych studentów i dużą liczbę wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy składanych w tym przedmiocie, zaskarżone decyzje odpowiadają wymogom prawa i nie zachodzą podstawy do ich uchylenia lub stwierdzenia nieważności z powodów proceduralnych. Dalej organ wykazał, że skarga do sądu złożona została w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest niezasadna. Należy na wstępie wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718, dalej "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne W przedmiotowej sprawie istota sporu sprowadzała się do ustalenia czy prawidłowo Rektor [...] w P. odmówił przyznania stypendium dla najlepszego studenta. Na wstępie Sąd orzekający zwraca uwagę na okoliczność, że zarówno decyzja Rektora z [...].03.2016 r. jak i i decyzja z dnia [...] maja 2016 r. wydana po ponownym rozpoznaniu sprawy jest bardzo krótka. Niemniej jednak zawiera dokładnie wskazaną podstawę prawną , wskazanie organu od którego pochodzi, datę wydania, oznaczenie strony, rozstrzygnięcie, krótkie uzasadnienie i pouczenie o sposobie i trybie wniesienia odwołania, podpis z podaniem imienia i nazwiska osoby oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. W tym zakresie decyzja odpowiada wymogom art. 107 §1 kpa. Sąd zauważa, że decyzja organu zawiera braki w zakresie uzasadnienia albowiem nie wypełnia w całości dyspozycji przepisu art. 107 §3 kpa , ale powyższe uchybienie nie ma żadnego znaczenie dla oceny poprawności zaskarżonej decyzji .Zgodnie bowiem z art. 207 ust.1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym ( Dz. U. 2016 poz.1842) dalej p.o.s.w. Do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Odpowiednie stosowanie przepisów kpa nie wymaga od uczelni wyższej stosowania tak dokładnych wymogów w uzasadnieniu decyzji jak przy rozstrzygnięciach wydawanych przez organy władzy państwowej. Przechodząc do meritum oceny należy przypomnieć, że w ocenie skarżącego jego osiągnięcia naukowe , które jak sam określa są wybitne, powinny przeważyć nad brakującą 0,08 punkta w ocenie średniej ocen i sprawić, aby Rektor przyznał stypendium dla najlepszych studentów. Sąd nie podziela tak sformułowanego stanowiska skarżącego. Sprawę zasad przyznawania stypendium reguluje w ogólnym zarysie ustaw o szkodnictwie wyższym oraz Regulaminu stypendium rektora dla najlepszych studentów Uniwersytetu im. A. M. w P. (załącznik do Zarządzenia Rektora [...] nr 332/2013/2014 z dnia 23 września 2014 r.), zwanego dalej Regulaminom, § 60 ust. 1-3 Statutu UAM (załącznik do Uchwały Senatu UAM nr 59/2006 z dnia 19 czerwca 2006 r., z późn. zm.), Zgodnie z art. 173 ust.1 pkt.3 p.o.s.w. student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa w formie stypendium rektora dla najlepszych studentów. Zgodnie z art. 174. 1. Świadczenia, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 8, przyznaje się ze środków funduszu pomocy materialnej dla studentów i doktorantów, o którym mowa w art. 103. 2. Rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego i uczelnianym organem samorządu doktorantów dokonuje podziału dotacji, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7 i ust. 4. Z treści tego przepisu wyraźnie wynika, że Rektor dysponuje określona pulą środków , którą może przeznaczyć na stypendia dla najlepszych studentów i w ramach tego budżetu musi tak gospodarować aby rzeczywiście pomoc otrzymali ci studenci, którzy w ocenie rektora zasługują na miano najlepszych. Art. 181. ust.1. stanowi, że Stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymywać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. .Przepis ten wyraźnie wskazuje, że przyznanie stypendium ma charakter uznaniowy. Tym samym ustawodawca pozostawia organom luz decyzyjny, co nie oznacza oczywiście , że mogą one w sposób dowolny podejmować rozstrzygnięcie. W okolicznościach nieniejszej sprawy nie może być jednak mowy o dowolności, albowiem o kryteriach oceny kto spełnia wymagania dla najlepszego studenta organ kierował się zapisami regulaminu przyznawania stypendium rektora z dnia [...].09.2014 r.- załącznik do Zarządzenia Rektora UAM 332/2013/2014 . Zapis §4 cyt, regulaminu stanowi: Ust.1 Stypendium może otrzymać student studiów stacjonarnych lub niestacjonarnych, który w trakcie poprzedniego roku studiów w granicach właściwego roku akademickiego uzyskał wysoką średnią ocen, nie niższą niż 4,00. Ust.2. W przypadku realizacji jednego roku studiów z przerwą wynikającą udzieleniem urlopu, o którym mowa w § 44 ust. 1 Regulaminu studiów, średnią wyznacza się ze na podstawie ocen z roku studiów realizowanego w ten sposób. Ust.3. Stypendium może otrzymać student studiów stacjonarnych lub niestacjonarnych, który w trakcie poprzedniego roku studiów w granicach właściwego roku akademickiego uzyskał wysoką średnią ocen nie niższą niż 4,00 oraz: a) osiągnięcia naukowe wymienione w Załączniku nr 1 (tabela) do Regulaminu lub b) osiągnięcia sportowe wymienione w Załączniku nr 1 (tabela) do Regulaminu, lub c) osiągnięcia artystyczne wymienione w Załączniku nr 1 (tabela) do Regulaminu. Powyższy zapis regulaminu w ocenie Sądu jest na tyle jasny i precyzyjny , że w przypadku nieosiągnięcia średniej ocen co najmniej 4,0 nie ma możliwości otrzymania stypendium dla najlepszych studentów. Regulamin przyznawania stypendium przewiduje jednak taką możliwość została ona zapisana w § 9 Regulaminu. Przepis ten znajduje się w rozdziale IV zatytułowanym " Tryb postępowania w sprawie ustalania uprawnień do stypendium " § 9 ust.1. Regulaminu stanowi: Stypendium przyznawane jest na wniosek studenta przez Rektora lub działającego z jego upoważnienia Prorektora ds. studenckich, na podstawie rankingu przygotowanego przez Uczelnianą Komisję Ekonomiczną. Ust.2. §9 W przypadku ubiegania się o stypendium przez studenta, którego średnia ocen jest niższa niż 4,00, ale posiadającego znaczne osiągnięcia, o których mowa w § 4 ust. 3 lit. a)-c), Rektor może wydać decyzję o przyznaniu stypendium na podstawie rozpatrzenia wniosku w oparciu o indywidualną sytuację wnioskodawcy. Mając na uwadze tak sformułowany tryb postępowania w sprawie ustalania uprawnień do stypendium Sąd nie podziela twierdzeń skarżącego, że z racji jego wybitnych osiągnięć to Rektor powinien skorzystać z zapisu § 9 ust.2 i w oparciu o indywidualną ocenę sytuacji wnioskodawcy przyznać stypendium. Takie rozstrzygnięcie jako absolutnie wyjątkowe podlega ocenie Rektora , który jest obeznany zarówno z osiągnięciami wszystkich studentów , ale także z możliwościami finansowymi uczelni co sprawia, że organ orzekający może ale nie musi skorzystać z takiego wyjątku. Rektor nie skorzystał z takiej możliwości jak opisano to szczegółowo w odpowiedzi na skargę nie przyznał stypendium z racji ograniczonych środków, a także wobec nie przyznania stypendium w trybie indywidualnym żadnemu studentowi kierunku archeologia, a także z uwagi na fakt, że podczas analizy punktów uzyskanych za osiągnięcia naukowe brak było osiągnięć najwyżej punktowanych ( m.in. udziału w olimpiadach i konkursach naukowych, czy publikacji w języku polskim i języku kongresowym).Organ miał pełne podstawy aby osiągnięcia naukowe wnioskodawcy nie uznać za znaczące osiągnięcia w rozumieniu § 9 ust.2 Regulaminu. Reasumując zaskarżone decyzje znajdują pełne oparcie w okolicznościach ustalonego stanu faktycznego i obowiązujących wskazanych przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i Regulaminu. Sąd nie znajdując naruszenia żadnych przepisów na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił jako niezasadną.