I SA/Sz 265/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie opłatami komunalnymi w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Pismem z dnia 20 lutego 2017 r. skarżący M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania od decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie opłatami komunalnymi. W skardze Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie opłatami komunalnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a.: "Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". Należy zwrócić uwagę, że ww. wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy R. Skarżący próbował objąć akt administracyjny, który znajduje się poza granicami niniejszej sprawy, rozumianej w sensie materialnym. Wszczęta skargą Skarżącego do WSA w Szczecinie sprawa sądowoadministracyjna dotyczy w zakresie przedmiotowym pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. Sprawa administracyjna i będąca jej następstwem sprawa sądowoadministracyjna – rozumiane proceduralnie - są następstwem sprawy, w której Wójt Gminy R. wydał decyzję z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie określenia Skarżącemu wysokości opłaty za gospodarowanie opłatami komunalnymi. Jednakże sprawy te – analizowane od strony materialnej – nie są tożsame ze sprawą, w której Wójt Gminy R. wydał powyższą decyzję. O ich odrębności stanowi odmienność przedmiotowa: (1) w sprawie, w której Wójt Gminy R. wydał swoją decyzję zakres przedmiotowy obejmował kwestię określenia wysokości opłat za gospodarowanie opłatami komunalnymi, (2) w sprawie sądowoadministracyjnej zakres przedmiotowy obejmuje kwestię pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. Nie ulega wątpliwości, że wskazane sprawy są ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na wyżej podkreśloną odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tą samą sprawę w znaczeniu materialnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 r. sygn. akt II Fz 441/12, dostępne w bazie orzeczeń NSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Reasumując, należy stwierdzić, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymane może być wykonanie tylko takich aktów administracyjnych, które zostały wydane w granicach danej sprawy, rozumianej w kontekście art. 134 § 1 p.p.s.a. jako sprawa w znaczeniu materialnym. Tym samym. w postępowaniu sądowoadministracyjnym, dotyczącym pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia, nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła skutecznie odwołania, bowiem nie zachodzi tożsamość przedmiotowo tych dwóch postępowań, są to bowiem dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym. W świetle powyższego, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji należało uznać za niezasadny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.