I SA/Bk 1104/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. Sp. z o.o. w likwidacji w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r. oraz odsetek za zwłokę od niezapłaconego w terminie podatku za lipiec 2013 r. , odsetek za zwłokę do nieopłaconych w całości zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2013 r. i określenie kwoty pomocy publicznej podlegającej zwrotowi p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. , L. Sp. z o.o. w likwidacji w W. - dalej "skarżąca" wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Spółka od grudnia 2012 r. nie prowadzi jakiejkolwiek działalności gospodarczej, ponieważ znajduje się w trakcie likwidacji, co zostało ujawnione w KRS spółki i ogłoszone w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Cały majątek spółki został zajęty na poczet toczących się postępowań egzekucyjnych, prowadzonych przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Suwałkach i sprzedany na licytacjach komorniczych. Podział sumy uzyskanej ze sprzedaży największego aktywa spółki – nieruchomości z budynkami jeszcze nie został przedstawiony spółce. Spółka nadal posiada wierzytelności, których nie jest w stanie zaspokoić przy braku jakichkolwiek przychodów. Zgodnie z danymi zawartymi we wniosku, kapitał zakładowy spółki jest ujemny. Według bilansu za rok 2016 spółka poniosła stratę w wysokości 0 zł, wartość środków trwałych spółki wynosi 0 zł. Na rachunku bankowym spółka nie posiada żadnych środków. W konkluzji stwierdzono, że spółka znajdująca się w stanie likwidacji nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej (k. 64,70-73). Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 j.t.) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z treści tego przepisu wynika wprost, że ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie tego prawa. Ze złożonego wniosku wynika, że L. Sp. z o.o. w likwidacji w W. prowadzi proces likwidacyjny w celu zaspokojenia wszelkich ciążących zobowiązań wobec wierzycieli i na chwilę obecną nie dysponuje już żadnym majątkiem, gdyż został on przeznaczony na poczet toczących się postępowań egzekucyjnych, prowadzonych przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w S. i sprzedany na licytacjach komorniczych. Podział sumy uzyskanej ze sprzedaży największego aktywa spółki – nieruchomości z budynkami jeszcze nie został przedstawiony spółce. Spółka nadal posiada wierzytelności, których nie jest w stanie zaspokoić, gdyż nie osiąga żadnych przychodów. Zgodnie z danymi zawartymi we wniosku, kapitał zakładowy spółki jest ujemny. Według bilansu za rok 2016 spółka poniosła stratę w wysokości 0 zł, wartość środków trwałych spółki wynosi 0 zł. Na rachunku bankowym spółka nie posiada żadnych środków. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że spółka nie ma żadnych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy. Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżąca spółka jest obecnie w stanie likwidacji, od 2012 r. nie prowadzi działalności gospodarczej i jak wskazują likwidatorzy w praktyce funkcjonuje obecnie jedynie z uwagi na toczące się postępowania. Spółka nie osiąga zatem żadnych dochodów, nie posiada także żadnego majątku trwałego, ani środków majątkowych na kontach bankowych, nie ma również jakiegokolwiek majątku do wykorzystania. Uwzględniając powyższe, oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie ma żadnych środków na poniesienie kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie, zasadnym jest zatem przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Dlatego też mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.