I SA/Bd 882/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2017 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Z. U. D., G. K. i M. w J. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. Z. U. D., G. K. i M. w J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2014 postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 23 listopada 2016r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję B. S. z dnia [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2014. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym podkreślić, że w ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny (czy jest on zgodny z prawem), bowiem zaskarżona decyzja aż do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem. Zauważyć należy, że nie każdy akt administracyjny ma charakter wykonalny. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których dany podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Zgodnie z przeważającymi poglądami doktryny nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania. (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis Warszawa 2005 r., str. 295-296). Zaskarżona decyzja ma charakter odmowny, bowiem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, odmawiającą skarżącemu stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości. Tym samym zaskarżona decyzja, nie nałożyła na stronę żadnych obowiązków, ani nie przyznała jej praw, określonych w przepisach prawa. Natomiast instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego unormowana przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt ten nakłada na stronę określone przepisami prawa i obowiązki, kiedy wykonanie tego aktu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady nie można wstrzymać wykonania decyzji odmownej. W tym stanie rzeczy wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.