II SA/Rz 1725/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi JK na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić JK kwotę 500 zł (słownie: pięciuset złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2016 r. wezwano r.pr. PS działającego pełnomocnik JK, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 20 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego podał, że w opisywanej sprawie "powołuje się" na pełnomocnictwo przedstawione organowi administracyjnemu podczas oględzin dokonanych w dniu 7 października 2016 r., a "w razie braku przywołanego dokumentu" swoje umocowanie wywodzi z pełnomocnictwa złożonego do akt sprawy sądowoadministracyjnej prowadzonej pod sygn. II SA/Rz 1113/15. Pełnomocnik zastrzegł, że gdyby "żaden ze wskazanych dokumentów nie spełniał oczekiwań Sądu", zwraca się o ponowne wezwanie, celem złożenia "kolejnego dokumentu". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo, z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W przypadku, gdy pierwszą czynnością procesową jest wniesienie skargi, pełnomocnik jest zobowiązany do przedłożenia pełnomocnictwa wraz ze skargą, ponieważ jego brak stanowi zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 Ppsa, brak formalny skargi. W przypadku uchybienia obowiązkowi złożenia dokumentów, z których wynikałoby umocowanie osoby wnoszącej skargę do działania imieniem strony skarżącej, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie 7 dni. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa). W rozpoznawanej sprawie wezwanie w przedmiocie uzupełnienia braków skargi zostało doręczone zawodowemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 grudnia 2016 r., a zatem ostatnim dniem siedmiodniowego terminu przewidzianego na złożenie dokumentu pełnomocnictwa był dzień 23 grudnia 2016 r. (piątek). Pomimo upływu terminu pełnomocnik skarżącego nie złożył wymaganego dokumentu pełnomocnictwa, co uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa. Odnosząc się do stanowiska skarżącego Sąd informuje, że wynikający z art. 49 § 1 Ppsa siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi, do których jak wskazano wyżej zalicza się również brak dokumentu pełnomocnictwa stwierdzającego umocowanie pełnomocnika do wniesienia skargi imieniem mocodawcy, jest terminem ustawowym, a zatem nie może być na wniosek strony przez przewodniczącego przedłużony ani skrócony. Tym samym skoro w wyznaczonym terminie zawodowy pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków skargi, brak było podstaw do wystosowania przez Sąd ponownego wezwania. Brak jest również podstaw do samodzielnego poszukiwania przez Sąd udzielonego przez skarżącego pełnomocnictwa tak w aktach administracyjnych, jak i sądowych, gdyż w świetle art. 37 § 1 Ppsa pełnomocnik przy pierwszej czynności procesowej jest zobowiązany do złożenia dokumentu pełnomocnictwa do akt sprawy, a nie ogólnie rzecz biorąc do sądu administracyjnego ze skutkiem odnoszącym się do wszelkich spraw inicjowanych przez mocodawcę. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 Ppsa.