I OZ 952/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia stowarzyszenia ogrodowego [..] z siedzibą w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt: II SAB/Wa 711/16 o odmowie sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt: II SAB/Wa 711/16 w sprawie ze skargi stowarzyszenia ogrodowego [..] z siedzibą w Ł. na bezczynność stowarzyszenia ogrodowego [..] z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 13 czerwca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 711/16 uwzględnił skargę [..] z siedzibą w Ł. na bezczynność stowarzyszenia [..] z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 13 czerwca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. W sentencji wyroku Sąd oznaczając strony wymienił: [..] z siedzibą w W. wskazując typ stowarzyszenia (stowarzyszenie ogrodowe), natomiast skarżące stowarzyszenie ogrodowe wskazał jako [..] z siedzibą w Ł. Pismem z dnia 16 marca 2017 r. skarżące Stowarzyszenie wystąpiło z wnioskiem o sprostowanie wyroku przez wpisanie pełnej nazwy Stowarzyszenia i rodzaju organizacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt: II SAB/Wa 711/16 odmówił sprostowania wyroku z dnia 16 lutego 2017 r., stwierdzając, że treść wyroku nie zawiera omyłki co do oznaczenia nazwy strony skarżącej, a z uwagi na nazwę zbędne było określenie prawnej formy działania strony skarżącej. Skarżące Stowarzyszenie wniosło zażalenie na powyższe postanowienie Sądu, podnosząc, że jego nazwa została w wyroku podana błędnie, a ponadto w sposób niepełny, bez zawarcia wskazania rodzaju organizacji, a w przypadku organu rodzaj ten został dookreślony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało uwzględnić. Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – dalej p.p.s.a.) przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna tego przepisu prawa wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Należy jednak zauważyć, że oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. komentarz do art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2009). Istotą zastosowania tego przepisu jest umożliwienie usunięcia z wyroku (lub postanowienia) wszelkich jego oczywistych niedokładności czy innych drobnych omyłek. W sprawie niniejszej właściwym jest przywołanie definicji słownikowej (słownik języka polskiego PWN, http://sjp.pwn.pl) pojęć. Niedokładność, to inaczej nieścisłość, brak dbałości o szczegóły, natomiast błąd to niezgodność z obowiązującymi regułami pisania, liczenia, wymowy itp. Niedokładność czy omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, str. 486 i nast.). Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy. Błąd pisarski to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Inne oczywiste omyłki są swym charakterem zbliżone do niedokładności czy błędu pisarskiego. Każdy tego rodzaju wypadek podlega indywidualnej ocenie sądu po rozważeniu wszystkich okoliczności konkretnej sprawy. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. Odnosząc zatem powyższe uwagi do zasadności odmowy sprostowania sentencji wyroku w tej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie błędnie uznał, iż zakres żądanych przez skarżące Stowarzyszenie zmian wykracza poza granice dopuszczalnej rektyfikacji orzeczeń sądowych. Dokonana zmiana nie ingeruje bowiem w istotę i meritum wydanego przez ten Sąd rozstrzygnięcia, a nieścisłości w oznaczeniu strony postępowania mają charakter ewidentny. Skarżącym stowarzyszeniem było bowiem "[..]" z siedzibą w Ł. W wyroku Sądu z dnia 16 lutego 2017 r., jako stronę skarżącą określono [..] z siedzibą w Ł. Oczywistym jest fakt, że nie zawarto więc pełnej nazwy skarżącego w sentencji wyroku (zarówno w rubrum, jak i w tenorze). Nie można także się zgodzić z Sądem I instancji, że nazwa skarżącego wyłącza konieczność określenia prawnej formy jego działania. Zwrócić należy uwagę, że nazwa skarżącego nie musi (choć w tym przypadku jest zgodna) przesądzać ani sugerować rodzaju organizacji, który wynika z KRS. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazując organ określił go w sposób pełny, w sentencji wyroku wymienił pełną nazwę ze wskazaniem, nie wyłącznie prawnej formy działania, ale i rodzaju organizacji, jednoznacznie określając stowarzyszenie [..] z siedzibą w W., jako stowarzyszenie ogrodowe, nie zachodziły podstawy do odmowy uwzględnienia wniosku skarżącego o sprostowanie sentencji przez tak samo szczegółowe określenie strony skarżącej. W tej sytuacji Sąd I instancji powinien uwzględnić żądanie wniosku i sprostować sentencję wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2017 r. prawidłowo oznaczając strony, i tak w rubrum po słowach: po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 lutego 2017 r. sprawy ze skargi w miejsce "[..]" wpisać "stowarzyszenia ogrodowego "[..]" z siedzibą w Ł.", a po słowach: na bezczynność w miejsce "[..] stowarzyszenie ogrodowe z siedzibą w W." wpisać "stowarzyszenia ogrodowego [..] z siedzibą w W."; w tenorze w punkcie pierwszym w miejsce "[..] stowarzyszenie ogrodowe z siedzibą w W." wpisać "stowarzyszenie ogrodowe [..] z siedzibą w W.", a w miejsce "[..]" wpisać "stowarzyszenia ogrodowego "[..]" z siedzibą w Ł.", w punkcie trzecim w miejsce "[..] stowarzyszenia ogrodowego z siedzibą w W." wpisać "stowarzyszenia ogrodowego [..] z siedzibą w W.", a w miejsce "[..]" wpisać "stowarzyszenia ogrodowego "[..]" z siedzibą w Ł." - usuwając w ten sposób zaistniałe nieścisłości, zgodnie z obowiązującymi regułami pisania, zachowując szyk członu określającego (łac. determinans = Ds) i określanego (łac. determinatum = Dt) dla fraz stałych i deklinację. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu uiszczonego wpisu, wskazać należy, że stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów postępowania Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 tej ustawy.