II SA/Sz 179/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.),, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi K. N.-P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. decyzją z dnia [...] r., nr[...] , na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, nakazał "inwestorowi K. N., zam. przy ul. [...] w S., rozbiórkę budynku murowanego na działce nr [...] na terenie Rodzinnych Ogrodów Działkowych [...] przy ul. [...] ". Następnie, postanowieniem z dnia [...] r., nr PINB-[...] , PINB sprostował z urzędu błąd pisarski w nazwisku inwestora zastępując brzmienie nazwiska: "K. N. " nazwiskiem "K. N. n". Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] organ sprostował z urzędu datę decyzji, której dotyczyło postanowienie z dnia [...] r. w ten sposób, że datę decyzji określoną jako: "z dnia [...] r. znak: PINB –[...] sprostowano: "z dnia [...] r. znak: [...] ". Na postanowienie prostujące z urzędu oczywistą omyłkę z dnia [...] r. zażalenie wniosła K. N. - P. , reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz umorzenie postępowania pierwszej instancji w całości. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu: 1. brak podstaw do sprostowania decyzji administracyjnej, z uwagi na fakt, że dokonana przez organ zmiana nie stanowi oczywistej omyłki, 2. błędne oznaczenie strony postępowania, 3. sprostowanie postanowieniem decyzji nieistniejącej w obrocie prawnym. W uzasadnieniu strona podniosła, że sprostowanie z urzędu błędu pisarskiego w nazwisku inwestora nie stanowi sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, a zmianę adresata decyzji. Sprostowanie decyzji w trybie art. 113 § 1 k.p.a. może dotyczyć tylko nieistotnych wadliwości decyzji, polegających na prostowaniu błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek. Zgodnie z zaskarżonym postanowieniem stroną postępowania jest K. N. . Tymczasem strona posiada nazwisko "N. – P. ". K. N. - P. nie jest więc stroną zakończonego postępowania administracyjnego. Ponadto, zaskarżone postanowienie odnosi się do nieistniejącej decyzji, tj. organ powiatowy przedmiotowym postanowieniem prostuje decyzję z dnia [...] r., natomiast stronie nie jest znana taka decyzja administracyjna. Błędne oznaczenie decyzji jest istotną wadą postanowienia, która powoduje konieczność jego uchylenia. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., po rozpatrzeniu zażalenia, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wskazał, że z uwagi na błąd pisarski nazwiska inwestora w decyzji PINB w Powiecie Grodzkim S. z dnia [...] r. nr [...] , organ powiatowy zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. sprostował z urzędu błąd pisarski w nazwisku inwestora, wskazując, iż zamiast K. "N. ", powinno być K. "N. ". Ww. postanowienie z uwagi na błąd pisarski sprostowane zostało z urzędu postanowieniem z dnia [...] r. wskazując, iż przywołując decyzję organu powiatowego zamiast decyzja "z dnia [...] r. znak: PINB-[...] powinno być "z dnia [...] r. znak: [...] ". Jak wynika z akt sprawy nazwisko "N. " przywołane zostało tylko przez organ powiatowy w decyzji z dnia [...] r., nakazującej inwestorowi rozbiórkę obiektu budowlanego. ZWINB w S. rozpatrując odwołanie od ww. decyzji, decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu powiatowego, przywołał prawidłowo nazwisko inwestora, tj. N. n. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując skargę K. N. - P. na decyzję tut. organu, w prawomocnym wyroku z dnia [...] r. sygn. akt II SA/Sz 1145/11, przywoływał nazwisko skarżącej K. N. - P. , wyjaśniając w uzasadnieniu wyroku, że "w niniejszej sprawie decyzja PINB w S. z dnia [...] r. została wysłana do K. N. n (fakt zawarcia związku małżeńskiego i zmiany nazwiska strona zgłosiła dopiero na rozprawie) listem poleconym (...)". Następnie ZWINB w S. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] , odmawiającym przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w prawomocnym wyroku z dnia [...] r., sygn. akt II SA/Sz 149/14, oddalającym skargę K. N. - P. również prawidłowo przywołał nazwisko skarżącej. Powyższe dowodzi, zdaniem organu II instancji, że nie ma wątpliwości co do oznaczenia inwestora, strony postępowania, wbrew twierdzeniom skarżącej, a postępowanie administracyjne zostało zakończone. W ocenie organu odwoławczego adresatem decyzji organu powiatowego była K. N. i jak wynika z akt sprawy w tamtym okresie nie posiadała jeszcze nazwiska N. n - P. Zatem wbrew twierdzeniom skarżącej organ powiatowy, nie mógł sprostować błędu pisarskiego przywołując w treści zaskarżonego postanowienia nazwisko N. - P. Nieprawidłowe podanie przez organ powiatowy w treści decyzji z dnia [...] r. nazwiska: "N. " zamiast: "N. n" należy uznać za błąd pisarski, który należało sprostować, wobec czego należało orzec jak w sentencji. Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Organ II instancji podkreślił, iż błąd pisarski w nazwisku skarżącej, polegający na sprostowaniu "N. " na "N. " nie powoduje zmiany adresata decyzji organu powiatowego, natomiast powołanie się skarżącej na decyzję organu powiatowego nieistniejącą w obrocie prawnym, jest nietrafne, bowiem w tym zakresie zaskarżone postanowienie zostało sprostowane z urzędu ze względu na błąd pisarski postanowieniem z dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r. K. N. - P. , reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., zarzucając mu naruszenie: - art. 113 k.p.a. poprzez przyjęcie, że sprostowanie dokonane przez organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. stanowi sprostowanie błędu pisarskiego, - art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 w związku z art. 140 i 144 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, w szczególności poprzez przyjęcie, że postanowienie organu I instancji z dnia [...] r. prostujące z urzędu błąd pisarski w postanowieniu tego organu z dnia [...] r. sprawiło, że zarzut sprostowania postanowieniem decyzji nieistniejącej w obrocie prawnym stał się bezprzedmiotowy. W odpowiedzi na skargę ZWINB w S. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sądowa kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Dokonana według wskazanego wyżej kryterium sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia wskazuje na bezzasadność skargi. W rozpoznawanej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. dokonał sprostowania oczywistej omyłki zawartej we własnej decyzji z dnia [...] ., polegającej na błędnym określeniu nazwiska skarżącej jako: "N. " zamiast: "N. ". Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2016r. poz. 23), dalej: "k.p.a.". Zgodnie z treścią tego przepisu organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste pomyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Z uwagi na brak ustawowej definicji znajdujących się w tym przepisie pojęć niedookreślonych jak "błędy pisarskie i rachunkowe", wypracowało je orzecznictwo i literatura. Błąd pisarski zatem, to widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazu, mylna pisownia albo widocznie niezamierzone opuszczenie wyrazu lub wyrazów, przy czym nie może ono mieć wpływu na merytoryczną treść decyzji, zaś błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1502/07). Szczególnego rodzaju błędami występującymi w decyzjach administracyjnych oraz innych dokumentach są błędy ortograficzne, gramatyczne czy błędy komputerowe polegające najczęściej na zmianie lub przestawieniu litery (por. Komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego, Czesław Martysz Lex 2010). W ocenie Sądu, nieprawidłowy zapis nazwiska skarżącej, który wyniknął z pominięcia jednej litery i oznaczenie strony w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. z dnia [...] r. jako: "K. N. " zamiast: "K. N. ", został przez organ prawidłowo zakwalifikowany jako błąd pisarski. Zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 113 § 1 k.p.a. jest przeto bezzasadny. Przedmiotowy błąd, sprostowany przez organ w drodze zaskarżonego postanowienia nie doprowadził do zmiany kwalifikacji prawnej sprawy, ani do zmiany stanu faktycznego. Wydanie postanowienia w trybie art. 113 k.p.a., które jest integralną częścią decyzji z dnia [...] r., nie doprowadziło również do ponownego rozstrzygnięcia sprawy, odmiennego od pierwotnego. Postanowienie w przedmiocie sprostowania błędu nie ingeruje bowiem w merytoryczną treść decyzji. Należy odróżnić sytuację, gdy błędnie ustalono osobę, o której prawach lub obowiązkach rozstrzyga określony indywidualny akt administracyjny, tj. osobę której prawa przysługują lub którą obowiązki te obciążają, od sytuacji gdy wadliwość sprowadza się do wpisania imienia lub nazwiska strony w błędnym brzmieniu. W pierwszym przypadku ktoś inny (inna osoba) powinien być adresatem aktu administracyjnego, w drugim zaś adresat jest ustalony prawidłowo, a jedynie niewłaściwie "oznaczony", inaczej – "nazwany". Zdaniem Sądu, taki błąd w oznaczeniu adresata jest możliwy do sprostowania, jako oczywista omyłka pisarska, o jakiej mowa w art. 113 § 1 k.p.a. W postanowieniu PINB z dnia [...] r. wystąpiła wadliwość drugiego rodzaju i nie ma wątpliwości, że adresatem decyzji jest skarżąca. Jakkolwiek w postanowieniu z dnia [...] r. organ również popełnił błąd w oznaczeniu daty decyzji, zamiast: "z dnia [...] r." wskazał datę: "[...] r.", to jednak znak sprawy "[...] " pozwala na stwierdzenie, iż przedmiotem sprostowania była decyzja PINB z dnia [...] r. nakazująca skarżącej K. N. zam. przy ul. [...] w S., rozbiórkę budynku murowanego na działce nr [...] na terenie Rodzinnych Ogródków Działkowych S. przy ul. [...] w S.. Nie można uznać za zasadny zarzut nieistnienia decyzji, której dotyczyło postanowienie z dnia [...] r., albowiem decyzja podlegająca sprostowaniu zawierała dane wystarczające do jej zidentyfikowania i uznania za oczywiste, że sprostowanie błędu w nazwisku skarżącej dotyczyło decyzji z dnia [...] r. Zdaniem Sądu, wpisanie w postanowieniu z dnia [...] r. daty decyzji "[...] r." zamiast "[...] r." i wydanie przez PINB kolejnego postanowienia o sprostowaniu w tym zakresie jakkolwiek świadczy o wyjątkowym braku staranności organu w wydawaniu rozstrzygnięć, to jednak nie wpływa na legalność decyzji z dnia [...] r. nakazującej skarżącej rozbiórkę wybudowanego w warunkach samowoli budowlanej budynku, która została skierowana do osoby będącej stroną postępowania. Pominięcie jednej litery w nazwisku skarżącej nie pogorszyło jej sytuacji w postępowaniu. Zauważyć w tym miejscu należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. dwukrotnie rozpoznawał sprawy ze skargi inwestorki (wyrok z dnia 18 stycznia 2012 r. II SA/Sz 1145/11 oraz z dnia 28 czerwca 2014r. II SA/Sz 149/14), które dotyczyły decyzji z dnia [...] r., jednakże kwestia określenia strony nie budziła - w kontekście wydanej decyzji - żadnych wątpliwości, zaś skarżąca aktywnie uczestniczyła w postępowaniach sądowoadministracyjnych. Odnosząc się do zarzutów pełnomocnika skarżącej dotyczących zmiany nazwiska skarżącej w toku postępowania należy podkreślić, że ostateczna decyzja z dnia [...] r. dotyczyła K. N. . Skarżąca zmieniła stan cywilny i przybrała do swojego nazwiska nazwisko męża, jednakże wbrew temu co twierdzi pełnomocnik skarżącej, w postępowaniu w przedmiocie sprostowania błędu w nazwisku panieńskim skarżącej: "N. " nie może być mowy o oznaczeniu strony jako "N. -P. " albowiem w dniu [...] r. skarżąca takiego nazwiska jeszcze nie nosiła i brak podwójnego nazwiska skarżącej nie może oznaczać, że oznaczenie strony obarczone jest błędem. Dodać ubocznie należy, że skarżąca udzieliła po raz pierwszy pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi w dniu [...] r, jednakże jeszcze w roku [..] pisma sporządzone przez pełnomocnika (w tym skarga kasacyjna) zawierały określenie skarżącej jako "K. N. ". Podsumowując stwierdzić należało, że postanowienie w przedmiocie sprostowania błędu w nazwisku skarżącej nie narusza prawa, a zatem brak było podstaw do jego wyeliminowania z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.