III SA/Gd 1123/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 lutego 2017 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 4 listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry oddala skargę. Decyzją z dnia 13 czerwca 2016 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego wymierzył J. K., prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą [...] - karę pieniężną w wysokości 12.000,00 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Od powyższej decyzji w dniu 6 października 2016r. J. K. wniósł odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. We wniosku wskazał, że korespondencja w postępowaniu podatkowym zakończonym ww. decyzją była kierowana pod nieprawidłowy adres, a tym samym strona i jej pełnomocnik nie mieli wiedzy o wydanej decyzji. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 1, art. 223 § 2 pkt 1 w zw. z art. 165 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613), stwierdził niedopuszczalność odwołania oraz umorzył postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, że w sprawie istotne było ustalenie, czy zaskarżona decyzja weszła do obrotu prawnego. Organ ustalił, że decyzja została wysłana za pośrednictwem platformy e-puap na adres poczty elektronicznej pełnomocnika, który w pełnomocnictwie szczególnym nie wskazał adresu elektronicznego. Zatem przesyłkę błędnie uznano za doręczoną. Z załączonych do odwołania dokumentów wynikało, że adres, pod którym doręczono sporną korespondencję nie był prawidłowym adresem platformy e-puap. Organ odwoławczy stwierdził więc, że zaskarżona decyzja nie została prawidłowo doręczona, co oznacza, że nie rozpoczął biegu termin określony w art. 223 § 2 pkt 1 o.p.. Zatem sama decyzja nie weszła do obrotu prawnego, co czyni złożone od niej odwołanie niedopuszczalnym w rozumieniu art. 228 § 1 pkt 1 o.p.. W związku z powyższym bezprzedmiotowe było postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skoro bowiem termin do wniesienia odwołania nie rozpoczął swego biegu i tym samym nie został przekroczony 14-dniowy termin do wniesienia odwołania, zaistniała bezprzedmiotowość postępowania, wyrażająca się brakiem stanu uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności procesowej. J. K. wniósł skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do organu celem dalszego prowadzenia. Podniósł, że nie zgadza się z takim rozstrzygnięciem. Twierdził, że orzeczenie jest dla niego krzywdzące i niesprawiedliwe. Skarżący, powołując się na treść pisma organu pierwszej instancji z dnia 15 listopada 2016 r. stwierdził, że zaskarżone postanowienie pozbawia go możliwości obrony jego praw. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016r. , poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd, oceniając legalność zaskarżonego przez skarżącego postanowienia Dyrektora Izby Celnej doszedł do przekonania, że nie narusza ono prawa. Organ odwoławczy prawidłowo uznał bowiem , że skarżącemu nie została doręczona decyzja organu pierwszej instancji. Decyzja ta przesłana została pełnomocnikowi skarżącego za pośrednictwem teleinformatycznego systemu ePUAP, jednak - co nie było sporne - adres, pod który wysłano przedmiotową decyzję, nie był prawidłowym adresem platformy ePUAP. W tej sytuacji decyzja ta nie została skarżącemu prawidłowo doręczona i nie weszła do obrotu prawnego. Skoro tak - to nie można wnieść od niej skutecznie odwołania, bo nie rozpoczął biegu termin określony w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej , który stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. Wobec powyższego organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Organ ten zasadnie też uznał, że bezprzedmiotowe stało się postępowanie w sprawie przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie nie rozpoczął bowiem biegu – z przyczyn powyżej wskazanych. Brak w tej sytuacji podstaw do uznania, że zaskarżone postanowienie narusza prawo. Skarżący w skardze twierdził, że zaskarżone przez niego postanowienie jest dla niego krzywdzące i pozbawia go możliwości obrony jego praw , bowiem - choć z postanowienia tego wynika, że decyzja organu pierwszej instancji nie została mu skutecznie doręczona - organ pierwszej instancji pismem z dnia 15 listopada 2016 r. poinformował, że nie doręczy mu tej decyzji, bo organ odwoławczy umorzył postępowanie nie przywracając terminu. Stwierdzić w tej sytuacji trzeba, że skarżący w niewłaściwy sposób zinterpretował treść przywołanego pisma. Naczelnik Urzędu Celnego w piśmie tym faktycznie przytoczył treść postanowienia organu odwoławczego, jednak w dalszej jego części wskazał, że na postanowienie przysługuje skarga do WSA w Gdańsku w terminie trzydziestu dni od dnia jego doręczenia, wobec czego organ I instancji może prowadzić postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej po upływie 30- dniowego terminu od doręczenia postanowienia organu odwoławczego. Innymi słowy z pisma tego wynika, że organ pierwszej instancji może podjąć dalsze czynności wówczas, gdy upłynie termin przewidziany dla możliwości wniesienia skargi do sądu na postanowienie organu odwoławczego. Z pisma tego w żaden sposób nie wynika natomiast, że organ pierwszej instancji ignoruje treść postanowienia organu odwoławczego. `Mając na uwadze powyższe Sąd , na podstawie art.151 p.p.s.a., oddalił skargę.