VII SA/Wa 772/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 lutego 2017 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267) w zw. z art. 144 Kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013r., poz. 1409 ze zm.) po rozpatrzeniu zażalenia [...] – utrzymał w mocy postanowienie PINB [...] z dnia [...] listopada 2015r. (nr [...] ) odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...].07.2015r. nr [...]w celu wyegzekwowania obowiązku nałożonego decyzją PINB [...]. z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] nakazującej [...] doprowadzenie sieni wejściowej oraz wejścia do budynku mieszkalnego dwuklatkowego na działkach nr ew. [...] i [...] w [...] , gm. [...] , do stanu poprzedniego poprzez demontaż ścianki działowej, montaż futryny i stolarki drzwiowej zewnętrznej. Organ wskazał, że wobec niewykonania ww. nakazu w dniu 28 kwietnia 2015r. zobowiązanemu doręczono upomnienie, następnie w dniu [...] lipca 2015r. wystawiono tytuł wykonawczy ([...] ), którego doręczenie dnia 9 lipca 2015r. wszczęło postępowanie egzekucyjne. W piśmie z dnia 16 lipca 2015r. zobowiązany wniósł zarzuty na podstawie art. 33 § 1 pkt 1, 6 i 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego i jego zawieszenie. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] 08.2015r. PINB [...] nie uwzględnił zarzutów zobowiązanego, w uzasadnieniu odniósł się również do wniosku w o postępowania egzekucyjnego i jego zawieszenia. [...]WINB postanowieniem nr [...] z dnia [...] .10.2015r., uchylił w/w postanowienie i przekazał sprawę organowi powiatowemu. PINB [...] wydał ww. postanowienie z dnia [...] 11.2015r. Postanowieniami z dnia [...] listopada 2015r. nr [...] odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego, a postanowieniem z dnia [...] listopada 2015r. nr [...] odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Dalej organ wskazał, że postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w przypadkach wymienionych w art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. Z uwagi na to, iż powołane przez zobowiązanego okoliczności nie spełniają takich przesłanek organ stwierdził, iż zasadnie odmówiono zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Odnosząc się do argumentów zażalenia organ stwierdził, iż pozostają one bez wpływu na rozstrzygnięcie. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zawiera zamknięty katalog przesłanek obligujących organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania egzekucyjny. Żadna inna okoliczność nie może skutkować zawieszeniem postępowania egzekucyjnego. Organ dodał, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skargę na powyższe postanowienie złożył [...] zarzucając naruszenie art. 7, 10 i 77 kpa oraz art. 33 u.p.e.a. dające podstawę do wznowienia postępowania i wniósł o jego uchylenie w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji, W uzasadnieniu wskazał, że wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania, z uwagi na fakt, iż zgodnie z art. 33 u.p.e.a. skarżący wykonał w całości nałożony obowiązek. Skarżący poddał w wątpliwość określenie przedmiotu rozbiórki jak i przedmiotu postępowania. Podkreślił, że ważne jest aby okoliczności faktyczne będące podstawą zastosowania przepisów nakazujących tak daleko idącą ingerencję, jaką jest rozbiórka były analizowane i oceniane przez organ w każdym indywidualnym przypadku ze szczególną wnikliwością oraz przy zachowaniu bezwzględnie obowiązujących reguł proceduralnych. Ewentualne uchybienie, zarówno w procesie materiału dowodowego, jak i oceny wszystkich elementów tego materiału, mogą mieć bowiem wpływ na rozstrzygnięcie, którego wykonanie powoduje trudne do odwrócenia skutki. Przepisy procedury administracyjnej obligują organy do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpującego zebrania całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.) mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ustalenia poczynione w tej sprawie powinny znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu faktycznym decyzji zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem skarżącego [...] IWNB nie uwzględnił faktu, że decyzja w sprawie rozbiórki nie jest prawomocna, i jako taka nie może zostać wykonana. Nie ustalono również że Sąd w [...] dokonał podziału nieruchomości w [...] dzieląc na dwie działki nr [...] i [...] i dom na pół. W tym kontekście skarżący powołał się na wyrok NSA z dnia 27 czerwca 1996 r., sygn. akt GD 1527/95, w którym przyjęto, że " W pojęciu rozstrzygnięcia mieście się to, że decyzja organu administracji państwowej, nakładające na stronę postępowania administracyjnego obowiązek określonego zachowania, powinna obowiązek ten wyrażać precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji, w przeciwnym wypadku prowadzi do uchylenia decyzji." Zdaniem skarżącego organ powiatowy powinien bezspornie treść wyroku Sądu Rejonowego w [...]. Postępowanie przeprowadzono z naruszeniem przepisów proceduralnych, tj. art. 7, 77 § 1, 80 kpa w stopniu uniemożliwiającym podjęcie rozstrzygnięcia załatwiającego sprawę co do jej istoty. Konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, co wypełnia dyspozycję art 138 § 2 kpa i uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia. Przemawia za tym również konieczność zapewnienia stronom możliwości instancyjnej kontroli rozstrzygnięcia w przedmiocie zebranego materiału dowodowego i jego kwalifikacji prawnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu stosownie do art. 145 § 1 pkt lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa. Poddanym kontroli Sądu postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., ([...]),[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem - utrzymał w mocy postanowienie PINB [...] z dnia [...] listopada 2015r. (nr [...] ) odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego wszczętego tytułem wykonawczym z dnia [...] lipca 2015r. nr [...] w celu wyegzekwowania obowiązku nałożonego decyzją PINB [...] z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] nakazującej [...] doprowadzenie sieni wejściowej oraz wejścia do budynku mieszkalnego dwuklatkowego na działkach nr ew. [...] i [...] w [...] , gm. [...] , do stanu poprzedniego poprzez demontaż ścianki działowej, montaż futryny i stolarki drzwiowej zewnętrznej. Podkreślić zatem trzeba, że podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a., zgodnie z którym postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu: 1. w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2. w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3. w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4. w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Katalog przesłanek do zawieszenia postępowania egzekucyjnego wymienionych w ww. przepisie ma charakter zamknięty. Użycie przez ustawodawcę w art. 56 § 1 u.p.e.a. sformułowania "postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu" oznacza, że w razie spełnienia przesłanek wymienionych enumeratywnie w pkt 1- 5 nie pozostawiono organowi egzekucyjnemu swobody wyboru co do zawieszenia postępowania, a wystąpienie okoliczności przewidzianych w tym przepisie obliguje organ do zawieszenia postępowania. Ponadto, co wymaga szczególnego podkreślenia w niniejszej sprawie, ocena czy istniały podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, powinna nastąpić według stanu rzeczy z chwili rozpatrywania sprawy przez organ egzekucyjny (por. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 1997 r., sygn. akt I SA/Gd 1526/96, LEX nr 31564). W rozpatrywanej sprawie, w świetle treści przytoczonego przepisu, podstawą zawieszenia postepowania nie mogły być zatem, ani okoliczności wskazane we wniosku (pt. zarzuty w sprawie prowadzenia postepowania egzekucyjnego) z dnia [...] lipca 2015r. tj. nieodwracalność skutków wykonania zobowiązania, której skarżący upatrywał w przedwczesnym wszczęciu postepowania egzekucyjnego w związku z wystawieniem tytułu wykonawczego na podstawie postanowienia z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...] (odmawiającego przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji stanowiącej podstawę wystawienia ww. tytułu wykonawczego, ani otwarty termin do złożenia skargi sądowej. W dacie wydania kontrolowanego postanowienia, decyzja z dnia [...] lutego 2015r. była decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji, jej wykonalność nie została wtrzymana, zatem obowiązek w niej określony podlegał egzekucji. Zauważyć przy tym należy, że ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie zna instytucji fakultatywnego zawieszenia postępowania, o której traktuje art. 98 k.p.a. Trafne było zatem stanowisko, że nie było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, z uwagi na to, iż nie wykazał on żadnej z ustawowych przesłanek, które powodują zawieszenie postępowania egzekucyjnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako nieuzasadnioną oddalił.