IV SA/Wa 94/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rząsa, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant spec. Piotr Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie częściowego uwzględnienia zarzutów do danych zawartych w operacie modernizacji ewidencji gruntów i budynków oddala skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r., po rozpoznaniu odwołania M. K., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], o uwzględnieniu zarzutu do modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...] odnośnie przebiegu granicy działki ew. nr [..]., poprzez usunięcie z bazy graficznej operatu punktu [...], zmianę powierzchni działki nr [...] z 0.8786 ha na 0,8793 ha i zmianę powierzchni działki nr [..] z 0, 3222 ha na 0,3214 ha i o odmowie uwzględnienia zarzutów odnośnie działek ew. o nr [...], [...], [...] i [...]. W uzasadnieniu podano, iż w trakcie przeprowadzanej modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] gmina N., po okresie wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego do wglądu, M. K. w piśmie z dnia [...] października 2013 r. zakwestionowała wykazane w opracowaniu granice działki nr [...] z działkami nr [...] i [...], jako niezgodne z wyrokiem Sądu Rejonowego w N.. sygn. akt [...] z dnia [...] maja 1978 r. oraz granice działki [...] z działkami nr [...] i [...] (w projekcie podziału działki nr [...], [...], [...], [...]) jako niezgodne z operatem [...]. Pismo to potraktowane zostało przez organ jako zarzut do danych zawartych w operacie opisowo-kartograficznym, zgłoszony w trybie art. 24a ust. 9 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. W kolejnym piśmie z dnia [...] marca 2014 r. podniosła, że nie wiedziała o podziale działek [...] i [...], a wskazane granice działek nr [...], [...], [...] nie są zgodne z faktyczną prawną granicą działki nr [...]. Następnie, po zapoznaniu się z aktami sprawy w piśmie z dnia [...] sierpnia 2016 r. zarzuciła, że okazano jej fałszywą granicę działki nr [...] od strony wschodniej. Podniosła, że okazana granica w siedlisku S. K. (poprzedni właściciel działki [...]) wchodzi 1 m w głąb działki nr [...] po linii parkanu, jest fałszywa i nieprawidłowa Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. Starosta [...] uwzględnił zarzuty do operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków odnośnie działki ewidencyjnej nr [...], poprzez usunięcie z bazy graficznej operatu punktu [...] i wynikającą z tego zmianę powierzchni działki nr [...] z 0,8786 ha na 0,8793 ha i zmianę powierzchni działki nr [...] z 0,3222 ha na 0,3214 ha, oraz odmówił uwzględnienia zarzutów odnośnie działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...] i [...]. W uzasadnieniu organ podniósł, że uwzględnił powołany przez stronę wyrok sądu poprzez dodanie punktu granicznego [...] i w rezultacie po modernizacji ewidencji gruntów szerokość działki nr [...] wynosi 14,73 m od strony ul. [...] i 15,40 m od strony ul. [...]. Organ powołując się na § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków wyjaśnił, że zgodnie z projektem modernizacji w trakcie prac modernizacyjnych wykorzystany został cyfrowy zbiór punktów granicznych z obowiązującego operatu ewidencyjnego. I tak współrzędne punktów granicznych działek nr [...], [...], [...] i [...] przyjęto z operatu [...] dotyczącego podziału działki nr [...] zatwierdzonego ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w L. nr [...] z dnia [...] grudnia 1997 r. Natomiast granice działki nr [...] z działkami [...], [....], [...] wyznaczono zgodnie z operatem podziału działki nr [...], dokonując korekty poprzez wyłączenie punktu [...], którego usytuowanie powodowało załamanie granicy i zwężenie działki. W odwołaniu M. K. wniosła o jej uchylenie decyzji w całości, zarzucając, że operat z modernizacji ewidencji nr [...] i dokumenty podziałowe działek [...] i [...], w świetle prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia [...] maja 1978 r. sygn. akt [...] o rozgraniczeniu, wykonanego przez Komornika Sądowego, zawierają uchybienia prawne i wnoszą niewłaściwe granice. Odwołanie złożyła też Z. K. współwłaścicielka działki ew. nr [...], kwestionując powoływaną przez sąsiadkę, M. K., ugodę sądową. Rozpatrując sprawę organ odwoławczy wskazał, iż z akt sprawy oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w ewidencji gruntów nie figurują działki ewidencyjne nr [...], [...], [...], wymienione w piśmie strony z dnia [...] października 2013 r., natomiast przebieg granic działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...] i [...] z obrębu [...] wykazano w operacie z modernizacji ewidencji gruntów i budynków na podstawie dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nr [...] (podział działki nr [...] na działki nr [...]), [...] (podział działki nr [...] na działki nr [...] i [...]), [...] (podział działek nr [...]. [...] [...] i połączenie nowoprojektowanych działek w działki nr [...]). Według współrzędnych punktów granicznych działki nr [...] wykazanych w operacie z modernizacji ewidencji [...] szerokość działki nr [...] przy ul. [...] wynosi 15,40 m, za zabudowaniami 15,44 m, natomiast przy ul. [...] szerokość wynosi 14.72 m, a czołówka 17,72 m. Według miar wykazanych na szkicu polowym z operatu założenia ewidencji gruntów szerokość tej działki przy ul. [...] wynosiła 15,4 m, a czołówka przy ul. [...] 16,5 m. Według powoływanej przez stronę ugody sądowej z dnia [...] maja 1978 r. w sprawie o rozgraniczenie szerokość działki przy drodze przez wieś ( obecnie ul. [...]) ma szerokość 15,40 m, za budynkami 15,35 m. a na końcu działek od strony wschodniej - 14,70 m. Porównując powierzchnię działki nr [...] sprzed i po modernizacji stwierdzono, że pierwotnie wynosiła ona 0,8500 ha, a obecnie 0,8793 ha. Różnica wynika z dokładności obliczeń oraz ich skorygowania o wartość poprawki odwzorowawczej. Powyższe dane, zdaniem organu odwoławczego, wskazują, że zarzuty M. K. są nieuzasadnione. W ugodzie sądowej nie jest powołana żadna dokumentacja geodezyjna, w której opisane granice byłyby wykazane. Załączony szkic, wykonany przez geodetę uprawnionego W. K., nie spełnia wymogów dokumentacji geodezyjnej, o jakiej mowa w powołanym wyżej § 36 ww. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Geodeta ten nie wykazał żadnych trwałych szczegółów sytuacyjnych i odległości opisanych granic od takich szczegółów, które pozwalałyby na zlokalizowanie uzgodnionych granic i opisanych słupków w terenie oraz na mapie ewidencyjnej. Dlatego z powodów technicznych postanowienia ugody nie mogły być ujawnione w ewidencji gruntów i budynków. Organ stwierdził, że z wyników modernizacji wynika, że granica wskazana i ustalona podczas czynności egzekucyjnych Komornika Sądowego wykonującego postanowienia ugody z dnia [...] maja 1978 r. sygn. akt [...] została uwzględniona w opracowaniu geodezyjnym [...] dotyczącym podziału sąsiedniej działki nr [...] oraz w opracowaniu [...] dotyczącym podziału działki nr [...]. Potwierdzeniem może być także fakt, że przed modernizacją ewidencji właściciele granic tych nie kwestionowali. Podczas prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków przebieg granic działek ewidencyjnych nr [...] oraz nr [...], [...], [...], [...] nie był ustalany, lecz wykazany na podstawie wymienionych wyżej opracowań geodezyjnych. Organ zarzuty M. K. zgłoszone do protokołu w dniu [...] października 2016 r. nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Wymienione w protokole budynki na działce nr [...] Państwa S. nie były powołane ani wykazane w ugodzie sądowej ani w dokumentacji geodezyjnej [...], w związku z czym zarzut, że wykazany obecnie przebieg granicy jest nieprawidłowy ponieważ przebiega w innej odległości od tych budynków niż poprzednio uznaje się za nieudokumentowany. Organ stwierdził, że zarzuty Z. K. odnoszące się do ugody sądowej nie mogą być analizowane w niniejszym postępowaniu, ponieważ organy administracji publicznej nie są uprawnione do oceny tego dokumentu. Natomiast wzmianka sugerująca jakoby skarżąca nie zgadzała się na oddanie pasa gruntów na całej długości działki jest niezrozumiała. Z akt sprawy nie wynika, aby taka okoliczność miała miejsce i żeby Z. K. zgłaszała zarzuty do modernizacji ewidencji gruntów . W konstatacji organ stwierdził, że w świetle akt sprawy i obowiązujących przepisów prawa zaskarżona decyzja Starosty [...] jest uzasadniona. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji całości. W uzasadnieniu skargi stwierdziła, że nie zgadza się z decyzjami organów obu instancji, gdyż jej zdaniem, w trakcie modernizacji nie uwzględniono ugody sądowej. Wykonawca operatu modernizacji gruntów i budynków nr [...] w swoim wyniku, nie ujawnił operatów podziałowych działki nr [...] i działki nr [...] i bez weryfikacji operatu [...] działki nr [...] z podziałami wykazał fałszywą granicę działki nr ew. [...]. Skarżąca podniosła, że w 2003 roku A. i S. S. podczas stawiania ogrodzenia i nowego murowanego budynku zniszczyli znaki graniczne, które stanowią miedzę o szerokości 30 cm, wywalili słupek komorniczy sygn. akt [...], przekraczając linię miedzy a w siedlisku linie parkanu, między jej działką a ich gruntami w głąb jej działki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację, dodając, że kwestia dotycząca zniszczenia znaków granicznych w 2003 r. nie jest przedmiotem tego postępowania. Zarzut fikcyjnego operatu [...] jest niezrozumiały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Na wstępie podkreślić należy, iż ewidencja gruntów i budynków, jak stanowi art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz.1287 ze zm., zwanej dalej pgik), jest systemem informacyjnym zapewniającym gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 pgik, ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie, których zadaniem jest stosownie do § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454, zwanym dalej rozporządzeniem ), utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Z powyższych regulacji wynika jednoznacznie, że w przypadku stwierdzenia, że ewidencja gruntów i budynków stała się nieaktualna organy administracji geodezyjnej i kartograficznej zobowiązane są podjąć działania niezbędne do jej zaktualizowania. W toku postępowania prowadzonego w tym przedmiocie organy geodezyjne kierują się także podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego, a więc powinny podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 7 kpa), zapewnić czynny udział stronom w każdym stadium postępowania (art. 10 § 1 kpa) oraz prawidłowo uzasadnić wydane rozstrzygnięcie (art. 107 § 3 kpa). Szczególnym trybem dokonywania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków jest tryb przeprowadzenia postępowania modernizacyjnego, który uregulowany został w art. 24a pgik. Przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego było rozpatrzenie zarzutów skarżącej do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, ujawnionych w operacie opisowo kartograficznym, sporządzonym w wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla jednostki ewidencyjnej obręb [...]. Zgodnie z przepisami art. 24a pgik, starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych (ust. 1). Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków (ust. 2). Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 3). Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 4). Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym (ust. 5). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych (ust. 6). Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole (ust. 7). Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa (ust. 8). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych (ust. 9). O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji (ust. 10). Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące (ust. 11). Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków (ust. 12). Skarżąca w terminie, o którym mowa w art. 24a ust. 9 pgik, wniosła zarzuty do operatu. Zarzuty te zostały w prawidłowy sposób rozpatrzone przez organy obu instancji. W ocenie Sądu, przy orzekaniu w sprawie organy dochowały obowiązków wynikających z art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., tj. w sposób wyczerpujący wyjaśniły stan faktyczny sprawy, zebrały i rozpatrzyły zgromadzony materiał dowodowy, a także uzasadniły faktyczne i prawne przesłanki wydania rozstrzygnięcia w zakresie uwzględnienia zarzutu odnośnie działki ew. nr [...] i odmowy uwzględnienia zarzutu odnośnie działek ew. o nr: [...], [...], [...] i [...]. Podkreślenia wymaga, że prawodawca definiuje modernizację jako zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu: 1) uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia, 2) modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu ( § 55 rozporządzenia). Z treści § 56 ust. 1 rozporządzenia wynika, że przy wykonywaniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków odpowiednie zastosowanie mają przepisy rozdziału 2, z wyłączeniem § 34, 40, 41, 42 i 43. Rozdział 2 reguluje zaś problematykę zakładania ewidencji gruntów i budynków i obejmuje § 19 - § 43. Jak stanowi § 36 rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym; 2) w celu podziału nieruchomości; 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów; 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości; 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej; 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków; 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji; 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. W świetle § 37 rozporządzenia, jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. Ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, może nastąpić w oparciu o zobrazowania lotnicze, satelitarne lub ortofotomapę, jeżeli te zobrazowania lub ortofotomapa charakteryzują się rozdzielczością zapewniającą wizualizację szczegółów sytuacyjnych, które mogą mieć znaczenie przy ustaleniu przebiegu tych granic. Zgodnie natomiast z § 39 ust. 1 rozporządzenia, ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca na podstawie zgodnych wskazań właścicieli lub użytkowników wieczystych tych działek albo osób władających tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Jak wynika zaś z pozostałych ustępów tego przepisu, w przypadku gdy właściwe podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, przebieg granic działek ewidencyjnych, w tym położenie wyznaczających je punktów granicznych, ustala wykonawca według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli ten stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek (ust. 2). W przypadku gdy spokojnego stanu posiadania, o którym mowa w ust. 2, nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty, w tym położenie wyznaczających te granice punktów granicznych, ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków (ust. 3). Ustalane punkty graniczne wykonawca oznacza na gruncie w sposób umożliwiający ich pomiar. Trwała stabilizacja tych punktów może nastąpić wyłącznie z inicjatywy i na koszt zainteresowanych i może dotyczyć wyłącznie punktów ustalonych w oparciu o zgodne oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 (ust. 4). Informacje o spornych odcinkach granic działek ewidencyjnych ujawnia się w bazie danych ewidencyjnych oraz na wyrysach z mapy ewidencyjnej (ust. 8). Zarzuty zgłoszone przez stronę skarżącą sprowadzają się przede wszystkim do konsekwentnie prezentowanego stanowiska w skardze, jak i w postępowaniu administracyjnym, że granice działki [...] z działkami [...] i [...] są niezgodne z wyrokiem Sądu Rejonowego w N. z dnia [...] maja 1978 r. sygn. akt [...], a granice działki nr [...] z działkami [...], [...] są niezgodne z operatem [...]. Przedmiotowa modernizacja nie obejmowała procedury ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, gdyż te były wykazywane na podstawie przyjętych do zasobu opracowań geodezyjnych. Z akt sprawy wynika, że postanowienia ugody sądowej, na którą powołuje się skarżąca, zostały uwzględnione w opracowaniach geodezyjnych [...]. W toku prac modernizacyjnych uwzględniono zarzut skarżącej co do działki nr [...] w ten sposób, że obecnie szerokość działki od ulicy [...] wynosi 15,40 m a więc zgodnie z ugodą sądową, za zabudowaniami ma ona szerokość 15,44 m, zaś w ugodzie wynosiła ona 15,35, a więc obecnie więcej, a na końcu działki wynosi 14,72, a w ugodzie 14, 70 m, a więc również obecnie więcej. W wyniku wprowadzonej korekty powierzchnia przedmiotowej działki obecnie wynosi 0,8793 ha, a przed modernizacją 0,8500 ha. Oznacza to, że jej powierzchnia uległa powiększeniu o 0,0293 ha. W tej sytuacji zarzuty skarżącej co do przebiegu granicy działki nr [...] nie znajdują uzasadnienia. Za pozbawione uzasadnionych podstaw należy uznać zarzuty skargi dotyczące w zakresie przebiegu granicy działek o nr [...], [...], [...] i [...], w sytuacji gdy w operacie opisowo - kartograficznym opracowanym przyjętym w dniu [...] października 2013 r. za nr [...] do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ich przebieg został ujawniony na podstawie mapy nr [...] z projektem podziału działki nr [...] zatwierdzonym decyzją nr [...] Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] grudnia 1997 r. Należy wyjaśnić, że modernizacja ewidencji nie może zastępować rozgraniczenia nieruchomości. Przedmiotem modernizacji ewidencji nie jest rozstrzyganie o spornych interesach stron. Przebieg granicy jest kwestą, którą można ustalać w postępowaniu rozgraniczeniowym, a nie w ramach modernizacji. Jeżeli skarżąca nie zgadza się z przebiegiem granic sowich działek to może wszcząć to postępowanie na wniosek złożony przed właściwym organem. Dopiero ustalenia dokonane w tym postępowaniu będą mogły być wprowadzone do zmodernizowanego operatu. Nie ulega wątpliwości, że kwestie te nie mogą być rozstrzygane przy okazji modernizacji (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 2 lipca 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 232/09, dostępny w CBOSA). Organy, które wydały zaskarżone rozstrzygnięcia nie naruszyły zatem przepisów normujących modernizacje ewidencji gruntów i budynków, dlatego nie można mówić o niezgodności z prawem wydanych decyzji. Jeszcze raz należy wyraźnie podkreślić, że postępowanie modernizacyjne prowadzone jest w określonym trybie i na podstawie wskazanych przepisów prawa, których, w ocenie Sądu, organy nie naruszyły. Nie jest bowiem obowiązkiem organów w przypadku zaistnienia sporu co do przebiegu granicy, przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego w ramach modernizacji. Jak wyjaśniono wyżej, tryb i dokumenty na podstawie których wykazuje się przebieg granic określa § 36 – § 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Z przepisów tych wynika, że podstawą przeprowadzenia modernizacji są dane przyjęte do zasobu geodezyjnego i tylko w oparciu o nie może być takie postępowanie prowadzone. Prawo dopuszcza korektę niektórych danych ewidencyjnych, ale tylko pod warunkiem, że nie budzą one wątpliwości u stron objętych takim działaniem i są przez prawo dopuszczone. W rozpoznawanej sprawie uwzględniono zrzut skarżącej do skorygowania punktów granicznych działki nr [...], wyniku czego jej powierzchnia okazała się większa niż przed modernizacją. Natomiast odnośnie pozostałych działek granice ujawniono na podstawie danych uwidocznionych wykazano w dokumentach geodezyjnych. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił