III SA/Gl 1632/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner, Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant Specjalista Anna Wandoch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Z. N. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi lub górniczymi oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...]. o nr [...]) Prezes Wyższego Urzędu Górniczego uchylił swoją decyzję pierwszoinstancyjną z dnia [...] r., znak: [...] i - z uwagi na upływ okresu, na który orzeczono zakaz - umorzył w całości postępowanie w sprawie orzeczenia zakazu wykonywania Z. N. czynności osoby kierownictwa ruchu w podziemnych zakładach górniczych wydobywających węgiel kamienny i zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1 pkt 2 lub 5 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2016 r. poz. 1131), zwanej dalej "P.g.g.", na okres 10 miesięcy. W podstawie prawnej powołano art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, ze zm.; dalej jako K.p.a.), art. 77 ust. 1, art. 78 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. — Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2016 r. poz. 1131; dalej jako P.g.g.) oraz wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 27 listopada 2015 r., o sygn. akt III SA/G1 1096/14 i z dnia 15 lutego 2016 r., o sygn. akt III SA/Gl 1667/15. W uzasadnieniu przedstawiono stan faktyczny i rozważania prawne akcentując, że w dniu 19 kwietnia 2013 r. w "A" w Z. (dalej ""A" ") doszło do wypadku zbiorowego, którego przyczyny i okoliczności zostały wyjaśnione w sporządzonym przez Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w G. (dalej jako Dyrektor OUG) "Orzeczeniu w sprawie wypadku zbiorowego" zaistniałego w dniu 19.04.2013 r., ok. godz. 230 w "B" w Z. (zwanego dalej ""B" "), w [...], któremu uległo 13 pracowników (dalej zwanego "Orzeczeniem"). Podczas wyjaśniania przyczyn i okoliczności Dyrektor OUG ustalił, iż do dnia zdarzenia w "A" dochodziło do szeregu naruszeń przepisów prawa geologicznego i górniczego, a za część z tych naruszeń może ponosić odpowiedzialność Z. N.- kierownik działu górniczo- wentylacyjnego ""B" ". W konsekwencji Prezes WUG, powiadomiony przez Dyrektora OUG o podejrzeniu zaistnienia przesłanek określonych w art. 77 ust. 1 P.g.g. w odniesieniu do Z. N. - kierownika działu górniczo-wentylacyjnego Z"B" , postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. wszczął postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. Decyzją z dnia [...] r., znak: [...] , Prezes WUG zakazał Z. N. wykonywania czynności osoby kierownictwa ruchu w podziemnych zakładach górniczych wydobywających węgiel kamienny i zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1 pkt 2 lub 5 P.g.g. na okres 12 miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna, w związku z tym, że w okresie od dnia 21 sierpnia 2012 r. do dnia 19 kwietnia 2013 r. jako kierownik działu górniczo - wentylacyjnego Z"B" wprowadził zmiany sposobu przewietrzania "A" i zezwolił na prowadzenie prac w "A" bez zaktualizowania w tym zakresie "Projektu technicznego i technologii udrażniania, czyszczenia i mycia [...] " (dalej zwany "Projektem technicznym"). Strona kwestionując prawidłowość rozstrzygnięcia wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i w konsekwencji uchylenie zaskarżonej decyzji, wskazując, iż orzeczony w decyzji zakaz nie ma uzasadnienia w powołanych naruszonych przepisach, co skutkuje brakiem podstaw do zastosowania art. 77 P.g.g.. Rozpatrując powyższy wniosek w trybie odwoławczym Prezes WUG stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i decyzją z dnia 10 czerwca 2014 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r., wskazując, iż kierownik działu wentylacji jest odpowiedzialny za zapewnienie odpowiedniej ilości i jakości powietrza. Nie kwestionując zasadności i konieczności wprowadzenia zmian w systemie przewietrzania "A" , dokonanych w styczniu 2013 r., Prezes WUG wskazał, iż strona jako kierownik działu górniczo-wentylacyjnego, do dnia 19 kwietnia 2013 r. nie wprowadziła tych zmian do Projektu technicznego, a w konsekwencji nie organizowała i nie prowadziła prac w "A" w sposób zapewniający bezpieczeństwo zatrudnionym tam pracownikom. W wyniku zaskarżenia tej decyzji ostatecznej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach 27 listopada 2015 r. wydał wyrok o sygn. akt III SA/G1 1096/14 uchylający decyzję Prezesa WUG z dnia 10 czerwca 2014 r. W uzasadnieniu wyroku podkreślono, iż w aktach postępowania brakuje wersji projektu technicznego; decyzje wydane w I i II instancji zawierały sprzeczne tezy; podniesiono wątpliwości dotyczące prawidłowości wskazania naruszenia § 42 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych (Dz. U. Nr 139, poz. 1169, ze zm.; zwanego dalej "rozp. BHP") oraz brak wskazania naruszenia § 222 tego aktu; konieczność uzupełnienia materiału dowodowego o zakres czynności Z. N. ; braki w uzasadnieniu decyzji. Po uzupełnieniu materiału dowodowego i ponownym przeanalizowaniu akt sprawy Dyrektor WUG wydał 28 czerwca 2015r. zaskarżoną decyzję uchylając swoją decyzję z dnia 28 marca 2014 r. i zakazując Z. N. wykonywania czynności osoby kierownictwa ruchu w podziemnych zakładach górniczych wydobywających węgiel kamienny i zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1 pkt 2 lub 5 P.g.g. na okres 12 miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Zakres podmiotowy tego zakazu wynikał z faktu, iż Z. N. uzyskał kwalifikacje kierownika ruchu podziemnych zakładów górniczych wydobywających węgiel kamienny oraz kierownika działu wentylacji w podziemnych zakładach górniczych wydobywających węgiel kamienny i objął stanowisko kierownika działu górniczo-wentylacyjnego w Z"B" . Wskazano, że w dniu [..] r. L.Ż., Kierownik Ruchu Z" B" , zatwierdził Projekt techniczny i technologię i od tego momentu wszyscy pracownicy, wykonujący wymienione w tym dokumencie roboty, byli obowiązani do wykonywania tych robót zgodnie z postanowieniami ww. dokumentu. Dokonanie zmian w sposobie prowadzenia robót, w tym w sposobie przewietrzania, wymagało spełnienia dwóch warunków: (1) uprzedniej aktualizacji Projektu technicznego i technologii, oraz (2) zatwierdzenia tej aktualizacji przez Kierownika Ruchu Zakładu Górniczego. Skoro więc system przewietrzania w "A" zostały zmieniony na polecenie Z. N. , a przedmiotowe zmiany nie zostały ujęte w Projekcie technicznym to tym samym naruszał jego postanowienia, a stan ten trwał do dnia 19 kwietnia 2013 r., kiedy w "A" doszło do wypadku zbiorowego i gdy Dyrektor OUG powziął informację o rozbieżnościach pomiędzy stanem faktycznym w systemie przewietrzania a dokumentami dotyczącymi tego systemu. Skutkiem zmiany sposobu przewietrzania w "A" i braku aktualizacji Projektu technicznego i technologii było prowadzenie robót w "A" na podstawie dokumentacji nieodzwierciedlającej w sposób szczegółowy sytuacji górniczej w zakresie sposobu przewietrzania. Rażące naruszenie przepisu wynikało z faktu, iż braki w dokumentacji, która z założenia ma określać w sposób szczegółowy aktualną sytuację górniczą pod ziemią, stwarza niebezpieczeństwo dla pracowników, wykonujących tam swoją pracę, ponieważ w krytycznym momencie nieaktualna dokumentacja może uniemożliwić ocenę sytuacji górniczej lub prowadzić do fałszywych wniosków. Na powyższą decyzję ostateczną strona złożyła ponownie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wnosząc o jej uchylenie i odstąpienie od ukarania, podkreślając brak zawinienia, prawidłowe wykonywanie powierzonych obowiązków, lakoniczność zapisów w projekcie technicznym, a kierunki przepływu powietrz były podane na schemacie dróg ucieczkowych, schemacie rozmieszczenia urządzeń łączności i alarmowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 15 lutego 2016 r., o sygn. akt III SA/G1 1667/15, uchylił decyzję Prezesa WUG z dnia 22 czerwca 2015 r. wskazując rozbieżności między poczynionymi przez organ nadzoru górniczego ustaleniami a stwierdzeniami i konkluzjami zawartymi w zaskarżonej decyzji; ogólny charakter zapisów Projektu technicznego i technologii; brak dokładnego wyjaśnienia przez organ stanu faktycznego; nieadekwatność kary nałożonej na Z. N. do stwierdzonego przewinienia wobec zmiany oceny zachowania strony i zmniejszenia zakresu jego zawinienia; fakultatywny i uznaniowy charakter decyzji wydawanych na podstawie art. 77 P.g.g. Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją 18 października 2016 r., znak: [...] , Prezesa WUG uchylił w całości decyzję z [...] r. i z uwagi na upływ okresu, na który orzeczono Stronie zakaz wykonywania czynności osoby kierownictwa ruchu w podziemnych zakładach górniczych wydobywających węgiel kamienny i zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1 pkt 2 lub 5 P.g.g. tj. na okres 10 miesięcy - umorzył w całości postępowanie w sprawie związanej z tym, że Z. N. jako kierownik działu górniczo-wentylacyjnego "B" w Z. : 1) w okresie od dnia 22 sierpnia 2012 r., od dnia 17 stycznia 2013 r. i od dnia 30 stycznia 2013 r. do dnia 19 kwietnia 2013 r. nie naniósł - wprowadzonych w dniach: 20 i 21 sierpnia 2012 r. oraz 16 i 29 stycznia 2013 r. - zmian w sieci wentylacyjnej i regulacji przewietrzania "A" na mapy stanowiące załącznik nr 2 do "Projektu technicznego udrażniania, czyszczenia i mycia [...] ", co stanowi rażące naruszenie § 4 ust. 1, § 9 ust. 1 i § 222 rozp. BHP w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 105 ust. 1 i art. 224 P.g.g., § 10 pkt 1, § 40 ust. 1, § 42 ust. 2 i ust. 4 pkt 6 r.podz., § 2 pkt 3, § 3 zd. 1 i pkt 2, § 4 pkt I ppkt 2, 3, 4, 6, 17 i pkt II [Dział Górniczy] ppkt 2, 4, 5 i 6 oraz pkt II [Dział Wentylacji] ppkt 1, 2 i 3 zakresu czynności Z. N. z dnia 16 kwietnia 2012 r.; 2) w okresie od dnia 21 września 2012 r. do dnia 19 kwietnia 2013 r. tolerował prowadzenie w "A" robót polegających na jej udrażnianiu, czyszczeniu i myciu, na podstawie dokumentacji - "Projektu technicznego i technologii udrażniania, czyszczenia i mycia [...] ", nieokreśląjącej w sposób szczegółowy sytuacji górniczej w zakresie przewietrzania, co stanowi naruszenie art. 105 ust. 1 P.g.g. i rażące naruszenie § 9 ust. 1, § 10 pkt 1, § 40 ust. 1 rozp. BHP, w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 224 P.g.g., § 4 ust. 1, § 42 ust. 2 i ust. 4 pkt 6 rozp. BHP, § 2 pkt 3, § 3 zd. 1 i pkt 2, § 4 pkt I ppkt 2, 3, 6, 17, pkt II [Dział Górniczy] ppkt 2, 4 i 6 oraz pkt II [Dział Wentylacji] ppkt 1 i 2 zakresu czynności Z. N. z dnia 16 kwietnia 2012 r.; 3) w okresie od stycznia do kwietnia 2013 r. prowadził ruch "B" w zakresie przewietrzania podziemnych wyrobisk "A" niezgodnie z zasadą techniki górniczej nakazującą przewietrzanie podziemnych wyrobisk prądami powietrza, które mają określony kierunek i nie są wrażliwe na zmianę ciśnienia barometrycznego ani na depresję naturalną co stanowi naruszenie art. 105 ust. 1 P.g.g. i rażące naruszenie § 7 ust. 3 w zw. z ust. 1 pkt 1, § 9 ust. 1, § 10 pkt 1 rozp BHP, w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 224 P.g.g. oraz § 2 pkt 3, § 3 zd. 1 i pkt 2, § 4 pkt I ppkt 2, 3, 6, 17 i pkt II [Dział Wentylacji] ppkt 1, 2 i 3 zakresu czynności Z. N. z dnia 16 kwietnia 2012 r. Uzasadniając powyższe zarzuty ponownie opisano prace prowadzone w ramach projektu o nazwie: "Europejski Ośrodek Kultury Technicznej i Turystyki Przemysłowej w Z. ", mające na celu udostępnienie "A" dla celów turystycznych; umowę nr [...] pomiędzy "B" " a "C" Sp. z o.o. z siedzibą w C. na realizację zadania pn. "Roboty udrożnieniowe, zabezpieczające i montaż wyposażenia technicznego w wyrobiskach poziomych (...)", obejmującego m.in. roboty związane z udrożnieniem odcinka "A" od ul. [...]; [...] r., na podstawie protokołu przekazania terenu budowy pracownicy ChPRG rozpoczęli roboty związane z udrażnianiem "A" . Dalej wyjaśniono, że [...] r. kierownik ruchu "B" - zatwierdził Projekt techniczny i technologię sposobu przewietrzania dotyczył pkt 7 Projektu technicznego udrażniania, czyszczenia i mycia [...] , zwany dalej "Projektem technicznym"; Załącznik nr 2 do Projektu technicznego stanowiły mapy wyrobisk podziemnych. W dniach 20 i 21 sierpnia 2012 r. przeprowadzono modernizację sposobu przewietrzania rejonu robót prowadzonych przez CHPRG w "A" . Na polecenie Z. N. , w kanale wentylacyjnym "A" przy szybie "Wyzwolenie" uruchomiono "połówkę" wentylatora ssącego typu [...]. Wentylator był połączony z lutniociągiem doprowadzonym za tamę wentylacyjną w chodniku podstawowym w pokładzie 510. Na zrębie szybu "Wyzwolenie" zamknięto dotychczas otwarte klapy. W rejonie szybu "Carnall" skrócono lutniociąg tłoczący powietrze przed tamy wentylacyjne w przecince nr 2 "Julietta". 21 września 2012 r. L. Z. zezwolił na kontynuowanie przez ChPRG prac udrożnieniowych w "A" .W dniu [...] r. ChPRG zawarło umowę (podwykonawczą) z firmą "D" , której przedmiotem było piaskowanie, czyszczenie metodą ciśnieniową ścian oraz stropu korytarza "A" i tego dnia rozpoczęto przy szybie "Wyzwolenie" prace związane z wykonywaniem obudowy drewnianej chodnika podstawowego w pokładzie 510. Przed przystąpieniem do wykonywania tych prac w chodniku podstawowym w pokładzie 510 skrócono lutniociąg, którego koniec zabudowano w odległości około 8 m od szybu "Wyzwolenie" i otwarto tamę wentylacyjną w tym wyrobisku. Na zrębie szybu "Wyzwolenie" otwarto dotychczas zamknięte klapy. W styczniu 2013 r. dwukrotnie doszło do zatrzymania i odwrócenia kierunku prądu powietrza w wyrobisku "A" . Stwierdzono przekroczenie dopuszczalnych stężeń C02 oraz obniżenie zawartości 02. W związku z powyższym, w dniu 16 stycznia 2013 r. skrócono o ok. 15 m lutniociąg z wentylatora zabudowanego w kanale szybu "Wyzwolenie"; 29 stycznia 2013 r. zlikwidowano tamę wentylacyjną w chodniku podstawowym i wydano wentylator na powierzchnię. W dniu 23 lutego 2013 r., podczas wykonywania obudowy drewnianej stwierdzono przekroczenia dopuszczalnej zawartości CO. W dniach 17 i 18 kwietnia 2013 r., podczas prowadzenia robót związanych z udrażnianiem "A" dochodziło do zatrzymywania i zmian kierunku przepływu powietrza w "A" ; odwrócenie się kierunku przepływu powietrza w "A" nastąpiło również w dniu 19 kwietnia 2013 r., kiedy to około godz. 2:30 doszło do wypadku. Wobec tych okoliczności rozważając ponownie sprawę Prezes WUG zmodyfikował stawiane Z. N. zarzuty naruszenia przepisów prawa geologicznego i górniczego, o czym poinformował Stronę pismem z dnia 23 sierpnia 2016 r. Odnosząc się do argumentów Strony organ wyjaśnił, że wbrew tym twierdzeniom stawianych jej zarzutów nie można uznać za całkowicie nowe, nie znajdujące odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym a to ze wzglądu na treść poprzedniej decyzji administracyjnej i wyrok WSA w Gliwicach z dnia 15 lutego 2016 r. W decyzji z dnia 22 czerwca 2015 r. zawarto stwierdzenie: "Poprzez wprowadzenie zmian w sposobie przewietrzania "A" i zezwolenie na prowadzenie prac w "A" bez zaktualizowania w tym zakresie Projektu technicznego i technologii strona doprowadziła do istnienia rozbieżności pomiędzy stanem faktycznym a dokumentacją, a pomimo ww. obowiązku kontroli - tolerowała brak zgodności prowadzonych robót z dokumentacją" (s. 10 decyzji z dnia 22 czerwca 2015 r.) - co "odpowiada" zarzutowi w zakresie pkt 1 przedmiotowej decyzji; stwierdzenie, iż "Pan Z. N. - kierownik działu górniczo-wentylacyjnego "B" , będąc osobą kierownictwa ruchu zakładu obowiązaną do organizowania i prowadzenia pracy w sposób zapewniający bezpieczeństwo pracowników, dopuścił do sytuacji, w której pracownicy wykonywali roboty na podstawie dokumentacji nieodzwierciedlającej w sposób szczegółowy sytuacji górniczej w zakresie sposobu przewietrzania''' (s. 7-8 decyzji z dnia 22 czerwca 2015 r.) - co "odpowiada" zarzutowi w zakresie pkt 2 przedmiotowej decyzji; w decyzji z dnia 22 czerwca 2015 r. wyraźnie wskazano, iż "Prezes Wyższego Urzędu Górniczego uznał, iż Pan Z. N. - kierownik działu górniczo-wentylacyjnego "B" naruszył art. 105 ust. 1 P.g.g. poprzez nieprowadzenie ruchu zakładu górniczego w sposób zgodny z zasadą techniki górniczej nakazującą przewietrzanie podziemnych wyrobisk prądami powietrza, które mają określony kierunek i nie są wrażliwe na zmianę ciśnienia barometrycznego oraz na depresję naturalną." (s. 7 decyzji z dnia 22 czerwca 2015 r.) - co z kolei "odpowiada" zarzutowi w zakresie pkt 3 przedmiotowej decyzji. Nadto z decyzji z dnia [...] r. wynikało, iż organ I instancji uznał, że "Z. N. jako osoba kierownictwa tj. kierownik działu górniczo-wentylacyjnego nie organizował i nie prowadził prac w "A" w sposób zapewniający bezpieczeństwo zatrudnionym tam pracownikom, w szczególności poprzez dopuszczenie do prowadzenia prac bez zaktualizowanego Projektu technicznego i technologii oraz nie podjął działań, po uzyskaniu w styczniu 2013 r. informacji o niezamierzonym, przypadkowym odwróceniu kierunku przepływu powietrza w [...] , w celu jego ustabilizowania." (s. 7 decyzji z dnia 28 marca 2014 r.) - co odpowiada zarzutom w zakresie pkt 1-3 przedmiotowej decyzji. Konkludując wskazano, że za dopuszczalną modyfikację zarzutów stawianych w postępowaniu administracyjnych o ile nie prowadzi ona do naruszenia określonego w art. 139 K.p.a. zakazu reformationis in peius. Do takiego naruszenia w przedmiotowej sprawie nie doszło, bowiem Prezes WUG wydając przedmiotową decyzję nie pogorszył określonej decyzją z dnia [...] r. sytuacji prawnej Z. N. , który zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przeciwnie ponownie rozpatrując sprawę, uznał, iż zakaz wykonywania przez Z. N. czynności osoby kierownictwa ruchu powinien wynosić 10 miesięcy i wymiar kary, w stosunku do orzeczonej w decyzji pierwszo-instancyjnej z dnia 28 marca 2014 r., zmniejszył o 2 miesiące, tj. z 12 do 10 miesięcy gdyż zmienił ocenę zachowania Z. N. w stosunku do oceny dokonanej w decyzji z dnia 28 marca 2014 r. na jego korzyść i uznał, że zarzuty stawiane stronie nie obejmują związku przyczynowo- skutkowego pomiędzy jej zachowaniem, a zaistnieniem w dniu 19 kwietnia 2013 r. wypadku zbiorowego w "A" . Dalej organ odwoławczy podkreślił, że realizując zalecenia WSA w G. z wyroku z dnia 15 lutego 2016 r. Prezes WUG dokonał analizy zapisów Projektu technicznego i technologii i stwierdził, że dokument ten składa się z dwóch części, tj.: Projektu technicznego oraz "Technologii udrażniania, czyszczenia i mycia [...] ". Sposobu przewietrzania dotyczy pkt 7 Projektu technicznego, zgodnie z którym, "Główna Kluczowa Sztolnia Dziedziczna posiada połączenia z powierzchnią poprzez udrożnione częściowo szyby "Carnall" i " Wyzwolenie". System wentylacji sztolni przewietrzany jest za pomocą wentylatorów lutniowych, zabudowanych [w] rejonie przedmiotowych szybów." Załącznik nr 2 (nr 2/1 i nr 2/2) do Projektu technicznego stanowią mapy wyrobisk podziemnych poziom 40m "A" w skali 1:1000 sekcja 1 i 2, zwane dalej "mapami nr 2/1 i nr 2/2". Z § 222 rozp. BHP wynika, że kopalniana sieć wentylacyjna jest dokumentowana na mapach i schematach wentylacyjnych, które muszą być systematycznie aktualizowane. Zgodnie z zasadami techniki górniczej, na mapach zaznacza się m.in. strzałkami - kierunki prądów powietrza świeżego i zużytego oraz znakami umownymi - wszelkie urządzenia wentylacyjne, a więc wentylatory główne, pomocnicze, tamy regulacyjne i izolacyjne, mosty wentylacyjne i inne. Dla lepszej orientacji w sposobie rozprowadzenia powietrza w kopalni sporządza się schematy przewietrzania: przestrzenne, kanoniczne i ilościowe. W ocenie Prezesa WUG mapy nr 2/1 i 2/2 stanowią mapy, o których mowa w tym § 222; nie przedstawiają wprawdzie szczegółowo sposobu przewietrzania "A" , w szczególności brak jest określenia minimalnej ilości i kierunku przepływu powietrza w "A" , oznaczono jednak na nich m.in. urządzenia wentylacyjne takie jak tamy wentylacyjne. Ponadto, mapy nr 2/1 i 2/2 są jedynym załącznikiem mapowym do Projektu technicznego, który to projekt powinien zawierać sposób przewietrzania, a stanowiąc dokumentację prowadzenia ruchu "B" , podlegał - wynikającemu z § 4 ust. 1 rozp. BHP - obowiązkowi uzupełniania i aktualizowania. Konkludując zauważono więc, że Z. N. odpowiadał za kontrolowanie zgodności prowadzenia robót górniczych z m.in. dokumentacją techniczną (§ 4 pkt II [Dział Górniczy] ppkt 2 Zakresu czynności). Zgodnie z § 4 pkt II [Dział Górniczy] ppkt 6 Zakresu czynności strona była również odpowiedzialna za sporządzanie i uzupełnianie niezbędnej dokumentacji prowadzenia ruchu zakładu. Kontrolując zgodność prowadzenia robót górniczych (udrożnieniowych) z Projektem technicznym i technologią - w związku z wprowadzeniem (zastosowaniem) zmian w sposobie przewietrzania "A" - powinien uzupełnić mapy, stanowiące załącznik nr 2 do Projektu technicznego, zwłaszcza jeżeli nie przedstawiały one w sposób szczegółowy systemu przewietrzania. Dlatego też Prezes WUG zaakcentował, że nie kwestionuje zasadności i konieczności wprowadzenia zmian w systemie przewietrzania "A" , dokonanych w sierpniu 2012 r. i styczniu 2013 r., ale wskazuje na to, że zastosowane zmiany w sieci wentylacyjnej i regulacji przewietrzania "A" nie zostały przez Z. N. naniesione na mapy nr 2/1 i 2/2 w ciągu doby od chwili ich dokonania, a stan ten trwał aż do dnia 19 kwietnia 2013 r., kiedy Dyrektor OUG w G. powziął informację o tym fakcie. W ocenie Prezesa WUG, nie stanowiło realizacji w pełni obowiązku wynikającego z § 222 rozp BHP przedstawianie przez Z. N. zmian sposobu przewietrzania jedynie na "schemacie przewietrzania znajdującym się w miejscu podziału załogi" bowiem w § 222 tego rozp. użyto spójnika "i", wskazującego obowiązek nanoszenia zmian nie tylko na schematy przewietrzania, ale również mapy. Wprawdzie ani usytuowanie wentylatorów, tam wentylacyjnych, ani położenie klap nie było określone w Projekcie technicznym, w szczególności na mapach nr 2/1 i 2/2, to zdaniem Prezesa WUG wprowadzenie zmian w sieci wentylacyjnej i regulacji przewietrzania, polegających w szczególności na uruchomieniu "połówki" wentylatora ssącego typu WLE 605 AM/SK, który dotychczas nie działał oraz zamknięciu klap (zmiany wprowadzone 20 i 21 sierpnia 2012 r.), jak również na skróceniu lutniociągu z wentylatora zabudowanego w kanale szybu "Wyzwolenie" (zmiana wprowadzona dnia 16 stycznia 2013 r.) oraz na likwidacji tamy wentylacyjnej (zmiany wprowadzone w dniu 29 stycznia 2013 r.) skutkowało - wynikającym z § 222 - obowiązkiem ich naniesienia na mapy nr 2/1 i 2/2. W ocenie organu nadzoru górniczego, określony w § 222 rozp. BHP obowiązek naniesienia zmian w sieci wentylacyjnej i regulacji przewietrzania na mapy istnieje nie tylko wówczas, gdy dokonanie tych zmian skutkuje powstaniem "rozbieżności" pomiędzy zmienioną siecią wentylacyjną a siecią wentylacyjną udokumentowaną na mapach i schematach wentylacyjnych. Obowiązek taki istnieje każdorazowo w przypadku dokonania zmian w sieci wentylacyjnej i regulacji przewietrzania, w celu przedstawienia (uwidocznienia) ich na mapach. Z. N. powinien więc każdorazowo zaznaczyć na mapach nr 1/2 i 2/2 aktualny system wentylacji, w szczególności: strzałkami kierunki prądów powietrza świeżego (kolorem czerwonym) i zużytego (niebieskim) oraz znakami umownymi wszelkie urządzenia wentylacyjne, a więc wentylatory, tamy regulacyjne i inne. Ogólny charakter zapisów dokumentacji - Projektu technicznego, w zakresie sposobu przewietrzania, a w szczególności okoliczność, iż mapy nr 1/2 i 2/2, stanowiące załączniki do Projektu technicznego, nie przedstawiały w sposób szczegółowy sieci wentylacyjnej i regulacji przewietrzania, nie zwalniało to jednak Strony z obowiązku naniesienia na nich zmian w systemie przewietrzania, których dokonał. Obowiązek naniesienia przez Z. N. zmian w sieci wentylacyjnej i regulacji przewietrzania na mapy nr 2/1 i 2/2 należy również rozpatrywać w kontekście celu, któremu ma służyć realizacja tego obowiązku, przepisów dotyczących prowadzenia ruchu zakładu i Zakresu czynności oraz z uwzględnieniem określonego stanu faktycznego. Prezes WUG uznał, że Z. N. jako kierownik działu górniczo-wentylacyjnego "B" , w okresie od dnia 21 września 2012 r. do dnia 19 kwietnia 2013 r. tolerował prowadzenie w "A" robót polegających na jej udrażnianiu, czyszczeniu i myciu, na podstawie dokumentacji - Projektu technicznego i technologii, nieokreślającej w sposób szczegółowy sytuacji górniczej w zakresie przewietrzania, co stanowi naruszenie art. 105 ust. 1 P.g.g. i rażące naruszenie § 9 ust. 1, § 10 pkt 1, § 40 ust. 1 r.podz., w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 224 P.g.g., § 4 ust. 1, § 42 ust. 2 i ust. 4 pkt 6 r.podz., § 2 pkt 3, § 3 zd. 1 i pkt 2, § 4 pkt I ppkt 2, 3, 6, 17, pkt II [Dział Górniczy] ppkt 2, 4 i 6 oraz pkt II [Dział Wentylacji] ppkt 1 i 2 Zakresu czynności; w konsekwencji skutkowało postawieniem Stronie zarzutu tolerowania prowadzenia w "A" robót polegających na jej udrażnianiu, czyszczeniu i myciu na podstawie Projektu technicznego i technologii, nieokreślających w sposób szczegółowy sytuacji górniczej w zakresie przewietrzania, nie od chwili zatwierdzenia tego dokumentu, ale od dnia 21 września 2012 r. Nadto wyjaśnił, że wbrew twierdzeniom strony w momencie zastosowania maszyn spalinowych pod ziemią stworzone było realne zagrożenie dla załogi w momencie postoju wentylatora na szybie Wyzwolenie, jak również jego rozszczelnienie. Również z ekspertyzy pt. "Badanie i ocena stanu wentylacji w wyrobiskach "A" w Z. " wynika, że każde zakłócenie powstałe na szybie "Wyzwolenie" w wyniku rozszczelnienia na zrębie szybu (np. podczas transportu materiału) lub spowodowane przerwą w pracy wentylatora lutniowego zabudowanego przy tym szybie mogło spowodować, że w S. od ul. [...] prąd powietrza ulegnie zatrzymaniu lub nawet odwróceniu. Poza tym organ zaznaczył, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że do zmian kierunku przepływu powietrza w "A" , mogło dojść nie tylko na skutek zakłóceń powstałych na szybie " Wyzwolenie " w wyniku rozszczelnienia na zrębie szybu (np. podczas transportu materiału) ", bądź "przerwy w pracy wentylatora lutniowego zabudowanego przy tym szybie ", ale również wskutek nagłej zmiany ciśnienia barometrycznego. Do tego rodzaju zmiany kierunku przepływu powietrza w "A" doszło m.in. w okolicy stycznia 2013 r., o której to zmianie wiedział Z. N. z informacji przekazanej przez M.N.. Zatem system wentylacji "A" nawet "w momencie stabilnej pracy wszystkich urządzeń", w przypadku powstania zakłóceń na szybie "Wyzwolenie" lub nagłej zmiany ciśnienia barometrycznego, nie zapewniał przewietrzania podziemnych wyrobisk prądami powietrza, które mają określony kierunek i nie są wrażliwe na zmianę ciśnienia barometrycznego ani na depresję naturalną, czego Z. N. miał świadomość. Prezes WUG uznał, iż nienaniesienie - wprowadzonych zmian w sieci wentylacyjnej i regulacji przewietrzania "A" - na mapy, tolerowanie prowadzenia robót w "A" na podstawie dokumentacji nieokreślającej w sposób szczegółowy sytuacji górniczej w zakresie przewietrzania oraz prowadzenie ruchu "B" w zakresie przewietrzania podziemnych wyrobisk "A" niezgodnie z zasadą techniki górniczej stanowiło rażące naruszenie przepisów: § 4 ust. 1, § 7 ust. 3, § 9 ust. 1, § 10 pkt 1, § 40 ust. 1, § 222 r.podz. w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 105 ust. 1 i art. 224 P.g.g., § 7 ust. 1 pkt 1, § 42 ust. 2 i ust. 4 pkt 6 r.podz., § 2 pkt 3, § 3 zd. 1 i pkt 2, § 4 pkt I ppkt 2, 3, 4, 6, 17 i pkt II [Dział Górniczy] ppkt 2, 4, 5 i 6 oraz pkt II [Dział Wentylacji] ppkt 1, 2 i 3 Zakresu czynności. Wyżej wymienione przepisy nie budzą "wątpliwości interpretacyjnych". Nie budzi również wątpliwości organu nadzoru górniczego zasadność ich zastosowania w przedmiotowej sprawie. Zatem skoro Z. N. - w okresie objętym zarzutami - był osobą wykonującą czynności kierownika działu górniczo- wentylacyjnego w "B" to wobec wskazanych okoliczności należało uznać, że wykonywał je z naruszeniem P.g.g. i rażącym naruszeniem przepisów rozp. BHP. Rażące naruszenie ww. przepisów wynika z faktu, iż brak aktualnej dokumentacji prowadzenia ruchu zakładu, która z założenia ma określać w sposób szczegółowy sytuację górniczą pod ziemią, może stwarzać niebezpieczeństwo dla pracowników, wykonujących roboty górnicze w podziemnych wyrobiskach górniczych. W "krytycznym momencie" nieaktualna dokumentacja może bowiem uniemożliwić dokonanie prawidłowej oceny sytuacji lub prowadzić do fałszywych wniosków. Odnosząc się do kwestii wymiaru kary organ zauważył, że Z. N. był kierownikiem działu górniczo-wentylacyjnego "B" z długoletnim stażem. Wykonywanie czynności osoby kierownictwa ruchu zakładu górniczego oraz długoletnie doświadczenie zawodowe w zestawieniu z wagą stwierdzonych naruszeń, których dopuściła się strona, nie może być oceniane inaczej niż wykonywanie czynności z rażącym naruszeniem, stanowiąc przykład zachowania nagannego, lekceważącego stosunku do obowiązujących przepisów; kilkakrotnie bowiem wprowadzał zmiany w systemie wentylacji, których nie naniósł na mapy i dokumentacja prowadzenia robót w "A" w zakresie przewietrzania pozostawała nieaktualna przez długi - ponad 7-miesięczny - okres czasu. Zakres podmiotowy zakazu wykonywania czynności wynika z faktu, iż Z. N. uzyskał kwalifikacje kierownika ruchu podziemnych zakładów górniczych wydobywających węgiel kamienny i objął stanowisko kierownika działu górniczo-wentylacyjnego w "B" przed dniem wejścia w życie P.g.g.. Po dniu wejścia w życie P.g.g. objęcie takiego stanowiska wymaga posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności kierownika odpowiedniego działu w zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1 pkt 2 lub 5 P.g.g., ponieważ "B" jest zakładem prowadzącym działalność określoną w art. 2 ust. 1 pkt 2 P.g.g. Biorąc pod uwagę powyższe, w przedmiotowej sprawie uzasadnione było objęcie Z. N. zakazem wykonywania czynności osoby kierownictwa ruchu w zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1 pkt 2 lub 5. Uwzględniając wskazówkę zawartą w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 15 lutego 2016 r. Prezes WUG uznał, iż zakaz wykonywania przez Z. N. czynności osoby kierownictwa ruchu powinien wynosić 10 miesięcy. Wymiar kary, w stosunku do orzeczonej w "decyzji pierwszo-instancyjnej" z dnia 28 marca 2014 r., powinien zostać zmniejszony o 2 miesiące, tj. z 12 do 10 miesięcy bowiem Prezes WUG, rozpatrując ponownie sprawę, zmienił ocenę zachowania Z. N. w stosunku do oceny dokonanej w decyzji z dnia 28 marca 2014 r. i uznał, że zarzuty stawiane stronie nie obejmują związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy jej zachowaniem a zaistnieniem w dniu 19 kwietnia 2013 r. wypadku zbiorowego w "A" . Przedmiotem niniejszego postępowania nie było bowiem ustalenie odpowiedzialności Z. N. za wypadek w dniu 19 kwietnia 2013 r. Zatem 10-miesięczny wymiar zakazu, uwzględnia rodzaj naruszenia przez Z. N. obowiązków pracowniczych, stopień jego winy i dotychczasowy stosunek do pracy. Prezes WUG uznał postępowanie strony za naganne i - działając w granicach uznania administracyjnego w zakresie wymiaru zakazu - wziął pod uwagę sposób i okoliczności działania strony stwierdzając, że Z. N. dopuścił się opisanego wyżej rażącego naruszenia przepisów rozp. BHP będąc pracownikiem z wieloletnim stażem i pełniąc odpowiedzialną funkcję kierownika działu górniczo- wentylacyjnego. Prezes WUG uwzględnił dotychczasowy przebieg pracy zawodowej strony. Z pozyskanych w toku postępowania informacji od Dyrektora OUG w G. i Dyrektora Specjalistycznego Urzędu Górniczego o zastosowanych wobec strony sankcjach wynika, że ani Dyrektor OUG w G. , ani Dyrektor Specjalistycznego Urzędu Górniczego nie nakładali na Z. N. w latach 2010- 2013 żadnych środków represyjnych; z informacji o przebiegu pracy zawodowej strony w "B" również nie wynika, aby stosowano wobec niego kary porządkowe. Dlatego też w ocenie Prezesa WUG 10 miesięczny zakaz wykonywania przez Z. N. czynności osoby kierownictwa ruchu jest adekwatny do naruszeń, których dopuściła się strona. Kwestionując prawidłowość rozstrzygnięcia Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego żądając stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w całości ze względu na rażące naruszenie przepisów oraz wydanie zaskarżonej decyzji bez podstawy prawnej; względnie o jej uchylenie w całości ze względu na naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz umorzenie postępowania administracyjnego. Skarżący wniósł ponadto o: przeprowadzenie dowodu z dokumentu - protokołu nr [...] kontroli limitowanej OUG w G. w dniach 6-7 listopada 2012 r. na okoliczność poddawania w tym okresie kontroli zarówno Projektu technicznego i technologii, jak i sposobu wykonywania przez CHPRG prac i nie stwierdzenia w tym względzie żadnych nieprawidłowości; zasądzenie kosztów procesu; umorzenie przez Sąd postępowania administracyjnego ze względu na jego bezprzedmiotowość pierwotną a to brak podstaw do wymierzenia kary. Wskazał na rażące naruszenie przepisów prawa materialnego: - art. 77 ust. 1 P.g.g. - poprzez błędne zastosowanie, tj. wymierzenie niezwykle rzadko stosowanej najwyższej sankcji zawodowej w sytuacji, w której nie wystąpiły przesłanki jej wymierzenia, a więc rażące naruszenie przepisów ustawy ani przepisów wydanych na jej podstawie, jak również uzasadnienie naruszenia przez skarżącego ww. przepisu rzekomym naruszeniem zasad techniki górniczej, podczas gdy przepis ten nie zawiera odwołania do pozasystemowych norm; - art. 77 ust. 2 P.g.g. - poprzez bezpodstawne faktyczne uzasadnienie wymierzenia skarżącemu kary w oparciu o zarzuty obejmujące zachowania skarżącego, które miałyby rzekomo mieć miejsce wcześniej niż w okresie roku przed wszczęciem postępowania; - art. 105 ust. 1 P.g.g. - poprzez jego bezpodstawne zastosowanie a to przyjęcie jego naruszenia przez skarżącego, podczas gdy przepis ten nie może stanowić samodzielnej podstawy formułowania zarzutów albowiem jest ogólnikowy i nie przewiduje konkretnych obowiązków zwłaszcza po stronie skarżącego; - art. 2 ust. 1 P.g.g. - poprzez (w dalszym ciągu) nie uwzględnienie i nie wyjaśnienie przy ocenie sprawy reguły "odpowiedniego" stosowania ustawy do robót prowadzonych w wyrobiskach zlikwidowanych podziemnych zakładów górniczych, wymienionych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, w celach innych niż określone ustawą w szczególności turystycznych, leczniczych i rekreacyjnych; - § 4 ust. 1 rozp. BHP - poprzez jego niewłaściwą interpretację i nieprawidłowe zastosowanie, z uwagi na fakt, że nie dotyczy on "Projektu technicznego i technologii robót"; - § 9 ust. 1 rozp. BHP - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie pomimo braku podstaw oraz nieuwzględnienie faktu, że jego ogólnikowość nie pozwala na samodzielne zastosowanie przy formułowaniu zarzutów; - § 40 ust. 1 i 2 rozp. BHP - poprzez jego niewłaściwą interpretację i nieprawidłowe zastosowanie, nie uwzględnienie § 40 ust. 2, który w sposób komplementarny odnosi wymagania całego § 40 do robót przygotowawczych i wybierkowych i nie wynikają z niego żadne personalne dla skarżącego obowiązki; § 42 ust. 2 i ust. 4 pkt 6 rozp. BHP - poprzez jego niewłaściwą interpretację i nieprawidłowe zastosowanie, podczas gdy przepis ten jako ogólnikowy nie może stanowić samodzielnej podstawy stawiania zarzutów skarżącemu, jak również nieprawidłowe zastosowanie tego przepisu w stosunku do skarżącego pomimo, że nie wynikają z niego personalne dla skarżącego żadne obowiązki; - § 222 rozp. BHP - poprzez jego błędną interpretację, polegającą na nieuzasadnionym przyjęciu, że przepis ten dotyczy Projektu technicznego, oraz błędne zastosowanie poprzez bezpodstawne przyjęcie, że skarżący naruszył ten przepis, podczas, gdy z całokształtu zebranego w sprawie materiału to nie wynika. Poza tym zarzucono rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik postępowania: - art. 8 w zw. z art. 139 i art. 15 K.p.a. — poprzez formułowanie wobec skarżącego nowych, nieznananych zarówno w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, jak i na żadnym poprzednim etapie zarzutów oraz pozbawienie skarżącego tym samym instancji odwoławczej od nowych zarzutów; - art. 7 w zw. z art. 77 K.p.a. poprzez uchybienie obowiązkowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, w tym w szczególności poprzez: - niezbadanie oraz niewyjaśnienie okoliczności podejmowanych przez skarżącego działań mających na celu zamontowanie nowego wentylatora, oraz przyczyn jego ostatecznego niezamontowania do czasu wypadku; - niewyjaśnienie okoliczności dokonywania na bieżąco aktualizowania przez skarżącego map i schematów wentylacyjnych, oraz zapoznania z nimi pracowników CHPRG po dokonanych w sierpniu 2012 r. zmianach; - niewyjaśnienie stanu wiedzy pracowników CHPRG, co do stanu wentylacji w rejonie prowadzonych przez firmę robót oraz okoliczności zapoznania ich z dokumentami potwierdzającymi ten stan, a więc schematami wycofania załogi w przypadku zagrożenia oraz Planem ratownictwa w zakresie prowadzonych robót; - art. 7 w zw. z art. 80 K.p.a. - poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, brak ustalenia prawdy obiektywnej, w tym w szczególności poprzez: - zarzucanie skarżącemu, że naruszył obowiązek aktualizacji Projektu technicznego i technologii, podczas gdy w ogóle nie brał on udziału przy tworzeniu oraz zatwierdzaniu tych dokumentów, co wprost powinno prowadzić do wyciągnięcia wniosku, że za jego aktualizację także nie powinien ponosić odpowiedzialności; - wybiórczą ocenę zeznań świadków, opieranie się na fragmentach zeznań (w tym P. K. z dnia 4 lipca 2013 r.), które są sprzeczne z innymi dowodami (w tym zeznaniami świadka z dnia 14 maja 2013 r.) oraz nie wyjaśnienie, dlaczego organ dał wiarę jednym zeznaniom i nie podjął próby wyjaśnienia sprzeczności w składanych zeznaniach; - ustalenie przez organ, iż system przewietrzania w sztolni był nieprawidłowy, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy tego w żadnej mierze nie potwierdza; bezpodstawne przyjęcie, wbrew zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu, że pracownicy CHPRG byli uprawnieni sądzić, że sposób przewietrzania nie uległ zmianie, podczas gdy z całokształtu materiału dowodowego wynika co innego; - bezpodstawne przyjęcie, że doszło do naruszenia przez skarżącego w stopniu rażącym przepisów prawa, pomimo, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy temu przeczy; - wyinterpretowanie z postanowień Zakresu czynności obowiązków skarżącego, które z niego nie wynikają; - art. 107 § 3 K.p.a. - poprzez nieprawidłowe, nielogiczne i niespójne uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak również redakcję nowych zarzutów względem skarżącego na podstawie fragmentów uzasadnień poprzednich decyzji, podczas gdy uzasadnienie decyzji zgodnie z powyższym przepisem może jedynie zawierać argumentację potwierdzającą prawidłowość rozstrzygnięcia (sentencji) decyzji, a nie tworzyć podstawę do nowych zarzutów; - art. 153 K.p.a. - poprzez naruszenie obowiązku stosowania się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w poprzednich orzeczeniach WSA w G. z dnia 27 listopada 2014 r. oraz 15 lutego 2016 r. W odpowiedzi na skargę Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wniósł o jej oddalenie, a odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził, iż są one niezasadne. Podkreślono, że w związku z nieprawidłowościami stwierdzonymi w wyniku badania przyczyn i okoliczności przedmiotowego zdarzenia, Prezes WUG w odniesieniu do 12 osób kierownictwa i dozoru ruchu zakazał wykonywania określonych czynności w ruchu zakładu górniczego. Zauważono, że prawidłowo w opisie każdego z czynów zarzucanych Z. N. wskazano okres, w którym dopuścił się on zaniechania, nawet jeżeli początek zaniechania miał miejsce wcześniej niż w okresie roku przed wszczęciem postępowania przez Prezesa WUG, które nastąpiło postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. Zaakcentowano, że art. 105 ust. 1 P.g.g. nie został wskazany jako "samodzielna" - wyłączna podstawa sformułowania zarzutów wobec skarżącego, ale każdorazowo w związku z: przepisami rozp. BHP, postanowieniami "Zakresu czynności", a w przypadku zarzutu określonego w pkt 3 decyzji z dnia 18 października 2016 r., w związku z zasadą techniki górniczej, z których wynikały konkretne dla skarżącego obowiązki. Nadto wbrew twierdzeniom skarżącego, Prezes WUG wyjaśnił w decyzji z dnia 18 października 2016 r. na czym - w jego ocenie - polega "odpowiednie" stosowanie przepisów P.g.g. do robót prowadzonych w "A" i czym jest warunkowane. Organ nadzoru górniczego podkreślił, że o potrzebie stosowania przepisów P.g.g. decydują przede wszystkim warunki naturalne i techniczne występujące w "B" , a także potrzeba zapewnienia bezpieczeństwa oraz ochrony zdrowia i życia osób w tym zakładzie przebywających. Wprawdzie § 4 ust. 2 rozp. BHP, zgodnie z którym rodzaje dokumentacji oraz ich zakres i wzory określa załącznik nr 1 do rozporządzenia, mógłby sugerować, że załącznik ten zawiera katalog zamknięty rodzajów dokumentacji prowadzenia ruchu zakładu górniczego, jednakże należy uznać, że § 4 ust. 1 rozp. BHP dotyczy wszelkiej dokumentacji prowadzenia ruchu zakładu górniczego, w tym w szczególności projektów technicznych i technologii wykonywania robót. Na niewyczerpujący katalog dokumentacji, określonej w załączniku nr 1, wskazuje chociażby brzmienie § 4 ust. 3 rozp. BHP, zgodnie z którym, rodzaje dokumentacji prowadzenia ruchu zakładu górniczego w związku z nabywaniem, przechowywaniem i używaniem środków strzałowych oraz jej zakres i wzory określają odrębne przepisy. Podkreślono, że Prezes WUG nie kwestionuje całości działań Z. N. jako kierownika działu górniczo-wentylacyjnego, w szczególności działań, które podejmował jako przewodniczący Kopalnianego Zespołu ds. Zagrożeń Naturalnych. W ocenie Prezesa WUG okoliczność, iż "Projekt techniczny od samego początku miał charakter ogólnikowy", a stanowiące załączniki do Projektu technicznego, nie przedstawiały w sposób szczegółowy sieci wentylacyjnej i regulacji przewietrzania, nie zwalniało strony z obowiązku naniesienia na nich zmian w systemie przewietrzania, których dokonał (s. 11 decyzji z dnia 18 października 2016 r.). Tym bardziej, jeżeli skarżący ogólnikowość załączników mapowych dostrzegał, w szczególności brak wentylatora (na szybie Carnall), powinien podjąć działania mające na celu jego uzupełnienie. Zauważono, że również § 40 ust. 1 rozp. BHP nie został wskazany jako "samodzielna" — wyłączna podstawa sformułowania wobec skarżącego zarzutów określonych w pkt 1 i 2, ale każdorazowo w związku z innymi przepisami rozp. BHP, przepisami P.g.g. oraz postanowieniami "Zakresu czynności", z których "łącznie" w ocenie organu nadzoru górniczego wynikają obowiązki skarżącego, których naruszenie zarzucono w pkt 1 i 2 decyzji z dnia 18 października 2016 r. Nadto podkreślono, że sporządzenie Projektu technicznego i technologii nie było obligatoryjne. § 42 ust. 2 rozp. BHP umożliwia jednak kierownikowi ruchu zakładu górniczego nakazanie jego sporządzenia. Skoro wiec przedmiotowy dokument został sporządzony, a następnie zatwierdzony przez kierownika ruchu zakładu, stanowił dokumentację prowadzenia robót, podlegającą uzupełnieniu i aktualizacji. Zaakcentowano, że Prezes WUG, rozpatrując ponownie sprawę, był uprawniony do zmodyfikowania stawianych skarżącemu zarzutów (niezależnie od tego, czy przeprowadził nowe dowody) na podstawie dotychczas zebranego materiału dowodowego, poddanego ponownej ocenie, z uwzględnieniem zaleceń WSA w G. . Wbrew twierdzeniom skarżącego "punktem wyjścia" dla sformułowania zmodyfikowanych zarzutów było konkretne zachowanie skarżącego, a nie "cel w postaci wymierzenia kary". Odnosząc się do przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów, braku ustalenia prawdy obiektywnej, w tym w szczególności poprzez wybiórczą ocenę zeznań świadków – wyjaśniono, że w materiałach sprawy znajdują się kopie raportów dziennych z książki raportowej prowadzonych robót, gdzie w dniach 17 i 18 kwietnia 2013 r. nie wpisano żadnych uwag o nieprawidłowościach w przewietrzaniu wyrobisk, nie wyklucza, iż tego rodzaju nieprawidłowości miały miejsce. Generalnie bowiem wszystkie dowody w postępowaniu administracyjnym mają równą moc dowodową. W ocenie Prezesa WUG wiarygodność w tym zakresie należy przyznać zeznaniom świadków G. L. i M. N.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć należy, że w rozpoznawanej sprawie znajdują zastosowanie przepisu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze oraz przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych, które to pozostają w mocy do czasu wydania nowych aktów wykonawczych, a to w oparciu o art. 224 P.g.g.. W zaskarżonej decyzji, będącej przedmiotem niniejszego orzekania, organ zastosował przede wszystkim: - art. 2 ust. 1 P.g.g., który stanowi, że przepisy ustawy, z wyjątkiem działu III p.n. Koncesje, stosuje się odpowiednio do: pkt 2) robót prowadzonych w wyrobiskach zlikwidowanych podziemnych zakładów górniczych w celach innych niż określone ustawą, w szczególności turystycznych, leczniczych i rekreacyjnych; pkt 5) likwidacji obiektów, urządzeń oraz instalacji, o których mowa w pkt 1-4; - art. 77 ust. 1 P.g.g., z mocy którego w stosunku do osoby, która czynności określone w rozdziałach 1 i 2 wykonuje z rażącym niedbalstwem, z naruszeniem ustawy lub rażącym naruszeniem wydanych na jej podstawie przepisów, można orzec, w drodze decyzji, zakaz ich wykonywania, na okres do 2 lat; - art. 77 ust. 2 P.g.g. stanowi, że postępowanie w sprawie, o której mowa w art. 77 ust. 1 P.g.g., nie może zostać wszczęte po upływie roku od dnia zaistnienia zdarzenia uzasadniającego wszczęcie postępowania; - art. 105 ust. 1 P.g.g. tj. ruch zakładu górniczego prowadzi się w sposób zgodny z przepisami prawa, w szczególności na podstawie planu ruchu zakładu górniczego, a także zgodnie z zasadami techniki górniczej. Natomiast zgodnie z art. 224 P.g.g. oparto się na przepisach rozporządzenia Ministra Gospodarki z 28 czerwca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w podziemnych zakładach górniczych - tj.: - § 4 ust. 1 stanowiącym, że w zakładzie górniczym sporządza się, uzupełnia i aktualizuje niezbędną dokumentację prowadzenia ruchu zakładu górniczego; - § 4 ust. 2, według którego rodzaje dokumentacji oraz ich zakres i wzory określa załącznik nr 1 do rozporządzenia; - § 9 ust. 1 nakazującego, że osoba kierownictwa i dozoru ruchu powinna przestrzegać ustalonego dla niej i zatwierdzonego przez kierownika ruchu zakładu górniczego zakresu czynności, określającego jej obowiązki, uprawnienia i zakres odpowiedzialności; - § 10 stanowiącego, że osoby kierownictwa i dozoru ruchu oraz inne osoby kierujące zespołami pracowników powinny – pkt 1 organizować i prowadzić pracę, w sposób zapewniający bezpieczeństwo pracowników, zakładu górniczego i środowiska; - § 40 ust. 1 stwierdzającego, że roboty górnicze prowadzi się na podstawie dokumentacji określającej w sposób szczegółowy sytuację geologiczną i górniczą; - § 42 ust. 1 nakazującego, że dla wszystkich robót, przed rozpoczęciem: drążenia, eksploatacji, zbrojenia, likwidacji, robót wiertniczych - otworów o długości powyżej 10 m - opracowuje się projekty techniczne wraz z technologią wykonywania robót. Zaś projekt techniczny zawiera w szczególności – pkt 6) sposób przewietrzania (ust. 4); - § 222 nakładający obowiązek, że kierownik działu wentylacji, za zgodą kierownika ruchu zakładu górniczego, wprowadza zmiany w sieci wentylacyjnej i regulacji przewietrzania, które nanosi się na mapy i schematy wentylacyjne w ciągu doby. W oparciu o powyższe normy, których naruszenie m.in. zarzucono Skarżącemu, Prezes WUG zaskarżoną decyzją uchylił swoje pierwszo-instancyjne rozstrzygnięcie z 28 marca 2014 r., którym orzeczono Skarżącemu zakaz wykonywania czynności osoby kierownictwa ruchu w podziemnych zakładach górniczych wydobywających węgiel kamienny i zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1 pkt 2 lub 5 P.g.g. i - z uwagi na upływ okresu, na który postanowił skrócić orzeczony pierwotnie zakaz tj. 10 miesięcy - umorzył w całości postępowanie w sprawie prowadzonej w związku z ustaleniem, że Strona jako kierownik działu górniczo-wentylacyjnego "B" w Z. : 1) - w okresie od dnia 22 sierpnia 2012 r., od dnia 17 stycznia 2013 r. i od dnia 30 stycznia 2013 r. do dnia 19 kwietnia 2013 r. nie naniósł - wprowadzonych w dniach: 20 i 21 sierpnia 2012 r. oraz 16 i 29 stycznia 2013 r. - zmian w sieci wentylacyjnej i regulacji przewietrzania "A" na mapy stanowiące załącznik nr 2 do "Projektu technicznego udrażniania, czyszczenia i mycia [...] ", co stanowiło rażące naruszenie § 4 ust. 1, § 9 ust. 1 i § 222 rozporządzenia BHP, w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 105 ust. 1 i art. 224 P.g.g., § 10 pkt 1, § 40 ust. 1, § 42 ust. 2 i ust. 4 pkt 6 rozp. BHP, § 2 pkt 3, § 3 zd. 1 i pkt 2, § 4 pkt 1 ppkt 2, 3, 4, 6, 17 i pkt II [Dział Górniczy] ppkt 2, 4, 5 i 6 oraz pkt II [Dział Wentylacji] ppkt 1, 2 i 3 zakresu czynności Z. N. z dnia 16 kwietnia 2012 r.; 2) - w okresie od dnia 21 września 2012 r. do dnia 19 kwietnia 2013 r. tolerował prowadzenie w "A" robót polegających na jej udrażnianiu, czyszczeniu i myciu, na podstawie dokumentacji - "Projektu technicznego i technologii udrażniania, czyszczenia i mycia [...] ", nieokreśląjącej w sposób szczegółowy sytuacji górniczej w zakresie przewietrzania, co stanowiło naruszenie art. 105 ust. 1 P.g.g. i rażące naruszenie § 9 ust. 1, § 10 pkt 1, § 40 ust. 1 rozp. BHP, w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 224 P.g.g., § 4 ust. 1, § 42 ust. 2 i ust. 4 pkt 6 rozp. BHP, § 2 pkt 3, § 3 zd. 1 i pkt 2, § 4 pkt 1 ppkt 2, 3, 6, 17, pkt II [Dział Górniczy] ppkt 2, 4 i 6 oraz pkt II [Dział Wentylacji] ppkt 1 i 2 zakresu czynności Z. N. z dnia 16 kwietnia 2012 r.; 3) - w okresie od stycznia do kwietnia 2013 r. prowadził ruch "B" w zakresie przewietrzania podziemnych wyrobisk "A" niezgodnie z zasadą techniki górniczej nakazującą przewietrzanie podziemnych wyrobisk prądami powietrza, które mają określony kierunek i nie są wrażliwe na zmianę ciśnienia barometrycznego ani na depresję naturalną co stanowiło naruszenie art. 105 ust. 1 P.g.g. i rażące naruszenie § 7 ust. 3 w zw. z ust. 1 pkt 1, § 9 ust. 1, § 10 pkt 1 rozp. BHP, w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 224 P.g.g. oraz § 2 pkt 3, § 3 zd. 1 i pkt 2, § 4 pkt I ppkt 2, 3, 6, 17 i pkt II [Dział Wentylacji] ppkt 1, 2 i 3 zakresu czynności Z. N. z dnia 16 kwietnia 2012 r. Po ponownym przeanalizowaniu, uzupełnionego w związku z wcześniejszymi wyrokami WSA w G. z dnia 27 listopada 2014r. o sygn. akt III SA/Gl 1096/14 i z 15 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/G1 1667/15, materiału dowodowego skład Sądu rozpoznający niniejszą sprawę stwierdził prawidłowość dokonanych przez organ ustaleń okoliczności faktycznych w zaskarżonej decyzji oraz wyprowadzonej z nich sumbsumpcji polegającej na przyporządkowaniu ustalonego stanu faktycznego pod wskazane reguły prawne cytowanych norm z należycie zinterpretowanych przepisów prawa górniczego. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej organ wykazał wykonywanie przez niego czynności w ruchu zakładu z naruszeniem P.g.g. i rażącym naruszeniem rozporządzenia BHP. Zachowanie skarżącego pozostawało bowiem w sprzeczności z treścią wymienionych w "zarzutach" przepisów, co zostało szczegółowo opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia 18 października 2016 r. oraz w odpowiedzi na skargę w ustosunkowaniu się organu do podnoszonych przez Stronę zarzutów. Przede wszystkim należy zauważyć, że 18 czerwca 2012 r. został zatwierdzony przez kierownika ruchu "B" Projekt techniczny obejmujący w pkt 7 sposób przewietrzania. Załącznik nr 2 do tego Projektu technicznego stanowiły mapy wyrobisk podziemnych; aktualnie dołączone już do materiału dowodowego i szczegółowo omówione w zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, że roboty polegające na udrażnianiu wyrobisk przez pracowników ChPRG były wykonywane od 5 kwietnia do 31 lipca 2012 r. Tego dnia kierownik zakładu w związku ze stwierdzonym w trakcie kontroli brakiem właściwego systemu wentylacji wymaganego postanowieniami Uzgodnień wstrzymał roboty prowadzone przez pracowników ChPRG. Następnie w dniach 20 i 21 sierpnia 2012 r. przeprowadzono modernizację sposobu przewietrzania rejonu robót prowadzonych przez CHPRG w "A" i na polecenie Z. N. , w kanale wentylacyjnym "A" przy szybie "Wyzwolenie" uruchomiono "połówkę" wentylatora ssącego typu WLE 605 AM/SK. Wentylator był połączony z lutniociągiem doprowadzonym za tamę wentylacyjną w chodniku podstawowym w pokładzie 510. Na zrębie szybu "Wyzwolenie" zamknięto dotychczas otwarte klapy. W rejonie szybu "Carnall" skrócono lutniociąg tłoczący powietrze przed tamy wentylacyjne w przecince nr 2 "Julietta" . Pracownicy ChPRG wznowili prowadzenie robót udrożnieniowych 21 września 2012 r. za zezwoleniem kierownika ruchu zakładu "B" . Następnie [...] r. w ramach umowy podwykonawczej rozpoczęto przy szybie "Wyzwolenie" prace związane z wykonywaniem obudowy drewnianej chodnika podstawowego w pokładzie 510. Przed przystąpieniem do wykonywania tych prac w chodniku podstawowym w pokładzie 510 skrócono lutniociąg, którego koniec zabudowano w odległości około 8 m od szybu "Wyzwolenie" i otwarto tamę wentylacyjną w tym wyrobisku. Na zrębie szybu "Wyzwolenie" otwarto dotychczas zamknięte klapy. W styczniu 2013 r. dwukrotnie doszło do zatrzymania i odwrócenia kierunku prądu powietrza w wyrobisku "A" ; stwierdzono przekroczenie dopuszczalnych stężeń C02 oraz obniżenie zawartości 02. W związku z powyższym 16 stycznia 2013 r. skrócono o ok. 15 m lutniociąg z wentylatora zabudowanego w kanale szybu "Wyzwolenie"; 29 stycznia 2013 r. zlikwidowano tamę wentylacyjną w chodniku podstawowym i wydano wentylator na powierzchnię. W dniach 17 i 18 kwietnia 2013 r., podczas prowadzenia robót związanych z udrażnianiem "A" i czyszczenia jej obmurza dochodziło do zatrzymywania i zmian kierunku przepływu powietrza w "A" ; odwrócenie się kierunku przepływu powietrza w "A" nastąpiło również w dniu 19 kwietnia 2013 r., kiedy to około godz. 2:30 doszło do wypadku. Podkreślić należy, że Z. N. jako kierownik działu górniczo-wentylacyjnego "B" , w okresie od dnia 22 sierpnia 2012 r., od dnia 17 stycznia 2013 r. i od dnia 30 stycznia 2013 r. do dnia 19 kwietnia 2013 r. nie naniósł żadnej z wprowadzonych w dniach: 20 i 21 sierpnia 2012 r. oraz 16 i 29 stycznia 2013 r. zmian w sieci wentylacyjnej i regulacji przewietrzania "A" na mapy stanowiące załącznik nr 2 do Projektu technicznego. Tym samym zasadnie organ uznał, że powyższe skutkowało rażącym naruszeniem § 4 ust. 1, § 9 ust. 1 i § 222 rozp. BHP, w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 105 ust. 1 oraz art. 224 P.g.g., § 10 pkt 1, § 40 ust. 1, § 42 ust. 2 i ust. 4 pkt 6 rozp. BHP, § 2 pkt 3, § 3 zd. 1 i pkt 2, § 4 pkt I ppkt 2, 3, 4, 6,17 i pkt II [Dział Górniczy] ppkt 2, 4, 5 i 6 oraz pkt II [Dział Wentylacji] ppkt 1, 2 i 3 Zakresu czynności. Zauważyć należy, że mocą § 222 rozp. BHP nałożono na kierownika działu wentylacji, obowiązek nanoszenia na mapy i schematy wentylacyjne zmian w sieci wentylacyjnej i regulacji przewietrzania, wprowadzonych przez niego za zgodą kierownika ruchu zakładu górniczego, tj. uzupełniania i aktualizacji. Bezspornym jest że Skarżący takich zmian w sieci nie naniósł na mapy nr 2/1 i 2/2, pomimo, że przewietrzanie podziemnych wyrobisk górniczych, w których prowadzone są roboty górnicze, wymaga stosowania najwyższych "standardów" w tym zakresie, określonych w przepisach szeroko rozumianego prawa górniczego. Celem bowiem przewietrzania kopalń jest zapewnienie: odpowiedniego składu i ilości powietrza, utrzymanie warunków klimatycznych na wymaganym poziomie oraz rozrzedzanie i odprowadzanie szkodliwych dla ludzi gazów. Skoro więc w "A" prowadzono roboty udrożnieniowe wykonywane w ramach projektu: "Europejski Ośrodek Kultury Technicznej i Turystyki Przemysłowej w Z. ", które wykonywane są również w czynnych zakładach górniczych, tym samym konieczne było i w przedmiotowej sprawie zachowanie niezbędnych i koniecznych standardów bezpieczeństwa. Z. N. jako kierownik działu górniczo-wentylacyjnego "B" – co nie jest kwestionowane - był osobą odpowiedzialną za prowadzenie nadzoru górniczego i współpracę z osobami kierownictwa i dozoru firm obcych wykonujących usługi na rzecz kopalni (§ 4 pkt II [Dział Górniczy] ppkt 4 Zakresu czynności; Schemat organizacyjny) oraz sprawującą nadzór nad realizacją (§ 4 pkt I ppkł 17 Zakresu obowiązków) - jednakże nie naniósł żadnej z wprowadzanych w okresie objętym decyzją zmian w zakresie sposobu wentylacji "A" . Podkreślenia wymaga fakt, że Z. N. , zatrudniony na stanowisku zastępcy kierownika ruchu zakładu, kierownika działu górniczo-wentylacyjnego w "B" , w okresie objętym zarzutami był obowiązany przestrzegać ustalonego dla niego Zakresu czynności, który "przyjął do wiadomości i przestrzegania". Stosownie do § 2 pkt 3 Zakresu czynności -był obowiązany przestrzegać przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także przepisów przeciwpożarowych i stanowiło podstawowy obowiązek (§ 3 zd. 1 Zakresu czynności); był w szczególności obowiązany wykonywać pracę w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy (§ 3 pkt 2 Zakresu czynności). Z § 4 pkt I ppkt 2, 3, 4, 6 i 17 Zakresu czynności wynikały zadania (obowiązki) Strony w zakresie: znajomości swojego zakresu czynności, sumiennego, starannego wykonywania obowiązków służbowych wynikających z zakresu czynności i obowiązujących przepisów (w szczególności: § 4 ust. 1 i § 222 rozp. BHP) oraz stosowania się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy (§ 4 pkt I ppkt 2 Zakresu czynności); znajomości i przestrzegania obowiązujących przepisów związanych z wyznaczonym zakresem czynności (w szczególności: § 4 ust. 1 i § 222 rozp. BHP) (§ 4 pkt I ppkt 3 Zakresu czynności); posiadania wiedzy specjalistycznej niezbędnej dla wykonywania obowiązków oraz jej systematycznego pogłębiania, dążenia do uzyskania w pracy jak najlepszych wyników i przejawiania w tym celu odpowiedniej inicjatywy i operatywności (w szczególności w zakresie przewietrzania) (§ 4 pkt I ppkt 4 Zakresu czynności); znajomości i przestrzegania przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów przeciwpożarowych (w szczególności: § 10 pkt 1, § 40 ust. 1, § 42 ust. 2 i ust. 4 pkt 6 rozp. BHP) (§ 4 pkt I ppkt 6 Zakresu czynności); nadzoru nad realizacją projektu p.n. Europejski Ośrodek Kultury Technicznej i Turystyki Przemysłowej (§ 4 pkt I ppkt 17 Zakresu czynności). Stosownie do § 4 pkt II [Dział Górniczy] ppkt 2, 4 i 6 oraz pkt II [Dział Wentylacji] ppkt 1, 2 i 3 Zakresu czynności Skarżący był odpowiedzialny za: kontrolowanie zgodności prowadzenia robót górniczych (w szczególności robót udrożnieniowych) z zatwierdzonym planem ruchu, dokumentacją techniczną (w szczególności Projektem technicznym) oraz obowiązującymi przepisami (w szczególności § 40 ust. 1 rozp. BHP) i zarządzeniami (§ 4 pkt II [Dział Górniczy] ppkt 2 Zakresu czynności); prowadzenie nadzoru górniczego i współpracę z osobami kierownictwa i dozoru firm obcych wykonujących usługi na rzecz kopalni (w szczególności "E" Sp. z o.o.) (§ 4 pkt II [Dział Górniczy] ppkt 4 Zakresu czynności); sprawowanie nadzoru i kontroli w zakresie przestrzegania przepisów (w szczególności § 40 ust. 1 rozp. BHP), instrukcji, zarządzeń i poleceń odnoszących się do bezpiecznego prowadzenia robót górniczych (w szczególności robót udrożnieniowych) (§ 4 pkt II [Dział Górniczy] ppkt 5 Zakresu czynności); sporządzanie i uzupełnianie niezbędnej dokumentacji prowadzenia ruchu zakładu (w szczególności Projektu technicznego) (§ 4 pkt II [Dział Górniczy] ppkt 6 Zakresu czynności); sprawowanie kontroli nad prawidłowym rozpływem i rozdziałem powietrza na dole kopalni (§ 4 pkt II [Dział Wentylacji] ppkt 1 Zakresu czynności); kontrolowanie stanu dróg i urządzeń wentylacyjnych (§ 4 pkt II [Dział Wentylacji] ppkt 2 Zakresu czynności) oraz dokonywanie analizy zagrożeń naturalnych (m.in. dopływu gazów z górotworu); ustalanie środków zapobiegawczych (§ 4 pkt II [Dział Wentylacji] ppkt 3 Zakresu czynności). Zatem zupełnie chybione są zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie zarzuty podnoszone przez skarżącego wobec jednoznacznie brzmiącego zakresu jego obowiązków służbowych i obowiązujących norm prawa górniczego w zestawieniu ze stwierdzonym przez organ zaniechaniem. Na obecnym etapie orzekania Sąd stwierdził kompletność materiału dowodowego. Zatem bezpodstawne było żądanie Strony przeprowadzenia dodatkowych dowodów. Zaakcentowania wymaga okoliczność, że – jak słusznie podkreślił organ - aktualna dokumentacja prowadzenia ruchu zakładu ma określać w sposób szczegółowy istniejącą sytuację górniczą pod ziemią; brak jej zaktualizowania może stwarzać niebezpieczeństwo dla pracowników, wykonujących roboty górnicze w podziemnych wyrobiskach górniczych bowiem w "krytycznym momencie" nieaktualna dokumentacja może uniemożliwić dokonanie prawidłowej oceny sytuacji lub prowadzić do fałszywych wniosków. W ten sposób brak aktualizacji dokumentacji, na podstawie której wykonywane są roboty górnicze i w oparciu o którą organizowana jest praca osób (w tym pracowników podmiotu wykonującego zawodowo czynności powierzone mu w ruchu tego zakładu), a także prowadzenie przewietrzania podziemnych wyrobisk prądami powietrza, które nie mają określonego kierunku i są wrażliwe na zmianę ciśnienia barometrycznego lub na depresję naturalną, mogą narażać tych pracowników na niebezpieczeństwo. Istotną kwestią dla zapewnienia bezpieczeństwa pracowników przy wykonywaniu pracy jest bowiem prowadzenie robót na podstawie spójnej i aktualnej dokumentacji, jak i prowadzenie jej w warunkach prawidłowego przewietrzania. Niedopełnienie więc przez Skarżącego wymienionych w zaskarżonej decyzji obowiązków musiało skutkować nałożeniem stosownej sankcji. Stwierdzone przez organ okoliczności i zaniedbanie Strony stanowiące podstawę aktualnie orzeczonej kary pokrywają się z pierwotnie stawianymi zarzutami w poprzednich decyzjach i obejmują ten sam zakres naruszenia prawa górniczego i obowiązków służbowych jedynie inaczej sformułowanych. Dlatego też zarzutów w tej kwestii Sąd nie podzielił. Wyjaśnić także należy, że norma z wyż. cyt. art. 77 P.g.g. ma charakter fakultatywny i decyzje wydawane w tych sprawach mają charakter uznaniowy. Uznanie administracyjne odnosi się do ostatniego etapu stosowania prawa, jakim jest ustalenie konsekwencji prawnych udowodnionych faktów sprawy na podstawie stosowanego przepisu prawa materialnego. Powyższe wymogi organ dochował. Zgodnie z powyższą normą dopuszczalna ustawowo sankcja obejmuje zakaz wykonywania określonych czynności na okres do 2 lat. W ocenie Prezesa WUG Skarżący dopuścił się naruszenia wskazanych w zaskarżonej decyzji norm ustawowych oraz rażącego naruszenia § 4 ust. 1, § 40 ust. 1 i § 222 ust. 1 rozp. BHP, gdyż kilkakrotnie wprowadzał zmiany w systemie wentylacji, których nie naniósł na mapy i dokumentacja prowadzenia robót w "A" w zakresie przewietrzania pozostawała nieaktualna przez ponad 7-miesięczny okres czasu. Prezes WUG uznał, iż zakaz wykonywania przez Z. N. czynności osoby kierownictwa ruchu powinien wynosić 10 miesięcy zatem wymiar kary, w stosunku do orzeczonej w decyzji z 28 marca 2014 r., powinien zostać zmniejszony o 2 miesiące, tj. z 12 do 10 miesięcy bowiem organ rozpatrując ponownie sprawę zmienił ocenę zachowania Strony w stosunku do oceny dokonanej w decyzji pierwszo-instancyjnej i uznał, że stawiane jej zarzuty nie obejmują związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy jej zachowaniem a zaistnieniem w dniu 19 kwietnia 2013 r. wypadku zbiorowego w "A" . Nadto podkreślono, że przedmiotem postępowania nie było ustalenie odpowiedzialności Skarżącego za wypadek w dniu 19 kwietnia 2013 r.; a 10-miesięczny wymiar zakazu uwzględnia rodzaj naruszenia obowiązków pracowniczych, stopień winy i dotychczasowy stosunek do pracy. Zauważyć więc należy, że taka decyzja sankcyjna posiada tzw. luz decyzyjny w postaci szeregu konsekwencji prawnych możliwych do wyboru, przy czym wybranie jednej z tych konsekwencji wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wybór zaś danego rozstrzygnięcia winien być poprzedzony wszechstronnym rozważeniem interesu strony i słusznego interesu społecznego. W tym zakresie organ dokonał szczegółowej analizy uznając, że 10 miesięczny zakaz wykonywania przez Skarżącego czynności osoby kierownictwa ruchu jest adekwatny do naruszeń, których się dopuścił. I w tej kwestii Sąd nie stwierdził przekroczenia granic tego uznania administracyjnego. Bezsprzecznie w tym przedmiocie spraw konieczne jest wnikliwe rozważenie interesu strony i choć faktycznie orzeczona kara jest wysoka w zestawieniu do kar orzekanych w podobnych sprawach to ochrona i zapewnienie obrony słusznego interesu społecznego w tej kategorii zagadnień ma niewątpliwy priorytet i przy analizie tych dwóch pojęć Sąd nie stwierdził wadliwości orzeczonej przez organ kary. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę uznając ją za bezzasadną.