II GZ 783/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2723/16 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: oddalić zażalenie. M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji. Zarządzeniami z dnia 30 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 19 stycznia 2017 r. Zaskarżonym postanowieniem WSA w Warszawie skargę odrzucił wskazując, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi upływał zatem w dniu 26 stycznia 2017 r., a ponieważ w zakreślonym terminie skarżący nie wykonał powyższych wezwań Sądu, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 65 § 2 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji w której dokonanie czynności przed niewłaściwym organem prze upływem przepisanego terminu uważa się za dokonanie z zachowaniem terminu, 2. art. 48 § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwą wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, skutkujące uznaniem czynności skarżącego za dokonaną po terminie, tym samym niewywołującą skutków prawnych, 3. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwą wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, skutkujące odrzuceniem skargi. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dniem 20 stycznia 2017 r. skarżący przesłał podpisaną skargę uzupełniając tym samym braki formalne skargi. Wprawdzie skarga omyłkowo została wysłana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku, ale nie powinno to rzutować na skuteczność jej uzupełnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jedno z tych wymagań określa art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Pismo nie zawierające załączników oraz nie podpisane nie może otrzymać prawidłowego biegu. W przypadku, gdy pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wyżej wskazanego warunku formalnego, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewątpliwie niepodpisanie skargi stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie pismu dalszego biegu. Brak podpisu pod skargą uniemożliwia bowiem stwierdzenie, że wolą osoby wskazanej jako skarżący jest zainicjowanie postępowania przed sądem administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2016 r., sygn. akt I GZ 539/16). W rozpoznawanej sprawie, z uwagi na brak podpisu na skardze, Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do jej podpisania, przesyłając mu kserokopię skargi. Ponadto w wezwaniu tym wskazano na konieczność odesłania jej Sądu. Dla zachowania terminu konieczne jest zatem prawidłowe zaadresowanie korespondencji. Nie można więc uznać za wystarczające terminowe nadanie pisma w placówce pocztowej, jeśli pismo zostało skierowane do niewłaściwego adresata. Odejście od ujęcia restrykcyjnego w tym względzie, tj. wprowadzenie skutku w postaci zachowania terminu, mimo skierowania pisma do niewłaściwego organu lub sądu, musi być przez ustawodawcę wyraźnie przewidziane. W związku z powyższym, skoro skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi i pouczony o skutkach niedochowania terminu, to niewykonanie wezwania w wyznaczonym terminie skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia